Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum. Lxxi.

ꝓpter dn̄icam reſurrectionē vocat̉ dn̄ica. a qua etiaꝫapud nos incipit ſeptimana. nobis em̄ celebritas veteris ſabbati ꝯuerſa ⁊ trāſlata eſt in dn̄icam que ceteris diebꝰ celebrior eſt ꝓpter dn̄ice reſurrectionis ſanctitatē. gaudiū. ⁊ reuerentiā. Latim ꝟo ſeu romani⁊ eccīa mō dies vocāt ferias. diē dn̄icam vocantesferiam primā. diē lune ſcd̓am. ⁊ ſic de alijs vſqꝫ adſabbatū. Et vocat̉ feria a feriare qd̓ eſt ceſſare. vel aferendis victimis. qꝛ omni die feriare .i. a peccatoceſſare ⁊ victimas ferre ⁊ offerre debemus Mulieres gͦ iſte venerūt ita mane ꝙ adhuc tenebre erant vtdi. Io. ⁊ ẜm lucā. venerūt diluculo que eſt claritasmedia inter noctis tenebras ⁊ diei claritatē qd̓ aurora appellari ſolet. Et ẜm mar. venerūt orto iā ſoleEt potuit eē ad lr̄am ꝙ valde mane cū adhuc tenebre eēt venire ceperūt. diluculo aūt venerūt. ſꝫ ortoiam ſole ad monumentū ꝑuenerūt Et nota ꝙ nōſine miſterio euangeliſte ſic diuerſimode loquunturde iſto mane. ſed oēs ꝯcordant in hoc ꝙ fuit maneNam vt patet ex p̄miſſis iſtud euāgeliū miſtice ꝓcedit ẜm tres ſtatus electoꝝ ꝑ tres marias ſignificatoſQd̓ em̄ Io. d̓t cū adhuc tenebre eēt reſpicit ſtatuꝫincipientiū. ꝙ ꝟo Lu. d̓t diluculo. reſpicit ſtatū ꝓficientiū. ſꝫ ꝙ di Mar orto iā ſole. reſpicit ſtatū ꝑfectoꝝ Dn̄t gͦ fideles q̄rentes xp̄m. quilibet ꝓ ſtatuſuo mane venire qd̓ eſt ꝯtra pigros. Dn̄t etiā venirevna ſabbatoꝝ. ꝑ qd̓ quies ⁊ pax cordis ſignificaturſabbatum em̄ quies interp̄tat̉eſt ꝯtra diſcolos ⁊n̄t et iā venire alumentū ⁊ ibi quehūana qͣꝫtū ad quēIonumentū eſtſtatū. Nam cor penitermonumentū. rōeuctus qui circa monumēta⁊ penitentiuꝫē ⁊ flere ſuꝑ ſeip̄oscientiū aūt cord̓rmonumentū rōe oꝑis mīe.eliēdo mortuoſ⁊ actiuoꝝ ē inſiſter.mīe Contēplatiuoꝝ v̓o cor monumentū d̓r rōem̄ corſcere in monumentmaxīe ad cōtēplatiuos noſcit̉ ꝑtinere. In tali gͦ monumento ꝓquolibet ſtatu recte querit̉ xp̄s. Dꝫ etiam obſtaculaīpedientia remouere. q̄ intelligūt̉ ꝑ lapidē magnūad oſtiū monumēti aduolutū. ⁊ ꝑ angelū vt ſtatī infra patebit reuolutū. Nā in quolibet ſtatu ē aliqͥs lapis obſtās neqͥs poſſit intrare in intima mētis. ⁊ exercere actus ſuo ſtatui ꝯpetētes. Lapis obſtās penitentibꝰ eſt ꝓnitas ad malum. lapis obſtans proficientibꝰ ē difficultas ad bonū ſꝫ lapis obſtās ꝯtēplatiuis eſt materialitas ſpēꝝ. Sꝫ iſte lapis ꝓ quolibetſtatu plerūqꝫ remouet̉ ad ſolū deſideriū aīe pie q̄rentis ꝑ grām ſpūſſancti. Felix maria .i. aīa q̄ ad ſepulcrū xp̄i venit videre ꝑ meditatōem. plāgere ꝑ ꝯpaſſionē. vngerę ꝑ deuotōem Imitem̄ gͦ ⁊ nos eaſdē ſcās⁊ deuotiſſimas mulieres. vt ſicut ille cū aromatibꝰdn̄m toto corde ac deſiderio q̄rebant in ſepulcro. qd̓eſt ꝓprius mortuoꝝ locus. ita ⁊ nos cuꝫ noſtris aromatibꝰ .ſ. oꝑatōe bonoꝝ oꝑm. ⁊ odore ꝟtutū ſuauitateqꝫ orōnū. toto affectu mētis ad deū. ꝑ ſcā deſideria ꝓficiſcam̄ ⁊ q̄ramus eū nō in ſepulcro ſed in celo quo ip̄m aſcendiſſe credimus atqꝫ nouimus. Un̄grego. Sancte mulieres q̄ dn̄m fuerāt ſecute. cumaromatibꝰ ad monumentū venerunt. ⁊ ei quē viuen

