Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum xii.Secunde partis

Sed ꝑmiſſio ꝑtinet ad imꝑfectos. ꝓhibitio ꝟo adꝑuerſos. Ad obſeruantiā quidē p̄ceptoꝝ vtilis ē obſeruantia ꝯſilioꝝ. Aliqn̄ em̄ fortitudo terre in ingreſſu illius ꝯſiſtit. ⁊ ideo paſſus ille bona cuſtodia indiget. qꝛ obtento ingreſſu faciliter reſiduū hoſtes obtinent. Sic eſt in terra aīe. qꝛ tota fortitudo eius cōſiſtit in ingreſſu. ſcꝫ in occaſionibꝰ pctōꝝ. ⁊ ꝓpter hocnccāria eſt bona cuſtodia circa ip̄m. Propter cuſtodiā aūt iſtius ingreſſus dant̉ ꝯſilia que ꝯtinent ⁊ cuſtodiūt mandata. ac retrahūt hoīem ab incautis reſpectibꝰ ⁊ diſcurſibꝰ ⁊ alijs ꝑiculis Sunt aūt .xij.ꝯfilia euangelica que xp̄s adiecit ad precepta. Primū eſt pauꝑtatis que ꝯſiſtit in abdicatōe ꝓprietatisUn̄ eſt illud Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīa q̄habes ⁊ veni ⁊ ſequere me. Et illud. Qui nō renūciauerit oībꝰ q̄ poſſidet nō p̄t meus eſſe diſcipulus Secundū eſt obīe Un̄ eſt illud. Si qͥs vult poſt mevenire abneget ſeniet ip̄m. Et illd̓. Suꝑ cathedrā moyſiſederūt ſcribe ⁊ phariſei. q̄ dicūt facite. Terciū ē caſtitatis. Un̄ eſt illd̓. Sunt eunuchi qͥ ſeipſos caſtrauerūt ꝓpter regnū celoꝝ. Et illud. auditis qꝛ dcm̄ ēantiqͥs. nō mechaberis. ego aūt dico vobis. qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcendū eā iam mechatus ē incorde ſuo. vbi on̄dit̉ ꝙ nō ſolū damnabilis eſt ꝯſenſus ad delectandum in corde Hec tria ꝯſilia p̄dictaſunt ſpālia oīs ꝑſcē religōnis ⁊ ſubſtātialia qꝛ ſuosobſeruatores elōgant a malo nō ſolū qͣꝫtū ad culpāſed etiā qͣꝫtū ad cām. Oē namqꝫ malū orit̉ ex triplici radice̓ .ſ. ex ꝯcupiſcētia carniis. ⁊ ꝯcupīa oculorū. ⁊ ſuꝑbia vite Predicta ꝟo tria ꝯſilia nos elongāt ꝑſcē ab hac triplici radice .ſ. pauꝑtas a ꝯcupīaoculoꝝ. caſtitas a ꝯcupīa carnis. ⁊ obīa a ſuꝑbia vite Quartū ꝯſiliū eſt caritas vn̄ eſt illud Diligite inimicos vr̄os. Iſtud qͣꝫtū ad dilectionē affectus eſtpreceptū. ſed qͣꝫtum ad dilectionē effectus eſt ꝯſilium. qꝛ inimieo velle gratiā ⁊ gl̓iam eſt neceſſitatis.ſed impendere oꝑa bn̄ficentie. ⁊ on̄dere illi ſigna beniuolentie eſt ꝯſilij ⁊ ꝑfectōis. Sane negare ei ſigna familiaritatis qn̄ veniā petit vel ad familiaritatēnō ſimulatorie ſe ingerit vel qn̄ nccītas expoſcit vindicta eſt. qꝛ tūc inter amicos eſt ꝯputandus. ſed ꝙ aliquis vltro ſe ad familiaritatē eius ingerat hoc eſtꝑfectiōis. Quintū cōſilium eſt manſuetudinis Un̄eſt illud. Si quis te ꝑcuſſerit in maxillaꝫ vnā prebeei ⁊ aliam .i. ꝑatus ſis ⁊ aliā ꝑcuſſionē ſuſtinere patienter. iſtud eſt ꝯſiliuꝫ patiētie reſpectu leſionis corporū. Et illud. Qui tecū vult iudicio cōtendere ⁊ tuncā tollere. relinque ei ⁊ pallium. ⁊ iſtud eſt reſpectu ablationis rerū. Cū cōtentione ⁊ fraude nulli lꝫſua repetere. cū caritate licet imꝑfectis ꝑfectis autēnō. qꝛ nō repetere eſt infirmis cōſilium. ꝑfectis veropreceptū. Illis aūt qui renūciauerunt proprietatinon ſicꝫ repetere ſua ſed vt ꝯgregatiō̄is. Sextū eſtmiſcd̓ie ⁊ erogatiōis. Unde eſt illud. Omī petentite tribue. nō propter ſe ſed propter bonū cōmuneEt illud. ſi vis ꝑfectus eſſe vend̓ omīa que hēs ⁊ dapauꝑibus. Dare ſuꝑfluū in extrema nccītate eſt neceſſitatis ⁊ debiti. ſed dare quibus egemus eſt ꝯſilijSeptimum eſt de ſimplicitate verborum. Unde eſtillud. Sit ſermo veſter. eſt. eſt. nō. non. i. ſi affirm.

