I¶ Secunde partis¶ Capitulū. AO.
nem qui temanſit in corde vel in mēbris interioribꝰeffudit in lateris aꝑtōe. ⁊ iō qꝛ nihil in eo ſanguiniſremāſit nō erat ei ſpēs neqꝫ decor Acerbiſſime fuditſi ꝯſideret̉ natura. nā qͣꝫto natura ⁊ ꝯplexio ē nobilior ⁊ delicatior. tanto ē ſue leſionis ꝑceptibilior ⁊ ꝑꝯn̄s pena inflicta ⁊ eius ſenſibilitas eſt acerbior. ſꝫꝯſtat ꝙ ꝯplexio corꝑis xp̄i fuit d̓licatiſſima qꝛ ſpūſſcī artificio de ꝟginis ſanguīe formata. ⁊ gͦ ſui ſanguīs effuſio ⁊ penaꝝ illatō fuit acerbiſſima. ⁊ iō di. attendite .ſ. metaliter. ⁊ videte ſenſibl̓r. ſi ē dolor ſil̓isſicut dolor meus. q. d. non Surge gͦ amica xp̄i. eſtoſicut colūba nidificans in ſummo ore foramīs ibi vtpaſſer īueniēs domū vigilare nō ceſſeſ. ibi tāqͣꝫ turt̉caſti amoris pullos abſcōde. ibi os appone vt haurias aqͣs de fontibꝰ ſaluatoris. Hic em̄ eſt fons egrediēs de medio ꝑadiſi. qui in corda deuota diffuſusfecūdat ⁊ irrigat vniuerſam terrā. Ecce hoſtiū in ſatere arche quo intrant aīalia nō ꝑitura diluuio. Adhuius gͦ petre foramīa ⁊ macerie cauernā. ſtude nūc⁊ in die exitus tui recurrē ⁊ in eis latitare. vt ibi valeas paſcua inuenire ⁊ ora leonū euadere Un̄ anſel.Feſtina ne tardaueris ꝯmede fauū tuū cū melle tuobibe vinū tuū cū lacte tuo. Sāguis tibi in vinū ꝯuertit̉ vt inebrieris. in ſac aqua mutat̉ vt nutriaris Facta ſunt tibi in petra flumina in mēbris eius vulnēra. ⁊ in corpus eius maceria tua cauerna. in qͥbꝰ inſtar colūbe latitās ⁊ deoſculās. ſingula ex ſanguineeius fiant ſicut vitta coccinea. labia tua ⁊ eloquiuttuū dulce. Un̄ ⁊ greg. Per foramina petre. vulneramanuū ⁊ pedū xp̄i in cruce pēdentis libēter intellexerim. cauernaꝫ ꝟo macerie vulnus lateris qd̓ lanceafactū eſt eodē ſenſu dixerim. ⁊ bn̄ in foraminibꝰ petere ⁊ ī cauerna macerie eē d̓r. qꝛ dū in crucis recordatione patīam xp̄i imitat̉. dū ip̄a vulnera ꝓpter exemplū ad memoriā reducit. qͣſi colūba in foramībꝰſic ſimplex aīa invulneribꝰ nutrimentū quo ꝯualeſcat inuenit. Hec greg. In his etiā vulneribꝰ ſaluatoris ſecuritatē ⁊ ꝓfectōem ac ꝯſolationē nō modicāreꝑies Un̄ bern̄. q̄dā de ꝟbis aug. aſſumēs ſic ait Ettuera vbi tuta firmaqꝫ īfirmis reqͥes niſi ī vulneribꝰſaluatoris. Tāto illic ſecurior hīto qͣꝫto ille potentior eſt ad ſaluandū Fremit mūdus. p̄mit corpus. diabolus inſidiat̉. nō cado. fundatus em̄ ſum ſupra firmā petrā. Peccaui pctm̄ grāde. turbabit̉ ꝯſcīa. ſednō ꝑturbabit̉ qm̄ vulneꝝ dn̄i recordabor. Nēpe vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates noſtras Quid tā ad mortem qd̓ non xp̄i morte ſaluat̉ Si gͦ in mentē venerittam potēs tāqꝫ efficax medicamentū. nulla iā poſſūmorbi magnitudine terreri. Ego ꝟo fidenter qd̓ exme deeſt vſurpo mihi ex viſceribꝰ dn̄i. qm̄ mīa affluunt. nec deſunt foramina per que effiuant. Foderuntmanus ⁊ pedes latuſqꝫ lancea perforauerunt. ⁊ perhas rimas licet mihi ſugere mel de petra oleūqꝫ deſaxo duriſſimo .i. guſtare ⁊ videre qm̄ ſuauis eſt dn̄sPatet archanum cordis ꝑ foramina corꝑis. patetmagnū illud pietatis ſact̄m. patent viſcera mīe deinoſtri. in quibꝰ viſitauit nos oriēs ex alto. Quid niviſcera ꝑ vulnera poterant In quo em̄ clarius qͣꝫ invulneribꝰ tuis elucet. ꝙ tu dn̄e ſuauis ⁊ mitis es ⁊multe mīe. Maiorem em̄ miſerationē nemo habet
