Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumLxi.Secunde partis

licebat comedere niſi ꝑſonis md̓is. dies eī agere ceperūt azimorū. quibꝰ diebꝰ ꝯtaminatio illis erat inalienigene intrare habitaculū. Timebāt ꝯtaminariex ingreſſu domus hoīs gētilis ⁊ nō timuerūt inquinari ex ꝓcuratione mortis xp̄i innocētis. ex quo pꝫſuꝑſtitio eorū vana ſic̄ in multis alijs. Un̄ augu. Oimpia cecitas. Habitaculo vicꝫ ꝯtamīarent̉ alieno⁊ nō ꝯtaminarent̉ ſcelere proprio. Alienigene iudicis pretorio ꝯtaminari timebāt ⁊ fratris innocētisſanguinē effundere nō timebāt. hec aug. Iſtis ſuntſil̓es qui ꝯſcīam magnā de mīmis faciūt ⁊ ml̓to grauiora ꝯmittūt Cum ergo ieſus eſſet in pretorio pilatus obſeruātijs iudeorū qui domū eius ingrediʳ nōaudiebant deferens. exiuit ad eos foras de pretorioipſe em̄ erat qͣſi medius hincinde diſcurrēs. ⁊ querebat quā accuſationē aduerſus eū in iudicio afferrent̓ quē reū mortis iudicabāt. Uidebat em̄ eum inſignū damnatōis ligatū. ⁊ a tot ductū ad damnādū⁊ iō de cauſa ab eis querebat. Uolēs modū tenereromanorū a quibꝰ miſſus erat. quibꝰ ꝯſuctudo eratnullū ꝯdemnare niſi prius accuſatōem ſuā audirent⁊ ille locū defendendi hēret. Et dixerūt ei. Si noneſſet hic malefactor que deus in lege precepit nō pati viuere nō tibi tradidiſſemus eū. nos qui ſumus tāte religionis ⁊ auctoritatis. q. d. Ros ſumus tanteꝟitatis ⁊ iuſticie ꝙ nobis dēret credi ſimplici ꝟboſine aliqͣ diſquiſitōe Nos em̄ factū diligēter examinauimus ⁊ eū dignū morte inuenimus. ⁊ iō iam cōdemnatū tradimus eū tibi puniendū. nec oꝫ aliā facere examinationē. Sic hoīes malicioſi corā iudicibꝰ ſe iuſtificāt vt innocenti magis nocere valeantMiſeri iudei dicūt eū eſſe malefactorē. qui ꝑtranſiuit bn̄faciendo ⁊ ſanando oēs oppreſſos a diabolo.⁊ faciūt ẜm illud qd̓ de eis ꝑ ꝓphetā iam predixeratRetribuebāt mihi mala pro bonis. Et pylatus qͣſiindignatus ex eoꝝ rn̄ſione. quia ſciebat eos ꝑ inuidiā ip̄m tradidiſſe. dixit eis. Accipite eū vos ⁊ ẜmlegē veſtrā iudicate eū. q. d. Si ſufficit veſtra examinatio ſufficiat veſtra ſnīa. ego neqͣqͣꝫ talis iudex efficiar. Per quā rn̄ſionē mortē xp̄o inferre inhibebatqꝛ romani aliqͣ minora iudicāda iudeis dimiſerāt.ſꝫ cām ſanguinis ⁊ altā iuſticiā ſibi retinuerāt. Un̄dixerūt iudei. Nobis non licet interficere quēqͣꝫ .ſ.ꝓpter ptātem ad alios trāſlatā Tn̄ ꝯtra ſeipſos dicebāt qꝛ interficiebāt quē iniuſte interficiendū offerebāt ⁊ ſanguinē innocentē fundebāt. quē fundendū alteri tradebant Argumentū ꝯtra ſentiētes vel ꝓcurātes aūt ſimulātes fraudē inferēdam ꝓximo. cūpoſſint obniare malo qꝛ tales ſil̓es ſunt iudeis hec dicentibꝰ ⁊ ſub p̄textu iuſticie vel cuiuſcūqꝫ cāe ſuā nequiciā defendentibꝰ. Multi etiā mali clerici ſic dicūt .ſ. nobis nō licet interficere quēqͣꝫ. intelligētesde morte corꝑali. q̄ tn̄ ꝓ modico hn̄t multos interficere ſuo malo exēplo morte ſpūali. que peior eſt interfectiōe corꝑali Uel dixerūt iudei ſibi nō licere illis diebꝰ ꝓpter feſti ſolēnitatem ⁊ ſanctitatē qd̓ celebrare iam ceꝑant. ꝓpter qd̓ de ingreſſu etiam pretorij contaminari metuebant. Unde auguſt. Si malefactor eſt cur nō licet interficere. Si ꝓpter feſtū nonlicuit īterficere cur crucifige crucifige eū clamaſtis

