Secunde partis¶ Capitulum xlii.
qͣꝫto oꝑa erūt ꝟtuoſiora ⁊ maiora. cognoſces ꝓ tātotuū meritū nihil eē in ꝯꝑatōe tante glorie ⁊ deſiderabis facere oꝑa ꝟtuoſiora qͣꝫ an̄ feceras ¶ Sextarō eſt. qꝛ ſi attēdas pulcritudinē ⁊ gratioſitatē quāhn̄t ꝟtutes in ſe. ⁊ nobilitatē quā aīa recipit ꝑ ipſas ꝟtutes. ſi attendas etiā vilitatē ⁊ turpitudinemquā in ſe hn̄t vicia ⁊ pctā. ⁊ nihilitatē quā aīa recipit ꝑea. conaberis ſi ſapiēs es ad amplius acquirēdum ꝟtutes. ⁊ amplius fugere vicia ⁊ pctā qͣꝫ vnqͣꝫconatus fueris ¶ Septima rō eſt. qꝛ ſi attēdas altitudinē ⁊ ꝑfectionē vite ſcōꝝ patꝝ. vel eoꝝ multas ⁊ꝑfectas ꝟtutes cognoſces imꝑfectionē infirmitatēvite tue ⁊ opeꝝ tuoꝝ ¶ Octaua rō eſt. qꝛ ſi cogitasmagnitudinē ⁊ multitudinem offenſaꝝ quas feciſtiꝯtra deū. cognoſces ꝙ oīa oꝑa que facis qͣꝫtūcunqꝫbona. nihil ſunt ad ſatiſfaciēdū ꝑ viā iuſticie offenſis dei ¶ Nona rō eſt. qꝛ ſi ſpeculeris diuerſitateꝫ ⁊ꝑiculū temptationū carnis mūdi ⁊ diaboli. conaberis ad aſſumendū maiorem firmitatē ⁊ altitudineꝫin omni ꝟtute qͣꝫ vnqͣꝫ feceris. vt poſſis eſſe in maiori ſecuritate ꝯtra dictas temptatōes ¶ Decima rōeſt. qꝛ ſi cogitas diſtrictū iudiciū d̓i finale. ⁊ cū quoapparatu bonoꝝ opeꝝ. ⁊ cū qua ſatiſfactiōe de offenſis dei debes venire ad dictū indiciū. videbis ꝙ paꝝeſt qd̓ feciſti ꝑ bona oꝑa. vel ꝑ mīam ẜm qd̓ faceredebuiſſes ¶ Undecima rō ē. qꝛ ſi cogitas breuitatēvite tue ⁊ nccītatem tue mortis dubie. poſt quā nonhēbis ſpaciū faciēdi oꝑa meritoria vel pm̄am. cognoſces ꝙ cum maiori corde ⁊ ſtudio. deberes facerebona oꝑa ⁊ pm̄am. qͣꝫ nūc facis. ¶ Duodecima rōeſt. qꝛ ſi aduertas qualiter ſi incipias bonā vitam inquouis gradu ſine conamine ⁊ deſiderio aſcendēdiin maiorē ⁊ altiorē vitā. nō p̄t eſſe ſine fundamentop̄ſumptōnis ⁊ ſuꝑbie huius qd̓ incepiſti. nec p̄t eēſine illuſione magne tepiditatis ⁊ negligētie. ⁊ exquo hec duo mala includunt̉ nō p̄t eſſe ſine magnoꝑiculo veniendi in multa ſpālia vicia. non dubiū ꝙſi velis dictoꝝ maloꝝ eē liber ⁊ īmunis. quātūcunqꝫaltā vitā inceꝑis. tu conaberis ad aſcendendū ad altiorē vitā ⁊ ꝑfectiōem ¶ Tredecima rō eſt. qꝛ ſi cogitas abiſſalia iudicia dei facta ſuꝑ aliquos qui diuꝑſeuerauerāt in magna ſanctitate ⁊ ꝑfectione. ſic ꝙdeus eos deſerebat propter aliqua occulta vicia quenon credebant habere. non dubium ꝙ qͣꝫtumcunqꝫaltam vitam inceperis. omni die eleuabis tuas affectiones ⁊ intentiones deſerendo omnē viciumplus qͣꝫ feceras ante. appropinquando ad ꝑfectam⁊ integram ſanctitatem. timendo ne forte ſit in tealiqd̓ viciū occultū ꝓpter qd̓ ſis dignus deſeri a deo¶ Quartadecima rō eſt. quia ſi recogitas penas infernales damnatoꝝ paratas pctōribꝰ cunctis credo ꝙ leuis erit tibi oīs penitentia. ⁊ oīs humilitaspauꝑtatis vituꝑiū. ⁊ oīs labor quē ī vita iſta ꝓpterdeum poſſis ſuſtinere. vt euadas penas ſupradictas⁊ conaberis continue ad tenendū altiorem ⁊ perfectiorem vitam. timendo periculum veniendi ad penas illas. Predicte quatuordecim rationes plusin breui tacte ſunt qͣꝫ explicate vt addiſcatis in paucis magnacogitare. ſic ꝙ quelibet ratio ſit tibi materia conſiderationis ſpacioſe. Attamen ſcias ꝙ
