¶ Capitulum. Lxviii.
et religioſorū defectibus⁊ in delicijs fuerunt. tm̄ de tormēto ⁊ luctu habebūtUtinā multi mercēnarij ⁊ p̄ſeudo paſtores hec attederent. qui plus de ſeip̄is etiā ſanis qͣꝫ ſuis ſubditisetiā infirmis ſoliciti ſunt. pluſqꝫ ſibi ī voluptatibꝰqͣꝫ ſubditis in nccītatibꝰ ꝯdeſcendunt. Et ideo ſepehmōi mercēnarij. diris a deo caſtigant̉ flagellis. ſꝫintelligere nolūt. vn̄ hec flagella ꝓcedūt. cōquerentes qn̄qꝫ de ꝑcuſſionē. ſꝫ tacētes de cā mouente. ẜmillud qd̓ cōiter d̓r. ꝑcutit̉ puer ⁊ querit̉. ſꝫ cā tacet̉Quandoqꝫ etiā iuſto dei iudicio tales in nccītate deſerunt̉ ab alijs vt ſicut fecerūt. fiat ⁊ ip̄is. ⁊ vtinā hecſaꝑent ⁊ intelligerēt ⁊ ſe emēdarēt. Septimū maluꝫ qd̓ p̄cedenti ſepe malo eſt annexū. eſt maledictūcurioſitatis viciū a quo tam in faciendo qͣꝫ vtendo.tanqͣꝫ a venenoſo ſerpente. eſt oībꝰ dei ſeruis abſtinēdum Curioſa em̄ qui faciūt ⁊ q̄ eis vti volūt mūdoviuunt ⁊ ſeruiūt. Talia nāqꝫ ſunt ornamēta mundi⁊ blaſphemia dei. Qui ꝟo in puritate ꝯſcientie intendit viuere. miꝝ quō in faciendo vel vtendo ſe audet hac fece fedare Eſt em̄ ꝑiculoſum. ⁊ ē valde magnū viciū Primo qꝛ tꝑs ad laudandū deū ꝯceſſumꝑdit̉. ⁊ ꝯtra ip̄m in vanis expendit̉ Multo em̄ plusde tꝑe occupat curioſum opus qͣꝫ expediat. ⁊ hoc valde malū eſſe nullus ſapiēs ignorat. Scd̓o qꝛ facienti eſt cā vane glorie ⁊ iactantie O quotiens cogitat⁊ recogitat ac mente reuoluit. etiā qn̄ non oꝑat̉. acetiam qn̄ d̓inis intendere debet vt pulchꝝ opus faciat O quotiens illud aſpicit ⁊ inde ſereputat. ⁊ apd̓alios reputari vult ⁊ ſe iactat. Tercio qꝛ etiā ei cuifacit eſt cā ⁊ occaſio ſuꝑbie. Tali em̄ oleo ignis ſuꝑbie nutrit̉ ⁊ magis accendit̉ Iam ſicut rudia groſſa ſunt humilitatis fomentū. ſic curioſa ⁊ pulchraſunt ſuꝑbie nutrimentū Quarto qꝛ eſt materia ⁊ occaſio retrahendi aīm a d̓o. Nam ſcd̓m greg. Tantoquis a ſuꝑno amore diſiungit̉ quanto inferius delectat̉. Quinto qꝛ eſt ꝯcupiſcētia ⁊ voluptas oculoꝝ.Ad nihil em̄ talia curioſa valere vident̉. niſi vt ind̓oculi paſcant̉. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiā aīmus ex eis diſtrahit̉Sexto qꝛ multoꝝ alioꝝ ē laqueus ⁊ ruina. Nā aliareſpicientes multis modis on̄dere pn̄t. vel delectabiliter inſpiciēdo ⁊ ſimilia ꝯcupiſcendo vel trahendo ⁊ maledicēdo ſeu alijs ſcandalū ⁊ malū exemplūinde trahendo. ¶ Cogita ergo quotiens deus offendi poterit. anteqͣꝫ illa curioſitas deleta ſit. De oībꝰaūt illis offenſis. ip̄e qui tale opus fecit vel fieri ꝓcurauit. eſt in cā ⁊ ꝑ ꝯſequens in culpa. Ecce quotmala ex tali curioſitate ꝓueniunt. Ad huc eſt ⁊ aliudmalū magnum valde. qꝛ curioſitas directe obuiatpauꝑtati Et vltra omnia predicta eſt hoc malū. ꝙ leuis ac vani ⁊ incōſtantis aī eſt indiciū. ⁊ ſuꝑbie incorde letantis fignū. Hoc aūt malum curioſitatisnon ſolum reꝑit̉ in clericis ſed etiā pleriſqꝫ religioſis. Quidā em̄ eoꝝ relicta ⁊ qͣſi ꝯtempta antiquoꝝpatꝝ ſimplicitate ⁊ humilitate. nouitates ſecularesin multis ad vſum ꝑtinentibꝰ adinueniūt. ⁊ diabolum adulterantē cū ſuis ſatellitibꝰ in religionem introducūt. Unde non vident̉ filij religionis veri ⁊ legittimi. ſed potius adulteri. qꝛ a ſanctis patribꝰ degenerantes adulterinas nouitates ⁊ curiofitatesad inueniunt. ⁊ qͣles ſunt talia oꝑa faciunt Unde de
