¶ Capitu. ſecūdum¶ Secunde partis
bis qui videbant̉ hr̄e prerogatiuā ſcīe. ⁊ principibꝰſacerdotū qui hēbant excellentiā aucͣtis ⁊ potentie.qꝛ ab iſtis iudicatus ē ad mortē ⁊ preſidi traditus ⁊occidi in cruce a gentibꝰ q̄ eū crucifixerūt ꝓprijs manibꝰ. ⁊ tercia die reſurgere tanqͣꝫ ꝟtute ꝓpria. nō ſuſcitare ptāte aliena. qd̓ d̓t ne nimis de eius morte triſtarent̉ ⁊ ſic ſpe reſurrectōis ꝯfortarent̉. Ad hoc ignominiā ſue paſſionis ⁊ ſue reſurrectōis gl̓am p̄dixit vt ſuo exēplo timorē paſſionis tolleret. ⁊ eos adꝯſiderandū ſue reſurrectōis gl̓am eleuaret Ubi hieto. Eſt āt ſēſus Tūc me p̄dicate cū iſta paſſus fueroqꝛ nō ꝓdeſt xp̄m publice p̄dicare ⁊ eius vulgare inppl̓o maieſtatē quē poſt paululū flagellatū viſuri ſūt⁊ crucifixū Et aſſumens eū petrus ſeorſuꝫ ⁊ ducēsſeꝑatim ne corā alijs videret̉ arguere mauſtꝝ. increpauit eum amantis affectu dicens Abſit a te dn̄e ſicpati. non erit tibi hoc .ſ. ꝙ intereat filius dei viui. q.di. Indecens eſt ꝙ tu dn̄s maieſtatis tam ignoīoſepatiaris Increpauit petrus dn̄m potiꝰ qͣꝫ ceteri. qꝛnō vult ꝯfeſſionē ſuā deſtrui. nec putat filiū dei poſſeoccidi vel mori. vel potius ꝓpter feruoris amore hocfecit quo p̄ ceteris ardebat. Et bene aſſumpſit eū petrus ſecreto relinquēs nobis exemplū ſil̓r arguendimaiorē qꝛ inferior nō dꝫ in publico arguere ſuꝑiotem Dn̄s aūt ꝯuerſus .i. facie verſa ad petꝝ quē p̄cedebat vt ſic ꝯuerſus eū aſpiceret ⁊ efficatius arguerꝫdixit ei arguendo ip̄m Uade poſt me ꝯformitate volūtatis ⁊ retro nō ꝯtra me ſathana .i. aduerſarie ⁊ꝯtrarie qꝛ mee volūtati ⁊ vie ſalutis cōis aduerſaris⁊ ꝯͣria loq̄ris. ſathanas eī interp̄tat̉ aduerſarius fiue ꝯͣrius. q. d. non aduerſeris mihi ſꝫ applica voluntatē tuā mee volūtati ⁊ noli īpedire paſſiōem meā.ſꝫ magis ſeq̄re ⁊ poſt me eūdo veſtigia mea imitareUbi orig. Btūs aūt ad quē ꝯuertit̉ xp̄s etiā ſi corripiēdi cā ꝯuertit̉ Et ſubiūgit dn̄s Scādalū es mihi.i. das mihi occaſiōem offenſiōis ⁊ me offendis qꝛin iſto fcō nō ſapis ea q̄ dei ſunt. diſpoſitōem dei demea paſſione ꝯſiderādo. ſꝫ ea q̄ hoīm qui pn̄tia appetūt humane ꝓ me zelando ⁊ me affectu humanodiligendo. Ergo ſapere debemus non humana ſeddina. nō carnalia ſed ſpūalia. nō terrena ſꝫ celeſtiavt dicit orige. Oēm diſcipulū peccantē ſcandalū fibi appellat. Petrū aūt quē dn̄s an̄ ita magnificauerat. ſathanā vocauit eo ꝙ ꝓpter amorē carnalē quēad dn̄m hēbat diſſuaſit ei de ſua paſſiōe vt nō fieretMaximi nāqꝫ ardoris ⁊ amoris legimus fuiſſe petrū in dn̄ꝫ ſaluatorē nr̄m. Ut em̄ legit̉ in itinerarioclemētis. petrus adeo afficiebat̉ ad xp̄i corꝑalē pn̄tiā quā feruētiſſime dilexerat. ꝙ poſt xp̄i aſcēſionēquociēſcūqꝫ dulciſſime pn̄tie ac ſocietatis ⁊ allocutōis xp̄i ⁊ ſcīſſime ꝯuerſatōis meōr erat. totꝰ ī lacrimas reſoluebat̉ ita vt gene eiꝰ aduſte lacrimaꝝ fluxuvidebāt̉. Ex zelo igit̉ xp̄i volebat īpedire eius paſſionē. ⁊ qꝛ iſte zelus erat īdiſcretꝰ. nā xp̄i paſſio erata d̓o p̄ordinata ad hūam generis ſaluiē. iō durā meruit rep̄hēſionē. Quia gͦ affectū nō regulauit vt vellet qd̓ xp̄s volebat ⁊ volūtatē ſuā nō ꝯfirmauit voluntati d̓ine cui aduerſari videbat̉. merito reprehēdit̉⁊ ſathanas .i. aduerſarius appellat̉ Hoc ergo exemplo dn̄i hēas ⁊ tu oēs ꝓ aduerſarijs qui ꝓ corporali
