¶ Secunde partis¶ Capitulū xxix.
Scd̓o qꝛ locus publicus erat vbi poſſet inueniri. on̄dens ſe nō inuite ſꝫ ſponte pati. Tercio vt on̄deretꝙ ruina vrbis ⁊ ppl̓i ꝓ qua fleuerat maxime ex ſacerdotū culpa fuit ⁊ inde rex ꝑditionis ꝓceſſit Hoc ꝓfecto innōtuit cū poſt maloꝝ īminentiū enarratiōeꝫꝑtinus tēplū ingreſſus ē. vt de illo vendētes ⁊ emētes eijceret. in ſignū ꝙ ſacerdotes tāqͣꝫ indigni eēntde tēplo ⁊ officio eijciēdi Sicut em̄ tēpluꝫ ē in ciuitate. ita vita ſacerdotum in plebe Unde ẜm glo. Simonia ſacerdotū cā fuit deſtructōis iudeoꝝ Sacerdotes em̄ auaritie ſue ꝯſulētes in porticibꝰ ⁊ atrijs tēpli hoſtias cuiuſcūqꝫ generis vendebāt. ne veniētesvictimas nō hn̄tes nihil offerrēt. ſi hoſtias p̄ſto noninuenirēt. ⁊ hoc faciebāt vt vēdita iteꝝ oblata reciperent Et ne pauꝑes nō ſolū hoſtias ſꝫ ⁊ vn̄ emerēt nōhn̄tes excuſatōem pecuīe nō hīte p̄tenderent. poſuerāt ibi nūmularios qͥ mutuā ſub cautōe ⁊ ſpe alicuiꝰdoni pecuniā darēt Sꝫ qꝛ lex nō patiebat̉ vt a frībꝰſuis vſuras acciꝑent. iō qd̓ nō audebāt dare ad vſurā dabant noīe collibioꝝ vt ſic ꝓ nūmularijs collibiſtas facerēt. collibia aūt dn̄r apd̓ eos vilia munuſcula vt ciceris ⁊ vue paſſe ⁊ pomoꝝ ⁊ his ſil̓ia Collibiſte igit̉ licet ꝓ illa accōmodatōe pecuīe nō reciꝑentpecuniā vltra ſortē. recipiebat tn̄ munera vl̓ xema. qͣ iqd̓ in nūmo nō licebat. in his rebꝰ q̄ nūmis coemūtur liceret qd̓ ꝓhibuit ezechi. di. Uſurā ⁊ oēm ſuꝑabūdantiā nō accipietis Sic ⁊ hodie multi p̄dictisſūt ſil̓es vſurā ⁊ ſimoniā ſub noīe caritatis vel gratitudīs palliātes Ualde ꝑiculo ſum ē munera acciꝑeqꝛ hoc ē libertatē vendere Un̄ ſene. Quedā gratuitanobis vident̉ q̄ cariſſime ꝯſtant ꝓ qͥbꝰ noſmetip̄osimpendimus q̄ emere nollemus. Si nobis domusnr̄a ꝓ illis eēt dāda. ſi amenū aliqd̓ fructuoſum vep̄diū Id̓o nihil eſt cuiqꝫ ſe vilius Nr̄i eēmus ſi iſtanr̄a nō eēt Quiſquis nr̄m tutā agere vitā volet. iſtaviſcata bn̄ficia deuitet in quibꝰ miſerrimi fallim̄.Sapiēs cū prīo videt munuſcula a theatro ſurgit; ⁊ſcit magna ꝑuo ꝯſtare vilē p̄dam magno incōmodoluimus. Beneficiū acciꝑe libertatē vendere ē Hecſeneca. vbi criẜ. Hoc eſt ꝓpriū boni filij vt veniensprīo ad domū curreret patris. ⁊ illi honorē redderꝫqui genuit eū Et tu imitator xp̄i factus. cum in aliquā ingreſſus fueris ciuitatē. primū an̄ oēm actumad eccīam curras. ⁊ hoc erat boni medici. vt ingreſſus ad infirmā ciuitatē ſanandā primū ad originēpaſſionis intenderet Nā ſicut de templo oē bonumegredit̉. ſic ⁊ de tēplo oē malum ꝓcedit Quēadmodū medicus qn̄ primū ingredit̉ ad infirmū. de ſtomacho eius interrogat ⁊ eū ꝯponere feſtinat qꝛ ſi ſtomachus ſanus fuerit totū corpus validū erit. ſi aūtdiſſipatus fuerit. totū corpus infirmū eſt. ita ſi ſacerdotiū integꝝ fuerit tota eccīa floret ſi aūt corruptuꝫfuerit fides marcida eſt Cor em̄ ⁊ ſtomachus ſacerdotiū intelligit̉ qꝛ in rebꝰ ſpūalibꝰ ꝑ eos totus populus gubernat̉. Sicut em̄ ſapīe locus eſt ita ſacerdotes receptacula ſunt ſapīe ſpūalis. Et ſicut ſtomachus accipiēs cibū coquit eū in ſemetipſo ⁊ ꝑ totūcorpus diſꝑgit. ſic ⁊ ſacerdotes accipiunt ſcientiaꝫſermonis ꝑ ſcripturas ex deo. ⁊ coquētes eā in ſe. i.tractantes ⁊ meditantes apud ſe. vniuerſo populo.