qͣꝫ vt alam ſuam ponat quis ꝓ amicis ſuis. Cudn̄emnaiorem habuiſti qui aīam tuā etiā poſuiſti ꝓ abditis ⁊ dānatis Ueū ꝓinde meritū miſeratio dn̄i. nōplane ſum meriti inops qͣꝫdiu ille miſerationū nonfuerit. Qd̓ ſi mīe dn̄i multe. ml̓tus nihilominus egoin meritis ſum. Quid em̄ ſi multoꝝ ſum mihi ꝯſcius delictoꝝ. Nēpe vbi abūdauerunt delicta. ſuꝑabūdauit ⁊ gr̄a. Et ſi mīe dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ ineternuꝫego quoqꝫ miſcd̓ias dn̄i in eternū cantabo Quantain foraminibꝰ petre multitudo dulcedīs. plenitudogr̄e. ꝑfectioqꝫ virtutū. hec ber. O dn̄e ſicut exiuit ſanguis tuus copioſa redemptio nr̄a nō ꝑmittas me inbora mortis vel in die iudicij ꝑire cū impijs. ſed metuo pio cruore redemptū aggrega cū electis tuis abſcondēdo me interim in foraminibꝰ petre ⁊ in cauerna macerie ⁊ vulnerādo me caritate tua vt amore lāgueā. Qui em̄ vere te diligit ꝓ te vulnerat̉ ⁊ ſanguet⁊ donec te videat a mūdi actionibꝰ eſt velut morruuſalienus Fortis eſt em̄ vt mors dilectio tua ⁊ dura vlut infernus emulatio. Cōſidera nūc bn̄ corꝑis xp̄iin cruce poſiti depoſitōꝫ. qꝛ ex hoc ad ſpē ⁊ fiduciā rapieris maiorē. atteſtātebern̄. qͥ ait. Quis nō rapiat̉ad ſpē ⁊ ad impetrandi ꝯfidentiā qui eius attenderitcorꝑis diſpoſitōem Uide caput inclinatū ad oſculūbrachia extēſa ad amplexū. manus ꝑforatas ad largiendū. latus apertū ad diligendū. pedū affixioneꝫad nobiſcū manendū. corꝑis extenſonē ad ſe totuꝫnobis impendendū. hec bern.¶ Oratio.Omine ieſu xpē qui hora diei nona pendēsin patibulo. ⁊ clamans voce magna in manus patris ſpūm ꝯmendaſti. ⁊ inclinato capite eundē ſpūm emiſiſti. ⁊ iam mortuus vulnus lateris de lancea militis ſuſcepiſti. dignare q̄ſo nunc⁊ ſꝑ ſpūm meū tibi ꝯmendatū habere ⁊ gladio caritatis cor meū tranſuerberare. eiqꝫ vulnera tui corꝑisimprimere. ac per hec cogitatōes illicitas ab ipſo repellere. ac tandē in fine vite mee ſpūm meū in manꝰtuas ꝯmendatū cū beatis ſpiritibꝰ collocare. AmenDe ſecundis veſperisCapitulum LX IOra veſpertina meditaberis mente lugubri ⁊ lacrimabili quō mater dn̄i ⁊ alij quatuor ponunt ſe iteꝝ ad ſedendū ꝓpe crucēneſcientes quid facere debeant. Corpusem̄ deponere ⁊ ſepelire non pn̄t. qꝛ nec vires ſufficiētes hn̄t. nec inſtr̄a quibꝰ deponant Recedere aūt eoſic manente non audent. ⁊ diu manere nocte appropinquante non valent. Uide in quanta ſint ꝑplexitate ⁊ eis corde ꝯpatere. Interim aūt ioſeph abarimathia ciuitate iudee decem leucis ab hirl̓m diſtante antiquitus dicta ramatha vnde fuerūt helchana ⁊anna ꝑentes ſamuelis. diues ⁊ nobilis genere ⁊ decurio .i. de ordine curie ⁊ officia curie impij romanorum admīſtrans vir bonus in ſe ⁊ quo ad deū. ⁊ iuſtus quo ad ꝓximū. ac diſcipulus ieſu nō de duodecīvel. lxxij. ſed de multis alijs credentibꝰ. qꝛ oēs credētes a principio diſcipuli vocabant̉. ſed occultus ꝓter mētū iudeoꝝ ne de ſinagoga expelleret̉ qͥ nō ꝯſenſerat veci dn̄ ⁊ actibꝰ ⁊ ꝯſilijs alioꝝ xp̄m ꝑſeq̄ntio.