¶ Secunde partis¶ CapitulumO.
tes eius hūilitatē ⁊ nō aſpirātes ad dignitatē. nonintrabunt in regnū celoꝝ Iam anguſta eſt porta. ⁊ideo inuidi ⁊ groſſi ꝑ ſuꝑbiā tranſire nō pn̄t ꝑ ip̄aꝫſed tm̄ hūiles ⁊ graciles ſpūm inflatū nō habentes¶ Et ad refrenatōem zeli ⁊ ſuꝑbie in apoſtolis quihonorari cupiebāt inducit eos nō ad q̄rendū honotem. ſꝫ ad exhibendū nō qͥbuſcūqꝫ ſꝫ ꝑuulus ⁊ hūilibus ⁊ abiectis eos honorādo ⁊ obſeqͥa caritatis eisexhibendo dicēdo. Et qui ſuſceꝑit vnū ꝑuulū taleꝫhūilem .ſ. ⁊ fidelē. mee innocentie imitatorē in nomine meo .i. ꝓpter amorē meū ⁊ nomē. qꝛ xp̄ianuseſt ⁊ meo noīe infignitus. vel ad mei noīs inuocationē ip̄m adhoſpitiū recipiendo ⁊ nccāria miniſtrādo. ⁊ ꝑ hoc intelligunt̉ oīa alia beneficia que ꝓpterdeū impendunt̉ ꝓximo. me ſuſcepit inhītante in illo ⁊ illū qui me miſit .ſ. patrē meū qꝛ ego in patre ⁊pater in me eſt Nā deus ab eovere ſuſcipit̉ qͥ ei ꝯformat̉ Un̄ ambro. Qui em̄ imitatorē xp̄i recipit xp̄ꝫrecipit me recipit Hec amb. Qui inqͣꝫ talē ſuſcipitaffectu ad ꝯpatiendū. affatu ad ꝯſolandum. effectuad ſeruiendū patientia ad ſufferenduꝫ me ſuſcipit.Magno gͦ honore ſuſcipiēdi ſunt pauꝑes ⁊ hūilesſiqͥdeꝫ in ip̄is deus ſuſcipit̉. Un̄ theo. Uide qͣꝫtū valet hūilitas. pr̄is nāqꝫ ⁊ filij inhabitatōnem meret̉⁊ etiā ſpūſſancti. qͣſi dicat dn̄s ẜm criẜ. Non ſolū ſitales efficiamini mercedē magnā accipiētis. ſꝫ ⁊ ſialios tales ꝓpter me honoraueritis iſta mihi hūilitas ⁊ ſimplicitas valde eſt honorabilis Uel ẜm hiero. Ne cū delatuꝫ fuerit apl̓is ſe putent honoratos.adiecit nō illos ſui merito ſꝫ maijſtri honore ſuſcipiendos. qꝛ principalius illi ſit cuius gt̄a ⁊ honorefit ¶ Et qꝛ dixerat dn̄s Qui ſuſceꝑit vnum ꝑuuluꝫtalem in noīe meo me ſuſcipit. ſignificans ꝙ humiles ſuſcipiendi eſſent. intellexit iohānes ꝙ eos nōin nomine eius recipiant qui non ſincere ambulantUnde dixit ei. Maijſter vidimus quendam in nomine tuo .i. in inuocaiione nominis tui eijcientemdemonia. ⁊ ꝓhibuimus euꝫ ne .ſ. hec in noīe tuo ageret qꝛ te non ſequit̉ nobiſcum .i. ſicut nos .ſ. mente⁊ corꝑe. ⁊ nō obſequit̉ in vita nec relinquit oīa. q..d. Hic in noīe tuo recipi nō debet. Ieſus aūt rn̄ditNolite ꝓhibere illū. q. d. Non debetis bona vel ſignaͣ facientē ꝓhiberere. qꝛ mecū ē. Nemo em̄ faciesvirtutem in noīe meo cito ⁊ defacili loquit̉ mala deme. exiſtens ingratus mihi de tantis beneficijs. quiem̄ nō eſt aduerſum nos prorſus ⁊ manifeſte ꝓ nobis eſt. quodāmō ex parte .ſ. inqͣꝫtuꝫ aduerſus nosnon eſt ⁊ contrarius doctrine noſtre nō docet qͣꝫuistamen ex nobis non ſit. Nam licet ſigna facientesquandoqꝫ deſpiciantur. deus tamen cuius inuocatio hec facit honorat̉. Scd̓m Theophilū. diſcipuliprohibuerunt eum non quidem inuidentes ſed operationem miraculorum dijudicantes. non enimcum eis miraculoruꝫ poteſtatem acceperat neqꝫ em̄dominus eum miſerat ſicut illos neqꝫ iheſum in omnibꝰ ſequebat̉. Sꝫ vt dicit ciril. Oportebat magispenſare nō huncip̄m eſſe miraculorum auctorē. ſedgrām que eſt in eo qui in ꝟtute xp̄i miracula ꝑficit.Multe ſunt differētie donoꝝ xp̄i. ſed qꝛ tradideratſaluator ptātem apoſtolis vt ſpūs immundos eijce
