et paralitico¶ Capitulum. Lxxviii.
corpus miraculoſe Uerūtn̄ qꝛ figura eſt. deficit a figurato. iō iſta piſcina nō ſanabat niſi corpus ⁊ vnavice nō ſanabat niſi vnū. baptiſmus aūt ꝑtingit adaīaꝫ. ⁊ ſanat oēs quotquot veniūt ad ip̄m. niſi ponātimpedimentū. Hec itaqꝫ piſcina ſanās īfirmitatesinuiſibili ꝟtute. apparuit an̄ baptiſmū xp̄i. ad ſignādā ꝟtutē hꝰ baptiſmi. quīqꝫ porticus hn̄s .i. aditusꝑ quos ſignāt̉ lex. ꝓphete. agyographia. euāgeliū ⁊apoſtolica doctrina. hec em̄ quīqꝫ mētioneꝫ faciūt dexp̄i baptiſmate. qͣſi ad xp̄m p̄bens aditū. tria primafiguratiue. duo alia exhibitiue Per angelū deſcendentē in piſcinā ſignat̉ xp̄s. qͥ d̓r magmi ꝯſilij angelus. ip̄e em̄ deſcendēs in iordane. vim regeneratiuādedit aqͥs. tactu ſanctiſſime carnis ſue Sꝫ qm̄ d̓inaꝟtus nō alligat̉ ſacr̄is. ideo ad hoc ſignificandū. lāguidus iſte de quo hic agit̉. nō fuit ſanatus ꝑ deſcenſum in piſcinā. ſꝫ ꝑ xp̄i ſermonē. cū ei dixit ſurge ⁊tolle grabatū tuū ⁊ ambula. Multī erāt ibi infirmiſꝫ vnus ſanabat̉. qꝛ ſolus in vnitate fidei ⁊ eccīe quevnū deū colit. ꝯſiſtens iuſtificat̉. vnus dn̄s. vna fides. vnū baptiſma Ue gͦ illis q̄ vnitatē odiunt. ⁊ inhoībꝰ ꝑtes faciūt. Erat aūt ibi paraliticus. iacensin grabato ⁊ trigintaocto annos hn̄s in infirmitateſua In quo on̄dit̉ infirmi patientiā. qui tot annis expectauit eripi. ⁊ nō deſiſtebat. ⁊ ꝑ hoc dignior ad ſanandū apparebat. Iſte eī ꝓpter pctm̄ p̄cedens infirmitatē incurrerat ⁊ diu punitus fuerat. ⁊ qꝛ penā patienter ſuſtinuerat. ideo dignū erat vt ei ſubueniret̉Propter qd̓ dn̄s nō ſolū oculo corꝑis. ſꝫ etiā miſeratōis eū videns. dixit ei Uis ſanus fieri qͣſi diceretIn voluntate tua eſt. qꝛ tu tibi ꝑ pctm̄ fuiſti cā infirmitatis. ⁊ ideo voluntatē ad me a pctō ꝯuerte. ſicutad auctorē ſalutis ⁊ curaberis Nō petit qͣſi dubitāsde volūtate. ſed vt eū erigat in ſpem ſanitatis. de quaiam qͣſi deſꝑabat ⁊ vt magis excitet deſideriū eius.qꝛ ꝑ hoc homo dignior efficit̉ acciꝑe dei donū. Rn̄dit ei languidus. on̄dens ſuū deſideriū Dn̄e hoīemnon habeo. vt cū turbata fuerit aqͣ. mittat me in piſcinā Dū em̄ venio ego. alius an̄ me deſcendit Quaſi diceret̉. Multū deſidero. ⁊ bene habeo voluntatēſed inopia tanta eſt ꝙ non habeo adiuuantē ⁊ portātem ⁊ ego tam debilis ſum ꝙ ita cito ſicut alij venirenon poſſum. Peccator em̄ oī deſtituit̉ auxilio humano. ⁊ hoc quidē facit peccatū in hoīne ipſo. qꝛ tollitcommunionē ſanctoꝝ. ꝑ quam deberet habere ad iutorium ab alio. ⁊ vulnerat ip̄am naturā. ꝑ quam deberet habere auxilium in ſeip̄o. Hoc aūt dicebat ꝑaliticus quia videbat iheſum fortē ⁊ aptum ad portāduꝫ eū. ⁊ magnū reputaret ſi in hoc ei ſeruire velletSed ſtatim ꝯtulit ei maius beneficium. videlicet ſavitatem ꝑfectam Un̄ ſequit̉. Dicit eī iheſus. Surge reſtitutus ſanitati. tolle grabatū tuum. reſtitutuspriſtino vigori ⁊ ambula. ad declarationē diuini miraculi. Grabatum ſyriace dicitur a graba qd̓ eſt caput. qꝛ eſt lectus portabilis in quo tantū capiti aliquid ſubtractū eſt. ⁊ ſolum caput in ſtramēto requieſcit. ſicut pauꝑes infirmi habere ſolent. Et ſtatimſanus factus eſt. quia diuina virtus infinita eſt ⁊ ininſtanti oꝑat̉. ſanitas autem que virtute nature reſtituitur. in tempore eſt ⁊ non in inſtanti acquiritur.
