Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū xxvii.Secunde partis

ſuis dereliquit. ſꝫ filij ſuꝑbie ꝓchdolor paꝝ hoc attendūt Un̄ legit̉ ꝙ cū eraclius xp̄ianiſſimus imꝑator reuertēs a cede cōſdroes regis ꝑſaꝝ. ꝑ portā perquā xp̄s in die palmarū intrauit in equo regio ⁊ ornamētis imꝑialibꝰ decoratus ingredi vellet. repētelapides porte deſcenderūt ⁊ inuicē qͣſi vnus pariesſe clauſerūt. Suꝑ quo cunctis ſtupentibꝰ angelusdn̄i fignū crucis in manibꝰ tenēs ſuꝑ portā apparuitdi. Cū rex celoꝝ xp̄s ꝑ hanc portā ad paſſionem intraret non cultu regio ſed humili aſello ingrediēs.humilitatis exemplū ſuis cultoribꝰ dereliquit. hisꝟo dictis angelus dn̄i abſceſſit Tūc imꝑator lacrimis ꝑfuſus diſcaſciatus. ⁊ vſqꝫ ad camiſiaꝫ ſpoliatus crucē dn̄i accipiēs vſqꝫ ad portam humiliter baiulauit. Qoxqꝫ lapides ad ſuū locū redierunt. ⁊ intrantibꝰ cūctis ingreſſum patefecerūt. Miſtice ẜmremi. Saluator noſter ⁊tino ſedēs iheroſolimā tendit. qn̄ eccīe vniuerſali vel cuiqꝫ aīe fideli p̄ſidens⁊ eā in hoc ſeculo qͣſi iumentū regit. ⁊ poſt hāc vitāadviſionē celeſtis patrie introducit. OratioOmine ieſu xpē qui ad paſſionē ſpontaneqadueniſti. adueni ⁊ mihi miſero per grām incorde meo. ⁊ q̄ me tunc reꝑaſti ꝑ crucē iteꝝlapſum reꝑa ꝑ eandē beatificā paſſionē. largire mihī dn̄e vt in oībꝰ huīlitatē ⁊ māſuetudinē cuſtodiāac tibi carnē ⁊ ſpm̄ total̓r ſubijciā ⁊ vt iumētū apudte fiā. qͣtenus in me ſedēs ⁊ me qͣſi iumentū regensnūc ad intīe pacis guſtū ſuꝑneqꝫ pacis deſideriū ducas ⁊ tandē ad eiuſdē pacis viſiōꝫ ītroducas AmēDe glorioſa domini ſuſCapitulum XXVIIceptioneT cum appropinquaret ieſus ad deſcenſum montis oliuēti. multi deſcendentiūcum eo. ex quibus plures de hiericho fuerant eum ſecuti ſubſternebant veſtimentaſua in via. alij autem cedebant ramos virides de arboribꝰ fructiferis quibus mons oliuēti ꝯſitus eſt. ⁊ſter nebāt in ea vt viā ornarent ⁊ ne iumentū in lapidem offēderet. ne calcaret ſpinā. ne laberet̉ in foueāMons eī oliuēti mōs vberrimus eſt ⁊ decorus arboribus plenus. ⁊ maxime oliuarū a quibꝰ ⁊ nomē accepit Turba aūt multa que ꝯuenerat ad diē feſtū inhieruſalē. de om̄ibꝰ tribubꝰ iſrael. qꝛ oēs tenebāturvenire in hieruſalē in paſcali ſolēntate. ac pueri acplebicula hieroſolimorū. cum ſciuerūt ieſum aduenire tollētes ramos oliuarū ⁊ palmarū. exiuerūt obuiā ei reuertēter vſqꝫ ad montē oliuēti. ⁊ vt regē cūymnis ⁊ cāticis ac veſtiū ſuarū ⁊ ramorum ſtratiōeac leticia magna eū honorifice ſuſceperūt. ⁊ ab illoloco vſqꝫ hirl̓m cū ymims ⁊ laudibꝰ d̓duxerūt. canētes. Gloria laus ⁊ honor tibi ſit rex xp̄e redēptor.Quod d̓ina diſpēſatione factū eſt ad deſignandū victoriā quā xp̄us erat in ꝓximo habiturus. qua eratmortē moriendo ſuꝑaturus. ⁊ tropheo crucis de diabolo mortis principe triūphaturus. Hec ꝓceſſioī archa federis p̄figurata fuit. quā dd̓ ī iubilo deduxit. Poſt lazaꝝ ſuſcitatū ⁊ vnguētū ſuꝑ caputⁱ ihū eſfuſum odore fame eꝰ iā reſꝑſo in ppl̓o ꝑ circuitū preſciēs ip̄e turbā obuiā ſibi venturā aſcēdit aſellū. vt

