¶ Secunde partis¶ Capitulum Lxiiii.
hoc eſt qd̓ ſubdit̉. ⁊ exeūtes de monumentis poſt reſurrectiōem eius .i xp̄i venerunt in ſcām ciuitatē .ſ.ihrl̓m ⁊ apparuerūt multis ad declaratōem dn̄ice reſurrectōis Un̄ d̓t hiero. ꝙ cū monumēta aꝑta ſuntnō an̄ reſurrexerūt qͣꝫ reſurgeret dn̄s vt eſſet primogenitus reſurrectōis ex mortuis In apoca. xp̄us d̓rprimogenitus mortuoꝝ. ſꝫ in epl̓a ad Corin. primitie dormiētiū Hec aūt magnitudo ſignoꝝ ſignificatvt crucifixū dn̄m ſuū celū ⁊ terra ⁊ oīa q̄ in eis ſuntdemonſtrarēt. Uoce quippe xp̄i mouent̉ elementa ⁊ſimul cū eo vult diſſolui atqꝫ finiti oīs creatura. Un̄leo papa. Pendente ſiquidem a patibulo creatorevniuerſa creatura ꝯgemuit Debebat hoc teſtimoniūſuo md̓s auctori. vt in eius occa ſuvellent vniuerſa finiri. Hec leo. Ecce qͣꝫta nūc apparet eius maieſtascuius an̄ apparuit tanta infirmitas Un̄ anſel. Et iaꝫq̄dem infirma eius aīa mea vidiſti ⁊ miſerta es nūc⁊ maieſtatē eius attēde ⁊ miraberis Qualis eſt hic.qꝛ celuꝫ ⁊ terra ꝯpatiunt̉ ei. cuius ⁊ mors mortuosviuificat. Un̄ ⁊ aug. Quāqͣꝫ aūt tu iudiceris vt maleficus crucifigaris vt flagicioſus ⁊ impius. qͣꝫuisvidearis a deo derelictus. nō deſunt miracula. nō deeſt ꝟtutū abūdantia. Un̄ etiā criẜ. Intende qͣꝫta ſigna fecit. hoc quidē e celo. hoc aūt in terra. hoc aūt inip̄o templo. ſimul quidē anguſtiā ſuā demonſtransEtem̄ ire dei magne erāt q̄ fiebant. ⁊ nō ſimpliciterſigna ſꝫ ⁊ furoris ſigna vniuerſa. erant tenebre ſciſſepetre. velū mediū ſciſſum. terre ꝯcuſſio. ⁊ multe anguſtie ſuꝑabūdantia erat. Hec criẜ. O qͣꝫtū pia mr̄eius tūc dolebat qn̄ hec fieri videbat. Un̄ aug. Cogitare libenter qͣꝫtus dolor tunc fuerit matri cū ſic dolebant q̄ īſenſibilia erāt. Non lingua loqui nec mēscogitare valebit qͣꝫto dolore tenebat̉ tūc aīa marie.Hec augu. Miſtice hec ſigna p̄dicta hn̄t fieri in reſuſcitatōe ⁊ ꝯuerſiōe pctōris Dei quippe templumeſt fidelis aīa. cuius velū ſcīdit̉ qn̄ velamē ypocriſis⁊ cuiuſlibet pctī diſſipat̉ Sicut em̄ velū impediebatne videri poſſent ſcā templi. ſic pctm̄ impedit ne videant̉ ſcā ꝑadifi. qd̓ tn̄ qͣꝫtū ad ſufficientiā fuit amotū ꝑ mortē xp̄i. Uelū em̄ templi ſciſſum fuit. in ſignū ꝙ ꝑ morte xp̄i ablatū eſt impedimentū. qd̓ nosſecreta gaudij ꝑadiſi ꝓhibuit ꝯtēplari. ſicut velū oꝑiebat ſecreta tēpli. Terra mouet̉ in pctī recogitatōe⁊ ꝑ timorē interne ꝯpunctōis. ⁊ qn̄ ꝑ ꝯpaſſionemmortis xp̄i terrenū deſideriū in amorē ꝯmutat̉ celeſtiū. Terra em̄ tremuit p̄ horrore ignominioſe mortis xp̄o inflicte. ad deſignandū ꝙ corda terrena xp̄opatienti dn̄t ꝯꝑati. ⁊ eius ſtrictu iudiciū formidareQd̓ aūt tremuit in reſurrectōe hoc deſignat qd̓damſpāle tripudium. quo omnis creatura debet ꝯgaudere xp̄o reſurgenti. ſicut etiam ꝯpaſſa fuit xp̄o moriēti Unde primus tremor deſignat metum ⁊ terroreꝫſcd̓us aūt gaudium ⁊ exultationem. Petre ſcinduntur in contritione ⁊ per dolorem ꝯtritionis in corde.⁊ qn̄ duricia cordis ꝑpietatem emollit̓ ꝯpaſſionisPetre em̄ ſciſſe ſunt. ad deſignanduꝫ ꝙ corda lapidea ⁊ dura per dolorem contritionis ⁊ intime compaſſionis ſcindi debent. Monumenta aperiuntur inꝯfeſſione ⁊ ꝑ pudorem ꝯfeſſionis in ore. ⁊ qn̄ fetorqui intus latet foras ꝑ os prodit. Mortui reſurgūt
