Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. L. Secunde partis

ne cālitate. q̄ potius reſidet pēes libeꝝ arbitriū. ſit ātꝯditōnal̓r p̄deſtinatō d̓i nihilqꝫ ſine aliqͣ ꝯditōe p̄d̓ſtinatū ē Predeſtinatū eſt eī vt ſaluaret̉ md̓s. ſꝫ ꝑ aquā baptiſ. ⁊ mortē fili d̓i Predeſtinati ſūt oēs bōiad gl̓am. ea tn̄ ꝯditōe ſi fide tenuerint. ſi caritatē. ſihūilitatē. ſi pacīaꝫ. ſi mīam ⁊ pietatē ⁊ his ſil̓ia habuerīt. tales em̄ eos futuros p̄uidit quos d̓s ad vitāp̄deſtinauit. ⁊ qͣſi p̄deſtinādo eis dicerꝫ Ego q̄demad vitā vos predeſtino. ſi tn̄ tales ⁊ tales fueritis. ſimādata mea cuſtodieritis. ſi fidē ⁊ mīaꝫ habueritiſ⁊ ſi in bono tādē inuēti fueritis. qͥ gͦ tal̓ eē nō vult. q̄mādata d̓i cuſtodire nō nitit̉. iō nō venit ad p̄deſtīatiōem qꝛ nō ẜuat ꝯditōeꝫ Noli igit̉ attēdere ad p̄deſtinatōeꝫ d̓i quā igͦras. attēde ad ꝟba q̄ audis ⁊ ītelligis Sic̄ eī p̄deſtinatōe ſua ꝟus ē d̓s ⁊ mutari n̄ p̄tita ⁊ ꝟba eius ꝟa ſūt ⁊ mutari n̄ pn̄t Sꝫ audiamuſq̄ ſint hec ꝟba Pctōr īqͥt qͣcūꝫ hora ꝯuer. fuerit ⁊ īgeinuerit vita viuet ⁊ nō moriet̉. ⁊ iteꝝ Si volueritis⁊ audieritis me bona terre ꝯmedetis. qd̓ ſi nolueritis gladius deuorabit vos. Sil̓r in euāg. inqͥt Quicrediderit ⁊ bap. fue. ⁊cͣ Et iteꝝ. Si dīſeritis hoībꝰpctā eoꝝ dimit. vo. pr̄ pe. celeſtis ⁊cͣ. Iec q̄ras illā p̄deſtinatōꝫ. in his em̄ bis oīs ⁊ vite ⁊ mortis p̄deſtinatio ⁊ p̄ſcīa ꝯſiſtit. ſi hec feceris eſto ſecurus ⁊ credeindubitāter qꝛ ad vitā eternā p̄deſtinatus es. Qd̓ fiindurato corde hec facere nolueris ⁊ in hac maliciaꝑſeueraueris ꝓ certo ſcias te ad mortē p̄ſcitū. qͣꝫuisem̄ nll̓s hō ad pctm̄ ſit p̄deſtinatus oīs tn̄ hō aūt adgloriā aūt ad ſuppliciū ē p̄uiſus Rullus gͦ dicat fruſtra ſe orare deū ⁊ alia bōa facere. qꝛ p̄deſtīatio d̓inaq̄ ē p̄ꝑatio gr̄e in pn̄ti ⁊ gl̓e in futuro cū ſit eterna ſic̄ab eterno p̄deſtīauit aliquē ad btītudinē. ita p̄ordīauit modū ꝑ quē daret ſibi illā btītudinē .