de prehenſa¶ Capitulum. Lxxxiii.
inſidiantes ei qꝛ ſciebāt eū manſuetū. ⁊ mīe predicatorē. ⁊ ob hoc hr̄e ppl̓i gratiā ⁊ fauorē. adduxerūt eimulierē in adulterio dep̄henſam. ⁊ ob hoc ẜm legeꝫlapidandā. ⁊ ſtatuerūt eā in medio vt oīm ore ꝯdēnaret̉ ad mortē. temptando expectantes xp̄i ſm̄am.⁊ q̄rentes qͥd de ip̄a faciendū eēt vt ſi eam lapidariiudicaret. qͣſi crudelē ⁊ ꝯtrarium mīe eū irriderēt.⁊ non habentē mīam quam populo p̄dicabat. ꝓpterquā etiā populus euꝫ diligebat. ſi aut dimitti decerner et. qͣſi ꝯtrariū iuſticie ⁊ p̄uaricatorē legis que adulterā lapidari p̄cipit. cū ip̄a adulteriū mortis iudicarent. Putabant deū vel immiſericordē eē in iudicando vel iniuſtū. De iuſticia facienda nō curabāt.ſꝫ xp̄m in ẜmone caꝑe volebant. Ipſe aūt vtrāqꝫ caluminam prudenter euitauit qꝛ ⁊ iuſticiā in iudicioſeruauit. ⁊ a mīa nō declinauit Protulit em̄ iuſtumiudiciū ſalua mīa. ⁊ ſic ſuū ſermonem tꝑauit vt ⁊ legi non ꝯtradiceret. ⁊ pietatē nō amitteret. Non tn̄ſtatim iudicauit. ſed prius inclinans ſe hūiliter a rigiditate iuſticie. digito ſcribebat in terra. tanqͣꝫ ẜmaug. illos tales in terrā ſcribendos ſignificaret nō incelo. Scd̓m alchuinū ꝑ terrā cor humanum on̄dit̉qd̓ bonaꝝ vel malaꝝ actionū ſolet reddere fructus.ꝑ digitū aūt q̄ articuloꝝ ꝯpoſitōe flexibilis eſt. ſuplimitas diſcretōis exprimit̉ Ros gͦ inſtruit vt auditiſmalis ꝓximi. nō ſtatim eā temere iudicemus ſꝫ prius ad ꝯſcientiā cordis hūiliter reuerſi. digito diſcretionis ea ſolicite diſqͥramus. nos etiam ip̄os ſi finepctō ſumus intus diſcutiamus. Iudex igit̉ qͥ auditaccuſantes. nō dꝫ ſtatim dare ſm̄am ſed diſcutere. ⁊ea q̄ audit demū in corde ſcribere .i. diſcrete inqͥrere⁊ q̄ agenda ſunt videre. Digito quidē dn̄s in terraſcribebat ac ſi eis diceret. Vos legis mihi teſtimoīaaffertis. ⁊ legis ꝟba narratis. qͥ legē ip̄am nō intelligitis Hic eſt digitus ille. qui quondā ip̄am legemſcripſit in lapide Precepit em̄ lex mulierē hmōi lapidare. ſꝫ non ſicut vos intelligitis. neqꝫ a talibꝰ qͣles vos eſtis Preuaricatores legis legē īplere cupiebant Un̄ cū in temeritate ꝑſeuerarent. interrogantes eū erexit ſe ad eoꝝ importunitatē reprimendā. ⁊ꝓpoſuit eis ſm̄am iuſticie dicēs Qui ſine pctō ē veſtrū. primus in illā lapidē mittat. Sine pctō .i. ſinecrimine Pōt em̄ aliquis ſine crimine eē. ſꝫ vix ſinepctō qͣſi diceret. Aſcendat vnuſquiſqꝫ tribunal mētis ſue. ⁊ inueniet ſe pctōrem eē. Aut iſtā dimittite.aūt ſimul cū illa penā legis accipite. Puniat̉ peccatrix. ſꝫ nō a pctōribꝰ. impleat̉ lex quā allegatis. ſednon a legis p̄uaricatoribꝰ. Prius iuſti ſitis. poſteareā puniatis. ecce plena iuſticia vt iuſtus mala pumīat nō reus Ubi aug. Nō dixit nō lapidet̉ ne ꝯtra legē dicere videret̉. abſit aūt vt diceret lapidet̉. venitem̄ nō ꝑdere qd̓ inuenerat. ſed q̄rere qd̓ ꝑierat Hecaug. Si quis gͦ in mortali eſt. neminē iudicare dꝫ.qꝛ qui aliū iudicat de illo vel ꝯſimili quo ipſe tenet̉obnoxius. ſeip̄m in hoc damnat vel dānandū on̄ditErgo anteqͣꝫ aliquē iudicemus. ꝯſcientiā nr̄am videamus. ⁊ iuſta examinatōe dirimamus Rigor eīd̓ine iuſticie exigit. vt nemo aliū de crimine arguataccuſet. teſtimoniū ferat. iudicet. ſi de pari vel de maiori redarguēdus eſt Sꝫ nos hūc rigorē minis tem
