in quibus volebant¶ De enceniis
Quid cauſaris te aliquoꝝ qui tecū ſunt magis grauari ꝯſortio qͣꝫ frui ſolacio. Deniqꝫ inquantū grauaris intantū lucraris. ⁊ inqͣꝫtum iuuaris intantū tuatibi premia minuit. Elige ergo quos eligas. an quigrauando iuuant an qͥ iuuando grauant. hī tibi ꝓmeritores. illi fraudatores meritoꝝ exiſtūt. Nā qui ſocij laboris ꝓculdubio ⁊ mercedis participes erunt.Sciens gͦ te miſſum iuuare nō iuuari. illius te ⁊ agnoſce vicariū qui venit mīſtrare ⁊ non mīſtrari. Btīſi ſic permanſerimus vſqꝫ in finē ſꝑ ⁊ vbiqꝫ q̄rentesnon q̄ noſtra ſunt. ſed que ieſu xp̄i. hec ber. Sed adhec facienda nccē eſt habere corbene ſibi ꝯſciū ⁊ cōſcientiā ſecurā. Unde ideꝫ ber. In omnibꝰ actis veldictis ſuis nihil ſuū quis querat ſed tm̄ aut dei honorem aut ſalutē ꝓximoꝝ. aut vtrūqꝫ. Nec pure valetdei vel ꝓximi querere lucra qui ꝓpria nō ꝯtempſeritBona obliuio ſi teip̄m neſcias vt ꝓximo ꝓſis. Sane in tanta obliuione ſui nccc̄ eſt corbene eſſe ꝯſciūſibi. quo ſe in lucra ſecurius foras extendat. cū ſecuram intra ſe reliquerit ꝯſcīam. Quid em̄ ꝓdſte hoīſi mundum vniuerſum lucrat̉. anime auteꝫ ſue detrimentū patiat̉ Sꝫ ⁊ ordinis exigit ratio. vt qͥ ad ſuimenſurā ꝓximū iubet̉ diligere. prius ſeip̄ꝫ diligerenorit. Itaqꝫ duo ſunt q̄ poſt pct̄a bonā reddūt ꝯſcientiam. penitere de malis. ⁊ abſtinere a malis. hoceſt vt verba loquax beati gregorij ⁊ commiſſa flere ⁊ſlenda non ꝯmittere Horum neutꝝ ſufficit Utriuſqꝫ virtutis bene ꝯſcius animus. ſecure iam ſeipſuꝫdeſiderat ⁊ quodammodo ꝑdat vt alios lucrifaciatHec bern̄. Caueāt aūt paſtores ne ſubditos ſcandaliſent. vel occaſionem ruine eis p̄beant. Ue em̄ eterne damnationis eis īminet. ꝑ quos ſcandala veniūt⁊ aīaꝝ ꝑicula ꝓcedunt. Nam ẜm greg. tot mortibꝰprelati digni ſunt. quot ad ſubditos ſuos ꝑditionisexempla tranſmittūt. Et ſcd̓m augu. Qui animasad peccanduꝫ inflammant ⁊ deo ſubtrahunt magispeccant qͣꝫ qui carnē xp̄i crucifixerūt. Et ẜm yfidoꝝQui exemplis vitam moreſqꝫ bonoꝝ corrumpunt.deteriores ſunt his qui ſubſtantias alioꝝ p̄diaqꝫ diripiūt. Non p̄ſumant tales de quibuſdā iuſticijs ⁊oꝑibus ſuis. nec ſperēt ſaluari alijs neglectis. Nāvt ait grego. nihil ei ſua iuſticia ſuffragat̉. de cuiusmanu anima preeūtis exiget̉. Unde ⁊ criẜ. Sacerdos ⁊ ſi propriā bene diſpenſauerit vitam. aliorū vero non cū diligentia cura habuerit cū ꝑnicioſis ī gehennam vadit. Hec criẜ. Attendant etiā paſtores qꝛſubditorū culpas deus ꝑ ipſos leuius vindicat. ſedprelatorū mala ꝑ ſemetipſum grauis damnat. Un̄grego. Qui mō ſubditorū culpas ꝑ prepoſitos vlciſcitur. tūc prepoſitorum mala ꝑ ſemetipſum ſeuiēsdamnat. Attendant autem ſubditi propter negligētes ⁊ malos paſtores ne a curſu certaminis ſibi ꝓpofiti deficiant. ſed aſpicientes in iheſum totius boniſpeculū. etiam taliū iudicium patienter ſuſcipiant.quia tūc poſtmodū nō habebūt aliud iudiciū. cū nōpuniat deus bis in id ipſum. Unde ſuꝑ illud ꝟbumyſaie. nūquid tota die arabit arās vt ſerat dicit gloſator aruēs. De milio aūt ⁊ vicia nō dicit textus antrituret̉. quia ſubiecti quotidie de ſuis actibꝰ infirmis ꝑ prelatos iudicant̉ Et ſi pn̄s iudiciū patiēter