inter applauſus occurrentiū ppl̓orum. mire preberethūilitatis exemplū. Inter alia quippe xp̄i miraculamaxīe miraculū auditū de lazaro ad hāc deuotōnē⁊ honorificā obuiationē eos ꝯmouit. qꝛ ẜm aug. inter om̄ia miracula que fecit dn̄s noſter ieſus xp̄s. lazari reſurrectio precipue predicat̉. Iſtud em̄ euidētius ⁊ mirabilius ſignū erat. ⁊ iō vltimo ip̄m reſeruauit vt magis eoꝝ memorie imprimeret̉. Miraculis ergo trahebant̉ qui ꝟbis nō mouebant̉. vbi origPulcre aūt turbas laudātes deū ad deſcēſionē montis occurriſſe legimus vt oꝑatorē miſterij ſpūalisſignificarēt ſibi veniſſe de celo. vbi ⁊ Bed̓. Deſcēdēte etiā dn̄o de monte oliuarū turbe deſcendūt. qꝛ humiliato mīe autore. neceſſe eſt eos qui mīa indigēteius veſtigia imitari. Cū aūt turbe obuiātes ꝑueniſſēt ad xp̄m. facta ſibi reuerētia preceſſerūt alijs ſequētibꝰ ip̄m. ⁊ ſic erat xp̄s in medio eoꝝ. Un̄ ſequitur. Turbe aūt que precedebāt ⁊ que ſequebant̉ clamabāt dicētes. filio dauid oſanna. qd̓ eſt vox exultātiū ꝑiter ⁊ laudātiū vel obſecrantiū magis affectū indicās qͣꝫ aliquā rē ſignificās. ſicut racha interiectioindignātis d̓r nihil expreſſe deſignās. Un̄ ẜm vocēneqꝫ grecus neqꝫ latinus interpretari potuit. ſꝫ ẜmſenſum interpretant̉ quidā. ſaluifica vel ſaluum mefac̄. Et eſt oſanna ꝟbū hebreū ex corrupto ⁊ integrocōpoſitū. Dr̄ em̄ oſanna Ilitera ſubtracta qͣſi oſyāna. Oſy ergo corruptū anna eſt integrū. Oſyautēapud eos interpretat̉ ſalua vel ſaluifica vel ſaluū fac⁊ anna eſt interiectō obſecrātis. ſic̄ apd̓ nos heu dolentis. Nam ſic̄ apud nos a dolēte d̓r heu ſic apud illos ab obſecrāte d̓r anna. ⁊ valet apud nos vtinā qd̓eſt aduerbiū optādi. Et iō oſanna tm̄ valet qͣꝫtū vtinā ſaluemur. vel obſecro ſalua. Et qꝛ interiectio inlatino nō hētur eloquio. poſuit ꝓ ea noſter hieronimus obſecro. Un̄ in pſal. vbi. lxx. interpretes tranſtulerūt. O dn̄e ſaluū me fac. in hebreo ſcriptū ē. Anna adonay oſyanna. Qd̓ interpres nr̄ Hieron̄. diligētius elucidās ita tranſtulit. obſecro dn̄e ſalua obſecro. Idē nāqꝫ ſignat o dn̄e ꝑ interiectōnē obſecrātis. qd̓ obſecro dn̄e ꝑ ip̄m verbū obſecratōis. Eſt etgo oſanna quaſioſyanna .i. ſalua obſecro. ⁊ eſt vnadictio vel due ꝑ ſubtractionē vnius lr̄e. ⁊ ſignificatꝙ aduentus xp̄i ſalus ſit mūdi Cui em̄ ſalua ſiue ſaluifica clamabāt. vtiqꝫ ſaluatorē credebāt. Un̄ ⁊ cōuertendo ſermonē inter ſe ſubiūgunt dicentes. Bn̄dictus .i. glorioſus ſit. Uel ſcd̓m Bedā. Bn̄dictus.i. ab om̄i pctō ſingl̓r immunis ⁊ immunes faciēsqui venit ꝑ carnis aſſūptionē .i. incarnatus eſt in nomīe dn̄i. .i. in noīe patris. ⁊ a deo pt̄e miſſus ad explendū eius volūtatē ⁊ ad glorificandū eū qꝛ filiusnō in noīe ſuo ſed in noīe patris venit eū glorificando ⁊ in om̄ibꝰ oꝑbꝰ nō ſuā ſed patris gloriā q̄rēdoUn̄ alubi Ego inquitvem in noīe pr̄is In hoc ergoꝯfitent̉ ⁊ laudāt dn̄i aduentū. Bn̄dictio namqꝫ quefit a nobis in deo ꝯfeſſio ſola eſt ⁊ laudatio bonoꝝ q̄p̄ſtita ſunt ab eo. bn̄dictio ꝟo que fit a deo in nobisimplet̉ dū eiꝰ bn̄ficijsʳ implemur. Ubi ſciēdū ꝙ bn̄dicere eſt bonū dicere. aliter aūt deus bn̄dicit nobiſ⁊ aliter nos bn̄dicimus d̓o. Deus em̄ bn̄dicēdo nobis bn̄ficiū nobis impēdit ⁊ bonos nos facit. nā ſuū