etiam contra deiDe traditōibus phariſeorū
ſicut econuerſo de nr̄a ꝯuerſione gaudet. Quotienſcunqꝫ em̄ peccamus xp̄m ꝯtriſtamus ⁊ ledimus. acꝑ hoc eū quodammō lapidamus. Et intelligendaſunt hec ſane nō ꝙ xp̄s in corꝑe ſuo iā gl̓ioſo ledat̉ſenſibil̓r cū corpus illud ſit impaſſibile. vel ꝙ in ipſum cadant paſſiones aīe vel ꝑtem ſenfitiuā ⁊ quaſiſic peccatis nr̄is lapidet̉. ſed hmōi lapidatio eſt metaphorica ſicut ⁊ crucifixio. quemadmodū d̓t apl̓sde quibuſdā baptiſatis ⁊ ꝓlapſis rurſum crucifigentes in ſemetipſis filiū dei. vbi gloſa. nō ꝙ crucifigātfiliū dei. ſꝫ qꝛ ſimiles ſunt crucifixoribꝰ. Crucifigūtaūt in ſemetipſis .i. quantū in ipſis eſt Sic in ꝓpoſito. qn̄ mortaliter peccamus xp̄m lapidamus ⁊ ledimus ⁊ ꝯtriſtamus. qꝛ quantū in nobis eſt eum gaudio qd̓ ipſe de nobis expectat priuamus In quo etiam ſenſu loquit̉ bern̄. in ꝑſona xp̄i. ſic alloquēs peccatorem. Nonne ꝓpter te vulneratus ſum. nunquidnō ꝑ iniqͥtate tua afflictus ſum. vt quid addis afflictionem afflicto. Magis aggrauant me vulnera tuipctī qͣꝫ vulnera corꝑis mei. hec ber. Sed ve omnibꝰiſtis dn̄m iheſum lapidantibꝰ. qꝛ abſcondit noticiāſuā talibꝰ. exit de templo cordiū eoꝝ. ⁊ manifeſtatſe amatoribꝰ ſuis. ⁊ habitat in illis.Oratio.Omine iheſi xp̄e. fac me encema ⁊ innouationes in templo cordis mei ſpiritualiter celebrare. ſemꝑ meipſum renouando. ⁊ aſcēſiones in corde meo diſponendo. da mihi bona opera facere. que teſtimonium ꝑhibeant de me. ac vocem tuā audire credendo corde ⁊ obediēdo oꝑe. teqꝫꝑ imitationeꝫ bonoꝝ opeꝝ ſequi. ⁊ inter oues tuasa te miſericorditer cognoſci. Cuſtodi etiā me dn̄e.ne vnqͣꝫ malis cogitationibꝰ ⁊ voluntatibꝰ aut locutionibꝰ vel operibꝰ quaſi lapidibꝰ te a me expellā. ſꝫſemꝑte ꝑ gratiam in me habitare ſentiam Amen.¶ De traditionibꝰ phariſeoꝝ etiam contra dei māCapitulum LXXXVIII.datum.Uia vero ſcribequi putabant ſe habere perfectionemſcientie. ⁊ phariſei qui ſimulabant̉ ſehabere ꝑ̄fectionem vite dn̄m iheſum in templo rep̄hendere non potuerunt venientes ab hieroſolimisin galileam eum inſequūtur. In quo nimia apparetmalicia eorum. quia deſcendentes ab hierl̓m ciuitate ſancta. relinquētes templum. ſequebant̉ eum. ⁊quia ſeniores populi ⁊ legiſlatores erāt. ⁊ nō ad ſciendum ſed ad reprehendendū dn̄m venerant. obſeruādo ⁊ inſidiando. vt eum caperent in ſermōe vel facto. Un̄ vt ſaltem ex diſcipulis. mgr̄m tanqͣꝫ cōtēptorem doctrine ſeniorū arguant. ⁊ ſic eū populo odioſum reddant videntes diſcipulos eius cōmunibuſid eſt non lotis manibꝰ manducare. quia iudei ꝯmuma gentilibus immūda reputabant. ⁊ dicebant.Quare diſcipuli tui tranſgrediuntur traditionesſeniorū. Non em̄ manus lauant cum panem mā ducant. Ubi beda. Spiritualia em̄ prophetarū ver bacarnaliter accipientes. que illi de cordisᶻ ⁊ oꝑis caſtigatione precipiebāt dicētes. Lauamī mūdi eſtote. ⁊ mundamī qui fertis vaſa dn̄i. iſti de ſolo corꝑelauādo ſeruabant. Suꝑſticioſa ergo hoīm traditio