ſuſceperint. ac de cetero mores ſuos emendauerintnō vltra iudicabunt̉. alioquin ⁊ ip̄i iudicabunt̉. Attendant etia ſubditi ⁊ humilient̉. quia defectus ⁊negligentia paſtorū. ſepe ꝓuenit de meritis ſubditorū. ⁊ a deo idcirco ꝑmittit̉ quia bonos paſtores hr̄enō merent̉. Unde grego. Glero mediolanenſi. paſtorē ab eo poſtulāti. inter cetera ſcribit. Uerūtamēqꝛ antique mee deliberatiōis intentio eſt. ad ſuſcipienda paſtoralis cure onera pro nullius vnqͣꝫ miſcēri ꝑſona. or̄onibꝰ proſequar electionē vr̄am vt omīpotens deus taleꝫ vobis paſtorē prebeat in cuius lingua ⁊ moribꝰ exhortatiōis diuine paſcua valeatis īuenire. Sed qꝛ iuxta mer itū plebiū ſolent ſuꝑno iudicio ꝑſone ꝓuideri paſtorū vos ſpiritualia queriteceleſtia amate. tꝑalia ⁊ fugitiua deſpicite. ⁊ certiſſimū tenete qꝛ placentē deo paſtorē habebitis. ſi vosin veſtris actibꝰ domino placetis. Hec gregorius.¶ Oratio.Omine ieſu xp̄e paſtor bone. qui pro ouibꝰtuis poſuiſti aīam tuam in preciū. carnē incibum. ⁊ ſanguinem in potum. qui factuses nobis oſtium in eccīam militantem. ⁊ triūphātem vt ꝑ te ad ſaluandā introeamus ad te. cognoſceme inter oues tuas. ⁊ miſericorditer nos reſpice inviā ſalutis dirigēdo. vt cognoſcamus te ⁊ tibi ꝯformemur te imitando. Rō audiamus vocē alienorū.ſ. mūdi carnis ⁊ dyaboli. ſed tm̄ tuā obediendo. tuis preceptis ⁊ ꝯſilijs. vt vitā habeamus gr̄e. ⁊ abundātius habeamus glorie. ⁊ apud te paſcua inueniamus refectiōis eterne Amen.De encenijs in quibus voluerunt iudei ieſum laCapitulum. LXXXVII.pidare.Acta ſunt autem encenia in hieroſolimis ⁊ hyems erat. Etcenia dicuntur ab en quod eſt in ⁊ neos.quod eſt nouum. interpoſita ce ſillabica adiectione⁊ ſonat innouationes. quando .ſ. aliqua res nouaſuo vſui applicatur. vel aliqua res a communi vſu adcelebrem ⁊ diuinū vſum dedicat̉. quod em̄ latinusdicit dedicationē. hebreus vocat inchoationē vſusnoue rei ſeu innouationē. Unde ⁊ vſus habebit hocꝟbum vt ſi quis noua veſte indueret̉ enceniare diceret̉. Eſt igit̉ encenio as are .i. iniciare. ⁊ aliquid denouo facere. Undeveſteꝫ nouā enceniat. qui primoeā veſtem portat. ⁊ ep̄s eccīam enceniat. quando eādedicat. Hic igit̉ encenia vocant̉ feſiū dedicationistempli. quia in dedicatione templi applicat̉ diuinovſui. quod feſtū annuatim ſolēmter celebrant iudeiEt dicit̉ encenia encenioꝝ in plurali. qꝛ iſtud feſtumꝑ plures dies ſolebat agi. Hoc aūt non ad primamneqꝫ ad ſcd̓am. ſed ad terciā ſpectabat dedicationēLegit̉ eī triplex dedicatio tēpli fcā a diuerẜ ⁊ diuerſis tꝑibus. Prima a ſalomōe decima die ſeptēbrisque celebrat̉ eadem die quotannis. vſqꝫ ad euerſionem templi factā a babilonijs. Secunda temporeeſdre a neemia ⁊ zorobabel. ⁊ ab his qui redieruntde babilonica captiuitate reparato templo ab eis facta eſt duodecima die marcij. ⁊ eadē die quotanniscelebrabat̉. quouſqꝫ illud polluit āthiochꝰ. ponēs ī