Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ix. Capitulum. Olli. Secunde partis

mea videā claritatē tuā ⁊ adimplear leticia vultustui. Hec anſel Imaginē itaqꝫ crucifixi ẜm modūp̄miſſum portans in te. ora ⁊ conare vt ſpūs tuus inuoluat̉ mūda ſyndone puritatis ⁊ innocētie. in qͣ abſcōſus a mūdi vanitatibꝰ ſepeliaris in ſecreto mētistue. ⁊ ibi reqͥeſcas in meditatione paſſionis dn̄ice.mortuus q̄ de md̓o ⁊ viuēs deo. ⁊ hoc aꝑte ſignatū ēvbi d̓r. ꝙ precio ſanguinis xp̄i emptus eſt ager figuli in ſepulturā ꝑegrinoꝝ vbi d̓t glo. ꝙ ſepultura xp̄inihil ē aliud qͣꝫ reqͥes xp̄iani. ⁊ tūc cor tuū dꝫ ſigillari ſigillo paſſiōis xp̄i ⁊ clauſum teneri ac cuſtodiri. Dein̄ ſic ſepultus in ſecreto mētis tue ab oībꝰ vanitatibꝰ. glorioſum triduū mortis xp̄i ꝑagas. Quorū primꝰ ē dies afflictōis ⁊ pm̄e. vt ꝓ oībꝰ ꝯmiſẜ velobmiſſis deo volūtarie ſatiſfacias Scd̓s dies ē qͥetōis ⁊ gr̄e vt in ſolo d̓o requiē mētis ponas. qꝛ in eoſolo pax inuenit̉ ⁊ tranquillitas. Tercius dies eſtp̄miationis ⁊ glorie vt eius ꝯiunctionem ⁊ amplexum feruēti deſiderio iugiter ꝯcupiſcas Quibꝰ trāſactis ī māe prīa ſabbati hoc ē in futura vita ꝑpetuainter filios ⁊ electos dei glorioſe reſuſciteris ⁊ ī carne tua videas glorioſam humanitatem criſti. in ſpūaūt beatifice ꝯtēpleris ineſtimabilē claritate d̓i. ⁊ ꝑhoc ad implearis ꝑpetua leticia vultus eius Or̄oOmine ihū xp̄e qui ꝓ redemptōe mūdi miſerias ⁊ āguſtias. obprobria ⁊ ꝯuicia. calūnias ⁊ iniurias. penas ⁊ afflictiōes. paſſionē ⁊ mortē patiēter ferre voluiſti. tu ꝑ hec oīa que ꝓpter pctā noſtra ꝑtuliſti. a pctīs om̄ibꝰ ⁊ vicijs. abom̄ibꝰ huius ſeculi ꝑiculis ⁊ īfernalibꝰ penis. a ſubitanea morte ⁊ eterna libera me. ⁊ da mihi obſecrote oīa que ꝓ me toleraſti non fugere vel obliuiſci. ſꝫpre oculis ſemꝑ hr̄e ⁊ ardēter amplecti. vt laboris⁊ doloris ꝑticipē etiam requiei ⁊ ꝯſolatōnis tue mevelis eſſe conſortem Amen.De ſabbato ſanctoCapitulumLXVIII.Ane aūt ſabbati ſtabāt ſimul in domo ianuis clauſis dn̄a ⁊ alie ſocie cū iohanneafflicte ⁊ doloroſe tāqͣꝫ orbate ⁊ plene merore. memorantes anguſtias tribulatōisheſterne. Sedebant ſimul aſpicientes ſe tm̄ ad inuicem cum lacrimis. ſicut ꝯtingere ſolet magna preſſura ⁊ calamitate grauatis. Succeſſiue autem veniunt diſcipuli plorantes ⁊ ipſi. Tandem ceſſantes afletu loqui de dn̄o ſuo incipiunt. ⁊ cū lacrimis diſcipuli ſe redarguunt ꝙ eum dereliquerunt. Et de hisque fecerat dn̄s ieſus cuꝫ eis narrant ad inuicē. mōvnus. mō alius. ⁊ ſic ꝑ ordinē. Intuere igit̉ eos diligenter ⁊ eis ꝯpatere qꝛ in magna ſunt afflictione.Quid em̄ eſt videre ꝙ dn̄a mūdi ⁊ principes eccīaꝝ⁊ oīm ppl̓oꝝ duceſqꝫ d̓ini exercitus ſic timoroſi ⁊ afflicti ſtāt in quadā domuncula recluſi neſcientes qͥdfacere debeāt. niſi ꝙ ꝯferūt ⁊ ſe ꝯfortāt de ꝟbis ⁊ factis dn̄i ſui. dn̄a tn̄ ſꝑ mente tranqͥlla ⁊ pacata ſtabatqꝛ certiſſimā ſpē de reſurrōne filij ſui habebat ⁊ in eaſola remāſit fides eccīe in ipſa die ſabbati ⁊ ꝓptereaſpāliter dies ſabbati attribuit̉ ei. ⁊ iō alijs luīaribꝰextīctis vna cādela ſeruat̉ in tn̄bris accēſa. qꝛ lumē