in ſpūali viuificatōe. ⁊ ꝑ laborē ſatiſfactōis in oꝑe.⁊ qn̄ ad boni oꝑis exercitium excitat̉ ſomnus pigricie ⁊ apparent in ſcā ciuitate in aīe illuīatōe. In hora mortis tue dn̄e velū templi ſciſſum eſt. rogo te aufervelamen ignorantie de corde meo vt videā voluntatē tuam ⁊ opere perficiā. Terra ꝯtremuit. da mihiobſecro qui ſum terra ⁊ cinis corā te ſtare cū caſto timore ⁊ reuerentia filiali. ⁊ meam ſalutē cū timore ⁊tremore oꝑari. Petre ſciſſe ſunt. da mihi vt lapideum cor tuo ſcindat̉ timore ⁊ inhians ardēter a te rorem ſuꝑne benedictōnis accipiet ⁊ tibi germinet fructū vite. Monumenta aꝑta ſunt ⁊ multa reſurrexer̄tcorꝑa ſcōꝝ. da q̄ſo dn̄e aīe mee a ſepl̓tura reſurgerepctōꝝ. ¶ Uiſis aūt his q̄ fiebant .ſ. tot ⁊ tam mirificis fignis in paſſione xp̄i. inter que etiaꝫ fuit ꝙ vocemagna clamans ſic cito ⁊ ſponte expirauit. centurioqui crucifixoribꝰ preerat. ⁊ milites qui cū ipſo ꝯſtituti erāt ad cuſtodiendū ieſum in cruce quouſqꝫ expiraſſet timuerūt valde ⁊ d̓ine ꝟtuti tot ⁊ tāta miracula aſcribendo. gl̓ificauerunt deū fidei ꝯfeſſione. acptātem ⁊ veritatē d̓initatis in xp̄o ꝯfeſſi ſunt di. Uere hic hō iuſtus erat. vere filius dei erat iſte. aliter eītanta gl̓ia in eius morte nō appareret. Oatheus d̓t.Uere filius dei erat iſte. Marē̄. vere hic hō filius deierat. Lu. vere hic hō iuſtus erat. Ibi reſultat ꝟitasdeitatis. qꝛ vere filius dei. ibi veritas hūanitatis. qꝛvere hic hō. ibi ꝟitas innocentie ſue ⁊ ſcītatis qꝛ vere iuſtus erat. Et hec tria nccāria erant ad redēptōꝫ.ſ. hō qui deberet. d̓s qui valeret. iuſtus cui ꝯgrueretEt ex iſtis aggrauat̉ ſcelus iudeoꝝ. qꝛ occidit̉ d̓us aſeruis. hō a beſtijs caninis. iuſtus ab iniuſtis Multūquidē iſtos ad fidē d̓initatis xp̄i diſpoſuit. ꝙ cū clamore magno ſic potenter ⁊ dn̄atiue ſpm̄ dimiſit. Uidebāt em̄ ꝙ clamor ille ſuꝑnatur alis ⁊ miracl̓oſusfuit. qꝛ ꝓpter defectū ſanguīs ⁊ effluxū ſpūum talisclamor fieri nō potuit ab hoīe ſic ꝓpinquo morti ⁊ iōꝯcluſerunt ꝙ eſſet factus ꝟtute dīna ſuꝑnaturali. ⁊ꝑ ꝯn̄s ꝙ ipſe eſſet filius dei. Qd̓ etiā ex hoc ꝑpenderunt. qꝛ qn̄ voluit tunc ſpm̄ dimiſit. Vt em̄ d̓t hiero.nullus hꝫ ptātem dimittendi ſpm̄. niſi ille qui aīaꝝꝯditor eſt. Et ẜm aug. Cū poſt illā vocem ꝯtinuo tradidit ſpūm. hoc maxime qui aderant ſunt mirati. lōga em̄ morte cruciabant̉ in ligno ſuſpenſi. De iſtocenturione ſic d̓t bern. Erat ille centurio incircumciſus ſed nō aure. qui ad vnā expirātis vocē ſub tot infirmitatū indicijs dn̄m maieſtatis agnouit. Ideoqꝫnō deſpexit qd̓ vidit. qꝛ credidit qd̓ nōdū vidit. Nōaūt credidit ex eo qd̓ vidit ſed ex eo qd̓ audiuit. qꝛ fides eſt ex auditu. auditus aūt ꝑ verbū xp̄i. Et ẜm criſo. Centurio vt quidā dicunt non ſolū ꝯfeſſor fuit ſꝫetiā corroboratus ī fide martiriū ſuſcepit. Per hocꝙ centurio gentilis ꝯfeſſus fuit xp̄m tam clare. figinficata fuit gl̓ioſa ꝯfeſſio gentiliū in eoꝝ ꝯuerſione⁊ duricia iudeoꝝ in infidelitate. Un̄ hiero. Nouiſſimi aūt nūc primi efficiunt̉ qꝛ gentilis ppl̓s ꝯfitet̉.⁊ plebs iudaica cecata negat. vt fiat eis error nouiſſimus peior priore. Un̄ ⁊ beda. Quanta gͦ cecitas iudeoꝝ qui tot ꝑ dn̄m ꝟtutibꝰ factis. tātis in morte eius apparentibꝰ ſignis credere reſpuer̄t ⁊ inſenſibiliores gētibꝰ deū gl̓ificare vel timere ꝯtēpſerunt. Un̄q. iiij.