¶ Capitulum. xvi.
¶ Secunde partisritorij faciā Remitte mihi centū cados olei. quostibi debeo ꝑꝯtēplationē. ⁊ centū choros tritici quoſtibi debeo ꝑ oꝑatiōem. ⁊ amici tui pauꝑes qui te diligūt ⁊ tibi ꝯformāt̉ fiant mei apud te interceſſoresaduocati ⁊ patroni. vt̓ cū defecero ꝓprijs meritis ⁊ab hac vita recipiar meritis eoꝝ ⁊ ſuffragijs in domos ſuas .ſ. in eterna ⁊ dilecta taber nacula Amen.¶ De diuite epulone et iazaro mendico ad ianuam eius iacente.CapitulumIVi.Hariſei aūt qui erāt auari audientes dominū iheſum de ꝯtēptu mūdi ⁊ ꝯtra auaritiā diſputantē. ac hoīes ab appetitu diuitiaꝝ retrahentē. ⁊ ad faciendū elemoſinas inducentē. decidebant euꝫ qͣſi irrationabiliterloqueret̉. ⁊ ꝯtraria legi ꝓphetiſqꝫ p̄ciperet vbi multi ditiſſimi deo placuiſſe legunt̉. ⁊ obſeruatoribꝰ legis bona tꝑalia ꝓmittunt̉. nō attendentes qꝛ in lege carnalibꝰ minora ꝓpter regnū terrenū. ⁊ in euangelio ſpūalibꝰ maiora ꝓpter regnū celoꝝ iure p̄cipiunt̉. ⁊ iō inter legē ⁊ euangeliū ſicut ꝓmiſſionū ita⁊ p̄ceptoꝝ debere eē diſtantiā Ibi nāqꝫ dictū ē ſi volueritis ⁊ audieritis me. bona terre comedetis. hicꝟo beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ Itē lexnō ꝓmittebat tꝑalia tāqͣꝫ principale premiū. ⁊ id̓ovbicūqꝫ in ſacta ſcriptura ꝓ actibꝰ ꝟtutū ꝓmittūt̉bona tꝑalia ſub illis ītelligunt̉ bona ſpūalia ⁊ eterna tāqͣꝫ prīcipaliter ꝓmiſſa Nec tꝑalia ſic ꝓmittūt̉ad malū vſum ſicut phariſei iſta ad defenſionē ſue auaricie male inducebāt .ſ. ad bonū qꝛ ill̓i q̄ bn̄ vtuntur d̓itijs nō ſeruiūt eis nec demoni ꝑ eas tēptanti.ſꝫ magis ecōuerſo d̓itie ſeruiūt ip̄is qꝛ ſunt eis inuamenta ꝟtutis. ⁊ tales fuerūt abrahā ⁊ alij diuites.qui d̓o ſeruierūt ⁊ placuerūt in eis Un̄ occurrit eisdn̄s. ꝯfutans ⁊ redarguens eos de vana gloria ⁊ deauaricia di. Uos eſtis qͥ iuſtificatis vos corā hoībꝰ.auariciā vrām p̄dicto mō falſe colorādo. ⁊ oꝑa veſtra vt ab hoībꝰ videamini faciēdo. deus aūt cui oīanuda ⁊ aꝑta ſunt nouit corda vr̄a. ⁊ iniquitateꝫ ibilatentē. qꝛ qd̓ hoībꝰ ⁊ in reputationē hoīm q̄ vidētin facie. altu eſt .i. apparens iuſticia ⁊ nō exn̄s in reabhominatio eſt apud deū. ⁊ in reputatione dei quividet in corde qꝛ ſimulata ſanctitas duplex ē inquitas Eſt em̄ ⁊ ſimulatio ⁊ iniquitas Audiāt hoc ypocrite ⁊ ambitioſi. qꝛ qͣꝫto magis apparēt ⁊ ſe exaltātapud hoīes. tanto magis abhominabiles ſunt apd̓deum Igit̉ quia deus videt corda ⁊ ꝑ ꝯſequens etiāfacta qͣꝫtumcunqꝫ ſecreta. ſtudendū eſt cuilibet etiaꝫcū ſolus fuerit vt ⁊ cogitando ⁊ oꝑando mala declinet ⁊ bona faciat Si em̄ deum preſentem ⁊ oīa vidētem ⁊ vindicantem ſemper cogitaremus aut vix autnunqͣꝫ peccaremus Unde boetius. Aduerſamim vicia. colite virtutes. ad rectas ſpes aīmum ſubleuate. humiles p̄ces in excelſo porrigite magna vobiseſt neceſſitas indicta probitatis. cum ante oculosagitis iudicis cūcta cernentis Quia ergo phariſeicoram hoībꝰ ſe iuſtificabant ⁊ iuſtos eſſe on̄debantpeccatores qͣſi infirmos ꝯtēnendo. ⁊ elimoſinaꝝ re
