¶ Secunde partis¶ Capitulū. Lix.
Non ſic hodie multi paſtores faciūt qui ſubditis vigilātibꝰ ⁊ in agonia poſitis dormiūt ſuauiter ⁊ quieſcūt. Dūgͦ videbis diſ. dormiētes in tāto ꝑiculo ⁊dn̄m vigilantē ſi deuotus es multa inuenire poterisq̄ dicas tā dn̄o tuo qͣꝫ diſcipulis ſuis Uidebat tandēa lōge aduerſarios ſuos venientes cū facibꝰ ⁊ armiſnec tn̄ diſcipulos excitauit niſi cū ꝓpe ⁊ qͣſi iuxta eoſfuerūt Tūc aūt euigilās diſcipulos dixit eis Sufficit .ſ. qꝛ iam quieuiſtis ⁊ ſatis dormiſtis. Ergo paꝝeſt dormiendū Un̄ quidā prēs nō niſi ſtādo vel ſedēdo ſomnū caꝑe ꝯſueuerunt ꝑ modicū. Ter diſcipulidormiunt ter dn̄s orās ſuſcitat. que trina dormitio ⁊ſuſcitatio tres mortuos quos dn̄s ſuſcitauit ſignificat Et ſubiunxit. Uenit hora ⁊ filius hoīs tradet̉ inmanus pctōꝝ Ubi orig. Sed ⁊ nūc ieſus in manuspctōꝝ tradit̉ qn̄ hi qui vident̉ in iheſuꝫ credere. hn̄teū in manibꝰ ſuis cū ſint pctōres Sed ⁊ quotienſcūqꝫ iuſtus hn̄s in ſe iheſum. in ptāte factus fuerit peccatoꝝ. hec orig. Surgite eamus .ſ. obuiā iude ꝓditori ⁊ ſuis ꝯplicibꝰ Ecce qui me tradet ꝓpe eſt quemnolo declinare qͣꝫuis poſſem hoc facere Ac ſi diceretNon nos inueniant latentes ac quaſi timētes ⁊ retrahentes. vltro eamus eis obuiam ⁊ pergamus admortem. vt paſſuri confidentiam ⁊ gaudium videant ⁊ paſſionem omnino voluntariam ſciant Ultronos debemus offerre qn̄ non expedit mortem effugere Ubi oſtendit̉ xp̄i deſiderium ad noſtrā redemptionē. qꝛ non ſolum ꝓditorem cū turba venientemexpectauit ſed etiaꝫ eis occurrit. Ubi etiā docet vt ſitribulari nos oꝫ cū gaudio ⁊ ꝯfidentia ſuſtineamus¶ Moraliter quoqꝫ monet nos ad tria. primo ad tēptationes nos preꝑare. cū d̓r ſurgite. ſcd̓o in bonisoꝑbꝰ ꝓficere. cū ſubdit̉ eamus. tercio omni hora q̄ſi temptatōem ꝓximā expectare. cū addit̉ ecce ꝓpe ēEt adhuc eo loquente cū diſ. ſuis. ecce iudas mercator peſſimus vnus de duodecim .ſ. numero nō merito. qd̓ dixit ad on̄dendū immane facinus illius. q̄de apl̓ica dignitate ꝓditor fuerat factus accepta ap̄fide cohorte militum gentiliū quoꝝ intereat caꝑemalefactores cū tribuno qui p̄erat eis. ac turba plurima iudeoꝝ miniſtroꝝ accepta a pontificibꝰ ⁊ principibꝰ ſacerdotum crudeli vtiqꝫ ⁊ peſſima ſocietateimpioꝝ tanqͣꝫ ad tenendū reū antecedebat eos tāqͣꝫductor eoꝝ qui volebant ꝯprehendere iheſum ⁊ venerūt illuc cū lanternis ⁊ facibꝰ vt ſi in tenebris laterevellet his quereret̉. necnō cū gladijs fuſtibꝰ ⁊ armiſvt captionē eius impedire volentibꝰ his reſiſteret̉.Scd̓m hiero. incūbit ꝟtuti ſeculi qui deſꝑat de adiutorio dei Habebat itaqꝫ fulcimētū abvtraqꝫ curia.ſ. imꝑatoris ⁊ pontificis. qͣſi ſeruato ordine legitime ptātis vt nemo tenētibꝰ auderet obfiſtere. cumhinc milites p̄ſidis inde miniſtri phariſeoꝝ qui inlege ſummi ⁊ iudices videbāt̉ illū tenerent̉. vel etiāſi quis auderet ꝯtra tot nō poſſet. timebāt em̄ plebēne ꝑ hāc defenderet̉ ꝯtra eos. ⁊ ideo etiā nocte tradit̉ vt ſine turbis que in die freqn̄ter ꝓpter inſtructionem aderāt inuenieret̉. Anteqͣꝫ aūt iudas cū turbaveniret ad ortū vbi iheſus cum diſcipulis erat dediteis fignum di. Quemcunqꝫ oſculatus fuero ipſe eſt.ſ. xp̄us tenete eum ⁊ ducite caute .ſ. cauendo a po-
