Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū xxviii. Secunde partis

qꝛ centurio ⁊ alij qui erant cū eo viſis tot fignis ſcītatem xp̄i ꝯfeſſi ſūt di. Uere filius dei erat iſte. ꝟe hichō iuſtus erat Quotidie gētiles clamāt ⁊ in xp̄o ꝟturē laudare nō ceſſāt. iudeis ex magna ꝑte cecatis⁊ laudē xp̄i tacētibꝰ Uel moral̓r. ſi tacuerīt hi. i. clerici. lapides .i. layci clamabunt ⁊ deū bonis oꝑbꝰlaudabūt. qd̓ etiā quotidie in pleriſqꝫ videmus impleri. Sꝫ illi q̄ xp̄m cū tāto triūpho ſuſceperūt nōdiu poſt ꝯtraria in eo fecerūt Turba eī mobilis erat⁊ more fluctuū ⁊ ventoꝝ mouet̉ Quē mō veneraturꝯtra eū poſtea clamat ⁊ inſurgit Un̄ bern̄. Ab eodēppl̓o in eodē loco ⁊ ipſo tꝑe paucis diebꝰ interpoſitis primo cū tanto triūpho ſuſceptus poſtea crucifixus eſt. O qͣꝫ diſſimile eſt. tolle tolle crucifige eū. ⁊bn̄dictus qͥ venit in noīe dn̄i oſanna in excelſis. qͣꝫdiſſimile rex iſrahel ⁊ nō hēmus regē niſi ceſarē. qͣꝫdiſſimile rami virentes ⁊ crux. flores ⁊ ſpine. Cuiprius veſtimēta ꝓſternebant̉ aliena. ecce ſuis exuit̉⁊ ſors mittit̉ ſuꝑ ea Ue tibi amaritudo pctōꝝ nrōꝝꝓpter que diluenda tāta amaritudo nccāria eſt Hecbern̄. Et qͣꝫuis xp̄us ſepe ihrl̓m aſcenderit. nunqͣꝫ tn̄aliquē honorem ſibi exhiberi voluit niſi mō cum adpaſſionē iuit. vt ex hoc det̉ intelligi ꝙ in morte ſcōrum nō eſt dolendum ſed potius gaudendū. ⁊ ꝙ ſuapaſſio erat ſibi in gaudiū ⁊ in magnū feſtū. ⁊ ꝑſecutiōes ꝓpter xp̄m debemus gaudēter appetere. mūdanos aūt honores vitare ſicut fecit ipſe qui regiū honorē fugit ⁊ ad locū paſſionis gaudenter acceſſit.Sꝫ cur xp̄s vadens ad mortē tantā honoreꝫ reciꝑevoluit. cū al̓s honorē regiū reſpueret. Ad qd̓ dicendum ꝙ hoc ideo fecit vt ſe non meritū pati demonſtraret. ⁊ vt ille qui eſt in magnis honoribꝰ vel diuitijs ꝯſtitutus ſemꝑ memoriam mortis habeat. quiavadit ad mortem. ⁊ nihil hinc preter ſaccum portabit ſecum. ⁊ qui tenet corpus ſuum in delicijs ⁊ ornatibꝰ cogitet quia vadit ad mortē vbi vermes corpus comedent ⁊ lacerabūt Item vt doceret regnumſuū de hoc mūdo nō eſſe. ad qd̓ ꝓfecto triūpho paſſionis ⁊ gl̓a reſurrectōis ꝑuenit. Un̄ beda. legimusin euāgelio iohānis qꝛ refecte de quīqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰ turbe voluerūt raꝑe iheſum ⁊ ꝯſtituere eūregem ſꝫ ne hoc ꝑficere poſſent. ip̄e in montē fugiendo p̄dicauit. nūc aūt vbi paſſurus iheroſolimā venitnō refugit eos qui ſe regē faciūt. qui agmine glorifico ⁊ hymnis dei filio ac rege dignus ad ciuitatē regiam ducūt. nō reprimit voces eoꝝ qui regnū patriarche dauid in eo reſtaurandū ⁊ priſce bn̄dictionisdona recuperāda ꝯcinūt Vt qͥd gͦ qd̓ prius fugiendodeclinauit. mō libens amplectit̉. regnūqꝫ qd̓ adhucvicturus in mūdo ſuſciꝑe noluit iā exiturus ꝑ paſſionē crucis de mūdo nō negauit ſuſciꝑe. niſi vt aꝑtedoceret qꝛ nō tꝑalis ⁊ terrem in terris ſed eterm incelis rex eſſet imꝑij ad qd̓ ꝓfecto regnū ꝑꝯtemptūmortis ⁊ gloriā reſurrectionis ⁊ triūphum aſcenſionis ꝑueniret. hinc eſt em̄ ꝙ poſt reſurrectionē apparens diſcipulis ait. Data eſt mihi oīs poteſtas in celo ⁊ in terra eiuſdem loci. Hec beda.Oratio.Enerale gl̓ie ſignū dn̄e feciſti. qn̄ an̄ ſex dies paſceveniens in iheruſalem. tue clemētie