fidei in ſola remāſit ꝟgine maria. Un̄ aug. Quē genuit virgo iniuſte mori dolebat. ſperans aūt ⁊ firmiter credens ip̄m ẜm ꝓmiſſum tercio die morte deuicta reſurgere. in hac em̄ ſola interim fides eccīe intriduo illo ſtabat. Et dū vnuſquiſqꝫ vacillando hefitabat. hec que fide ꝯcepit. fidē quā ſemel a deo ſuſcepit nūqͣꝫ ꝑdidit. ſpeqꝫ certiſſima reſurrectōis gl̓amexpectauit. hec aug. Nō tn̄ poterat ip̄a dn̄a gaudēterſtare ꝓpter memoriā mortis filij ſui paſſi imuſte. Etſabbato quidē ſiluerūt ẜm mandatū legis .i. ab oꝑibus quieuerūt. nā labbatū cuſtodiri oꝑtebat. ⁊ tūcneqꝫ vendere neqꝫ emere neqꝫ qͥd tale aliquid fieri licebat. Un̄ ⁊ ip̄m ſabbatū requies ſeu intermiſſio eſtdcm̄. Magna eſt dignitas ſabbati qꝛ in eo tota trinitas requieuit. Nā pater requieuit ab oꝑe creatiōisqd̓ fuit magne potētie filiꝰ ab oꝑe recreatōis qd̓ fuitinfinite ſapīe ſpūſſctūs requieuit hodie in ꝟgīnē qd̓fuit magne ⁊ infinite bonitatis. qꝛ ip̄a ſtabat ceteriſ.ſ. apl̓is ⁊ mulieribꝰ a gr̄a ſpūſſctī cadentibꝰ Cūaūt tranſiſſet ſabbatū ſero facto ⁊ ſtellis apparētibꝰpoſt ſolis occaſum cū oꝑari erat licitū. maria magdalene ⁊ maria cleophe ⁊ maria ſalome vadūt emere aromata ꝓ faciendis vngentis ad corpus ihū ſacͣtiſſimū ꝑungendū. Intuere igit̉ eas diligēter ⁊ quefaciūt qūo eūdo ⁊ redeūdo meſtis vultibꝰ more viduarū ⁊ orphanoꝝ incedūt. Emūt aromata ⁊ redeuntes parāt ſe ad faciēdū ꝯtra corruptōem vnguētaquaſi neſciētes illud ꝓpheticū. Nō dabis ſcm̄ tuū videre corruptōem. Un̄ theo. Neqꝫ tn̄ fidē debitā adhuc hēbāt ſed ei qͣſipuro homī aromata ⁊ vnguētaꝑabāt. more iudeoꝝ qui talia exhibebāt defunctis.hec theo. Aromata dn̄r qͣſi aeromata. qꝛ diffūdūt lōge lateqꝫ odorē in aerē. ⁊ ſignificāt ꝟtutes quas ī cōuerſatōe mulieres hēbant ⁊ famā crucifixi que longe lateqꝫ diffūdēda erat. Deuote ergo ille mulieres⁊ ſcē que fuerāt viuenti obſecute vt etiā mortuo pietate officioſa famulatū poſſent impēdere. emer̄t aromata ⁊ ꝑauerūt vnguēta vt veniētes mane ex deuotion ad vifitandū ſepulcrū vngerēt corpus ihū ſacratiſſimū. neqꝫ em̄ veſꝑe ſabbati p̄occupāte iā noctisarticulo adire valuerūt monumētum. Cōſpice nūcqūo fideliter ⁊ deuotę cū lacrimis ⁊ ſuſpirijs ꝓ dn̄oſuo laborāt ẜm qd̓ mielius ſciūt. Et in hmōi oꝑibuſꝑ totam noctem laborauerūt ⁊ nihil vel parū qͥetishabuerūt. Dn̄a vero ⁊ apl̓i aſpiciūt ⁊ forte adiuuātin quibꝰ pn̄t. Adiuua ⁊ tu eas ſi ꝑmitteris ⁊ potes Uenit hic inꝯſiderationē quid fecerit dn̄s in triduo mortis ſue. Corpus quidē eius fuit in ſepulcroaīma vero cū ſanctis patribus in limbo ⁊ deitas vtriqꝫ ꝯiuncta. Nam qꝛ paſſio nō attingebat in xp̄o diuinā naturā ſed humanā iō in morte xp̄i facta eſt ſicdiuiſio aīme a carne. vt tn̄ ſalua eſſet vnio tā carnisqͣꝫ aīe cū d̓initate. Ut em̄ ait leo papa. forma ſerui ⁊forma dei que in vnitatē ꝯuenerūt nec ſeꝑatōnē pn̄thr̄e nec finē. dū ita ſibimet inheſerūt vt ſiue in oīpotentia ſiue in ꝯtumelia nec d̓ina in xp̄o careant hūanis nec hūana d̓inis Tūc impletū eſt qd̓ de ſe ip̄o dixerat. Sicut fuit ionas inventre ceti tribus diebꝰ ⁊tribꝰ noctibꝰ. ſic erit filius hoīs in corde terre. Sepultura eniꝫ xp̄i triduana. in iona qui triduo fuit in