pulo. ne eum de veſtris manibꝰ eripiat. Populus eīcoīs deuotiōem ad eū babebat. Hoc aūt fecit iudas⁊ ꝓpter romanoꝝ milites qui xp̄m non cognoſcebāt⁊ ꝓpter alios ne loco xp̄i caꝑent iacobū minorem.qui in facie xp̄i ſimilimus erat. ꝓpter qd̓ ſpecialiterfrater dn̄i dicebat̉. ⁊ qꝛ timebat ne ſe tranſformarꝫ⁊ de manibꝰ eoꝝ elaberet̉. qꝛ pluries detentus ab ipſis ꝑtranſijt neſcientibꝰ eis. ⁊ ideo oſculari eum voluit vt in oſculando teneret̉ ne euaderet ¶ Et cum veniſſent ad ortū tunc ieſus ſciens oīa que ex diſpōned̓ina ventura erant ſuꝑ eū. ꝓceſſit vltro in occurſumilloꝝ ſicut ꝑatus ad paſſionē. Ex quo pꝫ voluntarieeū captū fuiſſe ⁊ paſſum. Diſcipuli quoqꝫ ſeq̄bant̉eū timentes. ſed ipſe ꝯfortabat eos netimerent Un̄anſel. Quā ꝓmptus bone ieſu ſpūs tuus ad paſſiōꝫfuerit euidenter on̄diſti. qn̄ vementibꝰ vna cum ꝓditore tuo viris ſanguinū ⁊ querentibꝰ aīam tuā cumlanternis ⁊ facibꝰ ⁊ armis ꝑ noctē vltro occurriſtiEt dixit ieſus occurrentibꝰ offerens ſe volūtarie eisQuem queritis. Nō interrogat quaſi ignarus volūtatis eoꝝ. ſed mori ꝑatus interrogat vt ſciāt eſſe eūquē querebant. Rn̄derunt ei. Ieſum nazarenū Rōerat querendus ad mortē. quem ꝓfitent̉ eſſe ſalutisauctorē. nec erat ꝑſequendus quē dicunt eſſe floremhonoris ⁊ honeſtatis. Dixit eis ieſus ſemet ip̄m manifeſtans ⁊ offerens Ego ſum .ſ. quē queritis. q. di.Quid ꝓ ſigno ſumitis oſculū ꝓditoris quid qͣſi latētem me q̄ritis cū facibꝰ ⁊ lanternis Ego ſum. Nō ſeoccultauit nec ſe abſcōdit. ſed magis querentibꝰ obuiā iuit ⁊ ſe on̄dit. Ubi criẜ. Fecit aūt hoc ieſus oſtēdens qm̄ non ſolū ꝯprehendere eū non poſſent. ſꝫ necvidere in medio exn̄tem niſi ipſe ꝯcederet. hec criẜ.Uirtute em̄ diuina factū eſt vt venientes ad capiendum eū. primo non cognoſcerent etiā ſuus diſcipulus qui venerat ad tradendū. qd̓ maxime eſt potētieeius on̄ſiuum. vt ꝑ hoc ſcd̓o oſtenderet̉ ꝙ de voluntate ſua caperet̉. qꝛ incognitus ab eis recedere poteratſi voluiſſet. Sed ⁊ manifeſtius pꝫ per hoc qd̓ ſubdit̉qꝛ audito verbo ꝟtutis ⁊ d̓initatis. qd̓ eſt eī cū patre⁊ ſpūſancto cōe. a voce tonitrui huius formidantesabierūt retrorſum ⁊ ceciderunt in terrā reſuꝑini taꝫiudas qͣꝫ alij potētia d̓initatis ipſius deiecti. ita erateis importabile qd̓ dicebat̉ Itē ideo vt etiā quantūin ſe eſt daret iudeis materiā ꝯuerſionis viſo potētieſue miraculo. ⁊ iō cū ſtatim ad on̄ſionem ſue potentie ꝯuerſi nō fuerunt ſe eis capiendū ſponte obtulit.Ceciderūt retrorſum ⁊ reſupini ſic̄ cadunt iniqui nōante ⁊ in faciē ſicut cadūt iuſti. Qui aūt an̄ ſe caditvidet quo cadat. qui aūt retro cadit non videt ſui caſus ꝑiculū. Iniqui ergo retro cadūt. qꝛ nō vidēt ſuicaſus miſeriā ⁊ qd̓ eos ſequat̉. iuſti vero qui in iſtisviſibilibꝰ ſemet ipſos ſponte deijciūt vt in inuiſibilibus erigant̉ in faciē ſuā ⁊ an̄ cadere dicunt̉ qꝛ caſuꝫvidēt ⁊ timore ꝯpuncti humiliant̉ Hinc gͦ penſand̓eſt qͣꝫ aſꝑa erit vox irati. cuius ꝟba dulcia pati nō potuerūt. Hoc aūt factū eſt ex d̓ina ordinatōe vt ꝑ hocdeclararet̉ virtus ſue d̓initatis Un̄ aug. exclamans.ait. Ubi nunc militū cohors ⁊ mīſtri principum acphariſeoꝝ. vbi terror ⁊ munimē armoꝝ. nempe vnavox dicētis ego ſū. tantā turbā odijs ferocē armiſa