ꝑamus ⁊ magis qͣꝫ iuſtū eſt relaxamus Audi de hoc⁊ ſenecā. Te primū exhibe bonū. ⁊ ſic quere alteꝝ ſimilem tui. Uide ſi adhuc malus es ⁊ ſimilibꝰ parcehec ſeneca. Quid aūt dn̄s in terrā ſcripſit ad literaꝫincertū eſt. Aug. tn̄ d̓t ꝙ ſcripſit illud qd̓ voce expreſſit. ⁊ eis rn̄dit .ſ. ꝙ qui ſine peccato eſt veſtꝝ ⁊cͣ. ⁊ ſicipſe ẜm modum iudicialem ſuam ſnīam primo ſcripſit. ſcd̓o ꝓtulit. Hiero. aūt in quadā epl̓a videturvelle eum ſcripſiſſe. Terra terra abſorbe viros iſtosabdicatos. Uel ẜm ambro. terra terrā accuſas Uelẜm quoſdā primo ſe inclinans ſcripſit hec verba. terra terra terra. mea eſt equitas. meū eſt iudiciū. meūeſt iudicare illū vel illā. ſcd̓o vero ſe inclinās ſcripſitTerra terrā accuſat. meū aūt ē iudiciū. Uel ẜm gloſam ſcribebat pctā eoꝝ vt eos on̄deret ineptos ad hꝰſententie executōem. que illi legentes pre verecūdiaexierunt. Et erat illa ſcriptura tante ꝟtutis ꝙ quilibet eoꝝ cognoſcebat in ea pctā ſua. Non ſcribebat ꝑſingula ſed potuit facere ꝟtute diuina ꝙ in aliqͣ figura ab eo ꝑtracta quilibet eoꝝ videret ſua ꝓpria pctā.⁊ non alia. Et iteꝝ ſe inclinans ſcribebat eadem denuo in terra. q. d. Si iſta eſt peccatrit ⁊ vos ſimilitereſtis pctōres. Eadē denuo inclinatus ſcripſit vt on̄deret maiorem ſnīe ſue firmitatem. ⁊ eos ſua viſiōeindignos eſſe. Unde cū eos zelo iuſticie ꝑcuſſiſſet.nō eſt dignatus eos attendere. ſꝫ obtutū ab eis auertit. In quo docet nos ſicut prius ante correptōem alterius ita ⁊ poſt noſipſos humil̓r inueſtigare. ne idēvel aliqͥd ſil̓e in nobis ſit. Inclinauit ſe ⁊ vultū aliovertit benignus dn̄s etiā ꝓ emulis ⁊ aduerſarijs ſuisqͣſi diſſimulans vt a ſtulticia ſua declinarent ⁊ vt eorum verecundie ꝯſulens liberā exeundi facultatē eisdaret. quos citius erituros qͣꝫ pl̓a interrogaturos p̄uidebat Si em̄ eos intueret̉ in facie magis erubeſcerent exire. fac ſimile. ac ꝯfuſis ꝯdole. ⁊ in faciē nolireſpicere. Hic inſtruim ex xp̄i actōe qualiter in iudicandis ꝓximoꝝ defectibꝰ fidelis quiſqꝫ debeat ſe habere. Ad qd̓ ſciendū ꝙ primo debet homo an̄ oculoscordis pctā ⁊ defectus ꝓprios ſcribere vt ſic ſeip̄m iudicet. ⁊ tunc dignior fit alios iudicare. Queſtio vtꝝpctōr poſſit iudicare ⁊ rep̄hendere alios Ad qd̓ dicēdū ꝙ iudicans aut eſt irretitus ſolū coībus peccatis⁊ leuibꝰ. ⁊ tunc ad corripiendū nō reddit̉ indignusAut eodē pctō vel maiori de quo corripit aliū ⁊ tuncaut pctm̄ corripientis eſt manifeliū aut occultū. Simanifeſtū tunc non p̄t corriꝑe ꝓpter ꝓximi ſcandalūSi occultū. aut penitet. ⁊ tunc p̄t cū humilitate corriꝑe alios vt ⁊ ipſi de ſuis peccatis peniteant. aut nōpenitet. ⁊ tunc nullo mō dignus eſt alios rep̄hendeteqꝛ talis correctio non ꝓcedit ex caritate vel vitij deteſtatōne. qꝛ alias prius deteſtaret̉ in ſe qͣꝫ in alio. nechomo debet plus diligere ꝓximum qͣꝫ ſeip̄m. imo inhoc caſu in quo ipē aliū iudicat ſeip̄m ꝯdemnat. Exhac aūt ꝓprioꝝ defectuū ꝯſideratōe innaſcit̉ humilitas. ⁊ hec hūilitas docet̉ in inclinatōe dn̄i deorſumvſqꝫ ad terrā. Scd̓o dꝫ etiā homo anteqͣꝫ aliū corripiat cū ſumma diſcretōe diſquirere duo. primo ꝑſone diſpoſitōem an .ſ. ſic ſit diſpoſitus vt ex hoc emendet̉ an nō. ſcd̓o facti qualitatē ⁊ circūſtantiā. an .ſ. factum qd̓ reprehendit in alio ſit ẜm ſe malum. ⁊ tunc