Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulū nonū

⁊ id̓o nō deſꝑet aliquis cū multos habemus portusſalutis Si em̄ deſꝑaſti ꝓpter pctī magnitudinē habes petrū qui negauit fidē. qd̓ eſt maximū pctm̄ ⁊ tn̄deus reſpexit eū Si deſꝑaſti ꝓpter pctī multitudinēhabes mariā magdalenā q̄ ſeptē hēbat demonia .i.vniuerſa pctā. ⁊ tn̄ de ea dictū ē. dimiſſa ſunt ei peccata ml̓ta. Si deſpexiſti ꝓpter pctī turpitudinē hēsmulierē in adulterio dep̄henſam. cui dictū eſt. vade⁊ amplius noli peccare Si deſꝑaſti ꝓpter pctī infamīaꝫ hēs matheū publice in theloneo ſedenteꝫ ⁊ tn̄dn̄s dixit ei ſeq̄re me Si deſꝑaſti ꝓpter pctī diuturnitatē. hes latrōeꝫ qͥ ꝑſeuerauit in malo vſqꝫ ad mortem ⁊ tn̄ dictū eſt ei a dn̄o. hodie mecū eris in ꝑadiſo Si deſꝑaſti ꝓpter pctī crudelitatē hēs paulū apoſtolū lapidante ſtephanū. de quo dictū eſt Uas electōis mihi eſt iſte Si deſꝑaſti ꝓpter recidiuatiōemſeu pctī iteratōem ⁊ magnitudinē. hēs hic auctoritate expreſſam de dimittēdo fratri ſeptuagieſſepties. Un̄ bern̄. Oīno ꝓpter manſuetudinē q̄ in te predicat̉ currimus poſt te dn̄e ieſu. audiētes ꝙ nō ſpernas pauperē. pctōrem nō horreas Nō horruiſti ꝯfitentē latronē. nō lacrimantē peccatricē. non chananeam ſupplicitantē. nō dep̄henſam in adulterio. nōſedentē in theloneo. nō ſupplicantē publicanū. nonnegantē diſcipulū. nō ꝑſecutorē diſcipuloꝝ. nō ipſos crucifixores tuos Tā validus demqꝫ es ad iuſtificandū qͣꝫ multus ad ignoſcendū Currit ſponſa currūt adoleſcētule. ſꝫ q̄ amat ardentius currit velociuſ⁊ ꝑuenit citius Un̄ ⁊ criẜ. Liberi qͥppe arbitrij creauit nos d̓s vt volūtate nr̄a cū adiutorio dei qd̓ volumus faciamus Si publicanus es potes fieri euāgeliſta. ſi blaſphemus es potes fieri apl̓s. ſi latro es potes ꝑadiſi colonus effici. ſi magus es potes deum adorare Nec eſt vlla malicia q̄ pm̄a nō ſoluat̉ Et ideotanqͣꝫ p̄cipua malignitatū elegit xp̄s vt nemo vſqꝫ īfinē ſemetip̄m deſpiciat Noli mihi dicere perij. noli mihi dicere peccaui. Et q̄deꝫ medicū habes ſatisfortiorē te ⁊ potentiorē qͣꝫ infirmitas tua eſt Medicū hēs voluntatē tuā ſi volueris emēdantē ⁊ potentē⁊ cupientē Cū em̄ nō ſubſiſteres fecit te. ⁊ qꝛ ꝑuerſus es effectus. multo magis emēdare te poterit Sꝫforſitā dicēs Quō poterit pctōr ſil̓is eē ſcīs. Nolireqͥrere qua arte. noli ſcrutari rōem. ſꝫ crede clemētie ⁊ benignitati d̓ine Sꝫ dicis grādia ſunt pctā mea. ⁊ immēſa ſcelera mea ⁊ qͥs eſt ſine pctō Sed egoinquis peſſime ⁊ ſuper omnem hominem. Sufficittibi ad placādum deū peccare deſinere ⁊ bn̄ facere.Dic tu prior inqͥt. iniqͥtates tuas vt iuſtificeris Recognoſce qꝛ peccaſti. ⁊ ſi agnoueris initiū correctōnis factū eſt tibi Suſpira. meſtus eſto. effuude lacrimas. Nec em̄ aliud qͥd effudit meretrix illa ſꝫ lacrimis pm̄am ſociauit ⁊ ip̄a comite ꝑuenit ad fontemHec criẜ. vn̄ ⁊ grego. Ab ſpei ergo certitudine nulla nos maloꝝ noſtroꝝ qͣlitas nulla quantitas frangit Idcirco em̄ oīpotēs deus electos ſuos in qͥbuſdam lapſibꝰ cadere ꝑmittit vt alijs in culpa iacentibus ſi tota ad eū corde ꝯſurgāt ſpem venie reddat ⁊eis ꝑlamenta pm̄e viam pietatis aꝑiat. Quia quimultos a ſuis iniqͥtatibꝰ iam ſanatos aſpicimus qͥdaliud qͣꝫ ſuper ne mīe pignus tenemus. Et iterum

