¶ Secunde partis¶ Capitulum Iꝑii
liter ire deberēt. ⁊ de ipſiꝰ ſeꝑatōe plurimū formidātes ¶ Merito aūt de tāto ꝯuiuio gr̄e reddēde erantdeo ⁊ ideo poſt cenā ymnū .i. canticū d̓ine laudis dixit ⁊ grās egit ſicut ⁊ an̄ cenā fecerat. vt .ſ. addiſcas⁊ an̄ cibū ⁊ poſt cibū grāꝝ reddere actiōes Un̄ criſAudiāt quicūqꝫ velut porci ſimpliciter māducanteſcū ebrietate ſurgūt. cū deceret grās agere ⁊ ymnumꝯcinere ⁊ mēſam deſinere. audiant quicūqꝫ vltimaꝫorōeꝫ in ſacris miſterijs nō expectāt. vltima em̄ orōmiſſe illius ymni eſt ſignū Grās gͦ egit anteqͣꝫ ſacramiſteria diſcipulis daret vt ⁊ nos grās agamus. ymnū dixit poſtqͣꝫ dedit vt ⁊ nos hoc ip̄ꝫ faciamus Cri.Ubi ⁊ beda. Sil̓ etiā ⁊ hoc on̄dit qͣꝫ āplectibile eratſibi ꝓ nobis mori. qꝛ cū tradendus erat deū laudaredignatus eſt. docet ⁊ nos cū in anguſtias incidimusꝓpter multoꝝ ſalutē nō ꝯtriſtari ſed deo grās agerequi in noſtra tribulatiōe oꝑat̉ multoꝝ ſalutem Tandem cūctis ꝯpletis miſterijs ⁊ ymno dicto ꝓ ſacr̄i inſtitutōe ⁊ noue vite d̓nūciatiōe hora ꝯpletorij egreditur de loco cene cū diſcipulis ſuis ad locū extra ciuitatē. ad quē ſciebat ventuꝝ ꝓditorē vltro ſe offerenspaſſion vt on̄deret ſe volutarie ſubire mortē ⁊ deſiderare nrām redemptōnem. Ille em̄ locus erat aptusad capiendū xp̄m. qꝛ erat a ciuitate remotus ⁊ ipſiq̄rebāt caꝑe eū fine ſtrepitu turbaꝝ. Precedit ipſe.tu eū ſeq̄re. ⁊ ꝯſpice diſcipulos eūtes poſt eū ⁊ cū eoqūo quilibet qͥ magis p̄t magis eidem approximat. ⁊ꝯgregatim ꝑgentes ſicut moris ē pulloꝝ ꝑgere poſtgallinā impellūt eū mō vnus mō alius ex deſiderioappropinquādi ⁊ audiēdi ꝟba ipſius. Ip̄e ꝟo libenter ⁊ patienter ſuſtinebat ab eis. ⁊ tūc locutus ē eisꝯplendo ſermonē eūdo ꝑ viā ⁊ in orto ¶ Et iuit cū illis ꝟſus orientē trans torrentē cedron ⁊ vallē ioſaphat que eſt inter ihrl̓m ⁊ montē oliueti. a ſeptētrion ī auſtꝝ porrecta. ꝑ cuius vallis mediū currit idētorrens cedron. Eſt aūt cedron genitiuus pl̓alis. q̄latine cedroꝝ d̓r. de quibꝰ arboribꝰ copia ibi erat inripis torrētis eiuſdē vn̄ ſic appellat̉ In hac valle eſtꝑua cāpi planities irrigua ⁊ nemoroſa plenaqꝫ delicijs. vallis ꝟo nomē accepit a rege Ioſaphat ibi ſepulto. vbi a ꝑte mōtis ſyon in pede mōtis oliuēti. inip̄am vallē deſcēdendo ē turris ſepulcꝝ eius ꝯtinēſCuius ad dexterā de rupe mōtis oliuēti exciſa ⁊ ſeꝑata domus duo cauata hꝫ ſepulcra .ſ. ſymeonis ſems⁊ ioſeph ſponſi marie ꝟginis Etvenit cū illis in villam que d̓r gethſemam̉ ad radicē ſeu pedem mōtisoliuēti iuxta campū qͥ gethſemam dicebat̉ vn̄ ⁊ villa ſic vocat̉ vbi ē eccīa adherēs rupi. ſub qͣ apl̓i erātſomno p̄grauati. ⁊ intra erāt canonici regulares cūabbate ẜm regulā beati auguſti. dn̄o ſeruientes. Etintrauit cū ipſis in ortum. qui in fine ville erat ⁊ advillam pertinebat vbi traditorē ſuum ⁊ armatos expectabat. ſciens oīa queventura erāt ſuꝑ eū ẜm altiſſime diſpoſitōis archanū. Et qui ꝑſecutores ſuos ⁊oīa in manu ſua accepiſſe ſe nouerat qꝛ oīa dedit eipater in manus. ſponte in manus ꝑſeqn̄tiuꝫ ſe ponebat ¶ Sciebat aūt ⁊ iudas traditor locū. qꝛ frequēter iheſus cū diſ. ſuis illuc venire ꝯſueuerat cā orādiſecretius extra tumultū ciuitatis. ⁊ cauſa ſecretiusloqn̄di cū diſcipulis familiariter inſtruēdis Itaqꝫ
