Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. Lxxx.

humilitatem et mīamnationem mali. rapax eris alieni. tortuoſe incedēsꝑuerſitate iudicij. fetidus ꝑ infamiā noīs ſui. Quietiā nitit̉ xp̄m occidere in ſe ⁊ in ſuis mēbris. quantū in ip̄o ē Un̄ bern̄. Patet quantū noceat imqua poteſtas. quō caput impiuꝫ ſubiectos quoſqꝫ ſue ꝯformet impietati. Miſera plane ciuitas in qͣ regnatherodes. qm̄ herodiane ꝑticeps erit malitie. Perodiana ꝟo malitia fuit. naſcentē velle extinguere religionē Si quis gͦ religonis vel ſanctitatis ortū vel ꝓfectū vel ꝯſūmatōem impedit vel ꝑſequit̉ talis cū herode xp̄m ꝑſequit̉. Hec bern̄. Dicite inqͣꝫ vulpi illiEcce eijcio demonia. ⁊ nō pn̄t reſiſtere. cū ſint maioris ptātis qͣꝫ herodes ⁊ ideo non habeo timere eū. ⁊ſanitates .ſ. in corꝑe ⁊ in aīa ꝑficio. hodie ⁊ cras .i.paucis diebꝰ vſqꝫ ad tēpus paſſionis mee. ⁊ terciadie ꝯſumor ꝑ mortem Quaſi diceret Herodes nonpoterit me impedire. quin faciā qd̓ intendo Tangitaūt intentōem in tribꝰ dietis. prima ꝯſiſtit in demonū expulſione. ſcd̓a in infirmitatū curatōe. tercia inofficij ſui ꝑ crucis patibulū ꝯſummatōe. tūc em̄ ꝯſūmata ſunt oīa de ip̄o in lege ⁊ ꝓphetis dicta. vn̄ dixitꝯſummatū eſt. Et notandū qͣꝫ aduerbia hodie ⁊ craſſingillatim reddenda ſunt ꝟbis vt ſit ſenſus. hod ieeijcio demoīa. ⁊ cras ꝑficio ſanitates. primo em̄ eſtdemonū eiectio. poſtea ſanitatis collatio. tercio ſanitatis collate ꝯſummatio Miſtice prima dieta fuit hoſtis expulſio. ſcd̓a nature vulnerate ꝑfcā ſanatōtercia hoīs ad deū recōciliatio. Moral̓r prīa dietaꝯſiſtit in abiectiōe vitioꝝ. ſcd̓a in collatione ꝟtutū⁊ exercitio moꝝ. tercia in adeptione p̄mioꝝ. Un̄ inozee. Uiuifieabit nos poſt duos dies ⁊ in die terciaſuſcitabit nos .ſ. ad glorificādū. Uel iſti tres dies fignificāt tres ꝑtes pm̄e. q̄ ſūt ꝯtritō cū dolore. ꝯfeſſiocū pudore. ſatiſfactio cū labore. Et ſubiungit de loco paſſionis. vbi ꝯſummabit̉ ꝑ mortē dicens Uerūtn̄ oꝫ me non facili nccītate. ſed patris ⁊ mea voluntate. hod ie ⁊ cras ⁊ ſequēti cras .i. paucis diebꝰ ambulare .ſ. ad locū paſſionis qꝛ non capit .i. nō ꝯuenitabſolutē intelligēdo nō trāfitiue. nō capit inqͣꝫ ꝓphetā .ſ. me ꝑire .i. occidendi extra hirl̓m vbi mei ꝓphete ſunt occiſi. ibi ego caput ꝓphetaꝝ de quo oēs prophete ſcripſerūt debeo īmolari. vbi .ſ. nō dn̄at̉ herodes ſꝫ pylatus. Ex quo pꝫ ꝙ mors mea non eſt in poteſtate eius. ſicut nec hora nec tempus. Quaſi diceret. Bene ſcio qn̄ debeo mori. ſed ip̄e non. bene ſciolocū paſſionis mee. ſed ip̄e non Utinam ⁊ hodie predicatores ⁊ p̄lati ac fideles ceteri a doctrina ⁊ ꝯfeſſion veritatis. timore principum ⁊ maloꝝ hoīm nonceſſarent. ſed xp̄m imitando veritatem coram hoībꝰꝯfiterent̉ audacter ⁊ defenderent.OratīoOmine iheſu xp̄e da mihi fructū bonorumbpeꝝ feruenter facere. in eis iugiter ꝑſeuerare. ne fine fructu inuentus merear ſuccidi⁊ in ignem mitti Da etiam mihi deus meus. vt nōſim deorſum inclinatus ꝑ culpam. ſed ſurſum reſpiciam ꝑ iuſticiā. nec a mentis rectitudine curuatusterrena ⁊ tranſitoria cogitē ⁊ diligā. ſꝫ ad celeſtia cōtemplāda. mentis oculos erigaꝫ ⁊ eterne felicitatisd̓itias reqͥram O dn̄e vide me ꝑpietatē. voca me ꝑinternā inſpirationē. ſana ꝑ pctī remiſſione. tange

