Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

rxVi; Secunde partis Capitulū. xx. ll.

crinatōeꝫ ⁊ pn̄s exiliū Un̄ ẜm orig. Sicut in veterilege ponūt̉ bn̄dictōes obẜuātibꝰ legē. ⁊ maledictōnes trāſgrediētibꝰ eā. ita ī euāgelio ponūt̉ btītudines reſpectu iuſtoꝝ vt habitū eſt ſupͣ ī ẜmone dn̄i inmōte. ⁊ hic ecōtrario ponūt̉ maledictiōes ꝯͣ ypocritas falſo iuſticiā ſil̓antes Et ponit octo ve. tuxta octoin quibꝰ ip̄oꝝ ypocriſis ⁊ fictio pꝫ ad on̄dendū q̄ ineis cauēda eē docet In prīo redarguit eos de ſuꝑbia ⁊ auaritia qꝛ regnū celoꝝ claudebāt an̄ hoīes. ⁊nec ipſi ītrabāt nec intrare ſinebāt volētes Un̄ d̓t ve.i. eterna dānatio vobis īminet ſcribe qͥ putatis vospitos in lege ⁊ phariſei qͥ dicitis vos p̄latos in ſcītate. ypocrite ſil̓antes qd̓ nō eſtis. q̄ clauditis regnuꝫceloꝝ an̄ hoīes .i. qͥ vrīs prauis expoſitiōibꝰ ꝟitateꝫſcripturaꝝ abſcōditis vel malo exemplo alios ſcandaliſatis. vos aūt nō intratis qꝛ intelligere ⁊ credere nō vultis. nec introire volētes .i. credere cupientes ſinitis intrare. imo facitis errare Dupl̓r em̄ īpedit̉ ingreſſus alicuius in domū. vno mō qn̄ clauistollit̉. alio mō qn̄ obſtaculū ponit̉ Spūaliter āt ẜmcriẜ. regnū celoꝝ ſūt ſacre ſcripture qꝛ in eis regnūceloꝝ eſt inẜtū Iſte gͦ claudit hoc regnū alteri. qͥ clauē portat ⁊ non aꝑit .ſ. q̄ hꝫ ſcīam ⁊ docere ꝯtēnit velnegligit. iſte ꝟo obſtaculū ponit qͥ ꝑ malū exēplū alios īpedit ne ītrēt vel intrare velīt Quāuis gͦ ſcribe ⁊phariſei ꝑ ſcriptura ſꝯgnoſcerēt ⁊ ſcirēt xp̄i aduētūtn̄ ip̄i ꝯſiderabāt ꝙ ſi xp̄s creditus fuiſſꝫ ꝯſuetudo ſacrificioꝝ ⁊ oblationū ceſſaret ⁊ ſic ip̄i oblatōibꝰ ſacrificioꝝ fraudarēt̉. ⁊ iō pͣua expoſitōe ⁊ ꝑuerſa interp̄tatōe an̄ ꝯſpectū ppl̓i claudebāt ianuā legis ⁊ ꝓphetaꝝ qͥ de aduētu xp̄i manifeſtiſſime locuti fuerātvt a fide xp̄i hoīes retraherēt Malis quoqꝫ oꝑbꝰ ⁊exēplis ſimplices a fide auertebāt. ⁊ ſic eos ſcādaliſantes regnū celoꝝ an̄ illos claudebāt. prīo qͥdē ip̄icognitiōem de xp̄o habuerūt. ſꝫ poſtea ꝑ inuidiā cecati ꝑdiderūt ⁊ in errorē ꝯuerſi ſūt. ⁊ multos alioserrare fecerūt. Uel ẜm alios regnū celoꝝ hic accipitur ꝓ eternaͣ btītudine. oſtiū. per qd̓ intrat̉ ad ip̄amxp̄s ē. ẜm qd̓ ip̄emet d̓t. ego ſū oſtiū. ꝑ me ſi qͥs ītroierit ſaluabit̉. clauis ē doctrina. ⁊ id̓o ꝑ ſanā doctrinā aꝑit̉ hoc oſtiū. ⁊ ꝑ falſā doctrinā claudit̉ Igit̉ qꝛphariſei ⁊ ſcribe auctoritates q̄ ſūt ī lege ⁊ ꝓphetisde xp̄o corrūpebāt. iō regnū celoꝝ an̄ hoīes claudebāt. eos a fide ⁊ noticia xp̄i ꝟi auertēdo. ⁊ ī errorēmittēdo Ipſi nō intrabāt qꝛ a cognitiōe quā de xp̄ohabuerūt ꝑ odiū ⁊ rā corē ī errorē ꝯuerſi ſūt. nec introeūtes .i. intrare volētes qͣles erāt ſimplices ppl̓inō ſinebāt intrare. qꝛ ꝑ eos fuerūt decepti. ⁊ a fidexp̄i ꝓ maiori ꝑte auerfi. In ſcd̓o redarguit eos degula ⁊ caſtrimargia qꝛ ſub ſpecie cultus d̓im ⁊ religionis orōe lōga .ſ. ī ꝟbis ſꝫ breui ī affectu ⁊ ſn̄ijs orātes vt ſctīores apꝑerēt ⁊ maiora dona reciꝑēt. ꝯmedebāt ſbāꝫ pauꝑū .ſ. domos viduaꝝ affectū pietatiſad eos hn̄tiū. bona eaꝝ ſibi attrahētes ⁊ ꝯſumētesſub ſil̓atiōe ⁊ falſa ſpē ſcītatis qꝛ ſua ſuꝑſtitōe nihilintēdebāt niſi vt p̄dā de ſubiecta plebe facerēt. ⁊ magis de viduis q̄ facile decipiunt̉. nō habentes virūqui ꝯſulat ⁊ habentes dādi libertatē quod voluntasſuggerit Et ex hoc factuꝫ eoꝝ aggrauat̉ quoniā nō ad̓itibꝰ ſꝫ a viduis ventrē implebāt. ⁊ illaꝝ inopiaꝫ