Uel quia crucifigi eū vt etiā mō mortis infamaret̉cupiebant. ⁊ hoc eis ẜm legem nō licebat. licꝫ aliomō poſſent blaſphemos interficere qualē xp̄ꝫ reputabant vt patuit in ſtephano ab eis lapidato. Hocaūt factū eſt vt ſcrmo ieſu impleret̉ quē dixit. ſignificans qua morte eſſet moriturus .i. a quibꝰ. nō enimmortē crucis hic ſignificat. ſed qꝛ a gentibꝰ eſſꝫ moriturusⁱ ⁊ ꝙ iudei eū fuiſſent gentibꝰ tradituri ad illudendū ⁊ flagellandū ⁊ crucifigendum. hec em̄ triadn̄s a gentibꝰ eſt paſſus Quia em̄ ꝓprijs manibꝰ noluerūt eū interficere. vt ſic qui magis peccabāt quaſi aliem eſſent a ſcelere. impletus eſt ſermo ieſu quēde ſua morte predixit. vt a iudeis traditꝰ occideret̉a gentibꝰ Et ceꝑunt accuſare eū falſe in multis dequibꝰ ſolū tria exprimunt̉ que lucas ponit. d. Huncinuenimus ſubuertentē gentē nr̄am .ſ. iudeorū a cultu legis falſam doctrinā ſeminādo. ⁊ prohibentē dari tributū ceſari. ⁊ ſic quafi ꝯtra ip̄m ſeditionē faciendo ⁊ dicentē ſe xp̄m regēˡ eſſe quaſi volens ſibi regnū iudeorū vſurpare. Noīe xp̄i reges iudeoꝝ appellabant̉ ꝓpter vnctionē ſed addebāt regē dicendo criſtū regē gratia explanatōis. qꝛ pilatus gētilis erat.gentiles ꝟo reges ſuos nō vngebāt ſicut iudei faciebāt. ⁊ iō ſi ei qd̓ eſt xp̄m .i. vnctū non addidiſſent regē pilatus nō intellexiſſet. Sed falſe erāt excuſationes. Un̄ nō bene dicebant inuenimus qꝛ qd̓ ei imponebāt nō erat rei ꝟitas ſed hūana fictio ⁊ adinuētioNon eī ſubuertit gentē a lege. qꝛ nō venit ſoluere legē ſed ad implere. nec ſubuertit ſed ꝯuertit quos docuit in ꝟitate. Nec prohibuit tributa ceſari dari. ſꝫdixit. Reddite que ſunt ceſaris ceſari ⁊ que ſunt d̓ideo ⁊ liber a tributo ne ſcādalizaret ſoluit tributū ꝓſe ⁊ petro. Dicens quoqꝫ ſe xp̄m regē eſſe verū dixitlꝫ regnū in hoc mūdo hr̄e nollet. qꝛ cū ip̄i vellent eūregē facere. fugit ⁊ regnū reſpuit. Igit̉ vt ait. Ged̓.arguunt̉ impietatis iudei ꝙ accuſantes ſaluatorem⁊ falſo quidē nec aliquid veriſil̓e qd̓ ei obijcere poſſint inueniūt. De prima igit̉ accuſatiōe tanqͣꝫ friuola ⁊ ad eū nō ſpectante pilatus parū curabat. qꝛ em̄erat hō gentilis nō curabat de obẜuatōe ſenviolatōne moſaice legis. ⁊ ſcd̓aꝫ tanqͣꝫ falſam ⁊ mēdoſamꝑuipēdens nullā reputabat qꝛ forte ꝑ reuelatōm audierat ieſum dixiſſe aliqn̄. Reddite que ſunt ceſariſceſari ⁊ que ſunt dei deo. Un̄ trāſit ad terciā que magis tāgebāt eū ⁊ romanū imꝑiū ⁊ videbat̉ ꝯtra imꝑatoris honorē .ſ. ꝙ dicebat ſe eſſe criſtū .i. vnctumſiue regē. naꝫ directe ꝯtra imꝑatorē erat. ꝙ aliquisſe eſſe regē iudeorū diceret qͥ imꝑatori romano ſubtributo in ſignū ſubiectōis ẜuiebat. Propter qd̓ romani nomē regiū ab eis abſtulerāt vt eoꝝ ſuꝑbiamfrangerēt ⁊ rebellādi occaſionē tollerēt. Et intranspylatus in pretoriū vt ibi xp̄m magis pacifice ⁊ ex qͣſite examīaret. extra tumultū ⁊ ſirepitū iudeoꝝ quinō audebāt intrare pretoriū interrogauit cū. d. Tues rex iudeoꝝ. q. d. Eſt hoc veꝝ qd̓ tibi opponit̉ .ſ. ꝙvelis tibi vſurpare regnū vel ꝙ tu ſis rex iudeoꝝ ẜmqd̓ accuſant te. Querebat vtrū eſſet rex de iure. qꝛ defacto ꝯſtabat ip̄m regē nō eſſe. Et ẜm Theop̄. hoc interrogauit pylatus ꝯtemptū obiecti crimīs ⁊ accuſationē iudeoꝝ ſubſannādo quaſi dicat. Tu pauper