ſ. ꝑ meritaſua ⁊ orōem. p̄deſtinatio eī tal̓r ē inſtituta vt p̄cibꝰ ⁊laboribꝰ obtineat̉ Et iō nō fruſtra orat deū. qꝛ orō ēilld̓ ꝑ qd̓ ex ordīatōe d̓ina dꝫ ꝯſeq̄ grāꝫ ⁊ gl̓am. ⁊ eadē rō ē de oībꝰ alijs hoīs qꝛ cadūt ſub ordīe d̓ine p̄deſtinatōis Un̄ ſic̄ d̓s aliquē ſaluādū p̄uidet ſic ⁊ mod̓quo ſaluari dēat. ꝓpt̓ hoc ſtultus ē qͥ d̓t volo facere qd̓mihi placuerit qꝛ ſi ſaluari d̓beo ſaluabor. l̓ ſi dā naridēo dānabor. ſic̄ ſtultus eēt infirmus qui dicerꝫ. v.lo ꝯmedere ⁊ bibere qd̓ mihi placuerit. qꝛ ſi curaridēo curabor. ⁊ fi mori dēo moriar. Sic. n. īnutileseēt medici ne. Sane ſid̓us dimittit liberū arbitrium qd̓ ſe hꝫ ad vtrūlibꝫ in malū cad̓re hoc nō ꝑmittitniſi iuſte. Rurſus ſi p̄ueīat ꝑgr̄aꝫ nulli facit iniuriā. vn̄ ẜm aug. Liberū arbitriū eſt libertas eligēdibonū vel malū ⁊ hoc in ꝑadiſo hō hūit liberū. nc̄ ꝟocaptiuū qꝛ bonū n̄ vult niſi gr̄a dei p̄ueīat̉. nec p̄t niſi eū ſequat̉ Cū gͦ malos dānat ⁊ reprobat. oꝑat̉ ẜmiuſticiā qn̄ ꝟo p̄deſtinat ⁊ ſaluat agit ẜꝫ gr̄aꝫ ⁊ mīaꝫq̄ nō excludit iuſticiā. Nullā aūt ncc̄itatē īfert ꝓuidētia dei rerū euētibꝰ. ſꝫ ſic̄ ſe hn̄t res ad vtrūlibꝫ .ſ.fieri ⁊ nō fieri. ſic ſe ꝓuident̉ hr̄e. q̄ ꝓuidētia ſeu qd̓idē eſt p̄ſcīa dei ex ſua ſapīa p̄ſciētis omīa an̄qͣꝫ ſintoīno ineuitabilis ē. ⁊ nullo mō p̄t falli. ⁊ iō oīa preuiſa a deo nccē ē fieri. qꝛ nō p̄t ſil̓ eē ꝙ p̄uiſa ſint ⁊ n̄fiāt ſꝫ nō ſeqͥt̉ ꝙ nccārio fiāt. Sic quoqꝫ dicimꝰ mevidēte te currere nccē ē vt curras. hoc ē n̄ p̄t ſil fierivt videā te currere ⁊ n̄ curras. ⁊ ex hoc neqͣqͣꝫ ꝓueīt

ꝙ nccārio curras. Un̄ bohe. Due ſunt etem̄ nccītates. ſimplex vna veluti ꝙ neceſſe eſt oēs homīes eſſemortales. altera ꝟo ꝯditiōis. vt ſi aliquē ambulareſcias. eū ambulare neceſſe eſt. Hāc etiā neceſſitatēnō facit ꝓpria natura ſꝫ ꝯditōis adiectio. Nulla em̄neceſſitas cogit incedere volūtate geadientē. qͣꝫuiseū tc̄ cū gradit̉ nccāriū ſit. q̄ igit̉ cū fiūt carēt exn̄dincc̄itate. eadē prius qͣꝫ fiāt ſine ncc̄itate futura ſuntnā ſine ſcīa pn̄tiū rerū nihil his q̄ fiūt. ita preſcīa futuroꝝ nihil his q̄ futura ſunt ncc̄itatis īportat. Eod̓mō ſi qͥd ꝓuidētia pn̄s vidꝫ id eē ncc̄e eſt. tā ⁊ ſi nullā nature hēat ncc̄itatē. hec bohe. Et iō hec duplex ēSi deus p̄uidet hoc ncc̄e euenire oꝫ. qꝛ ꝯiūctim veradiuiſim eſt falſa. ⁊ eſt ibi ncc̄itas ꝯſeq̄ntie ⁊ nō ꝯſeq̄ntis Exemplū hēmus bohetij. Si aliqͥs videt aliquē faciente rotā nccē eſt ꝙ ille faciet rotā. nec tn̄ viſus eius ē cā illius factōis. Sic deus p̄uidet malaiſtius oꝑa. nec tn̄ cā eſt qͣre iſte male oꝑet̉. Uerūtn̄fiet ſi ꝓuiſum eſt. Qn̄ aūt deus