ob manducandū panē precepit crebrius lauare. ſꝫneceſſariū eſt eos qui panē de celo deſcendētē ꝑticipare deſiderāt. crebro elemofinis lachrimis ⁊ alijsiuſticie fructibꝰ ſua oꝑa purgare. Hec beda. Iſti gerunt typum eorū qui plus zelāt tranſgreſſionem humanarū traditionū qͣꝫ diuinorū preceptorū. plus decretaliū qͣꝫ euangelioꝝ. plus ꝯſuetudinuꝫ qͣꝫ vtilitatum. Per iſtos etiaꝫ multū ſolicitos de mūdicia exteriori ⁊ modicuꝫ de interiori. ſignant̉ ypocrite ⁊ ſimulati. arguētes alios de leuibus cū tn̄ ſint infectigrauibus. vidētes feſtucā in alterius oculo. ⁊ nontrabem in ſuo. His quoqꝫ ſimiles ſunt multi qui voſunt habere exteriora pulchra interiora hn̄t fetida.Diſcipuli āt dn̄i inſtructi ea que ꝟtutis tm̄ ſunt operati. nō lotis manibus māducabāt. quia hoc nō ꝑtinere ad ꝟitatem vite intelligebāt. Unde criẜ. Ideoaūt diſcipuli nō ſotis manibus manducabant. quiaiam ſuꝑflua deſpiciebāt. ea ſolum que ſunt neceſſaria attendentes ⁊ neqꝫ lauari neqꝫ nō lauari pro lege hn̄tes. ſed vt ꝯtingebat alterutrū facientes Quiem̄ ⁊ ip̄m neceſſariū cibū cōtemnebant. qͣliter circahoc ſtudiū haberent. ¶ Et qꝛ hec traditio .ſ. iuberemanus lauari. nō erat ꝯtraria legi. ideo dn̄s aliā traditionē legi ꝯtrariā ducit in mediū ⁊ quaſi clauumclauo retundens. dicit eos deficere. qꝛ faciebāt trāſgredi mandatū dn̄i propter mandatū hoīm. qd̓ nōerat faciendū. qꝛ ẜm bern̄. nihil placet deo quodcūqꝫ ei obtuleris. neglecto eo quod teneris. Unde rn̄dens ait illis. Quare ⁊ vos trāſgredimī mandatuꝫdei ꝓpter traditionē veſtrā. Quaſi diceret ẜm gloſāSi vos ꝯtemnitis mandata dei ꝓ traditiōibus hoīꝫquare arguitis diſcipulos meos. qui mandata hoīꝫdimittunt. vt precepta dei cuſtodiāt. Et dn̄s quidēnō reprehēdit mūdiciā corꝑalē. ſed hoc reprehēditꝙ relicta mūdicia interiori putabāt ſufficere tm̄ exteriorē. Deinde hoc qd̓ dicit probādo ſubdit. Naꝫdeus dixit honora .ſ. neceſſaria dando ⁊ reuerentiāexhibendo. nam honor iſte nō ſolū intelligit̉ reuerētia ſed etiā neceſſarioꝝ adminiſtratio. pr̄eꝫ ⁊ matrēin quibꝰ etiaꝫ proximus quilibet intelligit̉. ſed illinoīantur quibꝰ obligant̉. Et qui maledixerit patrivel matri. nō tam ꝟbo vel ſigno qͣꝫ facto. morte moriatur. Dn̄s em̄ imbecillitate ⁊ penurie parētū ꝯſulēshoc ꝑ moyſen precepit. ⁊ iō ve illis qui parētes debiles vel pauꝑes ꝯtemnunt. ⁊ debitis obſequijs .ſ. reuerētia ⁊ neceſſarioꝝ exhibitione defraudant. Hācaūt legem phariſei cupidi. ꝑ ſuam doctrinā falſamſubuertentes vt ſue auaricie ꝯſulerent. ⁊ ſub nomīepietatis impietatē inducerēt. docebāt filios ꝑentūet dicebant. ꝙ melius erat bona ꝑentibus adminiſtrando. deo fauere. ⁊ offerre. tum qꝛ eſt pater principalis ⁊ ſpūalis. tum qꝛ licet ꝑ talem oblationemꝑentes ſuſtinerent detrimentū corꝑale. cōſequebātur tamē bonū ſpūale inqͣꝫtum iſtud qd̓ erat in eorūneceſſitatem ꝯuertendo. deo offerebat̉. vt ita parētibꝰ ſuis ab eis nccāria exigētibꝰ ea negare poſſentditiores frequētius offerrēt. ex quo parētes egen fiebāt. ⁊ oblatio filioꝝ ſub pretextu religiōis in lucraſacerdotū cedebat. Un̄ inſtruebat filios qͥd egenisꝑentibꝰ rn̄derēt. ⁊ hoc eſt quod ſaluator dicit. Uos