eis illud vulgare dici poteſt. Qualis erat mulier. tale cōquebat olus. Miniſtri gͦ dyaboli ſunt. qꝛ opuseius faciendo ſibi ẜuiunt. ⁊ ideo ꝓpter nullū de mundo tale opus quis facere dꝫ. necvelle ꝓ ſe fieri etiamſi gratis fieret. qꝛ nulla de cauſa peccato eſt ꝯſentiendum. ⁊ ab offenſa dei eſt omnibꝰ modis abſtinendūNam vt dicit anſel. Omne pctm̄ per preuaricatōeꝫdeū ex honorat. Si ergo peccare eſt deū exhonorare.hoc homo facere non deberet. etiam ſi nccē eſſꝫ ꝑireomnē qd̓ deus non eſt. Miꝝ ergo valde quō homuncio cims ⁊ puluis tam audacter deū ⁊ tantam maieſtatē preſumit offendere. Unde bern̄. Tangit montes ⁊ fumigant ⁊ tam tremēdam maieſtatē audet irritare puluiſculus vno leui flatu diſꝑgendus ⁊ miniie recolligendus Et ſi ꝓpter nullū aliū curioſa facere deberes. quāto magis offendis ſi ꝓprio motū adſolaꝫ ꝯplacentiā talia facis volens magis ꝯplacerecreature qͣꝫ creatori. Ex premiſſis igit̉ apparet aliqͣntulū in quali ⁊ quanto ꝑiculo ſit hodie ſtatus clericorum ⁊ qͣnta per eos veniunt ſcandala. quantāqꝫ ꝑſecutōem ſuſcitant in eccl̓ia. Illi em̄ vere eccleſiā ꝑſequunt̉ qui vitijs ⁊ malis exēplis ꝑſequunt̉ Illi acerbius ſanguine fundunt. qui xp̄m quantū in ipſis eſtin hoīe occidunt. Undebern̄. Si dn̄ s ꝓpriū ſanguinē dedit in preciū redēptōnis aīaꝝ. nōne tibi videt̉grauiorē ſuſcitare ꝑſecutōem qui ſuggeſtione malaexemplo ꝑnicioſo ſcandali occaſione auertit ab eoaīas quas redemit ab illo qui ſanguinē illum fudit.Et iteꝝ. Quis obſecro laycoꝝ auidius clericis acqͥrit tꝑalia. ineptius vtit̉ acquiſitis Cū tantū faſtū videant layci in ſuppellectile clericoꝝ. nō ꝑ eos potiusinuitant̉ ad mundū diligendū qͣꝫ negligendū. Uedice̓ cura teip̄m. ſi mūdū predicas ꝯtemnendū. ꝯtēne tu prius. ⁊ ad ip̄m alios efficacius inuitabis. davoci tue vocē virtutis. ꝯſonet vita verbis ⁊ ſtatī eritin ore tuo viuus ⁊ efficax ẜmo dei ⁊ penetrabilior oīgladio ancipiti. Non ſic ꝓfecto eſſe. ſed ſicut ppl̓usſic ſacerdos. ſic̄ laycus ſic ⁊ clericus. vterqꝫ cupit.vterqꝫ diligit mundū ⁊ ea q̄ in mundo ſunt. Laīcustn̄ cū labore. ſed clericus ſine labore volūt poſſideretotū mundū. Coīcare volunt cupiditati ⁊ ſuꝑfluitati hoīm ſed nō labori. Peccare volūt ſed nō flagellari cū hoībus. vnde timendū eſt ꝙ flagellent̉ cum demonibꝰ. Quō ſeculares nō expenderent ſubſtantiāſuā viuendo luxurioſe etiā in pn̄tia ſacerdotiū. quōnon intenderent vanitatibꝰ ⁊ lenocinijs huius ſcl̓iquō non eſſent inſolentes ⁊ elati. cum tantū faſtumtantā inſolentiā videant clericoꝝ. nōne in pn̄tia eorū irreuerenter abutimī elemofinis paupeꝝ De pr̄imonio crucis xp̄i nō facitis codices in eccleſijs. ſedpaſcitis pelices. impinguatis carnes. adornatis equos. Et vere in capitibꝰ oībꝰ oīm plateaꝝ diſperfiſunt lapides ſanctuarij. Platee late ſunt. ⁊ latā ē via q̄ ducit ad mortē Lapides ergo ſanctuarij .i. ſacerdotes ſunt in capitibꝰ .i. in introitu lataꝝ viaꝝ. docent eī ppl̓os ꝑ praua exēpla ingredivias latas q̄ ducunt ad morte. ⁊ demergunt in ꝓfundū inferni Dolor capitis in mēbra redūdat Et merito clamat ſancta ecc̄a hodie. ecce in pace amaritudo mea amariſſima. Multa eſt hodie ⁊ longe grauior qͣꝫ credi poſſit