media negligendo. qͣꝫ iuſte hec auaricia ⁊ auara altitudo dānanda ſit in ſequenti dn̄s docet exemplo. qd̓maxime inducit̉ ad ꝓuocandū hoīes ad oꝑa miſericordie. ex diuite ꝓpter defectū pietatis ⁊ mīe dānato. ⁊ non d̓r hic ꝙ ſit ꝑabola vel ſimilitudo. qꝛ ē reigeſte narratio. Un ẜm quoſdā diues iſte nabaſ eratquem dauid occidere volebat. qꝛ victualia ſibi ⁊ ſuis negauerat. Dicit ergo. homo quidā. Ubi notādum ꝙ homo potius ſonat hic in vitiū qͣꝫ in naturāvt dicat̉ homo ab humo .i. humo adherens per amorem terrenoꝝ. Scd̓m grego. non exprimit nomeneius. qꝛ non erat a deo per approbatiōem cognitus.ſcd̓m qd̓ dicit ſaluator reprobatis. nunqͣꝫ noui vos.Unde quaſi ignotus apud deū noīe non defiguaturneqꝫ noīatur a deo. qꝛ nomē queſierat a mundo Hōergo quidā erat diues. non tā a poſſeſſione diuitiaꝝqͣꝫ ab amore eaꝝ. ecce ſuperfluitas in ſenſu ⁊ ꝯcupīaoculoꝝ. ⁊ induebat̉ purpura rubea deſuꝑꝓpter manem gl̓iam. ⁊ biſſo albo de ſubtus ad carnem ꝓptermolliciē. ecce exceſſus in veſtitu ⁊ ſuꝑbia vite. ⁊ epulabat̉ quotidie ſplendide. ſeruiendo gule magis qͣꝫnature. ecce exceſſus in victu ⁊ ꝯcupīa carnis ẜm ꝙveſtimenta ita ⁊ epule. Ad molliciē ⁊ luxuriā culturegio diſſoluebat carnē exterius. ac cibis ⁊ potibꝰrefouebat interius. Et erat quidā mendicus noīnelazarus. Diuiti adiungit̉ pauꝑ. qꝛ alter alteri ꝯfertſed drn̄ter. qꝛ diues ꝯfert tꝑaliter pauperi. ⁊ pauꝑſpūaliter diuiti. Un̄ criẜ. Dū diues ſuſtentat pauperem ſuſtentat̉ a pauꝑe. Exprimit̉ aūt hic nomē pauperis. qꝛ deo per approbatōem erat cognitus. ſicut ⁊moyſi dixit. noui te ex noīe. Un̄ ⁊ pauperibꝰ humilibꝰ d̓r. Gaudete ⁊ exultate. qꝛ nomīa veſtra ſcriptaſunt in celis. Lazarus pauꝑ ⁊ humilis noīatur. diues vero nec noīe dignus habet̉. Noīa bonoꝝ ſcripta ſunt in libro dei ⁊ nomīa maloꝝ in libro dyaboliIn quo penſandū eſt quantū intereſt inter publicālegē mundi ⁊ benignā legē dei. Nā diuites ſunt mūdo celebres ꝑ noīa ſua. ſed pauꝑes latent nec nomēin mundo hn̄t. Vos eſt dicendi. Qn̄ de vrbe ꝓfectiſumus obuiat nobis talis comes vel dn̄s. Econtrade pauꝑtate d̓r. nobiſcū vnus pauꝑ agebat iter Sꝫin euangelio eſt mos ꝯͣrius. qꝛ pauꝑis nomen exprimit̉. diuitis ꝟo nomen tacet̉. ſuꝑbos diuites per iudiciū reprobationis d̓s neſcit. humiles pauꝑes ꝑ iudiciū approbationis noſcit. Cominus aſpicit hos ⁊eminus arcet illos. Diuitibꝰ ſunt noīna in culminemūdi. ſed pauperibꝰ ſunt noīa in aula dei. Qui iacebat ad ianuā eius vlceribꝰ plenus. vt ex vicinitatemagis apꝑeret duricia diuitis exeūdo ⁊ reuertendoeū videntis ⁊ patīa pauꝑis ex viſione diuitis. Ubicriẜ. Infeliciſſime hoīm mortē corꝑis tui vides iacere ante ianuā ⁊ nō miẜeris Sꝫ dei p̄cepta non ꝯfideras ſaltē miſerere ꝯditōis tue ⁊ time ne ⁊ ipē talisefficiaris Cupiens ſaturari de micis. non d̓t de precioſis q̄ cadebant de menſa diuitis. quodammō dicens ad diuitē. Sufficiunt mihi mice mēſe tue qͣsabijciēdo ꝓijcis inde. Prebe de ſuꝑfluo el̓inam. ſacde non dam nō lucꝝ. in quo nimia duricia apparꝫ eoꝙ perire ꝑ mittebat vnde pauꝑ ſubleuari poterat. ⁊nemo illi dabat. qꝛ tali dn̄o talis familia. ⁊ iō ꝯford. ij.