volebat lapidare eum¶ Capitulum Lxxxiiii
⁊ in quocūqꝫ oꝑa diaboli fuerint inuēta. diaboluseſt appellandus. oꝑis em̄ nomē eſt nō nature Erubeſce gͦ o xp̄iane ⁊ maxime tu religioſe de hoc noīe⁊ ab oī mendacio abſtine qꝛ in quolibet xp̄iano debet eſſe ꝟitas tanta. vt inter iuramentū. ⁊ ſimplicēiurationem. nulla ſit differentia. Et qꝛ ſolent innocentes an̄qͣꝫ ſubeāt iudiciū paſſiōis expetere iudicium examinatōis. iō dn̄s nr̄ ſciens iudeos in mortēſuā ꝯſpiraſſe. iudiciū examinationis ab eis expetijtad on̄dendā ſuā innocentiā ⁊ iudeoꝝ maliciā. ⁊ adꝯuincendā aꝑtius eoꝝ iudiciariā iniuſticiā. qͣꝫuisem̄ vltro mortē pati voluerit. ip̄e tn̄ xp̄s ſuā innocētiā oībꝰ manifeſtā eſſe voluit Un̄ d̓t. ¶ Quis ex vobis corā qͥbꝰ palā docui ⁊ miracula feci. arguet ⁊ rep̄hendere poteſt me de pctō. qͣſi diceret. Uos vultisme interficere. on̄dite pctm̄ quo meruerim morteꝫqd̓ ſi non poteritis. manifeſtū erit ꝙ me innocenterocciditis. Scd̓m grego. Penſanda eſt manſuetudo dei. qui venerat pctā relaxare. qꝛ nō dedignat̉ exrōne on̄dere ſe pctōrem nō eſſe. qui etiā ex ꝟtute diuinitatis poterat pctōres iuſtificare. Et ideo cū nonpoſſitis me de pctō arguere. fi .i. qꝛ veritateꝫ dico vobis. qm̄ .ſ. dico me filiū dei. quare vos non creditismihi ⁊ in me. ex quo non ſum pctōr ſicut ceteri. Etſubdit cām dicens. Qui eſt ex deo nō natura. ſed amore ⁊ ꝑ ꝯformitatē voluntatis. verba dei audit. ⁊hoc aure cordis. nō ſolum corꝑis. audit ea libenter⁊ amat. qꝛ quilibet libenter audit doctrinā ad quamaffectū hꝫ. qꝛ qͣſi ꝯnaturalis ē Ille em̄ qui veraciterin deū credit. ac veraciter deū timet ⁊ diligit. dei verba libenter audit Qui ꝟo nō hꝫ fidem nec amoremſicut iudei erāt verba dei audire nō poſſunt. In hisꝟbis dn̄i vnuſquiſqꝫ ꝯſcientiā ſuā ꝓbare p̄t. vtrumex deo ſit an non. Qui em̄ ꝟba dei. celeſteꝫ patriamdeſiderare. carnis deſideria ⁊ mūdi gl̓iam ꝯtemnere. aliena non appetere ⁊ ꝓpria largiri. ⁊ alia hmōiiubentis libenter audit. ⁊ libentius oꝑe ꝯplet. nullomō ſe ex deo eē dubitet. Qui ꝟo vecors ⁊ durus. ꝟba dei audire ꝯtēnit. vel ſi hoc aure corꝑis audierit⁊ tn̄ nullo ſtudio vel labore ī opus mittere conatusfuerit. ꝓfecto ſe ex deo nō eē on̄dit Et tales erāt iſtiqͥbꝰ ꝯcludendo a dn̄o hic d̓r. Propterea vos nō auditis .i. non recipitis ꝟba dei ex ore meo ⁊ mihi nōcreditis qꝛ ex deo nō eſtis. ꝓpter viciū qd̓ a deo nōeſt. ſed a diabolo ſuggerit̉. ⁊ a mala voluntate ꝑficitur. ⁊ qꝛ nō eſtis ex deo. non habentes fidē nec amorem. ſequit̉ ꝙ ſitis ex diabolo non ꝑ creationē ſedꝑ imitatōem. Unde aug. Cum d̓t ex deo non eſtis.noli attendere naturā ſed viciuꝫ. ex deo quidē ſuntẜm naturā. ſꝫ ex deo non ſunt vicio ⁊ prana affectōeEſt aūt ẜm grego. triplex gradus male affectorum.Nam ſunt nōuulli qui p̄cepta dei. nec aure corꝑis.i. exteriori auditu ꝑcipere dignant̉ quidā ꝟo p̄cipiunt. ſed nullo mentis deſiderio ꝯplectunt̉. nō habentes voluntatē implendi q̄ audiūt. quidā aūt libēter audiendo ꝯpungunt̉ ſed poſt ſacrimas tribulationibꝰ preſſi aūt delicijs allecti ad iniquitateꝫ reuertunt̉. hij ꝓfecto ꝟba dei non audiunt. qꝛ exercere inoꝑe ꝯtēnunt. licet ergo oēs ſint filij dei ꝑ naturam.illi tn̄ ex diabolo ꝑ viciuꝫ ſunt qui ꝟba dei non dili