per ſatiſfactionis dolorem. erige ad ſuperna per amoris feruorem. Amen. De ydropico ⁊ exhortatione ad humilitatē ⁊ miſeri cordiam.Capitulū LXXXEinde ibat ieſus perciuitates ⁊ caſtella docens ⁊ indifferēterpredicans. non perſonas accipiens. Etfactum eſt vt dum intraret in domum cuiuſdaꝫ principis phariſeoꝝ ſabbato manducare panem neceſſitatis. non delicias. non fercula voluptatis. noīe em̄panis vite neceſſaria excluſis ſuꝑfluis deſignantur.ꝑuis quippe erat cōtentus. nec receptori oneroſus.Supponendū eſt ꝙ intrauerit ab eo inuitatus. quiadn̄s non venit ad ꝯuiuiū phariſeoꝝ niſi rogatus quiinuitabant eū non ex deuotōe ſed malicioſe Ad ꝯuiuiū aūt publicanoꝝ acceſſit etiā nō rogatus Phariſei em̄ ſe iuſtos ⁊ ſanos reputabant. nec medico egere. ſed publicani ſe peccatores ⁊ infirmos ꝯfitebantur ⁊ medico indigere Ideo iſtos vt illuīet preoccupat. illos aūt rogatus vt ſe humiliēt expectat. Et ipſi obſeruabant eū inſidiando. vt vel in eius factis viderent aliquid vnde eū reprehendere ⁊ accuſare potuiſſent. Uagna malicia eoꝝ qui eū paſcebant̉. ⁊ ſibi inſidias ꝑabant. cū eo comedebant. ⁊ ip̄m mordere volebant. Et ecce homo quidā ydropicus erat ante illum. ſperans de infirmitate remediū. Et reſpondens ieſus non ad verba qꝛ ſibi queſtio nō ꝓponebat̉ſed ad cogitatōes phariſeoꝝ ⁊ legiſlatoꝝ. qm̄ cogitabant curatōnem in ſabbato eſſe illicitā. in quo deiſapīam ſe habere monſtrabat qui corda hoīm intellexit. dixit ad eos. Si licet ſabbato curare. ſic interrogat vt ex dictis ꝓprijs eos ꝯfutet. At illi tacueruntUbi beda. Sed merito interrogati tacent. qꝛ ꝯtra ſedictū quicquid diterint vident. Naꝫ ſi licet ſabbatocurare. quare ſaluatorem an curet obſeruant. Si nōlicet quare ipſi ſabbato pecora curant Tacebāt ergoqꝛ neſciebant quid dicere debuiſſent. Iſte ydropicus non petebat ſanitatem. qꝛ infirmitas ꝓ eo loquebat̉ Uel ꝓpter iudeoꝝ pn̄tiam nō audebat in ſabbato petere curatōem Ipſe em̄ apprehenſum eum ſanauit tangendo. ac dimiſit libere fine precio. qꝛ ꝑ impoſitōem manus ipſum curauit ⁊ poſtea manū retraxitTetigit eum non cā neceſſitatis ſed humilitatis. ⁊vt diuinitatē in carne on̄deret eū ſanauit. Ubi cirillus. Reglectis ergo iudeoꝝ inſidijs liberat a morboydropicū qui metu phariſeoꝝ remedia non poſtulabat ꝓpter ſabbatū. ſed ſolū aſtabat vt ex aſpectu miẜtus eius ſanaret eū. qd̓ dn̄s agnoſcēs nō poſtulabatab eo ſi vellet ſanus fieri. ſed ꝓtinus eū ſanauit. Etrn̄dens cogitationibꝰ eoꝝ quibꝰ murmurādo cogitabant factū illud eſſe illicitū. on̄dit illud eſſe licitū ꝑexemplū aīalis bruti. cuius ꝑiculo licitū erat etiamẜm ipſos occurrere in ſabbato. Si em̄ licet tūc ſubuenire pecori qd̓ eſt opus cupiditatis. multo magislicet ſubuenire hoī ꝓpter que facta ſunt aīalia bruta.⁊ qui factus eſt ad ymaginē dei. qd̓ ē opus caritatisUn̄ beda. Cōpetenti gͦ exemplo ſoluit qōnem. vt on̄dat eos violare ſabbatū in oꝑe cupiditatis qui eumviolare arguūt in oꝑe caritatis His phariſes ſil̓es