¶ Secunde partis¶ Capitulū xviii.
teſt ab eo de facili curari. Et ẜm anſelmū. In bethania quod domus obīe interpretat̉ la:aruꝫ ſuſcitauitoſtendens omnes qui bone voluntatis ſtudio huicmundo morientes in ſinu obedientie requieſcuntin vitam eternam a deo reſuſcitandos. Iſta autembethania erat marthe ⁊ marie. per quas duplex vita.ſcilicet actiua ⁊ contemplatiua ſignificat̉. vt ſic perhoc intelligi detur ꝙ ꝑ obedientiam homo ꝑfectusin vita actiua ⁊ contemplatiua redditur ¶ Diciturautem de lazaro ꝙ poſtea nunqͣꝫ riſit. nunqͣꝫ in geſtuſigna iocoſa oſtendit pro eo ꝙ vite huius erumnisquas moriens euaſerat redditus fuit Magis em̄ qͣꝫante factus amator vite illius penitebat eū vite iſtius Und̓ augu. O ſi poſſemus excitare hoīes ⁊ cumipſis pariter excitari vt tales eſſemus amatores vite permanentis quales ſunt homines amatores vitefugientis Creditur autem hoc factum ea die qua ineccleſia ſolet legi. ſcilicet feria ſexta ante dominicāde paſſione domini. Monumentū vero lazari demōſtrat eccīa ibideꝫ in honore beate marie magdaleneconſtructa ⁊ grande monaſterium magna oliuarumſilua circundatum vbi erat abbatia ſancti lazari cuꝫabbatiſſa ⁊ monialibus ordinis ſancti benedicti.¶ Multi ergo iudeorum qui viderant mirabilia q̄fecereat iheſus crediderunt in eum. Nec mirū. quiaillud fignum fuit diuine virtutis manifeſte oſtēſiuū⁊ tale miraculum nō eſt a ſeculo audituꝫ. ſcilicet ꝙmortuus quatriduanus in monumento reſuſcitaretur ad vitam. Unde ẜm aug. excedit omne miraculum quod ieſus circa lazarum fecit. quem ab ip̄o inferni inquilino deſtructa lege tartarea redire ad ſuꝑos iuſſit. Quidam autem ex ipſis iudeis abierūteadem die ad phariſeos. ⁊ nūciauerūt eis que fecitieſus. ⁊ celebris erat ſermo d̓ eo apud multos. alijbono alij malo zelo moti nūciauerūt quia ſicut ex fignis viſis bom ꝯuertunt̉ ⁊ ꝓficiūt. ita freq̄nter maliobdurant̉ ⁊ deficiūt. Bom quidē nūciauerūt eis vtmitigarent eos circa ieſum ⁊ prouocādo vt crederētmali vero vt cōcitarēt eos contra ieſum. ⁊ prodēdovt ſeuirent. Per bonos illi ſignant̉ qui bona in alijs ſicut in ſe amant ⁊ omnia in bonum interpretantur. ꝑ malos aūt illi qui videntes ſeruoꝝ dei oꝑa odiis inſequunt̉ ⁊ infamare conantur.¶ OratioEnigniſſime ieſu qui quatriduanum lazarūam fetentem a ſepulcro reſuſcitaſti ⁊ a vinculis ſoluere ac libere abire feciſti. moueantur obſecro viſcera miſericordie tue ſuper me miſerum. peccati delectatione. ꝯſenſu ⁊ perpetratōe mortuum. mole male ꝯſuetudinis oppreſſum ⁊ ſepultumiamqꝫ quatriduauum ⁊ fetidum. ⁊ me a ſepulcro vitioꝝ reſuſcita. vt per ꝯfeſſionem foras veniam. reſuſcitatum a vinculis peccatoꝝ ⁊ mortis ſolue. ſolutūab omni ſeruitute libeꝝ in libertatem glorie filiorumdei ire concede. Amen.De conſpiratione pontificum ⁊ phariſeorum ꝯtra ieſum.¶ Capitulumᵐ xviii.
