¶ Capitulum lxiii.
¶ Secunde partisnonā magis obtenebrant̉ hoīes ꝯmeſatiōibꝰ ⁊ ebrſetatibꝰ vacādo. O qͣꝫti ⁊ qͣles etiā religioſi his horiſtenebris voluptatū effrenate ſe īmergūt qꝛ ea q̄ xp̄stūc paſſus eſt tāqͣꝫ ingrati paꝝ cogitāt vel attenduntTibi dn̄e iheſu morienti ꝯpaſſus eſt ſol. ꝓinde p̄cor⁊ obſecro vt me quē rōnalē ꝯdere dignatus ēs. ſicfacias tua pietate ꝯpati tibi moriēti ⁊ ꝓ nobis īpijsin crucis ſqualore pendēti vt in vita mea nō gaudeāin luce glie tꝑalis. neqꝫ diē hoīm deſiderē ſed totomētis ardore deſiderē diē tuū ¶ Quartū ꝟbū fuit.qn̄ circa horā nonā p̄nimia doloris āguſtia clamāsvoce magna dixit. hely hely lamazabatam Et qd̓ hebraice dixit euāgeliſta exponit dicēs hoc eſt. Deusmeus cuius ſum filius ꝑ naturā inqͣꝫtū deus. d̓s meus cuius ſum filius ꝑ vnionis grām inqͣꝫtū hō. ⁊ ſicgeminatio duplicē on̄dit naturā in eo. vt qͥd dereliquiſti me. i. penis ⁊ morti expoſuiſti Hoc nō loquit̉deitas q̄ paſſa nō fuit. qꝛ d̓initas in xp̄i paſſiōe ſemper illeſa māſit Sicut ſi ſole ſuꝑlucēte in ligno ſecūris lignū inciderꝫ. ſol impaſſibilis ꝑmaneret. multo magis verbi diuinitas ẜm ypoſtaſim carni vnita.carne patiente ꝑmanet īpaſſibilis ⁊ illeſa. Sed loquit̉ hoc hūanitas q̄ videbat̉ derelicta ⁊ dolorē ſuſtinuit. qꝛ illa morti tradita ⁊ paſſa fuit. q. di. Paterintm̄ mundū dilex iſti ꝙ me ꝓ ip̄o trad idiſti ⁊ dereliquiſti iudeis ⁊ morti. Subtrahit em̄ ꝓtectiōem ſednō ſoluit vmonē Hoc etiā dixit vt magnitudinē ſuepene on̄deret Ita em̄ grauiter dolebat ac ſi nō dei filius ſꝫ inimicus eēt. Et iō penitus videbat̉ derelictꝰa deo nullū refrigeriū vel iuuamē recipiēs ab eo Derelictū gͦ ſe clamat. qꝛ licet multi multa ꝓpter deumpaſſi ſint. oībꝰ tn̄ deus aliquid ꝯſolatōis ⁊ refrigerij miniſtrabat. xp̄m ꝟo totaliter dolori ſubiecerat vtdoleret qͣꝫtū dolere poterat. Un̄ nō eſt intelligenduꝫꝙ d̓initas hūanitatē deẜuerit vel ab ea ſeꝑata fuerit.deū em̄ quē inuocabat inſeꝑabl̓r ſemꝑ ſecū habebatqꝛ nūqͣꝫ deſinebat eē deus. ſiue aīa coniuncta corꝑiſiue ſeꝑata. nā ⁊ tūc aīa illa erat deus ⁊ corpus mortuū erat deus. ſꝫ qꝛ traditus erat ita calamītatibꝰ ꝙvidebat̉ a deo derelictus. qͣſi ẜm hūc ſenſum di. Utquid tā immanibꝰ ⁊ intolerabilibꝰ me expoſuiſti doloribꝰ ⁊ penis ac ſi me dereliq̄ris. Uehementiſſimoem̄ dolore in carne ſua tenerrima tenebat̉. ⁊ amariſſimo dolore ꝓ ꝯpaſſione ſue matris ⁊ alioꝝ in aīmatorquebat̉. Et tn̄ ꝓ bono noſtro ipſemet voluit hectrāfire. ⁊ ſic ſuſtinebat vt nos aliqn̄ exemplo ſuo taliter patiamur ac ſi deo derelicti videamur Siue qn̄dn̄s vult nos ꝓbare. vel noſmet ipſi volumus nobisetiam aliquas penas inferre. vt ſic dn̄o nr̄o ꝯformemur in pena vt ei poſſimus ꝯformari in gloria. Uelſe derelictū a deo patre d̓t. qꝛ tūc fere inutilis videbat̉ eius paſſio. de toto em̄ genere hoīm non videbatur aliquis redemi niſi latro. qui fere ſolus in eū credebat excepta beata virgine. que tūc etiam credidiſſe non ambigit̉. in hmōi em̄ ipſa ſemꝑ excipit̉. Odn̄a mea qͣꝫto dolore tenebaris qn̄ filium tuū ſic clamantem audiebas Et attende ꝙ in iſto clamore nōadhuc erant tenebre. ⁊ ideo quod de tenebris eſt dictum eſt per anticipationem accipiendum. ¶ Hocquartū verbū xp̄i fuit magne acerbitatis. qꝛ clama-