facit aliquā rē. nō fitin ip̄o deo mutatio ſꝫ in re certa quā oꝑat̉ Un̄ qn̄ fecit p̄dicari ſubuerſiōm niniue. ⁊ predici morte ezechie. quoꝝ neutꝝ accidit in talibꝰ n̄ mutauit d̓us ꝯſiliū qd̓ ab eternō ſecū fuit. ſed ſnīam que reſpectū adipſa negocia hūit. qꝛ niniue ſubuertēda erat ẜm merita. ⁊ ezech. moriturꝰ erat ẜꝫ cās inferiores. l̓ etiāẜm merita. ſꝫ hec nō īpoſuerūt ncc̄itatē d̓ine potētiep̄deſtinatio igit̉ lꝫ certa ſit. libertatē tn̄ arbitrij n̄ tollit. Un̄ bonoꝝ ſaluatio eſt ncc̄aria ncc̄itate ꝯn̄tie velꝯditionata. non neceſſitate ꝯn̄tis vel abſoluta. Iſtaem̄ propoſitio. p̄deſtinatus p̄t dānari. falſa eſt in ſenſu ꝯpoſito. eſt tn̄ vera in ſenſu diuiſo. Sic ergo excluſum eſt ſophiſma qd̓ multos in etrorē duxit. vt oīaex neceſſitate fieri putarēt. Si ergo dicis qͥd adhucfaciendū eſt. Rn̄deo. qꝛ hoc ſolū ſuꝑeſt ꝯſiliū vt curramus ⁊ ꝯtendamus placere ei qui nos vocauit Dicit em̄ aug. ſic p̄ordinata eſt d̓ina p̄deſtinatio. vt adeā ꝑ bonorū opeꝝ ꝑſeuerātiā ꝑueniamus Hinc ber.Ip̄a celeſtis regni p̄deſtinatio ita ab om̄ipotēti deop̄ordinata eſt. vt ad hoc electi ex labore ꝑueniāt qͣtenus mereant̉ precibꝰ obtinere qd̓ ip̄e omp̄s deus an̄tꝑs diſpoſuit donare Ubi no. exēplū vtile ⁊ aptūad ꝓpoſitū. Fuit in quodā monaſterio frater quidāreligioſus ⁊ deuotus cui ſepe reuelatōes fiebāt d̓imtus. Qd̓ quidā alter eiuſdē monaſterij frater ſciēsinſtitit apud eundē vt deū oraret. qͣtenus ſibi dignaret̉ on̄dere ſi ip̄e de nūero ſaluādoꝝ eſſet. Et cū illevix precibꝰ victus or̄oni inſtādo hoc a deo poſtularꝫon̄ſum eſt ſibi ꝙ ille frater de numero dānandorumeēt. vn̄ timēs frēm illū turbare. ꝑ aliquot dies hocſibi celauit. ſed tandē eidē requirēti lꝫ inuitus aperuit. Ille aūt hoc audiēs ⁊ ſcripturas intelligēs ſtatim rn̄dit. bn̄dictus deus Nec tamē ſic deſꝑabo ſedpm̄am quā ꝑ ingreſſum religiōis aſſumpſi deceteroduplicabo ⁊ tripficabo. donec gr̄aꝫ ⁊ mīaꝫ apud deum altiſſimū qui pius eſt inueniā Et poſt multos dies iteꝝ fratri predcō d̓initus eſt r̄uelatū ꝙ ille fraterde nūero ſaluādorū eēt. Qd̓ cū eidē fratri retuliſſetille letus effectus de reuelatōe fortior fctūs ē in oꝑeecviriliter agēs ⁊ de ꝟtute in ꝟtutē quotidīe ꝓficiēſꝑſeuerauit ī bono ſine ceſſatōe Utinā ml̓ti aīati hoc