tem dilexerāt etiā mortuo ſtudio humanitatis obſequunt̉. ⁊ nos ergo in eū qui eſt mortuus credentes.ſi odore virtutū refecti cū oꝑatiōe bonoꝝ opeꝝ dn̄mq̄rimus ad monumentū ꝓfecto illius cū aromatibꝰvenimus. hec gre. Miſtice monumētū eſt corpusdn̄icum ad qd̓ accedere nemo dꝫ niſi vna ſabbati .i.in pace ⁊ quiete pectoris ⁊ valde diluculo .i. cum feruore. mane em̄ ſignificat feruorē querendi. vel diluculo .i. excuſſis vitioꝝ tenebris per diluceſcentē gratiā portans aromata oꝑatōis ⁊ fame bone. Qui aliter accedit caueat ne ſibi iudiciū manducet ⁊ bibat.Un̄ beda. Qd̓ aūt valde mane venerūt mulieres admonumentū iuxta hiſtoriā quidē magnus q̄rendi ⁊inueniendi dn̄m feruor caritatis on̄dit̉ Iuxta intellectū ꝟo miſticum dat̉ nobis exemplū illuīata faciedecuſſiſqꝫ vitioꝝ tn̄bris ad ſacroſcum dn̄i corpus accedere Nā ⁊ ſepulcꝝ illud venerabile figurā dn̄ici altaris hꝫ. in quo carnis eius ⁊ ſanguīs ſolēt miſteriacelebrari. Aromata aūt que mulieres deferunt odorēvirtutū ⁊ orōnū ſuauitatē quibꝰ altari appropinquare dēmus ſignificant. hec beda Mulier ergo q̄ primaiuit ad culpā. nūc prima venit ad veniā. ⁊ que primaperfidiā ſumpſit in ꝑadiſo feſtinat nūc prima fidemſumere de ſepulcro. ꝯtendit de morte raꝑe vitā quede vita rapuit mortē Qd̓ aūt dn̄s diluculo ſurrexithuic ꝯſentit autoritas illa que dicit dn̄m qͣdragintahoris fuiſſe mortuū. ⁊ totidē diebꝰ ante aſcēſionempoſt in terra moratū. qꝛ quatuor horis paraſceues ⁊triginta ſex duaꝝ noctiū ⁊ vnius diei. qd̓ eccīa ꝯſentire videt̉ que matutinas laudes celebrat ꝓ xp̄i reſurrectōe. Un̄ petrus cantor. Ualde mane dicit diluculo. Diluculū em̄ eſt inter tenebras noctis ⁊ diei claritatē. in qua ſalus humani generis felici vicinitatepreuenit in eccīa declaranda more ſolis qui ꝓxīa luce ꝯſurgens roſeā premittit aurorā. vt tantus ſplendor preꝑatis oculis poſſit intueri. qn̄ tꝑs dn̄ice reſutrectionis illuxit. vt tunc .ſ. diluculo laudes xp̄i totacaneret exemplo ſanctaꝝ feminaꝝ eccleſia. qn̄ genꝰhumanū exemplo ſue reſurrectōis aīauit. qn̄ fidempreſtitit ⁊ lumen credulitatis infudit. Ergo xp̄s mane ⁊ vicino ortu ſolis ſurrexit ẜm auguſ. qui d̓t dn̄mtm̄. xl. horis quieuiſſe in ſepulchro. ſexta hora ꝑaſceues paſſum. ⁊ ita cū eſſet equinoctiū diluculo ſurrexit. Econtra hiero. dicit dn̄m ſurrexiſſe media nocte. Legit̉ em̄ in libro Iudicum tunc ſampſonem aſportaſſe portas gaze vſqꝫ in ſuperciliū montis. Solutio aūt ꝯtrarietatis eſt ꝙ in temꝑe medio inter diluculū ⁊ mediam noctem ſurrexit. hec pe. Duꝫ ergo mulieres ad monumentū euntes eſſent extra potam ciuitatis. reuocabant ad memoriā afflictōes ⁊penas maijſtri ⁊ dn̄i. Et in omnibꝰ locis in quibꝰ cōtra ipſum notabiliter aliquid factū fuerat aliqͣꝫtulūſubſiſtebāt genu flectentes ⁊ oſculantes terrā. gemitus ⁊ ſuſpiria dātes atꝫ dicētes. hic obuianimus eicū cruce ſuꝑ collū qn̄ mr̄ eius ſemimortua facta eſt.⁊ hic ſevertit ad mulieres. hic crucē depoſuit fatigatus ⁊ ſuꝑ iſto lapide ſe parūꝑ appodiauit. hic fuit vbi ſic crudeliter ⁊ fortiter eū impulerunt vt velociusambularet ⁊ eum qͣſi currere coegerunt hic ſpoliauerunt eum ⁊ nudauerunt. ⁊ hic eum crucis patibulos. j.