Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. xxxv.

Secunde partispet ꝟba quidē philozophari facile eſt. Multi em̄ ⁊apud eos hoc fecerūt. Inquirūt aūt eā que ſit ꝑ oꝑademonſtrationē. Oſtende em̄ mihi fidem tuā ait. ꝑoꝑa tua Cū aūt magis fera diuellimus ꝓximoꝝ ſubſtantias iacturaꝫ nos vocant orbis terraꝝ Quare ⁊nos hoꝝ vindictā dabimus nō ꝓ qͥbꝰ male agimusſolū ſꝫ ꝓ quibꝰ blaſphemat̉ nomē dei. vſqꝫquo pecunijs ⁊ voluptati ⁊ alijs ſumus alligati paſſionibꝰ Defiſtamus igit̉ de reliquo. ⁊ ꝟtutē capiamus oēm. ⁊futuris fruamur bonis. Hec criẜ. Oratio.Omine iheſu xp̄e rex celeſtis gl̓ie. qui nosꝑ nūcios tuos .ſ. ſacrā ſcripturā. infirmitates. ꝑiculū viuēdi. mutatōem fortune ⁊ gratuitā volūtate ad nuptias tuas vocaſti. da nobis caritatis veſtē nuptialē ne a ꝯfeſſiōe pctī. ⁊ a laude d̓ivnqͣꝫ obmuteſcamus. ne a reſurrectione ſpiritalisgaudij .ſ. pace ⁊ ſecuritate ſeꝑemur. ⁊ da nobis veſtem pietatis ⁊ bone oꝑationis ne ligatis manibꝰ ⁊pedibꝰ in tenebras exteriorrs mittamur Amen.De queſtione ſuper tributo ſoluendo. ⁊ de muliere ſeptem viros habente.Capitulum XXXIUnc .ſ. poſt p̄dicta ⁊ eadē feria tercia abeuntes phariſei ad herodia nos ꝯfiliū inierūt vt ex collatiōe cōi melius ꝑpenderent qͣliter iheſuꝫ deciꝑe poſſent ⁊ eū quēcaꝑe nō poterāt in malo oꝑe caꝑent in ſermone. qꝛſacilius capit̉ hō in ꝟbis qͣꝫ in factis Et miſerūt diſcipulos de ſecta ſua cū herodianis .i. miniſtris herodis qui ex ꝑte ceſaris preerat tributis. vt diſcipulicaꝑent in ſermone. ⁊ miniſtri raꝑent eū ad pumiendum in corꝑe Scd̓m criẜ. ne forte phariſei xp̄o nōti ⁊ ſuſpecti circūuenire eū non poſſent qꝛ corā eis fibi inverbis caueret. mittunt diſcipulos qͣſi ignotosvt facilius deciꝑent. ⁊ minus erubeſcerent dep̄henſi⁊ ꝓpter hoc eos ⁊ herodis miniſtros ſimul mittūt vtquodcūqꝫ dixerit reprehendat̉. Et circūdant eum ſicut apes mel in ore ⁊ aculeum in tergo portantes. ⁊adulatorie ꝯmendāt in eo triplicē veritatem dicentes Magiſter ſcimus qꝛ verax es. qͣꝫtū ad vitā. nonipocrita. ecce veritas vite. ⁊ viā dei qua itur ad deū.in veritate doces qͣꝫtū ad ſanā doctrinam. ecce veritas doctrine. ⁊ non eſt tibi cura .i. timor vel fauor dealiquo qͣꝫtum ad iuſticiā .i. non attendis aliqueꝫ vtaccipias ꝑſonā. vn̄ exponendo ſubiungūt. nō enimreſpicis ꝑſonas hoīm. ſed indiſtincte dicis maioribus ⁊ minoribꝰ veritatem. ecce veritas iuſticie. Sꝫecontra multi moderni faciūt qui pauꝑes delinquētes publice arguūt ⁊ ꝯfundunt. ſed diuitibꝰ maiorapeccātibꝰ nec nutu faciūt Scd̓m criẜ. Inter oīa peccata ſacerdotū maximū eſt ꝙ ꝑſonas reſpiciūt ⁊ nōcās. Et ideo iuſtos ⁊ pauꝑes deſpiciētes iniquos ⁊diuites ꝓmouent ⁊ exaltant Ut aūt d̓t idem criſoſt.Magiſtꝝ eū vocant ⁊ veracem magiſtꝝ vt quaſi venerando eum deciꝑent. ⁊ vt qͣſi honoratus ⁊ laudatusmiſteriū ſui cordis ſimpliciter eis aꝑiret tanqͣꝫ volens eos habere diſcipulos Hec ē em̄ ypocritaꝝ prima ſimulatio laudatio. laudāt em̄ quos ꝑdere volūtvt ꝑ delectationem laudis paulatim corda hominū