Quid itaqꝫ in hac re debemus aſpicere. niſi immenſam miſcd̓iam ꝯditoris noſtri. qui nobis velut in ſigno ad exemplū pm̄e poſuit eos quos ꝑ pm̄am viuere poſt lapſum fecit. Etem̄ nihil aliud in his video.niſi ante oculos nr̄os poſita ſpei ⁊ pm̄e exēpla. Op̄sdeus vbiqꝫ oculis quos imitari debeamus obijcit. vbiqꝫ exempla ſue mīe opponit. Unde ⁊ aug. Quecūqꝫ neceſſitas cogit pctōrem ad impenitentiā nec criminis quantitas nec tꝑis breuitas nec vite enormitas. nec hore extremitas excludit a venia. ſi perfectafuerit voluntatis mutatio. ſed in ampliſſimos ſinuſmr̄ caritatis filios ꝓdigos ſuſcipit reuertentes. Etiteꝝ. Pater tradidit filiū ſuū quo tedimeret ſeruosmiſit ſpūmſcūm quo ſeruos adoptaret in filios. filium dedit in preciū redemptionis. ſpūmſcūm in priuilegiū adoptionis. ſe totū ſeruat in hereditatē adoptatis. Nemo gͦ de dei pietate diffidat. qꝛ maior eſtdei mīa qͣꝫ nr̄a miſeria. ⁊ quiſquis ad eū toto cordeclamauerit. exaudiet illū. qꝛ miſericors eſt. Tardiſiquidē ei videt̉ pctōri veniā dare qͣꝫ ipſi pctōri accipere. Sic em̄ feſtinat reū abſoluere a tormento conſcīe ſue quaſi plus eum cruciet ꝯpaſſio miſeri qͣꝫ ipſum miſeꝝ ꝯpaſſio ſui. Unde etiā criẜ. Crede mihitalis eſt erga hoīem pietas dei ꝙ nunqͣꝫ ſꝑnit pm̄aꝫ.ſi ei ſincere ⁊ ſimpliciter offerat̉. etiā ſi ad ſummuꝫquis venerit maloꝝ ⁊ inde velit reuerti ad veritatisviā. ſuſcipit libenter ⁊ amplectit̉ ⁊ facit omīa quātenus ad priorē reuocet ſtatū. Unde ſuꝑ illo ꝟbo cainmaior eſt iniquitas mea qͣꝫ vt veniā merear. d̓t aug.Mentiris inqͥt cayn mentiris. maior eſt dei pietasqͣꝫ oīs iniquitas. Ecce expreſſe apparet ꝙ deſꝑauit.Et ideo d̓t aug. ꝙ ipſe plus turbauit deū in deſꝑatōne qͣꝫ in fratricidio. ſicut iudas in deſꝑatōe qͣꝫ in ꝓditōe Un̄ ber. Ores ꝯfuſa. o res monſtruoſa. pctōrdeſꝑans de dei miſcd̓ia. cum cuncta pctā originaliamortalia venialia ab origine mundi ꝯmiſſa. diuinemiſcd̓ie ꝯꝑata ſunt quaſi vna gutta ad pelagus totius maris Et breuiter dicendo ẜm aug. ⁊. grego. Sivnus homo oīm hoīm pctā perpetraſſet ⁊ velut cayn⁊ iudas deſꝑaſſet. preterea deus illi veniā denegareiuraſſet ſi miſer ille ꝯtritus veniā rogaſſet. deus primus illi veniā non denegaſſet. Et teſtante aug. ⁊ hiero. pctā preterita nō nocent ſi nō placent. Multumetiā ſperare debemus in merito xp̄i. ſine quo nō poſſumus ſaluari. In merito eniꝫ xp̄i radicata ſunt oīamerita noſtra. ſiue ſatiſfactoria pene. ſiue meritoriavite eterne. qꝛ nec ab offenſa creatoris ſumus digniabſolui. nec immenſitatē p̄mij qd̓ deus eſt digni ſumus aſſequi niſi ꝑ meritū hoīnis dei. Et precipue inmerito paſſionis xp̄i eſt ſperandū. qꝛ hec eſt miſerisſpēale ſolaciū. Un̄ ber. Paſſio tua dn̄e vltimū refugiū. ſingulare remediū. deficiente ſapīa nō ſuffragāte iuſticia. nō ſufficiente ſcītate. ſuccūbentibꝰ meritis illa ſuccurrit. Non ſolū aūt a deſperatōe ſed etiāa vana ſpe eſt cauendū. qꝛ vtrobiqꝫ magnū eſt periculū. Unde aug. Ex vtroqꝫ hoīes ꝑiclitant̉ ⁊ ſperādo ⁊ deſꝑando. Quid igit̉ ait deus cū ꝑiclitantibusvtroqꝫ morbo. Illis qui ſpe ꝑiclitant̉ hoc d̓t. Ne tatdes ꝯuerti ad dn̄m. neqꝫ differas de die in diē. ſubito enim veniet ira illius. ⁊ in tꝑe vindicte diſperdet