Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Lxiii.

Secunde partisvinū acetoſuꝫ cū felle mixtū ſe mirratū qͣle etiam fibi priuſqͣꝫ crucē aſcenderet ꝓpinauerant. Sic gͦ bispotatus fuit ⁊ an̄ crucifixioneꝫ ⁊ in crucifixionē. Eteſt rō potationis ⁊ rō geminatōis huius. Dicūt em̄quidā crucifixos citius mori ſi aceto potent̉. ⁊ ideopotatus eſt iſte ⁊ non alij vt citius moreret̉. ⁊ hoc velinſtinctu iudeoꝝ qui captabant maxīe mortē xp̄i velex tedio militū vt citius a cuſtodia eius abſoluerent̉qꝛ tedebat eos ibi morari Competit aūt miſterio gemina potatio ꝓpter geminā ꝑſonaꝫ q̄ peccauerat guſtato ligno vetito. ex qua dānata erat generis hūamiꝓpagatio. In hoc etiā potū amaro amaritudinē ſuepuerſe voluntatis on̄derunt qꝛ qͣꝫtum potuerāt tm̄ einocuerūt De quoꝝ malicia ſic dt criẜ. Tu aūt mihitemeritatē eoꝝ qͥ aſſiſtebāt cogita. Et ſi deceꝫ miliahabuerimus inimicoꝝ ⁊ ſi inſanabilia paſſi ſumusvidentes eos interfici flectimur. hij ꝟo neqꝫ in hisque videbāt facti ſunt māſueti ſꝫ ſeuiebāt magis ⁊inſaniam intendebāt. ⁊ ſpongiam afferentes acetopotabant. Hec criẜ. Un̄ ẜm remi. ipſi iudei erāt acetū degenerātes a vino pr̄iarchaꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ in acētū.i. in maliciā ⁊ crudelitatē hn̄tes fraudulēta cordqͣſi ſpongiā cauernoſis atqꝫ tortuoſis latibulis Obhoc at ſignāter fel cū aceto ſibi porrexerūt vt in oībꝰſenſibꝰ ip̄m amaritudine replerēt. iā em̄ velatus fuerat oculis ꝯtra ligni vetiti ꝓcacē viſionem. iā maxillas eius pugnis attriuerāt ꝯͣ poni veriti maſticatōemiā collū eius alapis ceciderāt. ꝯtra cibi vetiti tra iectōm. ſolū reſtabat os ⁊ nares affligere. ⁊ iō naresxp̄i affligebāt tā cadaueꝝ fetor̄ qͣꝫ aceti odor̄. os ꝟoaffligebant fellis amaritudine At ipſe acetū quidēaccepit nō vt biberet ſꝫ guſtauit. vt ſcripturā ſeu qd̓ſcriptū erat īpleret Et qꝛ helyhely clamauerat ceteri potū ei dantes dicebāt Sine .i. expecta videamuſꝑ exꝑimentū anveniat helyas liberās eū. Qui ꝟo vocē dn̄i male intellexerant. nō em̄ helye ſꝫ deo loq̄batur. ideo fruſtra ⁊ inaniter aduentū helye expectabātEcce qͣlis cena dabat̉ dn̄o nr̄o. Hora aūt iam cenādi ſꝫ p̄ labore ⁊ dolore nō pecijt alid̓ ꝓ cena niſi potū⁊ filij diaboli dederunt ei ꝓ cibo fel ⁊ ꝓ potū acetumO nos miſeri quid faciemus qui aliter cenare ⁊ aliter potare volumus ⁊ delicias q̄rimus. Certe ſi mille annis hō viuerꝫ ⁊ quotidie in pane ⁊ aqua ieiunaret. vnicā cenā illā ſufficienter ꝯpenſare non poſſetUerūtn̄ qui poteſt caꝑe capiat. qꝛ durus eſt hic ẜmoꝓ carnalibꝰ. ⁊ ideo nō ſapiunt non ſentiunt cū ſapore que dei ſunt ⁊ conſolationes internas amittunt.Quia ſi acetum dn̄o ꝓpinatum ad mentē reducerētin cibo ⁊ potū qͣꝫtūcunqꝫ vili ſaporē inuenirent. Un̄bern̄. Non eſt cibꝰ adeo aridus qui nō efficiat̉ ſapidus. ſi illius aceri qd̓ ꝓpinatū ē ꝯdimēto fuerit tꝑatus. Si gͦ cibꝰ ex defectu ſalis vel alia ex cā fuerit tibi inſipidus non apponas ibi ſalvel ꝯdimentū aliudſꝫ ꝓpter xp̄m felle ⁊ acēto potatū ſenſualitati reſiſtaſcogitans ꝙ ꝓ peccatis tuis in pane ⁊ aqua abſtinere debes; ⁊ ꝙ multi pauꝑes ſibi iſta reputarēt ad delicias ⁊ tunc videbit̉ tibi magna gratia aliquid adieciſſe ad hec ipſa Ex hoc articulo potationis aceti trahunt̉ plura documenta Primū accipiendo iſtimiſtice in bono ſenſu. ſicut iudei ⁊ milites multa ſe-

