Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. vi. Secunde partis

ꝯminaret̉ ſcandali ſantibꝰ tantā penā Et merito veilli ꝑ quē ſcādalū venit. qꝛ viā ad ve alijs p̄ſtruit Sicut em̄ qͥ intoxicaret fontē cā eſſet mortis oīm potātiū ⁊ morientiū de eo. ſic ē de ſcandalo De hmōi ſicd̓t grego. Quantūcūqꝫ exemplū male ꝯuerſationisetiā ſi illi nō ſeqͣt̉ quis p̄buerit. ſe ꝓ tantis rōem nouerit reddituꝝ Un̄ criẜ. Si vir aut mulier ſe ornauerit ⁊ vultus ſpectātiū ad ſe ꝓuocauerit. ⁊ ſi nullūꝓueniat damnū. iudiciū tn̄ patiet̉ ineternū qꝛ venenenū obtulit. ⁊ ſi nō fuit qui biberit. pulcritudo em̄venenū aīabꝰ infundit Magnū gͦ pctm̄ eſt ſcandalū⁊ ideo ſūmoꝑe eſt cauendū. Un̄ augu. Magis peccant qui aīas ad peccādū inflamāt ⁊ deo ſubtrahūtqͣꝫ qui carnē xp̄i crucifixerunt. Un̄ yſido. Deteriores ſunt qui ſiue doctrinis ſiue exemplis vitā moreſqꝫ bonoꝝ corrumpunt his qui ſubſtantias aliorump̄diaqꝫ dixipiunt Deinde qꝛ egit de ſcandalo actiuo qd̓ facimus ꝓhibens ne ſcandaliſemus creſcentes. nūc agit de ſcandalo paſſiuo qd̓ patimur. monens vt caueamus ſcandaliſantes. qꝛ ſepe nihil velpaꝝ diſtat in vicio ſcandaliſare ⁊ fallere. vel ſcandaliſari ⁊ falli. Cauendū ē igit̉ ne quis ſcandaliſet̉ abaliovel a ſeip̄o Alius aūt p̄t p̄bere materiā ſcandalitripliciter. aut ꝑ adiutoriū qd̓ ſignat̉ ꝑ manū. aut ꝑſeruitiū qd̓ ꝑ pedē. aut ꝑ ꝯfiliū qd̓ ꝑ oculū. Scd̓umꝟo ꝙ aliquis p̄bet ſibi materiā ſcandali p̄t eē vel ꝑactōem ꝓpriam q̄ ꝑ manū. vel ꝑ affectū qͥ ꝑ pedē. velꝑ cognitionē que ꝑ oculū deſignat̉. Ad fugiendū gͦpctm̄ ſcandali inducit methaforā membroꝝ ⁊ arguit. Intantū graue ē pctm̄ ſcandaliſantiū ꝙ ſi nobisſint ꝯiuncti vt p̄optata ⁊ cariſſima mēbra corꝑi. ſicqꝫ nobis ſint nccārij vt manus ⁊ pes. vel vt oculusꝙ ipſi qui ſic ſcandaliſent ⁊ offendiculū vite ponūtoīno nobis relinquēdi ⁊ fugiendi ſunt. Dicit gͦ Siaūt manus tua .i. adiutor tuus qͣꝫtūcunqꝫ tibi vtilisqui tibi oꝑoſe vt manus mīſtrat ac ꝓ te oꝑat̉ ⁊ adiutoriū impendit ⁊ qui te ſicut dextera tua defendit veles tuus .i. diſcurſor tuus qui in vſus tuos diſcurrit⁊ te in labore vel ſolicitudine ſupportat. ⁊ vt pes infirma tua portat ſcanſaliſat te .i. ledit te in cā aīe abſcinde eū quo ad affectū .ſ. affectū ip̄m rumpendo ⁊ꝓijce abs te quo ad effectū .ſ. ſocietatē eius deuitando. ⁊ intelligit̉ ſi caſtigare nō potes. Et ſubdit rationē dicens Bonū .i. melius eſt tibi ad vitā ingredidebileꝫ .i. ſine ꝑnicioſo adiutorio vel ſocio. vel claudum .i. ſine ꝑmcioſo ſuſtentatore vel amico ⁊ adiutorio ac ſupportatōe iſtoꝝ p̄fatoꝝ qͣꝫ duas manus velduos pedes hn̄tem .i. duo adiutoria vel duas ſupportationes .ſ. tuijpſius ⁊ amici ſcandaliſantis mittiin ignem eternum Et ſi oculus tuus .i. ꝯſolator velꝓuiſor ⁊ gubernator ad perſpiciendum acutus quite vt oculus ducit vel dilectus ſicut oculus ſcandaliſat te .i. in errorem vult ducere. erue eum ſeꝑando avolūtate. ⁊ ꝓijce abs te ſeꝑando a ſocietate Bonuꝫ.i. vtile eſt tibi cū vno oculo .ſ. ſimplici veritate. vtnon niſi tuā ipſius ꝓuidentiā ac ꝯſiliū ⁊ gubernationem habeas ad vitā intrare qͣꝫ duos oculos hn̄teꝫ .i.duplicē ꝓuiſionē vel duplex ꝯfiliū .ſ. tuijpſius ⁊ mali amici mitti in gehennam ignis. Scd̓m augu. peroculū intelligimus dilectū amicū ꝯſiliariū. qꝛ ocl̓s