ad ſimplicitatē benigne ꝯfeſſionis inclinent. hec cri.Iſtis ſimiles ſunt qui hoībus in pn̄tia adulant̉ ⁊ inabſentia detrahunt. O qͣꝫ plenus eſt mundus his ⁊illis peſtiſeris hominibꝰ a quibꝰ cuſtodiat ſuos d̓s.Unde ẜm aug. duo ſunt genera ꝑſequentiū .ſ. vituperantiū ⁊ adulantiū ⁊ plus ꝑſequit̉ lingua adulatoris qͣꝫ manus interfectoris. ⁊ mellicis verbis eū interrogare volentes ſubiūgunt. Dic ergo nobis quidtibi videt̉. qꝛ certi ſumus ꝙ non dimittis ꝓpter maieſtatē ceſaris vel timorē aut fauorē cuiuſcūqꝫ hoīsquin veritatē dicas. ⁊ iuſte qd̓ veꝝ eſt diffinias. Etinterrogant eū dicentes. licꝫ cenſum ceſari dari annon. Hanc queſtionē apud iudeos ortam xp̄o malicioſe ꝓpoſuerunt. vt ſi tributū negaret ⁊ diceret noneſſe licitū caderet in manū preſidis ⁊ ſtatim caꝑet̉tanqͣꝫ ꝯtrarius imꝑatori Si aūt tributū ꝯderet ⁊ diceret eſſe licitū. caderet in manū ppl̓i tanqͣꝫ ꝯtrariuseoꝝ libertati ⁊ diuino honori. ⁊ ſic totū eoꝝ artificiūerat vndiqꝫ hn̄s precipitiū. Dicebant quidā. qꝛ romani ꝓ republica militabant eos in ſecuritate ⁊ quiete tenentes ꝙ licebat dari tributū Sed ecōtra phariſei aſſerebāt ꝙ qui ſeruiebant ſummo d̓o ⁊ ſibi oblatōes ⁊ decimas reddebant. nulli hoī tributa ſoluere debebant. Sed ſapīe fons dolos eoꝝ fugit. ſic em̄rn̄dit vt deo ⁊ ceſari ſua iura ſeruarent. Un̄ cognita⁊ dep̄henſa nequicia ⁊ doloſitate eoꝝ. nihil em̄ latetdeū qui ſcrutat̉ renes ⁊ corda laudes ipſoꝝ reſpuit.⁊ dure eis rn̄dit dicens Quid me temptatis ypocrite. q. d. Non queritis veritatem addiſcere. ſed meverbis caꝑe. ⁊ ꝓpter hoc eos ypocritas vocat. qꝛ alid̓pretendebāt ⁊ aliud intendebāt. Scd̓m criẜ. rn̄detnon ẜm verba eoꝝ blande. ſed ẜm ꝯſcīas eoꝝ aſpere.docens nos dure reuellere adulātes Et ẜm eundemPhariſei blandiebant̉ vt ꝑderent. ieſus aūt ꝯfundebat vt ſaluaret. qꝛ vtilior eſt deus hoī iratus qͣꝫ homoꝓpicius. Et ſubiungit. In hoc aūt ꝙ xp̄s laudes reſpuit dat intelligere ꝙ nullus debet velle laudari. etin hoc ꝙ adulatores ſuos dure reprehendit docemurvt adulatōes vitemus. On̄dite mihi nūmiſma cenſus .i. denariū qui ꝓ cenſu dat̉ annuo ⁊ erat de argento. vocabaturqꝫ denarius. qꝛ valebat. x. nūmos vſuales. ⁊ habebat ymaginē ceſaris ⁊ nomē eius Proprie tn̄ nūmiſma eſt ipſa inſcriptioymaginis. ⁊ nūmus eſt cui inſcribit̉. Et illis offerentibꝰ ei denariūcenſualem ait. Cuius eſt hec ymago quantū ad figuram. ⁊ inſcriptio quantū ad ſcripturā Non de ignorantia interrogat. ſed vt ꝯpetenter ad eoꝝ ꝟba rn̄deat. Uoluit dn̄s videre materiā qōnis. vt nos taciteinformaret ne ſimus p̄cipites in ſententiando ſꝫ mature inquiramus ⁊ prius examinemus anteqͣꝫ diffiniamus Dicūt ei. ceſaris .ſ. tiberij preuigni auguſticeſaris ſub quo auguſto paſſus eſt dn̄s Tūc ex p̄miſſis inferendo qōnis determinatōem ait illis Reddite ergo q̄ ſunt ceſaris ceſari .ſ. tributuꝫ ⁊ pecuniā perquā ꝯfitemī vos illi ſubiectos Ubi ẜm criẜ. Illa d̓tſolū q̄ nō nocēt pietati qꝛ ſi aliqͥd tale ē nō ceſaris ſꝫdyaboli ē vectigal. ⁊ q̄ ſunt dei deo .ſ. ẜm hiero. decimas. primitias. oblatōes ⁊ hoſtias Sic̄ ⁊ ipſe reddidit tributa ꝓ ſe ⁊ petro ⁊ deo reddidit q̄ dei ſūt patris faciens volūtatē. Uel dēmus reddere mundo ſu