tradendus a diſcipulo ꝯſueti ſeceſſus locū ⁊ iude notum adijt. quo facilime reꝑiri poſſet. mamfeſtum ſedans ad capiendū. ne mortē timere vel inuitus crucifigi putaret̉ Un̄ bene d̓r ꝙ ymno dicto exierūt ẜmꝯſuetudinē in montē oliuēti .i. ꝟſus montē oliueti.qꝛ ꝯſuetus erat illuc ire ⁊ morari de nocte cā orōnisNā ẜm criẜ. ꝯſueuerat freqn̄r extra in orōne pernoctare ⁊ ſtrati molliciē declinare. Et ẜm eundē. ꝯſuetudo xp̄i erat. vt maxime in ſolemnitatibꝰ poſt cenādiſcipulos ſeorſum ducere ⁊ puꝝ a tumultubꝰ locūinquirere. ne mens impediret̉ ab auditōe ⁊ aliqͣ ſublimia de feſto docere. q̄ non erat phas alios audire.Completoriū pōt dici. qꝛ in ipſo ꝯplet̉ curſus diei.Sil̓r dn̄s noſter ieſus xp̄s ꝯpleto curſu p̄dicatōnis⁊ cena illa ſingulari tam gl̓ioſiſſime celebrata ⁊ fcācū diſcipulis ſuis. de qua cena ⁊ de ſacratiſſimo donō corꝑis ⁊ ſanguinis eius ibi tradito. debes freqn̄tdeuotiſſime cogitare. ⁊ ꝙ lotis diſcipuloꝝ pedibꝰ.ac facto ſermone ⁊ dicto ymno .i. grārumactōe exiuit cū diſ. ſu. ver ſus montē oliueti vbi capiendꝰ erat⁊ ab amicis ſeꝑandus Et qn̄ ꝯplēdū erat qd̓ ꝓphetadixerat. Percutiā pa. ⁊ diſ. o. gre. Uade ⁊ tu ſꝑ cūeo ⁊ noli eū deſerere. ne ⁊ ipſe deſerat te. Miſtice egreſſus eſt ieſus extra ciuitatē. vt nos egreſſuros demūdanis ⁊ md̓i hītatione ſignificaret. qn̄ ſacrificiūdeo offerre volumus. ⁊ vt tumultū hoīm fugere doceret qn̄ orare vel familiaria cū noſtris tractare intēdimus. Egreſſus aūt iuit trans torrentē cedrō. qui interpretat̉ triſtis meror ⁊ ſignificat viā paſſionis quāxp̄s ꝑambulare voluit. qꝛ ſicut torrens terrore caloris ſolis cū impetu deſcendit. ſic xp̄us calore caritatis ⁊ luceveritatis ſuccenſus. fluctus paſſionū impetu ꝓprie voluntatis ſuſtinuit. Per hoc ergo ꝙ xp̄usiuit illuc imminēte ſua paſſione ſignificat̉ ꝙ xp̄ianꝰire volēs ad martiriū dꝫ imminens ſuppliciū p̄cogitare. ⁊ per patīam ſe armare. qꝛ ẜm greg. Minus feriunt iacula q̄ preuident̉. ⁊ tolerabiliora ſunt malaque p̄ſciunt̉ Et venit in villā gethſemam q̄ interp̄tat̉vallis pinguedinis. q̄ interp̄tatio on̄dit qͣꝫ huīlis.qͣꝫ deuota fuit xp̄i orō quā ibi fecit. in valle em̄ huīlitas. ⁊ in pinguedine deuotio notat̉. Scd̓m remig.dn̄s appropinqͣns paſſioni in valle pinguedinis orauit. vt demonſtraret̉ qꝛ ꝑ vallē humilitatis ⁊ pinguedinē caritatis ꝓ nobis mortē ſuſcepit. Humiliauit em̄ ſevſqꝫ ad mortē. ⁊ ex caritate poſuit ꝓ aīcisaīam ſuam. In orto etiā orauit ⁊ capi voluit. vt oſtēderet ꝙ ſatiſfacere venerat ꝓ pctō primoꝝ ꝑentū cōmiſſo in orto .i. in terreſtri ꝑadiſo. vel ꝙ ꝑpaſſionēſuā nos in ortū ꝑad iſi coronādos introducit. Dicit̉etiā poſt coīonem in montē oliueti exiſſe ⁊ oraſſe qd̓repn̄tat ꝓceſſio fratꝝ qn̄ poſt refectōem exit in oratoriū ad grās agendū. Per qd̓ etiaꝫ dat̉ intelligi ꝙvirtute dn̄ici ſacr̄i aſcendit̉ ad culmē gr̄e ⁊ gl̓e. Signanter aūt ẜm orige. ymno dicto exierūt in monteꝫoliuaꝝ. ꝑ hoc deſignās ꝙ poſt ꝑceptōem tanti ſacr̄i.fidelis hō nihil dꝫ agere in ꝯualle nec circa aliqd̓ terrenū ſe occupare. ſed ẜm hiero. dꝫ aſcēdere in montem oliuēti .i. in virtutū ſublimia. vbi eſt laboris refectio ⁊ doloris ſolaciū. acveri luīs noticia apprehendit̉ ¶ Orauit ergo dn̄s in mōte oliuēti. ſiue in ortom. ij.