iter demr̄at. ꝙ vero dexter eſt intelligit̉ ꝯſiliarius inrebꝰ diuinis. ſiniſter aūt oculus eſt ꝯſiliarius in terrenis vt ſit iſte ſenſus. quicquid illud eſt qd̓ ita diligis vt ꝓ dextero oculo habeas. ſi ſcandaliſat te .i. impedimento eſt tibi ad veram beatitudinē. eijce etiā ⁊ꝓijce abs te. qꝛ occaſiones peccandi ſunt fugiende.De ſinſtro aut ſcandaliſante ſuꝑfluum erit dicere.qn̄ quidem nec dextro ꝑcendum eſt. Dextera auteꝫmanus accipit̉ dilectus adiutor in diuinis oꝑibus.qui huic vite ⁊ corꝑi ſunt nccārij. Sil̓r ſuo modo eſtde pede. Et ſubdit dn̄s de ipſo igne predicto Ubi vermis .i. remorſus ⁊ cauteriū ꝯſcīe eoꝝ non morit̉ necquieſcit merore rodēs ⁊ mordēs aīam ꝙ nō ſit operata bonū. vnuſquiſqꝫ em̄ ſuijpſius accuſator fiet. rememorans que in vita geſſit. Ubi ambr. Que penagrauior qͣꝫ interius vulnus ꝯſcīe. Nōne hoc magisfugiendū eſt qͣꝫ mors qͣꝫ diſpendiū qͣꝫ exiliū. ⁊ ignisgehenne exterius corpus vrens nō extinguit̉ nec deficit. eſt em̄ ignis afflictiuus non ꝯſumptiuus. ⁊ iōmateria eius ſꝑ durabit. nec hꝫ ꝯtrariū a quo corrūpi poſſit. Un̄ beda. Sicut aūt vermis eſt dolor interius accuſans. ſic ignis pena extrinſecus ſeuiens Et ēſenſus premiſſoꝝ in ſumma. Societas amicoꝝ velneceſſarioꝝ quantūcunqꝫ videat̉ vtilis eſſe tn̄ p̄ſcindenda eſt ⁊ remouenda ſi ſit occaſio ruine aīme tue.Melius eſt em̄ ſine hmōi amicis vel neceſſarijs eſſein ꝑadiſo qͣꝫ hr̄e tales ⁊ eſſe poſtmodū in inferno. nihil em̄ eſt qd̓ ꝯtra ſalutē aīe debemus diligere. Und̓caſſiodorus Iuſticia non prēm non mrēm nouit. ꝑſonā non accipit. deū ꝯſiderat ⁊ attendit. Rumpe gͦoēm affectum carnalē ⁊ ſeꝑa eū a te. ſi maior ⁊ potētiores. ſi minor ſeꝑare ab eo. ⁊ inquantū potes deuita ſocietatē eius quē caſtigare nequis. nihil em̄ tānociuū vt ꝑnicioſa ſocietas. Et ideo inemendabiles quantū libet amici nobis vitandi ſunt. ne ſi cū ꝑditis in hac vita ꝑtem habere volumus ſimul in futura cū illis ꝑeamus. vn̄ hiero. Melius eſt vt ꝓpinquitate emolimentis carnalibꝰ careas qͣꝫ dum vis tuoslucrificare cognatos ⁊ neceſſarios. cās habeas ruinaꝝ. Itaqꝫ nō frater. nō vxor. nō filij. nō amici. nonomnis affectus qui nos excludere p̄t a regno celorūamori dn̄i preponat̉ Nouit vnuſquiſqꝫ credentiumquid ſibi noceat. vel in quo ſolicitet̉ animus ac ſepetemptet̉ Melius eſt vitam ſolitariā ducere qͣꝫ obvite preſentis neceſſaria eternam vitam perdere. Celius eſt ſolum ſaluum fieri qͣꝫ perire cum pluribꝰ. hechieroni. Et nota ꝙ ẜm auguſti. ꝙ etiam hocipſo ſeparantur a quibus ſeparant̉ ꝙ eis mala ſuadentibꝰhoc eſt ſcandaliſantibꝰ non ꝯſentitur. Sed queritur. quid dimittendum eſt ꝓ ſcandalo. ⁊ dicendūꝙ illud de quo querit̉ aut eſt malū in ſe ſiue mortaleſiue veniale. ⁊ de tali non eſt dubiū quin dimitti dꝫ.aut eſt indrn̄s. ⁊ hoc ſil̓r debet dimitti. aut eſt bonū.⁊ tunc aūt eſt bonū precepti. ⁊ hoc homo non dꝫ dimittere. qꝛ ꝓ vitādo pctō alterius nullus dꝫ peccareaut bonū ſuꝑerogatōis. ⁊ hoc qͣꝫuis poſſet dīttere ꝓſcādalo alterius. nō tn̄ totaliter. ſed aliqn̄ ad tꝑs intermittere. qꝛ eſt de vite ꝑfectōe ⁊ veritate. ⁊ ſi nō neceſſitate. vnde ꝟitas vite. iuſticie ⁊ doctrine nō ſimpliciter eſt ꝓpter ſcandala dimittenda Unde eſt ver