do on̄t magnitudinē ſui doloris. q̄ tantus fuit ꝙ preeius acerbitate ſe clamat a patre derelictū ⁊ in acerbitate paſſionis oī ſolacio deſtitutū Que quidē acerbitas paſſionis ex hoc apparet ꝙ ipē patiebat̉ exterius in toto corꝑe ⁊ ex oī ꝑte ſenſuū ⁊ ex oī genere tormētoꝝ. intus ꝟo ex mr̄na ꝯpaſſione q̄ oēs xp̄i dolores corꝑales in ſeipſa ꝑ mr̄m cordis ꝯpaſſiōꝫ pleniſſime trāſformabat. ⁊ ex diſcipl̓oꝝ lapſu ⁊ excecatōeqͥ oēs tūc a fide exciderāt necnō ex p̄cioſi ſanguīs tāmultiplici deꝑditōe. qꝛ ꝯſiderauit ꝙ p̄ciū ſue redēptōis in tot hoībꝰ ingratis anihilari debuit. hoc em̄ẜm ber. maiorē dolorem ei intulit qͣꝫ oēs pene quasextrinſecus pertulit. Undebis ingeminat. d̓s meusvt ex hoc oſtendat̉ immenſitas ſui doloris tā in carne qͣꝫ in aīa. qͣꝫtum ad vires inferiores corꝑi affixasqꝛ in ſuperioribꝰ viribꝰ aīe fruebat̉ perfecte. lꝫ in inferioribꝰ torqueret̉ acerbiſſime. Clamauit etiā vocemagna pctm̄ inclamando. qd̓ fuerat tante mortis ⁊miſerie cā. qꝛ ẜm ambro. quoꝝ ſuſcepit naturā horūplorauit miſeriam. ⁊ vt duriciā humani affectus adſui excitaret ꝯpaſſionē. ¶ Sciendū tn̄ ꝙ homo rōnabiliter dꝫ moueri ad ꝯpatiendū xp̄o triplici rōnePrimo ex motu creature inſenſibilis. que tota xp̄omorienti ꝯpaſſa fuit. Scd̓o ex ꝯditione ſue ꝓprie nature. Natura em̄ tot membra ꝓuidit corꝑi humanoquot ſunt dies in anno vt dicūt phifici. ad deſignandū ꝙ nō ſit dies vel momentū in quo hō beneficiū redemptionis affectuoſe ⁊ cū gratiaꝝactione non debeat recordari. Tercio ex d̓ine vocis imprecatōe. qꝛ ipſe ſpōſus amaritudinē ſue paſſionis iubet ſine interuallo imprimi nr̄is mentibꝰ di. pone me ſicut ſignaculum ſuꝑ cor tuū. Cui voci aīa deuota obtemꝑansrn̄det. Faſciculus mirre dilectus meus mihi intervbera mea ꝯmorabit̉. De hoc clamore appropriate dici pn̄t verba beati aug. in ſermone. ſatagentis ⁊ ſoliciti ꝓ nobis intribulatōe poſiti verba ſunt iſta. Uerba quidē teneritudinis ⁊ meroris. verba amaritudinis ⁊ doloris. Nam qui deuote ꝯſideraret ex qͣꝫ anxio gemitu. ex qͣꝫ alto ſingultu. ex qͣꝫ ꝓfūdo luctu. exqͣꝫ amaro plāctu hec vox in cruce ꝓruperit ab ore dn̄iieſu. nullus eſt ſi haberet pectus ferreū quin molliretur ꝯpunctōe. ſi ſaxeū quin ſcinderet̉ ꝯpaſſione. ſi ligneū quinflecteret̉ ꝯdilectōe. ſi ereū quin liquaret̉ꝯtemplatōe. In hoc verbo duplex natura in vna ꝑſona xp̄i clamauit ad duas ꝑſonas in vna eēntia dei ⁊ideo geminat̉ ꝑſona ſub eodē actu verbi. d̓us meusdeus meus vt quid dereliquiſti me Clamabat em̄ inxp̄o affectio rōnalis nature ꝓpter zelū ardentiſſimeꝯpaſſioīs. clamabat afflictō ſenſualis iacture ꝓpterrelū acutiſſime paſſionis. Clamat affectio rōnalisdeus d̓s meus vt qͥd dereliquiſti me in tanto mētisſuſpirio ⁊ merore qui nō derelinqͥs clamantes ad teClamat afflictio ſenſualis. d̓s deus meus vt qͥd dereliquiſti me in tāto carnis ſupplicio ⁊ dolore qui nōderelinqͥs preſumentes de te. Magnā em̄ patiebat̉exterius amaritudinē. ſed longe plus cruciabat̉ interius ꝓpter ingratitudinē. Un̄ hugo inducit eū incruce ſic loqn̄tem. Cerne hōqͥd ꝓ te patior. vide penas qͥbꝰ afficior. vide clauos qͥbꝰ ꝯfodior ⁊ cū ſit tātus dolor exterior. intus tn̄ plāctus eſt grauior tā inq. j.