paſtore¶ De
miſſionem boni ⁊ ꝯmiſſionem mali. cogitatōe. locutione ⁊ oꝑatione. quinqꝫ ſenſibꝰ ꝯtra decem precepta. ꝯtra ſeptē ſacramenta. in operibꝰ miſcd̓ie. ⁊ tūcdicat. peccaui ſuꝑ numeꝝ arene maris ⁊cͣ. Item peccati magnitudinē. ꝙ tam magna pctā fecit ⁊ ꝯtra tāmagnū dn̄m. ⁊ dicat. pater peccaui in celū ⁊ corā teet nō ſum dignus ⁊cͣ. Item peccati turpitudinē ꝙtam turpia pctā fecit. Scd̓o vt videat tꝑus qd̓ amiſit. Uide gͦ quot dies quot mēſes quot annos inaniter ꝯſumpſiſti. Et qꝛ ẜm bern̄. Omne tꝑus ꝑdidiſtiin quo de deo nō cogitaſti. Tercio vt videat pulcritud inē aīe quā polluit q̄ pulcerrima fuit ⁊ digniſſiāqꝛ ad ymaginē dei creata ⁊ ꝙ ſe ſic turpiter vilificauit. Quarto vt videat grām quā amiſit. ⁊ quāta bona per pctm̄ perdidit. O qͣꝫ multā grām multi negligunt. deus em̄ ſꝑ ꝑatus eſt dare. ſed paucivolunt acciꝑe. Quinto vt videat irā dei quā ꝓuocauit. ⁊ ꝙ beneficijs dei ita ingratus fuit. Sexto vt videat penaꝫquā meruit q̄ eſt eterna amara ⁊ diuerſa. Septīo vtvideat gloriā quā demeruit q̄ eſt infima. ꝓ cuius guſtu ad vnā horā ẜm Aug. ꝯtemnenda eēt oīa Hisſeptem ꝯſideratis. bene durū ⁊ lapideū cor haberethomo q̄ non amara ꝯtritione cōpungeret̉ de pctīsſuis ¶ Tercium qd̓ eſt pura pctōꝝ ꝯfeſſio. deſignauit dn̄s ꝑ hoc. ꝙ iſtum cecū ſic lintū miſit lauare ſeper ꝯfeſſionē apud ſacerdotē. qͣꝫuis em̄ deus dimittat pctm̄ ad ꝯtritionem pctōris. obligat tn̄ eum adꝯfeſſionem homini vice dei faciendam Et talis abſolutio facta in ꝯfeſſione ẜm Aug. reducit hoīeꝫ adbaptiſmi puritatem. Premiſſis aūt tribus ꝑactistunc incipit pctōr videre. ⁊ ſic a ſua cecitate diuinagratia curatus. ꝓcidat hūiliter ⁊ adoret ſupplicitergratias agens deo Signū ꝟo ꝙ peccator ſic illuminatus eſt qn̄ clare videt ⁊ cognoſcit. Illa aūt cognitio in duobꝰ ꝯſiſtit .ſ. in cognoſcendo deuꝫ. ⁊ in cognoſcendo ſeipſum Cognoſcere deum in pn̄ti eſt cognitio ſue potentie ⁊ ſue bonitatis Cognitio aūt potetie generat in nobis timoreꝫ. qui timor facit recedere a malo. Cognitio bonitatis generat in nobis amorem. qui amor ducit nos ad bonum faciendum.Cognitio aūt noſtri. generat in nobis humilitatemque eſt mater oīm ꝟtutum. Et ſic patꝫ ꝙ hec duplexcognitio .ſ. dei ⁊ noſtri. eſt cauſa totius nr̄e ſalutis.nā cognitio potētie dei generat timorē qui facit vitare malū. cognitio bonitatis dei generat amorē q̄ facit operari bonū. cognitio noſtri generet humilitatē. que nos ꝯſeruat in euitatione mali ⁊ in oꝑatiōeboni. Tempus igit̉ obſeruemus. ⁊ ab intēperaneisabſtinemus. ne cū cecis iudeis illud in vanitatibusꝯſumētes. cū ip̄is ī cecitate maneamus Un̄ ait hocloco criẜ. Dedit tibi vite terminū deus ad curandāanimā. tu ꝟo inaniter ⁊ vane ꝯſumis. Et ſi argentūpaucū ꝯſūpſeris. ſimpliciter damnū res vocas. dies aūt tuos ꝯſumes in pomꝑas. nullū putas facereincōueniēs Cōgruo exn̄te in letanijs ⁊ or̄onibꝰ ꝯſumere vitā tuā oēm. tu in tumultibꝰ ⁊ turpibꝰ ꝟbis ⁊iocūditate ītemꝑanea. oꝑbꝰ ⁊ laboribꝰ laſciuis vitā tuam ꝯſumis inaniter. ⁊ in malo tuo. neſciēs ꝙomī rei magis parcere oportet qͣꝫ temꝑi. Aurū ſi coſumpſeris poteris rurſum recuꝑare. tempus ꝟo ſi ꝑ
