Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum viii.

Ouis a paſtore laſſa reuocat̉. dragma q̄ ꝑierat inuenit̉. ad pr̄em filius ſuis veſtigijs redit. ⁊ plena cōdēnati erroris regredit̉ pm̄a Oues ſumus oremusvt ſuꝑ aquā refectōis nos collocare dignet̉. Ouesinqͣꝫ ſumus. paſcua petamus. dragma ſumus. habeamus p̄ciū. filij ſumus. ad pr̄em redire feſtinemusNec vereare ne te nō recipiat Nō em̄ delectat̉ deusꝑditione viuoꝝ Iā occurrēs venienti tibi cadet ſuꝑcollū. dn̄s erigit eliſos. oſculū dabit. qd̓ eſt ſignumamoris. ſtolam. anulū. calciamenta ꝓferri iubebitTu adhuc iniuriā metuis. Ille reſtituit dignitateꝫTu ſuppliciū vereris. ille oſculū defert. Tu ꝯuiciuꝫtimes. Adornat ille ꝯuiuiū facile reconſiliat̉ qn̄ intenſe rogat̉ Et ideo dicamus quali pater obſecratione ſit ambiendus Pater inquit. qͣꝫ miſericors. qͣꝫpius. qui nec offenſus patrium dedignat̉ nomē audire Pater inquit peccaui in celū ⁊ corā te. Hec eſtprima ꝯfeſſio apud auctorē nature. apud ſolem mīearbitrū culpe Sed ⁊ deus nouit oīa vocem tn̄ tue cōfeſſionis expectat Ore em̄ ꝯfeſſio fit ad ſaluteꝫ Confit ere magis vt interueniat ꝓ te xp̄s. quē aduocatūhabemus apud prēm. roget eccīa. illacrimet ppl̓usnec vereare ne nō impetres Aduocatus ſpondet veniā patronus ꝓmittit grām. recōſiliatōem tibi paterne pietatis pollicet̉ aſſertor. crede qꝛ ꝟitas eſt. acquieſceqr ꝟtus eſt. hꝫ cām vt ꝓ te interueniat ne ꝓ tegratis mortuus ſit Habet ⁊ cām ignoſcendi pr̄ quiaqd̓ vult filius vult pater Occurrit tibi qꝛ audit te intra mentis ſecreta tractantē Et cū adhuc longe ſisvidet ⁊ accurrit videt in pectore tuo. accurrit ne qͥsimpediat ꝯplectit̉ quoqꝫ In occurſu pn̄tia ē. in amplexu clementia. ⁊ quaſi quidam patrij amoris affectus ſupra collū cadit vt iacentem erigat. vt oneratum pctīs atqꝫ in terrena defluxū reflectat ad celumin quo ſuū querat auctorē. Cadit in collū tuū xp̄usvt ceruicē iugo exuat ſeruitutis ⁊ collo tuo iugū ſuaue ſuſpendat Hec ambro. Conſidera nūc ex p̄miſſis qͣꝫ multis modis inducit nos deus vt puſillos ⁊humiles diligamus. nec aliqueꝫ ex his ꝯtēnamusſed ſalutē eoꝝ cū diligentia queramus Un̄ criẜ. Uides ꝑ quot inducit nos ad viliū fratꝝ diligentiā nevtiqꝫ ꝯtēnamus tales aīas. etem̄ hec oīa dicta ſuntꝓpter hoc Oīa gͦ ſunt tolerabilia ꝓpter ſalutē fratriſIta em̄ ſtudioſiſſimū qͥd deo eſt aīa. vt neqꝫ ꝓprio filio ſuo peꝑcerit Ideo rogo mane apparente ꝯfeſtimexeūtes a domo. hūc vnā intentōem hēamus. ⁊ idēad oēs ſtudiū vt eū qͥ ꝑiclitat̉ eripiamus. non dicohoc ſolū ſenſibile ꝑiculū ſed id qd̓ eſt aīe .i. a diabolo hominibꝰ infert. Hec criſoſto. Oratio.Cni dn̄e iheſu quere ſeruum tuū veni paſtorbone quere errantē ⁊ laſſam ouē tuam. veniſponſa matris eccīe q̄re dragmā ꝑd itā. venipater mīe. recipe filium ꝓdigum ad te reuertentemUeni non cum virga ſed cum caritate ⁊ ſpūs manſuetudine. Ueni ergo domine qꝛ ſolus es qui poſſiserrantem reuocare perditum inuenire. ꝓfugum reconciliare. veni vt facias ſalutem in terris. gaudiūin celis ⁊ ꝯuerte me ad te. ⁊ da mihi veram ⁊ ꝑfectāpenitentiā agere vt ſim angelis occaſio leticie domine deus ſalutis mee Amen.