⁊ ſuſtulit ſeu portauit̉ grabatū ſuum ⁊ ambulabat inſignū reſtitute virtutis. Et ſic portat penitens onuspeccati in quo prius requieuit. qn̄ īmunctam ſibi ꝓpeccato pm̄am ſuffert. ⁊ ambulat ſicut gradu corporis ita ꝓfectu virtutis Grabatū em̄ in quo iacet peccator eſt peccati delectatio. qꝛ qͣꝫdiu homo portat̉ abiſto grabato vel de eo ſurgere nō p̄t infirmus eſt. ſedcū ſurgit de eo ⁊ portat eū. tunc eſt ꝑfecte curatōis ſignū. ſed multotiens impedit̉ homo ne portet grabatum ſuū ꝓpter peccati ꝯſuetudinē. Sic ergo factū eſtmiraculū ⁊ intus in aīa ⁊ exterius in corꝑe. Ad literam quippe p̄cepit vt ſurgeret ⁊ tolleret grabatum. ⁊ambularet. vt on̄deret ꝑfectam ſanitatē hoī reſtitutam. In oībus em̄ miraculis ẜm ipſius nature optimū dn̄s opus fecit ꝑfectū. ſicut de aqͣ ꝑfectū fecit vinū. qꝛ dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Rihilominus tn̄ hec triain iuſtificatōe p̄cepit pctōris. primo ꝙ ſurgat recedendo a pctīs. ſcd̓o vt tollat grabatū portando onuspm̄e ꝓ eo. tercio vt ambulet ꝓficiendo in bonū. ⁊ debono in melius. ⁊ eundo de ꝟtute in virtutē. Cōfidera hic ꝙ triginta octo annos iſte infirmus hēbat. ettn̄ non deſꝑabat. in quo pctōribꝰ exemplū dat̉ patientie. ⁊ vt ꝑſeueranter inſiſtant orōni cū ſpe ſalutisꝯſequende ab eo qui ait. Petite ⁊ accipietis. q̄rite⁊ inuenietis. pulſate ⁊ aperiet̉ vobis. Unde criſoſt.On̄ditur patiētia ꝑalitici. triginta em̄ ⁊ octo ā nosmanens hic. ⁊ ẜm vnūquemqꝫ annū alios quidē erutos videns. ſeip̄m vero detentū egritudine. neqꝫ itarecedit neqꝫ deſꝑauit. Et nimiꝝ nō ſolū preteritorūtriſticia. ſed ⁊ futuroꝝ deſꝑatio ſufficiēs erat euꝫ niſipatiens eſſet abigere ab hoc loco. Sed tunc quideꝫinfirmitas impedimentū volenti curari fiebat. nuncaūt dn̄s vnuſqͥſqꝫ eſt accedere. Nō em̄ angelus eſt qͥturbat. ſed angeloꝝ dn̄ator qui oīa oꝑat̉ Non ē nūcdicere. laborantē hoīem non habeo. nō eſt dicere. inquo venio deſcendere. alius an̄ me deſcendit. ſed ⁊ fiorbis terraꝝ vniuerſus veniat. gr̄a non ꝯſumit̉. neqꝫactio finit̉ ſed ſil̓ manet ⁊ talis qͣlis ante hoc. ⁊ ſic ſolares radij ꝑvnāquamqꝫ illuīant diē ⁊ nō ꝯſumunt̉neqꝫ a multa largitōe minor eius fit lux. ita ⁊ multomagis ſpūs actio in nullo minuit̉ a multitudīe eoꝝqui potiunt̉ ea. Et iteꝝ. Erubeſcamus dilecti ⁊ ingemiſcamus in multa defidia. Triginta ⁊ octo annoshabebat aſſiſtens ꝑaliticus ⁊ nō potitus eſt his q̄ volebat. ⁊ nō potiebat̉ non aꝓpria negligentia. ſed prepeditus ab alijs ⁊ vim patiens. ⁊ neqꝫ ita torpebat.Nos aūt ſi decē diebꝰ aſſiderimus ſtudioſe ꝓ aliquorogantes ⁊ nō potiti fuerimus. negligimus de reliquo eodē vti ſtudio. Et hoībꝰ tanto quidē aſſidemꝰtꝑe militantes ⁊ afflicti. ⁊ in fine multotiens ab ip̄aſpe excidentes. dn̄atori vero clementi vbi oīno eſt reciꝑe retributōem multo maiorē. laboribꝰ nō ſuſtinemus aſſidere cū decenti ſtudio. Et qͣnto hec ſupplicatio digna. Et ſi nihil ſuſcipe eſſet. hocip̄m .ſ. ꝯtinueei loq̄. nōne infinitis dignū bonis eſſet eſtimare Sꝫlaborioſum ais. ꝯtinua orō. Et que tibi gr̄a vtiqꝫ eſſet vt eius rei ſuſciꝑes mercedē. ſi nō laborioſa hecres eſſet. Qm̄ circa illa magis anima affectuoſe diſponit̉ ꝓ quibꝰ laborauit. Hec criẜ. Conſidera eriaꝫꝙ ſicut dn̄s requiſiuit infirmum ſi vellet ſanus fieri