gunt. Qui vero ex deo generationis adoptōe renatiſunt aud iūt verba dei ⁊ cuſtodiūt. Dum terra eſt ſubtecto ⁊ non ꝯpluta latet quos fructus ſit ferre apta.ſed ſi eſt ſub aere nūdo ⁊ ꝯpluta. pꝫ quis fructus veniat ex ea. Igit̉ ſi diuinus ſermo ſit tibi grauis ⁊ quaſi ſarcinat aures. time ne ſis p̄ſcitus cū iudeis quosimber verbi ꝯpluit ⁊ ipſi ſpinas ⁊ tribulos exſeruerunt. quo patuit ꝙ terre maledictio ꝓxima erat quāignis deuaſtare debuit. Et qꝛ iudei ꝯuicti ſunt noneſſe filij abrahe vel dei ſed dyaboli. ideo neſcientesꝯtradicere verbis ꝯtradicunt īmurijs. ⁊ ingerūt cōuitia qꝛ reſiſtere non pn̄t ex veritate aliqͣ. Modusenim hoīm qui neſciunt ratōnabiliter rn̄dere eſt adꝯuitia ſe ꝯuertere. ⁊ ideo iudei non hn̄tes quid rōnabiliter xp̄o rn̄derent ad ꝯuitia ſe ꝯuertunt Un̄ ꝯͣdicentes dicunt eum ſamaritanū eſſe ⁊ demoniū habere. Licet em̄ xp̄s eſſet genere iudeus ⁊ nō ſamaritanus. tn̄ vocant eū ſamaritanū ex cauſis pluribusSamaritani em̄ qui erāt gentiles iudeis infeſti ⁊ odibiles erant eo ꝙ terrā eoꝝ poſſidebant. ⁊ id̓o vulgare erat apd̓ iudeos ꝙ hoīes malos ⁊ eis odibilesetiā ſi iudei eſſent vocabant ſamaritanos. talis aūterat xp̄s ẜm opinionē eoꝝ. queꝫ credebant arguereeos ꝓpter odiū. ideo vocabant eū ſamaritanū ⁊ quaſi aduerſariū Uel qꝛ ſamaritani ꝑtim legē ſeruabātet ꝑtim nō ſeruabāt. videntes iudei xp̄m in aliquolegē ſeruantē ⁊ in aliquo diſſoluentē vocabant eumſamaritanū qͣſi a lege diuina alienū Uel a ſamaritanis cū quibꝰ ꝯuerſatus erat. eū ſamaritanū quaſi peccatorem vocabant. qꝛ pctōres illos reputabant. neceis conti volebant. Dicebant eum etiā demoniū habete ꝓpter mirabilia que faciebat q̄ magicis artibusimputabant. vel qꝛ cogitatōes ⁊ ſecreta eoꝝ reuelabat ⁊ freqn̄r dicebat. qd̓ demoni attribuebant cui tn̄cordium occulta ſunt abſcondita. Uel qꝛ aliqn̄ quedam alta ⁊ ſubtilia loquebat̉ que non intelligebantcredebāt ꝙ quaſi demonio plenus loqueret̉. ⁊ eū arrepticium reputabant. Dn̄s aūt hic ſicut ⁊ vbiqꝫ adpatientie ⁊ manſuetudinis exemplū nos ꝓuocat. qꝛmanſuete iniuriā declinat. accepta imuria nō iraſcitur. neqꝫ ꝯuitijs ꝯuitia reddit. ⁊ vt d̓t petrus. cū malediceret̉ non maledicebat. Et attende ꝙ licet dn̄siudeos ſepe docēdo vel corrigendo dure ⁊ aſꝑe reprehenderit. tn̄ dura ꝟba vel facta inferentibꝰ nunqͣꝫ velhic vel alibi dure vel aſꝑe rn̄dit. erudiens nos ſcd̓mcriẜ. que ad deū ꝑtinent vindicare. que ꝟo ad nos deſpicere. Undecū inveritate eis rn̄dere poſſet. vos demoniū habetis. tn̄ noluit. ſed malum qd̓ in eis eſſecognouit patienter tacuit. imitabilē nobis patientiam on̄dens vt quotiens a ꝓximis iniuriā patimureoꝝ etiā vera mala patiēter taceamus. ne forte taliscorreptio non ex dilectōe ſed ex odio nata videat̉.In his ergo ẜm greg. ſuꝑbia nr̄a ꝯfundit̉ que ſi exagitata vel leuiter fuerit atrociores iniurias reddit qͣꝫacceꝑat. facit mala que p̄t ⁊ minat̉ facere que nō p̄tDuo quippe ei illata fuerant. vnū negauit. ⁊ alid̓ tācendo ꝯſenſit. Tacuit qd̓ recognouit. ⁊ patiēter reppulit qd̓ dictū fallaciter audiuit. demoniū ſe nō hr̄ern̄dit. ſed tn̄ ſamaritanū nō eſſe negauit. Quia eī ſamaritanus interpretat̉ cuſtos ⁊ ipē p̄cipue cuſtos nt̄