tio vel negatio eſt in orę ſit etīam in corde. Et illudaudiſtis qꝛ dictū eſt antiquis nō ꝑiurabis. ego autēdico nō iurare oīno Iurare qͣꝫtum ad infirmitatemꝑtinet ꝑmiſſionis eſt. nō iurare aūt qͣꝫtum ad ꝑfectionē ꝑtinet ꝯſilij eſt. Octauū eſt de vitanda occaſiōepeccādi. Un̄ eſt illud. Si ocuuis tuus ſcādalizat teerue eū ⁊ proijce abs te. vbi ẜm augu. Nullū mēbrūad lrām precipit̉ erui ſed occaſio peccādi. qꝛ non ſolū ip̄a pccā ſed ⁊ occaſiōes peccandi ſunt fugiende.Nonū eſt de rectitudine intentōnis ⁊ ſimplicitateoꝑis vel finis. Un̄ eſt illud. Attendite ne iuſticiā veſtrā faciatis corā hoībus vt videam ī ab eis Et illudSic luceat lux veſtra corā hoībꝰ vt videāt oꝑa veſtrabona ⁊ glorificēt patrē vr̄m qui in celis eſt. Decimūeſt de cōformitate oꝑis ⁊ doctrine. Unde eſt illud.Qui fecerit ⁊ ſic docuerit hic magnus vocabit̉ in regno celoꝝ Et illud. Alligāt hoībus onera grauia digito aūt ſuo nolūt ea mouere. Dicūt em̄ ⁊ nō faciūtIn predicatōe aliqn̄ aſſerit̉ tenſio general̓r de his q̄ꝑtinent ad ſtatū ſalutis. aliqn̄ deo aſſerit̉ tenſio ẜmſtatū ꝑfectiōis. vtpote religionis. primo mō tenet̉facere qd̓ dicit predicator. cū aſſerat om̄s ad hoc teneri. ſcd̓o mō nō tenet̉ niſi ipſe ꝑfectionē illā vouerit. Exn̄s aūt in pctō notorio peccat qn̄ predicat qꝛſcandaliſat. Exn̄s aūt in pctō occulto ſi predicat ⁊nō ſtudet ex ſuo dicto ꝯpungi. adhuc videt̉ peccareqꝛ videt̉ ꝯtemnere. Undecimū eſt de vitāda ſolicitudine. Un̄ eſt illud. Folite ſoliciti eſſe. Et illud. nōlite cogitare de craſtino. Ubi ſciēdū ꝙ quadruplexeſt ſolicitudo. Prima eſt laudabilis ⁊ eſt ꝓuidentieſpūalis quo ad aīam. qūo quis deo placeat. oēm ſolicitudinē ſuā ꝓijciens in eū. Scd̓a eſt etiā laudabilis ⁊ eſt prouidētie tꝑalis ex fraterna caritate. qualis cōpetit prelatis ⁊ religioſis officiatis qui p̄ſuntin ſolicitudine. Tercia eſt tolerabilis ⁊ eſt cure tēꝑalis quo ad corpus. Quarta eſt vituꝑabilis ⁊ eſtſuꝑflue theſauriſatōis quo ad auariciā. Prima ꝯſulit̓ ꝯſilio iſto. ſcd̓a p̄cipit̉. tercia ꝑmittit̉. qͣrta ꝓhibetur. Duodecimū ꝯſiliū eſt de fraterna correptiōe.Un̄ eſt illud. Si peccauerit in te frater tuus corrieū ⁊cͣ. Corriꝑe frem qn̄qꝫ eſt ꝯſiliū vt qn̄ aliquis corripit frēm devenialibꝰ. ⁊ illū cū quo nihil hēt facereniſi cōem caritatē. qn̄qꝫ eſt preceptū vt qn̄ corripit̉de mortali. ⁊ iſto ſcd̓o mō ꝑtinet ad om̄s ⁊ obligatſemꝑ. ſꝫ nō ad ſemꝑ qꝛ ꝓ loco ⁊ tꝑe .ſ. qn̄ vacat ⁊ liꝫet credit̉ ꝙ vtilis ſit correptio. Et ad hoc preceptuꝫmaxime tenent̉ prelati quo ad eos quoꝝ curā gerūt. Oīa premiſſa dn̄i p̄cepta ⁊ ꝯſilia facilia ſunt volēti ⁊ dei timorē preoculis hn̄ti. Un̄ criẜ. Sit tibi timor dei oī nccītate violētior. Si em̄ velis occaſiōesſꝑ obijcere nihil de his q̄ ſunt imꝑata cuſtodies. ⁊ita ꝓrſus oīa q̄ ſunt p̄cepta calcabis. Qd̓ ſi legē volueris cuſtodire xp̄i. nccītatē quidē nullā que te abobſeruatōe eius impediat aliqn̄ patieris Noli igit̉o hō in ociū reclinare nec diſſoluas bonā animi volūtatē neqꝫ em̄ q̄ imꝑant̉ oneroſa ſunt. Tātūmō velle ſufficit. ⁊ totū qd̓ iubet̉ impletū eſt Qd̓ ſi mihi cōſuetudinē tuā opponis vt legē ꝑ hancip̄aꝫ te admoneo qͣꝫ ſit facilis iſta correctio. Si em̄ in aliā conſuetudinē ex illa te ꝯuerteris hoc qd̓ difficile videt̉ effe