dideris. difficile id reſumes. Parum em̄ nobis ſetuatū eſt tempus ẜm pn̄tem vitā. Si igit̉ inquit. oꝫeo vſu nō fecerimus. quid dicemus abutentes eo.Cū hoc ꝯſumpſeris inaniter. quā habebis excuſationē. Et cuius gr̄a agis paruū recōdidit. O inſenſibilitatis ⁊ indeuotionis pro quo maxime gr̄as agereoportebat. qm̄ tuos labores ⁊ ſudores incidit. ⁊ requiē lōgā ⁊ immortalē fecit. pro his incuſas ⁊ grauaris. Hec criẜ. Un̄ ⁊ ſeneca. Etiā ſi multū ſuꝑeſſꝫetatis. parce diſpēſandū erat vt ſufficeret neceſſariis. nūc que dementia ⁊ ſuꝑuacua diſcere in tanta tēꝑis egeſtate. eo magis itaqꝫ īdignor. aliquos ex hoctꝑe. quod ſufficere ne ad neceſſaria quidē pōt. etiāſi cuſtoditū diligentiſſime fuerit. in ſuꝑua cua maiorem ꝑtem erogare. non tam benignū ac liberale tempus natura nobis dedit. vt aliquid ex eo vacet ꝑdere. Et vide qͣꝫmulta etiā diligentiſſimis ꝑeant. Aliud valitudo ſua cuiqꝫ abſtulit. aliud ſuorū. aliud neceſſaria negocia. aliud publica occupauerūt. vitamnobiſcum diuidit ſomnus. ⁊ hoc temꝑe tam anguſto ⁊ rapido ⁊ nos auferente. quid iuuat maiorē partem mittere in vanum. Hec ſeneca. ¶ OratioOmine iheſu xp̄e qui illumīaſti oculos cecinati. illumina queſo oculos cordis mei nein tenebris offendā vel vnqͣꝫ in morte obdormiam. Deus vite mee qͣꝫ vane ꝯſumpta ſunt. qͣꝫ infructuoſe elapſa ſunt tꝑa mea que dediſti mihi. vtfacerē voluntatem tuā in eis. ⁊ non feci. Quot anniquot menſes quot dies. quot hore ꝑierunt apud mein qͥbus ſine fructu vixi coram te. Fiat amāde paterhoc reſiduū temꝑis mei fructuoſum ⁊ ſanctificatumin gratia tua. vt in diebus eternitatis inueniat locūet ꝯputabile ſit ante te Amen.De paſtore ouium Capitulū. LXXXVI.T quia ceci et īcreduli phariſei ⁊ iudei. non accedentes ad lucem chriſtum quia eſt via. veritas ⁊ vitanec intrantes in ouile ouium. vt oues dn̄i fierent. iactabant ſe videre ſine xp̄o. ⁊ ꝑꝯſequens poſſe ad ꝟiritatē ꝑuenire ſine eo ideo xp̄us qui ſupͣ incipit diſputare ꝯtra ſuꝑbiam ⁊ iactantiā eoꝝ. nūc vt hāc magis retundat. proponit ꝯtra eam ſimilitudinē humilitatis. de ouili ⁊ oſtio eius. quoꝝ vtrūqꝫ eſt humilenec admittit niſi humiliātes ſe. Ac ſi eis diceret. Sivultis intrare ꝑ humile oſtium. in humile ouile ouium. oportet vt vos humilietis. nec tam alta de vobiſſentiatis. Et nō tm̄ īducit hanc ſimilitudinē ad humilitatis infinuationē. verūetiam vt on̄dat. ꝑ quodoſtium in ouile ouiū ſit intrandū. ⁊ exprimit̉ in eadiſtincta ꝯditio furis ⁊ paſtoris ouium. ꝓpter diuerſum ip̄oꝝ ingreſſum ⁊ officiū. Dicit ergo amē amēdico vobis. qui nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū. illefur eſt ⁊ latro. Nō em̄ venit ꝓpter bonū. iō querit indebitū ingreſſum. Qui aūt ītrat ꝑ oſtiū paſtor ē ouium. querēs bonū eaꝝ Huic oſtiarius aꝑit. qꝛ ſcit eūouibꝰ beniuolū. ⁊ oues vocem eius aud iūt .i. cognoſcunt. quia bruta animalia ſuos benefactores recognoſcūt. ⁊ ꝓprias oues vocat noīatim. qꝛ diſtincte eas cognoſcit. quod alienus nō fac̄. ⁊ educit eas ad