alleuiatōe ⁊ ꝯſolatione a bono ⁊ exercitio ſpūali tevellent retrahere Sicut aūt petrū quē an̄ ꝓbauit hicincrepat. ſic nemo ob bona prius facta īmunis ſit acorreptōe ꝓpter mala que facit Nō eſt ergo in crucedn̄i verecūdandū ſed potius gloriandū. qꝛ eſt noſtreſalutis fignū ⁊ bonorū nr̄orū principiū. Unde criẜ.Ut coronā. ita circūferamus crucē xp̄i. Etem̄ omīaque ẜm nos ſunt ꝑ ip̄am ꝑficiūtur. ⁊ ſi regeneratioporteat crux accedit. ⁊ ſi paſci miſtico illo cibo ⁊ ſiꝯſecrari ⁊ quodcūqꝫ aliud facere. vbiqꝫ ſimbolū .i.ſignū victorie nobis aſſiſtit. ꝓpter hoc ⁊ in domo ⁊ īmuris ⁊ in ianuis ⁊ in fronte ⁊ in mente cū multo īſcribimus id ſtudio. ſalutis em̄ q̄ pro nobis eſt hoc ēnoſtrū ſignū. Quādo igit̉ ſignaris excogita oēm cōditionē crucis vel cām. nō em̄ ſimpliciter digito inſigniri eam oꝫ ſed cū multa fide. ⁊ nullus ꝓpe te ſtare poterit immūdoꝝ demonū. vidēs enſem ⁊ gladiūin quo plagā ⁊ peſtiferū vulnus accepit ⁊ arma per¶ Or̄oquē oēm virtutem eius xp̄us ſoluit.Omine ieſu xp̄e quē btūs petrus verū dei fiIliū eſt ꝯfeſſus. te quoqꝫ ego indignus totocorde ⁊ ore ꝯfiteor. qꝛ tu es xp̄s filius dei viui eterni. ⁊ rogo te dn̄e clementiſſime. da mihi vtoꝑe te ꝯfitear ⁊ factis nō negādo fidelis inueniar. qͣtenus bn̄dictionē tuā ꝯſequar cū petro ac firmus infide ⁊ oꝑe ꝑmaneā cū ip̄o. Da etiā mihi rex meus⁊ deus meꝰ vt ꝯformitate volūtatis te ſeq̄ndo bn̄placitū tuū in oībꝰ ꝑficiā oīmode ab offēſa tua abſtineam. ⁊ ſic vſqꝫ in finē te largiente ꝑſeuerē Amē.De exhortatōne ad ſequēdum chriſtum ⁊ ſue paſſionis exemplum.Capitulum ſecundum.Oſtqͣꝫ dn̄s diſcipulis miſteriū ſue paſſionis ſecreto predixit conuocat turbam cūeis. ⁊ tam ipſos diſcipulos qͣꝫ omēs adſui imitationem ⁊ paſſionis tolerantiāinuitat. q. d. Nolite prohibere paſſiones. quia oportet ſuſtinere eas omēs ſaluari volentes. Et ideo hicad omēs generaliter loquit̉ ⁊ omēs hortat̉. qꝛ imitatio paſſionis ad omēs ꝑtinet. vel ꝑmartiriū vel ꝑpm̄am. Unde ait. Si quis quod notat varietatemvult poſt me venire ꝑ affectū interiorem ꝑ imitatōnēexteriorē ad patrē ſuꝑiorē. ⁊ bn̄ dicit vult qꝛ neminē cogit ſed ꝯſulit. ⁊ vnūquemqꝫ ſuo arbitrio relinquit vt ſeruitiū ſibi gratius dn̄o ⁊ premiū ſit gratiuſſeruo. Un̄ criẜ. Cū autē ſaluator ſit pius ⁊ benignꝰnullū inuitū aut coactū hr̄e vult famulū ſed ſpōtaneos ⁊ gt̄as agentes ei pro famulatū. Et iō neminemcogēdo aut neceſſitatē imponēdo ſed ꝑſuadēdo etbn̄ faciēdo vniuerſos volētes attrahit. Et iterū. Siquis aurū daret aut theſaurū exponeret oēs currerētml̓to magis ad ea que ſunt in celis. hec criẜ. Et ſubdit dn̄s. Abneget ſemetip̄m ꝑ ꝓprie volūtatis renūciationē nō tm̄ ſua vel ſuos. ſed ſuū intellectū ſuumaffectū ſuū ſenſum ⁊ tollat crucē ſuā ꝑ mortificatōꝫcorꝑis ſui. ꝑꝯpaſſionē ꝓximi ⁊ ſi nccē fuerit ꝑ ſuſtinētiā martirij ⁊ ſequat̉ me .ſ. me hn̄s lucē in intētōecōtra fauorē hūanū. me ſeq̄ns ducē in oꝑatiōe ꝯtra