¶ Secunde partis¶ CapitulumO.
berati ſumus Moraliter penitēti d̓r. vade ad mare.i. ad amaritudines pctī ꝯſideratōe. ⁊ mitte hamūin ꝯtritionis ꝯpūctōe. ⁊ aꝑto ore in ꝯfeſſiōe inuētūſtaterē da in ſatiſfactiōe. ⁊ ſic liberat̉ pctōr a tributo diaboli exactoris Soluit aūt dn̄s tributū. nō exdebito. qꝛ ẜm vtrāqꝫ naturā erat filius regis. ⁊ ꝑ cōſeqn̄s liber a tributo. qꝛ regū filij in oī regno ſunt liberi. ſed ex humilitate hoc tm̄ fecit. ſubdendo ſe minori. ⁊ ſoluēdo qd̓ nō debebat. ⁊ ne queſtores cenſuſſcandaliſaret docēs ꝑ hoc nos eē hūiles ⁊ vitare neſcandala ꝑ nos fiant Voluit etiā ⁊ ꝓ petro dare tributum. in ſignū ꝙ petrus fuit caput alioꝝ qꝛ cenſusdabat̉ ꝓ capite ſeu capitaneo tm̄. Didragma vt dictum eſt ꝯtinet duplex dragma. ⁊ ꝑ vnū p̄t intelligi penalitas corꝑis .ſ. fames. ſitis. ⁊ hmōi. ꝑ aliudpenalitas mētis .ſ. timor. triſticia. ⁊ hmōi. Hoc ātduplex dragma dꝫ reddere quelibet imꝑatori oīmꝓ pctō primorū parentū qd̓ facit patienter tolerando penalitates p̄dictas. licet aūt xp̄s nō hēret pctm̄tn̄ reddere voluit ꝓ ſalute oīm. Et qꝛ carnē aſſūpſitſimileꝫ peccatricē. ſed nō pctm̄. ip̄e quidē redēptorcorpus ⁊ aīam in p̄cio poſuit. ⁊ ſic bina dragmataſoluit. eodēqꝫ p̄cio eccīa libera facta fuit. ⁊ ꝑ petruꝫeccīe prefecit. ideo etiam ꝓ eo cenſum ſoluit. Ubihiero. Et pulcre idip̄m dat̉ p̄cium. ſꝫ diuiſum eſt.qꝛ ꝓ petro qͣſi ꝓ pctōre p̄cium reddebat̉. dn̄s aūt noſter pctm̄ non fecit On̄dit̉ aūt ſimilitudo carnis dūeodem ⁊ dn̄s ⁊ ſeruus precio liberant̉. Dn̄s ergotributa non debebat. ſed qui carnis hūilitatē aſſumpſerat. oēm iuſticiam implere volebat Ille ꝓpter eximiam caritatem ꝓ nobis cruceꝫ ſuſtinuit ⁊ tributareddidit. nos autē infelices ꝓ illius honore tributanō reddimus. ⁊ qͣſi filij regis a vectigalibꝰ īmunesſumus Hec hiero. Et nota ꝙ dn̄s ſupra non vitauitſcandalū phariſeoꝝ qn̄ de eſcis diſputabat. hic aūtvitat ſcandalū eoꝝ qui tributū colligebāt. qꝛ illi ſapientes iſti ſimplices erāt. illi ex certa malicia. iſtiex ignorātia offendebāt Scandalū ergo qd̓ orit̉ exmalicia eſt ꝯtemnendū. ſꝫ qd̓ orit̉ ex ignorantia eſtvitandū. ſalua tn̄ triplici ꝟitate .ſ. iuſticie. vite. doctrine ⁊ tale erat ſcandalū iſtud qd̓ hic vitauit. quiailli qui hic colligebant tributū erāt gentiles. legem⁊ ꝓphetas ignorantes. ⁊ ꝓpter hoc ignorabāt ꝙ criſtus eēt immunis a tributo. tū qꝛ filius dei ẜm naturam d̓inam. tū qꝛ filius dauid ẜm humanā. ⁊ taliaſcire illi non tenebāt̉ Dare aūt tributū nō fuit ꝯtraveritatē iuſticie. vite vel doctrine. ideo ꝓpter ſcandalum vitandū voluit xp̄s hoc dare. Scandalū quiꝓpeeſt dcm̄ vel factū minus rectū p̄bens occaſionē ruineſcandalon em̄ grece obicē ſonat latine. Und̓ ſicut obex in via de ſe hꝫ dare ambulāti occaſionem ruinecorꝑalis. ſic dictū vel ſcm̄ minus rectū hꝫ dare occaſionē ruine ſpūalis Si gͦ obijcit̉ de phariſeis ꝙ ſcādaliſati ſunt ex v̓bo dn̄i vt ſupra eſt dictū. ⁊ tn̄ illudꝟbū nō erat minus rectū. dicendū ꝙ obex dupl̓r accipit̉. aut ex natura rei q̄ obijcit̉. vt ſi quis lapidemmagnū vel lignū ꝓijciat in via. aut ex vicio ambulātis in ea. vt ſi quis modicūˡ apillum aut florē ꝓijciat in ipſa via. primo mō d̓r ſcandalū actiuum ⁊ hoceſt mortale peccatū. ſcd̓o modo paſſiuum ⁊ p̄t eſſe ve