ſubminiſtrant. Uidete ergo ſacerdotes quō vos ꝯponatis in verbo ⁊ oꝑe. qm̄ ſicut in corꝑe ſi aliquid infirmatū fuerit membꝝ non omnino languet ⁊ ſtomachus. ſi aūt ſtomachus langueſcit oīa mēbra inueniunt̉ infirma. ſic ſi aliquis xp̄ianoꝝ peccauerit. nō oīno peccant ſacerdotes. ſi autē ſacerdotes fuerint inpeccatis totus ppl̓s ꝯuertit̉ ad peccandū. Iō ſi vnuſquiſqꝫ xp̄ianoꝝ ꝓ ſuo pctō dat rōnem. ſacerdotes ātnon tm̄ ꝓ ſuis. ſed ⁊ ꝓ oīm pctīs daturi ſunt rōnemUidit arborē pallētibꝰ folijs marcidā intellexit ſtudioſus agricola qꝛ leſionē in radice hꝫ Nā vere quēadmodū cū videris arborē pallentibꝰ folijs marcidā. intelligis qꝛ aliquā culpā hꝫ erga radicē Ita cūvideris ppl̓m indiſciplinatū ⁊ irreligioſum ſine dubio cognoſce qꝛ ſacerdotiū eius nō eſt ſanū. hec criẜ.Ualde ergo deflendi ſunt clerici qn̄ cadūt. qꝛ eoꝝ caſus eſt valde ꝑiculoſus. Unde criẜ. Nihil intantuꝫdeſtruit eccīam dei ficut clericos eſſe laycis deteriores Cernens ergo dn̄s in domo prīs ſui negociationem ſeu latrociniū iſtiuſmodi ardore ſpūs ꝯcitatusfecit ſibi flagellū de funiculis ⁊ eiecit ipſe dn̄s tēplivendentes ⁊ ementes de tēplo cū hoſtijs ſuis ⁊ menſas trapezetaꝝ ⁊ cathedras vendentiū colūbas euertit. nec aliqd̓ vas deo non dicatū ⁊ ſacratū mercādigr̄a ꝑ templū tranſferri ꝑmiſit. Interdixit quidē devaſis mercatōis ⁊ hūams vſibꝰ applicandis non devaſis deo dicatis. qꝛ vaſa d̓ino cultui deputata debebant ibi ⁊ nō alia eſſe. Ergo nec cophim vel alia vtēſilia coīa per eccīam debent deportari. Un̄ beda. Devaſis d̓t illis q̄ mercandi gr̄a inferebant̉. Ceteꝝ abſit vt vaſa deo dicata dn̄s eijceret de tēplo. vel introferri ꝓhiberet in templū. ſed potius ibi futuri ſui examinis inſigne p̄tendit exemplū. immūda ⁊ ꝓphanaeliminat vaſa de tēplo. ac ne amplius inferant̉ ꝓhibet. qn̄ nō ſolū de eccīa oēs repellet ac deturbabit reꝓbos. veꝝ etiā ne vltra ad turbandā eccīam intrenteterno eos ꝟbere ꝯpeſcit. Sed ⁊ in pn̄ti hec eſt ꝟa domus dn̄i .i. cordiū fideliū purificatio. vt non tm̄ peccata que inerant diuinitus immiſſa ꝯpunctio tollatſed etiā ne vltra repetant̉ d̓ina in eius gr̄a ꝑſeuerāsadiuuet. hec beda. Et hec fuit ſecunda eiectio. Bis eīlegit̉ dn̄s hoc feciſſe ad ſignificandū ꝙ eijciēdi ſunttales ab eccīa militante ꝑ ſnīam. ⁊ a triūphāte ꝑ penam. Ubi theop̄. Hoc etiā dn̄s fecit in principio p̄dicationis ſue. ⁊ nūc iteꝝ illud fecit. qd̓ ad crime ⁊in maximā redarguitōem iudeoꝝ redūdat. qꝛ nō fuerūt ex priori admonitōe caſtigati. ⁊ cū dn̄s hec totiens fecerit ipſi mīme ſe correxerūt Un̄ criẜ. In quominor eſt excuſatio iudeoꝝ. qm̄ cū bis hoc idē feciſſet morabant̉ tn̄ in ſua dementia. hec criẜ. Un̄ in prima eiectōe eiecit tm̄ vendētes. ⁊ ex hoc nobis dat̉ fiducia impetrādi. vt quid em̄ vellet dn̄s ibi nos orareniſi ipē vellet nos audire. hic aūt durius agēdo etiaꝫementes qui nūero erant pl̓es In prima etiā expulſione eos appellauerat negociatores. ſꝫ vt ſtatī patebit hic acrius rep̄hendēdo appellat latrones dās perhoc exēplū p̄latis ꝙ durius dn̄t arguere ſcd̓m pctm̄qͣꝫ primū. qꝛ grauius eſt ceteris paribꝰ rōne ingratitudīs. Hic etiā ⁊ in prīa eiectōe maior ſerioſitas ⁊rigor ⁊ auſteritas de xp̄o exprimit̉. qͣꝫ nuſqͣꝫ alibi de