De modo correptionisfrater ne. ⁊ de dimittendo fratri ſeptuagieſſepties.Capitulū viii.T qꝛ deus gaudet de peccatore cōuerſo.cōſeqn̄r dat modum reducendi pctōremad ouile dn̄icum. ⁊ quō pereunt ī per culp̄am ſuccurat̉ per correptōem fraternamCirca hanc vero correptōem fraternā eſt ſciendumꝙ corriꝑe peccantem preceptū eſt affirmatiuū. ⁊ eſtoīm in omnes. qꝛ ẜm glo. ita peccat qui frēm ſuumpeccare videt ⁊ tacet. ſicut qui peccanti nō indulgetIſta em̄ correptio ordinat̉ ad emendatōem fratrispeccantis. ⁊ ideo eſt actus caritatis ⁊ ꝑtinet ad omnes. qꝛ vt d̓r in eccleſiaſtico. vnicuiqꝫ mandauit d̓sde ꝓximo. ⁊ ideo ſicut quilibet tenet̉ ꝓximū ex caritate diligere. ita tenet̉ defectus eius charitatiue ademendatōem eius corrigere. Plus tn̄ ad hoc ligantur prelati qͣꝫ alij. qꝛ prelati ex zelo caritatis ⁊ ex officio prelationis. ſed alij tm̄ ex zelo caritatis. Itemprelati hn̄t corriꝑe verbo ⁊ flagello. alij tm̄ verbo Etcū ſit preceptū affirmatiuū ligat ſꝑ. ſed nō ad ſꝑ exequendū. ſed ꝓ loco ⁊ tꝑe qn̄ licet ⁊ expedit. ⁊ homocredit ꝙ correꝑtio ſit vtilis apud illū quem corrigere intendit. Sunt aūt quinqꝫ caſus in quibꝰ abſoluit̉ homo ab iſto precepto. Primus eſt cū non ſitaliqua ſpes correctionis Un̄ hiero. Fruſtra niti ⁊ nhil aliud qͣꝫ odiū querere extreme demētie eſt Scd̓scū timet̉ defectus ꝓbationis ⁊ criminaliter agitur.vbi .ſ. actor ad talionē ſi in ꝓbatōe deficiat obligat̉Tercius cū prelato tanqͣꝫ iudici notū eſt factū. qꝛ ille notorius eſt vel ꝯuictus. Quartus cū meliori oꝑivel ad minus eqꝫ bono vacat. ſicut monachi faceredebent. Quintus cū multitudo vel ptās eſt in culpa vbi correptio plus noceret eccīe qͣꝫ ꝓdeſſet. Unde eſtꝟſus. Nō ſpes. nō teſtis. plebs. p̄ſul ſcit. monachꝰſum. On̄dit ergo hic debitū modum correptōis huius. ⁊ quis ordo in ꝓceſſu eius ſit ſeruandus. Quiapeccatū fratris aut eſt tibi ſoli cognitū. aut alijs paucis eſt notū. aut eſt publicū. Si tu ſolus ſcis non vtdeus per ꝯfeſſionē. ſed vt homo ꝑ certā cognitōnemdebes ip̄m corrigere amicabiliter ſecrete ⁊ ſeorſum.Unde d̓t. Si peccauerit in te. i. ẜm aug. te ſciēte. frater tuus .ſ. ꝓximus corripe ⁊ īcrepa eū dulciter ⁊ caritatiue monendo. ſecrete inter te ⁊ ipſum ſolum vtnon deducat̉ in publicū qd̓ eſt occultū. vt ſic ſis emēdator nō criminis ꝓditor. intendens correctōꝫ. parcens pudori. ne ſi publice correptus ſemel pudoremaut verecundiā amiſerit in pctō ꝑmaneat. ⁊ ꝑtinacior effectus difficile emendabilis maneat. forte eniꝫpreverecundia incipiet defendere pctm̄ ſuū. ⁊ queꝫvis facere correctiorē facis peiorē. Peccat ergo frater in illos quibꝰ ſcientibꝰ peccat. qꝛ quantū in eo ēexēplo corrūpit quos teſtes ſue inqͥtatis efficit Corripe inqͣꝫ eū nō laudes adulādo. nō occidas ꝯuitiando. nō fileas verecūdando. nō negligas pigritādo nōdiſſimules inimicicias vel dāna tꝑalia metuēdo. nōiuuēs obſequiū preſtādo. Un̄ d̓t ſeneca. Amici vitiaſi feras facis tua. Bis peccas cū peccāti obſequium