male pctm̄ vel etiā opus meritoriū. Und̓ bonū opusde ſe non preſtat occaſionē ruine. ſed ex vitio accipientis illud nō recte Igit̉ vt ait greg. ꝯſiderandū eſtqꝛ inqͣꝫtum ſine pctō ſumus vitare ꝓximoꝝ ſcandalum debemus. ſi aūt de veritate ſcandalū ſumit̉ vtilius naſci ſcandalū ꝑmittit̉ qͣꝫ veritas relinquat̉. Confiderandū hic qꝛ dn̄s cuius ſunt oīa tante paupertatis fuerit vt vnde tributū ſolueret nō hrēt. licet em̄loculū hrēt ⁊ iudas pecuniā in eo portaret. ea tn̄ queſibi ad vſus paupeꝝ data erant. in vſus ſuos ſeu alios ꝯuertere nephas reputauit. nobiſqꝫ exemplū vtile in hoc tribuit ⁊ reliquit. Ergo ſi viuens de patrimonio xp̄i inutiliter expēdit res paupeꝝ. tenet̉ ad reſtitutōem ⁊ ſatiſfaciendū. Sed quō ea reſtituet cuꝫnō abeat alia niſi de prīmonio xp̄i. nō apparet niſi ꝓprijs manibꝰ hoc elaboret vel nccītatē ſuā ita reſtringat ⁊ coartet vt de reſiduo pauꝑibꝰ reſtituat q̄ dilapidauit. vel ſaltē deuotoꝝ ſubſidiū ad hoc faciendūimploret Quia ꝟo in redditōe tributi ⁊ equalitateprecij petrus fuerat dn̄o ꝯꝑatus. eſtimantes diſcipuli petꝝ eis p̄ferri ⁊ oībꝰ eſſe prelatū. qꝛ a capitaneiscolligebat̉ tributū. cogitabāt quis eoꝝ eſſet maior.Apl̓i ex multis p̄ſumebāt petꝝ a xp̄o preferri. vt qn̄ei claues regni celoꝝ datuꝝ ⁊ eccīam ſupra petraꝫ fidei a qua ipſe nomen acceꝑat edificatuꝝ ſe ꝓmiſit ⁊qn̄ ip̄m cū iacobo ⁊ iohanne aſſumpſit vbi trāſfiguratus fuit. ⁊ ꝓpter tributū qd̓ ꝓ ſe. ⁊ ꝓ ipſo ſoluit ⁊ eūſibi qͣſi parificauit. ⁊ ex his maior oībꝰ videbat̉. etiō ad querendū mouebant̉ Iſta aūt queſtio multotiens fuit inter diſcipulos xp̄i ventilata. Primo eī deea cogitauerūt vt d̓t hic lucas. ſcd̓o de cogitata diſputauerūt in via dū irent capharnaū. incipiētes cōquerere inter ſe quis eoꝝ eſſet maior vt d̓t Aiar. tercio diſputatā maijſtro determinandā ꝓpoſuerunt vtd̓t Math. ⁊ nihilominus de ipſa ꝯtenderūt vt infrain cena dn̄i dicit Lu. Cum em̄ veniſſent capharnaū⁊ dn̄s ꝓ ſe ⁊ petro equale tributū ſoluerꝫ. ceteri apl̓ipriorē cogitatōem augebāt. ⁊ ex p̄teritis ⁊ ex iſto intrauit cogitatio in eos vt lucas d̓t quis eoꝝ eſſet maior. Dn̄s aūt videns in mēte diſcipuloꝝ ſuꝑ hoc cogitatōnem exortā prius qͣꝫ augmentū ſuſciꝑet radicitus eā euellere volens q̄ſiuit de ꝯquiſitōe quam vtmar. refert hūerunt in via. Et tunc in illa hora vidētes ſe dep̄henſos ab ipſo de ꝯtentōe maioritatis acceſſerunt ad eū vt math. d̓t reſpondentes ⁊ dicētesQuiſputas maior eſt ī regno celoꝝ .i. in collegio iuſtoꝝ vel merito in eccīa militante. vel p̄mio in eccīatriūphante. Et volens dn̄s deſideriū gl̓ie hūilitateſanare ait illis Si q̄s vult primus eſſe merito vel p̄mio. erit ⁊ ſit oīm nouiſſimus ⁊ oīm mīſter humilitate ⁊ obſeq̄o vt nouiſſimus ſit corde ⁊ mīſter actōeUn̄ amb. Quicūqꝫ vult frēm p̄uenire regnando. prius eū preueniat obſequendo. vincat eū obſequis vtpoſſit vincere ſcītate. Si em̄ te nō leſit frater obſeq̄um meret̉ vt diligas. ꝙ ſi forfitan leſit magis obſequiū meret̉ vt vincas Hec em̄ noſtre xp̄ianitatis ſūma vt amantibꝰ viciſſitudinē. ledentibꝰ patientiaꝫrependamus Qui ergo fuerit patientior ad iniuriāpotentior ꝯſtituet̉ in regno. hec ambro. Scd̓m glo.contentio iſta potuit eſſe ex humilitate. volebat em̄