et muliere curuata¶ Capitulum. Lxxix.
que aufert animi libertatē. ꝓ qͣ magnanimis virisoīs debet eē ꝯtentio. Et iō ẜm glo. Magnū viciū ēiactantia ⁊ humane laudis ambitio. que de ſe eſtimari appetit qd̓ in ſe nō hꝫ. ⁊ gloriā ſuā nō dei q̄rit.Ecōtra ꝟo magna ꝟtus eſt humilitas. q̄ ſe nihil reputat ⁊ ſolius d̓i gloriā q̄rit. eiqꝫ ſoli placere appetitHec eſt etiā cā cur mādata dei nō impleamus qꝛ nōhumiles. ſꝫ ſuꝑbi ⁊ ambitioſi ſumus. p̄ſumentes deinduſtria a viribꝰ nr̄is vt ad ea implenda nequaqͣꝫhūiliari poſſumus Uel hoc impediuit iudeos a fidexp̄i in ꝑte qꝛ ſolū attendebāt. ⁊ adhuc intendunt adgl̓iam ⁊ exaltatōem tꝑalem dandā eis ꝑ meſſyā. videbant aūt xp̄m pauꝑem ⁊ abiectū. ⁊ iō non receperūt eū. nō attēdentes ſcripturas ꝓphetaꝝ. q̄ de eiuspauꝑtate ⁊ abiectione loquūt̉. gloria aūt ⁊ exaltatōq̄ ꝑ xp̄m danda ꝓmittit̉. illa ē gl̓ia celeſtis. quā nōintelligebāt. iō gl̓am q̄ a ſolo deo eſt non q̄rebant̉. ⁊ꝓpter hoc in infidelitate ꝑmanſerūt. Ip̄e ſolus pōtxp̄o pauꝑi ⁊ abiecto credere. q̄ nō ꝓpriā. ſꝫ dei gl̓amq̄rit. Ubi de vitio vane ⁊ humane gl̓ie ſic d̓t beda.Hoc aūt viciū caueri melius nō p̄t. qͣꝫ vt ad ꝯſcientias nr̄as redeamus. noſqꝫ puluerē eē ꝯſideremus. ⁊ſi qͥd boni nobis ineſſe dep̄hendamus. nō nobis ſeddeo aſcribamus. Hec beda. Ubi ⁊ criẜ. Uanā gloriam fugiamus oī ſtudio. Et qualiter eā ſuꝑabimusais. Si ad aliam reſpexerimus gloriā q̄ ex celis eſta qua eijcere nos hec cogit Que igit̉ nobis ſpes eritſalutis. cū iuſſi eē ab his exteri que hic ſunt exteri acelis ſumus ⁊ eoꝝ que illic ſunt. Quid hac inſenſibilitate deterius fiet vnqͣꝫ. cū ẜm vnāquamqꝫ diemea que iudicij ea que regmaudientes. eos qui ſubIōe ⁊ in zodomis erāt imitemur exꝑientia reꝝ expectantes oīa diſcere. Et nimiꝝ ꝓpter hoc omnia illa ſcripta ſunt vt ſi quis futuris decredit. ab his quefacta ſunt manifeſtam ⁊ de futuris demonſtrationeꝫaccipiat. Hec igit̉ intelligentes ⁊ p̄ter ita ⁊ futura.paꝝ ſaltem reſpiremus a difficili hac ſeruitute ⁊ aliquam aīe faciamus rōnem. vt ⁊ p̄ſentibꝰ ⁊ futurispotiamur bonis. Hec criſoſto.¶ Oratio.Omine iheſu xp̄e ſana me languidū longolanguore male vexatū. ⁊ paraliticū diutinocorpore boni grauatū. da mihi vt ſurgam recedendo a pctō. ac tollā grabatū portando onus penitentie ꝓ eo. ⁊ ambulem ꝓficiendo in bonum. ⁊ debono in melius. ⁊ eundo de ꝟtute in virtutē ſanusquoqꝫ factus tuo beneficio ſtudeam a pctīs abſtinere decetero. ne deterius mihi aliquid ꝯtīgat vel hicvel in futuro Da etiā mihi bone iheſu vt te humileꝫſequens. humanā ⁊ terrenam gloriaꝫ ꝯtemnam. aclaudari ⁊ me ſuꝑ alios efferre nō cupiā. ſed tui ſolius gloriā querā ⁊ tibi ſoli placere appetam Amen.De arbore infructuoſa. ⁊ muliere curuata¶ CapitulumLXXIX.T relictis illis in incredulitate ſua. iterum abijt iheſus in galileam Cumqꝫ ibi maneret ⁊ doceret. aderant eo tꝑe quidā iudei nunciantes chriſto ꝙ pylatus quoſdam de galileis. ſcilicet viginti viros duꝫ