tent. putauer̄t nulli alioꝝ ſed ſibi ſolis licere conceſam gerere dignitatē. ⁊ ideo accedunt ſciſcitantes ſꝫliceat ⁊ alijs hoc agere. hec cirillus. Sed voluit dn̄sillum qui ſe non ſequebat̉ ab operatōe miraculoruꝫnon ꝓhiberi vt diſcipul os ſeruaret in humilitate negloriarent̉. ne ſuꝑbiendo gauderent in miraculorūoꝑatione. nec ſue virtuti aſcriberent. ſed xp̄i. dū viderent eum qui xp̄m non ſequebat̉ eijcere demoma.vt quos humiliare conatus eſt exemplo pueri. eosetiā humiliet exemplo illius qui xp̄m non ſequebatur. Et qͣꝫuis non eſſet tante ꝑfectionis vt in omnibꝰxp̄m ſequeret̉ vt apoſtoli. ſicut nec modo omnes fideles ſequunt̉ xp̄m per religionis ingreſſum. tn̄ in xp̄ꝫcredebat. ⁊ ideo d̓r eſſe cū eis ⁊ non ꝯtra. qꝛ nomenxp̄i non blaſphemabat vt iudei quos dixit ꝯtra ſe eēScd̓m ambro. non reprehendit̉ iohannes qꝛ hoc examore faciebat. nam precipua deuotione diligensdeum ⁊ a deo dilectus putauit eum excludendū eſſea beneficio eiectionis demonū. ⁊ hmōi. qui nō vtebatur officio diſcipulatus ⁊ obſequio ſequendi xp̄m.ſed docet̉ infirmoꝝ eſſe firmorumqꝫ diſtantiam. qꝛdominus etſi remuneret fortiores. non tn̄ excludit īfirmos. ⁊ neminem a bono qd̓ ex parte habet eſſe arcendum. ſed ad hoc potius quod nondū habet eſſe ꝓuocandum ⁊ inuitandū. hec ambro. Tales etiam obſalutem admittendi cenſent̉ alioꝝ. ⁊ non tam ꝓpterillos qͣꝫ ꝓpter alioꝝ vtilitatem eſt gaudendum. quialicet ſibi quandoqꝫ noceant. multis tamen in ecclefia ꝓſunt. Unde beda. Hac doctus ſententia dicit apoſtolus. Sed ſiue occaſione fiue veritate xp̄s annūcietur ⁊ in hoc gaudeo ſed ⁊ gaudebo. Itaqꝫ in hereticis ⁊ in malis catholicis non ſacramenta ꝯmuniain quibꝰ nobiſcum ſunt ⁊ aduerſum nos non ſunt ⁊dominum nō ſequunt̉ nobiſcum. deteſtari ⁊ ꝓhiberedebemus. hec beda. Et non ſolum talis eiectio demonum facit ad declaratōem virtutis xp̄i. ſed etiam qꝛbeneficia diuina non ſolum dant̉ per maiores ſedētiam aliquando per minores ⁊ imperfectos. vt in hocetiam declaret̉ virtus noīs chriſti que ꝑ magnos ⁊paruos indifferenter poteſt oꝑari Unde theop̄. Mirare aūt virtutem xp̄i qualiter ꝑ indignos ⁊ nō diſcipulos eius gratia operat̉. Sic ⁊ ꝑ ſacerdotes ſanctificant̉ homines qͣꝫuis ſacerdotes ſancti nō fuerīt.hec theophilus. Si ergo a malis fiat opus bonū degenere non ꝓhibendi ſunt hoc facere. Licet eī opustale non ſit meritoriū ſine caritate. tn̄ eſt diſpoſitiuūad emendatōem vite. Per iſtum qui non erat deſſocietate apoſtoloꝝ ſignat̉ laycus bonus qui nō habetpredicandi officium. tn̄ bonis verbis ⁊ exemplis agit ad expulſionem demonis de cordibus ꝓximoꝝ.qͣꝫuis non ſequatur chriſtuꝫ per ſtatum religionis ⁊clericatum. Ecce quanta inuitatio ad humilitatemad quam inuitat tanqͣꝫ ad virtutem xp̄ianiſſimam.ſed tamen ad eam venire differimus vſqꝫ ad horamſupremam ſuperbientes qͣꝫdiu valemus. licet per ſuperbiam demones efficiamur.¶ Oratio.Omine ieſu xpē da mihi vt vadā ad mare.cogitando pctā in amaritudine aīe. ⁊ mittābamum in cordis contritione ⁊ aꝑto ore i-