cerunt mala intentōne. que tn̄ miſteriū boni nobisimportant. ⁊ ẜm hoc docemur hic ꝙ ⁊ nos vinū deuotionis admixtū mirra mortificatōnis carnis ⁊ felle amare ꝯpunctionis xp̄o ꝓpinare debemus Tale eīvinū mirratū ⁊ fellitū xp̄s a nobis ſitit ⁊ oblatum libenter guſtat. ſed nō vult bibere ⁊ in ſe traijcere qꝛ ipſe bonoꝝ noſtroꝝ nō eget Quid em̄ xp̄o de nr̄a deuotione mortificatōe ⁊ ꝯpunctōe accreſcit. Sed taliaab eo gratanter guſtata nobis relinqͥt. quibꝰ oīa illacooperant̉ in bonū. imo ⁊ amara fiunt nobis dulciamecito ſue paſſionis. Aliud documentū eſt accipiendo iſta in malo ſenſu ꝙ nos caueamus ne vinū mirratum vel fellitū xp̄o bibendū offeramus. qꝛ ſicut tunciudei. ita etiā hodie mali xp̄iani dant deo bibendū amaꝝ potū. ⁊ xp̄o ſitienti ſalutē aīaꝝ offerūt amaritudine pctōꝝ. Quicūqꝫ em̄ recte credūt ſꝫ male viuūthi xp̄o dant bibere vinū cū mirra ⁊ felle mixtū. qꝛ vinū xp̄iane ꝓfeſſionis vel deuotōis miſcēt cū mirra ⁊felle ſcandalo ſe ꝯuerſatōis inqͣꝫtū male viuēdo ſcandaliſant eccīam qͣles ſunt precipue mali p̄lati. ſacerdotes ⁊ monachi ⁊ alie ꝑſone religionis ſpēm pretēdentes. qui ſpecialiter ſe ad cultū dei deuouer̄t Quipre ceteris xp̄ianis vinū deuotionis qd̓ deū ⁊ hoīesletificat deo offerre deberent. ſed per ſuā ſcādaloſamꝯuerſatōem vinū ſuū mirra ⁊ felle maloꝝ exēpſoruꝫmiſcent ⁊ hoc deo offerunt. quibꝰ dn̄s exprobrat di.Uinea mea electa ego te plātaui. quō ꝯuerſa es in amaritudinē. Alij ſunt qui acetū in ſpongia cum calamo dn̄o offerūt qͥ extraneas ⁊ a ꝟitate alienas ſnīasex ſcriptura appticant xp̄o qͣſi eas dicenti. qͣles ſuntqui ſingulares ſenſus a cōi eccīe doctrina ex raneoſex ſcriptura trahere moliunt̉ ⁊ ſic in errores hoīnesmittūt. hi em̄ ſpongiā aceto īplentes calamo ſcripture imponūt ⁊ ori eius offerūt ⁊ talis potus eſt xp̄o inſipidus. nā cū guſtaſſet noluit bibere. Ex quo etiamdat̉ nobis documentū ꝙ ſicut xp̄s nō dedignatus fuit ꝓ nobis acētū guſtare ſed nō bibit. ſic ⁊ nos ſuo exemplo diſcamus p̄dictos aridos hoīes tā ſcandaloſos in vita qͣꝫ ſuꝑſtitioſos in doctrina guſtare quidē.i. pati tolerare. ſed nequaqͣꝫ bibere ⁊ eoꝝ vitā. ⁊ exēpla nobis incorꝑare quēadmodū dn̄s nr̄ acetū nonbibit. qꝛ tales in corpus eius traici nō pn̄t Item eſtdocumentū preligioẜ ⁊ penitentibꝰ ꝙ ſi qn̄ eis apponit̉ cibꝰ vel potus pm̄alis ⁊ minus ſapidus recogitētxp̄ꝫ felle ⁊ aceto ꝓ nobis potatū. Poſt ꝯcupīas ergotuas nō abeas. ſed eas vixil̓r frāgas. ⁊ tūc felle amaritudinis cū dilecto tuo potaberis. Ad ꝯformandūſe huic arti. recogitet hō qͣnto deſiderio ſaluator nt̓ſalutē nrām ſit iuit. ꝓ qua etiā acetū cū mirra ⁊ felleacciꝑe nō dedignatus fuit. ad on̄dendū ꝙ nos ſalutem q̄ eſt vita eterna ꝯſeqͥ valeamus. niſi prius amaritudinē vite pn̄tis guſtemus. Ieſu qui nrām ſalutēſit iens aceto ⁊ vino mirrato cū felle potari voluiſti.ſalua me tua gratuita gr̄a in numero ſaluandoꝝ ⁊ damihi ꝟſa vice ſitire te fontē vite ⁊ aq̄ viue. corde diligendo. ore laudādo ⁊ p̄dicando. ⁊ amorē ad te habitū oꝑbꝰ on̄dendo. fac me vinū deuotionis cū mirramortificatōis carnis ac felle pm̄alis ꝯpunctōis tibidigne offerre ⁊ da mihi acerbitatē calicis tui nō horrere. ſꝫ cū gaudio āplecti ⁊ bibere ad ſalutē vt ꝓ amoq. ij.