ſacrificarent. ⁊ in actu ſacrificijs occupati eſſent interfecit. ⁊ ſanguinem eoꝝ cum ſacrificijs miſcuit qꝛmorte cū ſacrificijs ꝯcurrente. ſanguis interfectorūcū ſanguine ſacrificioꝝ mixtus fuit. Ecd̓m cyrillū.iſti erant ſequaces dogmatū iude galilei cuius mentionē lucas in actibꝰ apl̓oꝝ facit. qui dicebat ꝙ illicitū erat iudeis cognoſcere aliquē dn̄m preter deū.⁊ multi ꝯſenſerūt ei intantū ꝙ ꝓhibebant oblatōesſtatutas a ppl̓o fieri ꝓ ſalute romani imꝑij. de quo pilatus indignatus venit ſuꝑ eos ſacrificantes ẜm ritūſuum. ⁊ inter ipſas victimas qͣs ritu legis ſe offerreputabant eos occidit. ita ꝙ ſanguis offerentiū oblatis victimis miſceret̉ Unde orte ſunt inimicicie inter ip̄m ⁊ herodē. qꝛ galilei de herod is ptāte erāt. Etqꝛ aliqui de vulgo illam occiſionē ſubitā ⁊ horrendāhorribilibꝰ peccatis ipſoꝝ occiſoꝝ imputabāt credētes iuſtiſſime eos talia paſſos eſſe. narrauer̄t hoc ſaluatori volētes perciꝑe quid ei ſuꝑ hoc videret̉ Dn̄saūt nō negat. ſed ponit eos pctōres fuiſſe ⁊ ꝓpter hocperijſſe. nō tn̄ aſſerit talia eos paſſos eſſe tanqͣꝫ peiores nō patientibꝰ. qꝛ talis mors nō eſt argumentumſufficiens ꝙ grauius peccaſſent̓ ceteris oībus. qꝛ frequenter deus pctā minus grauia punit in pn̄ti vita.⁊ grauiora poſt vitā pn̄tem differt grauius puniēdaMiſtice pilatus fignat dyabolū ſꝑ aīas occidere ꝑatum. ſanguis exprimit pctm̄. ⁊ ſacrificia bonas actōnes galilei qui interpretant̉ tranſmigrantes fignāthuius mundi viatores. mors quoqꝫ iſtoꝝ corꝑalis ſignat ſpūalem mortē eoꝝ qui nō pure offerūt ſacrificia. Pilatus ergo ſanguineꝫ galileoꝝ cū ſacrificijseoꝝ miſcet. qn̄ dyabolus p̄ces. elemofinas. ieiuniaceteraqꝫ bona oꝑa fideliū vel mortifera carnis ⁊ ſanguinis delectatōe vel odij meditatōe vel inuidie furore vel hūane laudis ambitōe vel ſiniſtra intentōe. velalia qͣlibet nepharia peſte ꝯmaculat. vt qͣꝫuis oblatadn̄o videant̉. nihil tn̄ ꝓſint offerentibꝰ ſed potius interdū fiant in pctm̄. De iuda em̄ qui inter ſacrificiapoſitus ꝓditōem dn̄ici ſanguinis cogitabat ſcriptūeſt. Et oratio eius fiat in pctm̄ Et ait dn̄s eis qͥ hecſibi nūciabant. iudeos nō minus illis galileis ſceleratos. ⁊ niſi de peccatis penituerīt ſimiliter in corꝑe⁊ aīa perituros. Sola em̄ pm̄a liberat a ꝑiculo qꝛ eſtſcd̓a tabula poſt naufragiū. Illi quidē galilei nō ſolum qꝛ pctōres fuerunt. ſed ⁊ in terrorē alioꝝ punitiſunt. qꝛ freqn̄r mouent̉ hoīes ad pm̄am ex morte alioꝝ horrida ⁊ repentina. Unde criẜ. In hoc aūt oſtendit ꝙ illos ꝑmiſit talia pati. vt viuentes alienis periculis territi fierent heredes regni. Quid igit̉ dicēsvt melior ego fiam ille punit̉ Nō ideo. ſed puniturquidem ꝓpter alia crimina. fit vero ex hoc videntibꝰſalutis materia. Deinde ponit aliud exemplū de decem ⁊ octo hieroſolimitis. qui dū edificarēt quādāturrim in ſyloa ſubito cecidit ſuꝑ eos ⁊ oppreſſit. punitiqꝫ ſunt inſtrumēto ſue offenſionis. quā ruinā aliqui imputabāt enormitati pctōꝝ ſuoꝝ. de quo ſil̓emſnīam dicit xp̄s ſicut ⁊ de primo exēplo ſupradictoUnd̓ beda. Illi etiā hieroſolimite a ruina turris oppreſſi ſignificāt iudeos qui penitere noluerint cū menibꝰ ſuis eē ꝑituros Illa turris fignat illū q̄ ē turrisfortitudīs. merito ē in ſyloa q̄ īterp̄tat̉ miſſꝰ. ſignat