Redicto itaqꝫ miraculo de ſuſcitatio nelazari publicato. pontifices qͥ erāt maioris auctoritatis ⁊ magis literati ⁊ phariſei qui videbant̉ pre alijs religioſi. ex quibus factū eoꝝ grauius erat. moti ſunt ad tractandūpublice de morte xp̄i. ex ira ⁊ inuidia quā de fama ⁊gloria eius hēbant. ⁊ ad hoc faciendū collegerūt cōcilium ſabbato mox ſequēti aduerſus ieſum. timentes ſi dimitterēt eum ſic vinentē ⁊ ſigna talia facientē ꝑ ipſum amittere ⁊ locum ⁊ gente. eo ꝙ omīs turba poſt eū iret eiqꝫ crederet. ⁊ ipſe ſacra eorū vana ⁊abolenda eſſe doceret. Conciliū a conciliando eſt dictū. qꝛ ꝯciliati ⁊ ꝯgregati erant in vnū malum cōſenſum. Et hoc erat primū cōciliū quod habuerūt ꝯtraieſum. Prius quidē querebāt eū interficere. nūc autē ſententiā firmauerūt ⁊ querētes cōciliū aperte demorte eius tractauerūt. Uidebāt em̄ xp̄m a populotanqͣꝫ regē honorari. ⁊ qꝛ mandatū romanorū eratvt nullus niſi ꝑ eos deberet rex noīari om̄is em̄ quiſe regē facit cōtradicit ceſari. iō timebant ꝙ ſi chriſium tanqͣꝫ regē haberent romani ip̄os rebelles reputarent ⁊ vementes ꝯtra eos ciuitatē ⁊ locū d̓ſtruerētUel timebant etiā ne ſi xp̄i doctrina ꝓcederet. templū ⁊ vniuerſa religio. ac reuerētia eius vilipenderetur ⁊ iudei nullius momenti fierent. ⁊ iō romani ciuitatem eis auferrēt eoſqꝫ in ſeruitute diſꝑgerent.Uel certe timebāt ne ſi oēs in xp̄m crederent nemoremaneret qui aduerſus romanos ciuitatē templūqꝫ defenderet. qm̄ cōtra ipſum templū ⁊ ꝯtra ſuaspaternas leges doctrinā xp̄i eſſe ſentiebāt. Pontifices ⁊ ꝑ hariſei ſibi ꝯſulebāt. nec tamen credere volebāt. Plus em̄ ꝑditi hoīes cogitabant qūo alteri ſcꝫxp̄o nocerēt vt ꝑderent. qͣꝫ qūo ſibi cōſulerent ne perirent. Timebant ⁊ cōſulebāt. Sed trepidauerunttimore vbi nō erat timor. Si em̄ xp̄o credidiſſent ſieū non occidiſſent. nec locum nec gentē amiſiſſent.Sed qꝛ xp̄m occidere nō timuerūt. ⁊ locū ⁊ gentēꝑdiderunt. Nam ⁊ romani poſt dn̄i paſſionē ⁊ glorificationē tulerūt eis locum ⁊ gentē. expugnādo. occidendo. ⁊ trāſferendo. Tꝑalia ꝑdere timuerūt. eteterna nō cogitauerūt. ⁊ ſic vtraqꝫ amiſerūt Que vtfugituri egerūt. hec qꝛ egerūt nō effugerūt. Quid vobis profuit o inſani iudei ꝙ tantū ſcelus ꝯmiſiſtis.Nūquid qꝛ xp̄o dn̄o vt docuit ſeruire noluiſtis. id̓odn̄o caruiſtis. Dū em̄ illi ſeruiūt reges quibus vosſeruitis. facti eſtis mali ſerui bonorū ſeruorū xp̄i.Per quos cōterit cōtumaciā veſtram. ꝑ ipſos diſſipat conſilia veſtra. ꝑ ipſos retribuit ſcelera veſtra incapita veſtra. Ipſe aūt dominus quem interemiſtisnon vos ſeruos ſed liberos eſſe cupiebat. quando dicebat. ſi vos filius liberauerit vere liberi eritis. Uosautem dominum deum regem ⁊ ipſam veram libertatem nō ſolū repudiaſtis. verūetiā negare cupienteſclamaſtis. Nō habemus regē niſi ceſarē. Cōſideraquot ſunt hodie hoīes etiā religioſum habitū geſtātes qui iudeos imitādo temporalia ꝑdere metuunt⁊ eterna nō attēdūt ſic ꝙ vtraqꝫ nō īmerito amittūtSunt em̄ pleriqꝫ etiā religioſi qui temporalia qn̄qꝫminus iuſte ⁊ obliq̄ acquirentes vel ſic acquiſita poſfidētes ea dimittere trepidāt ⁊ ꝓ his eterna amitte