ſi velis proficere cum dictis rationibꝰ. debes eas formare nō ſolū per intellectū. imo eſt nccārium ꝙ peraffectōem moneas tuā voluntatē ad hoc qd̓ dictantipſe rōnes. Et nota ꝙ ꝯcluſio cuiuſlibet rōnis debeteſſe in duobꝰ. Primo in ſentimento ꝓprie imꝑfectōnis ⁊ nihilationis. deinde in deſiderio ⁊ conamineveniendi in altiorē vitā ⁊ maiorē ꝑfectōnem. ſic ꝙnō ſit ſentimentū ꝓprie imꝑfectionis ⁊ nihilationisſine deſiderio ⁊ conamine maioris ꝑfectionis ⁊ vitealtioris nec maior ꝑfectio ⁊ altior vita ſine ſentimēto ꝓprie imꝑfectionis ⁊ nihilationis ¶ Oratio.Omine ieſu xpē mitis ⁊ humilis corde funda cor meuꝫ invera humilitate. ⁊ exclude ame oēm motū preſumptionis ⁊ ſuperbie. vtnunqͣꝫ viſiones deſiderem aut reuelatōes. nec ꝑ aliquas temptationes ſeducar ſpūales que me ducerequoqūo poſſent in errores Fac me dn̄e pijſſime quotidie ad oꝑa virtutū aſcendere ⁊ ſꝑ in bono ꝓficere.ac ꝯtinue in altiorem vitā tendere ⁊ ſuſpicare. vt ſicvigilando ⁊ ſolicite agendo ad incertū tuum aduentum me valeam preꝑare. Amen.De orando et expectando aduentum domini. ⁊ de poſterioribus ſignis aduētus eius ⁊ ꝯſummationis ſeculi.Capitulum XLIIOſtqͣꝫ ergo dn̄s erumnaꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ meminit. ꝯn̄r hoꝝ remediū ſubdit. quod eſtorō premeditata ac iugis ⁊ aſſidua. Un̄in libro ꝑalipo. Cū ignoramus quid agere debeamus hoc ſolū refidui habemus vt oculos noſtros dirigamus ad te. Quia em̄ dixerat dn̄s de ſuofuturo aduentu qui ſubito veniet ⁊ cuius tꝑus certūlatet. ſolicitos nos vult eſſe ⁊ diſpoſitos. ne dies illa nos inueniat imparatos. Inter cetera aūt q̄ nospreꝑant vt ſecure ⁊ digne aduentū dn̄i expectemuseſt orōnis ſedulitas ⁊ aſſiduitas. vt iuſti iudicis miſericordiā imploremus. ⁊ orantis hūilitas vt iudicem ꝑ humilitatē flectemus ⁊ eius rigorē tꝑemusqꝛ ei ſꝑ humiliū placuit orō. Unde in ecc̄o. Oratōhumiliantis ſe nubes penetrabit. ⁊ donec appropinquet non ꝯſolabit̉. ⁊ non diſcedet donec aſpiciat altiſſimus. Orō aūt ſuperboꝝ exaudiri non meretur.orans em̄ defectū ꝓprium ꝯfitet̉ qd̓ ſuꝑbie repugnatqꝛ defectū ſuum magis celare qͣꝫ ꝓdere affectat. Docet ergo dn̄s qm̄ oportet iugiter ⁊ ſꝑ orare. ⁊ ab orōne non deficere. qꝛ multū valet orō iuſti aſſidua. Sꝫquis poteſt ſemꝑ orare. Ergo hoc intelligendū eſt dequotidianis horis canonicis iuxta ritū eccleſie ꝯſtitutis. ⁊ oremus ſꝑ .ſ. ꝓ tꝑe ⁊ horis debitis. ⁊ ſic ſꝑnon importat ꝯtinuitatē temꝑis. qꝛ oportet interrūpi tꝑe dormitionis. ⁊ quarundā neceſſitatū corꝑisſed importat inſtantiam orōnis tꝑibꝰ ⁊ horis ad hocꝯgruis. Aut certe quicqͥd iuſtus facit ⁊ dicit ẜm deūad orōnem eſt reputandū. Nam ſꝑ orat. qui ſꝑ benefacit ſeu in bono ꝑſeuerat. nec deſinit orare niſi cumdeſinit iuſtus eſſe. Orat em̄ non ſolum lingua. ſed ⁊cor ⁊ cogitatio deſideriū ſenſus manus oculi ⁊ omnis operatio bona. hec em̄ ſi orare ceſſauerint oīs lingue orō inutilis eſt. et hoc modo ſꝑ ⁊ ſine intermiſſii. ij.