attrahebāt quā emendare oportebat. Ubi criẜ. Dūiudaicos ſacerdotes ꝯfūdit xp̄ia nos ſacerdotes monet nō ꝑmanere cū viduis amplius qͣꝫ cū ceteris. qꝛetſi volūtas mala nō eſt. ſuſpitio tn̄ mala eſt. De ind̓⁊ hꝰ rapine modus erat grauior. Ut em̄ d̓t criẜ. quimalū facit dignus eſt pena. ſed qui a religione cāmaccipit malicie grauiori eſt obnoxius pene Unde ſequit̉. Propter hoc .ſ. non ſolū ꝓpter rapinā. ſed etiāꝓpter ſimulatōem veſtrā amplius accipietis iudiciū⁊ maiorē dānatōem. Ubi criẜ. Primū quidē ꝓ eoꝙ figmentū ſcītatis aſſumitis. auariciā em̄ veſtrā religionis colore depingitis. ⁊ qͣſi preſtatis dyaboloarma dei vt armet iniqͥtas dū pietas eſtimat̉. Un̄ ⁊ẜm bedā. nō tm̄ ait. accipient dānatōeꝫ. ſed adiūxitmaiorē vt inſinuet illos qͥ orāt vt videant̉ ab hoībꝰdānatōem mereri. ſed eos qui hec ꝓlixius qͣſi religioſiores agendo. nō ſolū laudes ab hoībꝰ. ſed ⁊ pecunias q̄runt ꝓlixiori damnatōe plectendos. Iſtoꝝ gͦorō ſit in pctm̄ vt nō ſolū ꝓ alijs intercedere nō poſſint. ſed nec ſibi ad ſalutē ꝓficere imo ꝓ ipſis orōibꝰmagis dānabunt̉ Un̄ ⁊ yſi. Dupl̓r dānant̉ ypocritevel ꝓ occulta iniqͥtate. vel ꝓ aꝑta ſimulatōe. Ex illoem̄ ꝯdemnant̉ qꝛ iniqui ſunt. ex iſto qꝛ on̄dunt qd̓ n̄ſunt. Un̄ ẜm gre. Simulata equitas nō eſt equitasſed duplex iniqͥtas. ⁊ ideo plectenda maiori pena.In tercio redarguit eos de inani labore ⁊ neq̄cia. qꝛmulti eoꝝ circueūt mare ⁊ aridā. ciuitates ⁊ villasluſtrantes orbē. vt ex gentibꝰ vnū ꝓſelitū faciant .i.aliquē de gentilitate ad iudaiſmū trahant ⁊ ꝯuertāt⁊ nō ꝓpter mīam vt eos ſaluent. ſed aut ꝓpter vanaꝫgloria vt pietati fidei ⁊ cultui xp̄iane religionis obſiſtant. aut ꝓpter auariciā vt additis in finagoga iudeis ſacrificioꝝ oblatio adderet̉ eis. Proſeliti dicūt̉qui relicto gentilitatis errore ad iuda iſmū ꝯuertuntur. quoꝝ raritas per vnū ſignificat̉ Ubi pꝫ labor vacuus. qꝛ ꝓ vno circueūt mare ⁊ aridā multi. ſꝫ vnusde mille xp̄s circuit ciuitates ⁊ villas. ⁊ ſequunt̉ eūturbe multe. Ptꝫ etiā nimia eoꝝ nequicia. qꝛ ꝓ quolaborāt vt ad ſe trahant deteriorē ſe faciunt ⁊ gehenne ſeu ꝑditionis filiū duplo qͣꝫ ſeipſos. qꝛ ante dumethn̄cus erat ſimpl̓r errabat ⁊ ſemel filius gehenneerat. ſed poſtea videns eoꝝ vitia ⁊ corruptus in moribꝰ per malā eoꝝ vitā reuertit̉ ad gentilitatē. ⁊ ſicpreuaricator ⁊ apoſtata a lege quā ſeruare ꝓmiſeratin moribus ⁊ fide peccat. ⁊ maiori pena dignus. qꝛmelius eēt illi veritatē nō agnoſcere qͣꝫ poſt agnitamretrorſum ꝯuerti. Sil̓r faciunt illi qͥ multū laborātad hoc ꝙ poſſint aliquē ad religione adducere ⁊ cūadductus eſt ꝑ mala exēpla faciūt eū apoſtatare ⁊ fiunt nouiſſima eius peiora prioribꝰ. qꝛ vt hic ait hiero. nō eo ſtudio ſeruamus q̄fita quo querimus Inquarto redarguit eos de ſtulticia ⁊ fraudulentia. qꝛvt ppl̓m ad dandū ⁊ offerendū inuitarēt. ea q̄ erantꝓpter templū ⁊ altare p̄ferebant in honore ⁊ ſctītateipſi tēplo ⁊ altari ſanctiora. dicentes ꝙ ſi qͥs iuretꝭ ꝑtemplū vel altare. nihil ē .i. nihil dꝫ nec obligat̉ iſtoiuramēto. ⁊ ꝯuictus mēdacij nō tenet̉ reus periurij.nec eſt obligatus in aliquo. ſi aūt iuret in auro tēpli.i. in pecunia qͥ offerebat̉ ſacerdotibꝰ in tēplo vel indono ⁊ oblationibus .i. in hoſtia ⁊ victimis que offeh. iiij.