⁊ ſereni vultus gloriā reuelaſti vt occurrerēt tibi obuiā turbe cū floribꝰ ⁊ palmis letantes ⁊ quā videbātmaieſtatē ꝯfitentes dicendo. oſanna filio dd̓. benedictus qui venit in noīe dn̄i. Precor ⁊ obſecro dn̄e perſacramenta ⁊ oꝑa tua noli me reprobare a pueris tuis. ſed on̄de mihi lumen glorie tue vt repleat̉ os meum tua laude. ⁊ cantē gloriā tuam tota die. AmenDe fletu domini ſuperhieruſalem ⁊ ingreſſu in eam.Capitulum XXVIIIOmiſcuit aūt dn̄s cum predicta leticia⁊ fletum. nec ſue miſerationis oblitus cūturba depromeret canticū ipſe ſuper excidium ciuitatis aſſumpſit lamentū. Miſerebat̉ enim eoꝝ qui omnes homines ſaluari vult qd̓nobis non patuiſſet. niſi per aliqd̓ humanū ſignumeuidens fieret. Effuſe emim lacrime ſunt. ſignū triſticie. Unde iſtud euangelium in menſe auguſto decātat̉. qꝛ ciuitas hieruſalem in iſto menſe prius a naͣbuchodo. deinde a romanis deſtructa fuiſſe inuenit̉.Fleuit etiā ⁊ tanto honore ſibi exhibito lacrimas voluit ꝯmiſcere. vt on̄deret qꝛ humana leticia cito infletum ꝯuertit̉. ⁊ ꝙ omnia gaudia ⁊ honores mūdilacrimis ⁊ doloribꝰ ſunt admixta. In celo quidemſunt omnia pura. in mūdo omnia mixta. in infernoomnia lugubria .i. flebilia vel lutulenta .i. luto plenaſordida vel fetida. Item ad dandū exemplū p̄latisꝙ qn̄ aſſumunt̉ ad honores ꝓ cura populi potius debent flere ſuam imꝑfectōem ⁊ ppl̓i defectōem qͣꝫ gaudere de ſublimatōe tꝑali. Item vt leticiam mundanam ſalubri triſticia temꝑemus. eſt em̄ mundana leticia ſicut vinū puꝝ qd̓ cito inebriat niſi tempereturmeditatōe mortis vel recordatōe aduerſi futuri. Un̄eccl̓i. In die bonoꝝ ne immemor ſis maloꝝ. Ut ergo appropinqͣuit non ſolū corꝑis greſſu. ſed etiā cōpaſſionis affectu hirl̓m. in qua diuviguerat cultusdiuinus. videns non tm̄ oculo corꝑis ciuitatē ⁊ exteriorē eius pulcritudinē. ſꝫ etiam oculo d̓initatisipſam impiā ciuitateꝫ in ſuā necē ꝯſpirantē. preuidens eius caſum ⁊ ſubuerſionē. nō de ſua morte quāilli machinabant̉. ſed de illius ruina ⁊ ꝑditōe fleuit.ſ. fletu ꝯpaſſionis ſuꝑ illaꝫ. tum ꝓpter mala culpe q̄ibi multiplicata fuerant. tū ꝓpter mala pene que ſuꝑciuitatē ⁊ ppl̓m futura imminebāt dicens. qꝛ ſi cognouiſſes .ſ. ea q̄ ego ſuꝑ te ventura cognoſco. ⁊ tu .ſ.fleres mecū ruinā tuam. que mō exultas Sicut egoinquit fleo qui oīa video. ⁊ futura cognoſco. ſic ⁊ tufleres ſi nūc ventura videres que mō qꝛ neſcis qd̓ imminet exultas. Quia fons pietatis erat. lacrimasꝯtinere nō poterat. Nec edificia planxit parietū. ſꝫſubuerſionē animaꝝ. Cur vero mō exultat on̄dit̉ cūſubdit̉. Et quidē in hac die tua .i. in hac tua ꝓſperitatis claritate ⁊ ī hoc modico tꝑe tibi ꝓſpero in quoſacies voluntatē tuā aſſunt tibi ea que ad pacem tibiſunt non pectoris nec eternitatis. ſed tꝑis ſolum. ⁊modico tꝑe duratura. ⁊ ideo nūc gaudes qꝛ imminentia nō vides. Cum em̄ ſe carnis voluptatibꝰ daret ⁊ ventura non ꝓſpiceret in die ſua que ad pacem