¶ Capitulum. Lxviii.
et religioſorū defectibusUnde bern̄. Que ignorātia excuſare p̄t hoīem qui ſemngr̄m infantiū. doctorē inſipientiū ꝓfitet̉ Taſiumquippe dū quis ꝓmouet̉. recte a diabolo ſupra templi pinnaculū eleuat̉. cui diabolus qͣſi ſubſannādotūc loquit̉ Si filius dei es. mittēte deorſum Iaminter filios dei ꝯputatus es. iam ab his qui te noncognoſcūt videris eē qd̓ nō es Fac igit̉ aliqͥd vndelauderis. vn̄ glorioſus habearis. ⁊ vn̄ magnus abhoībus videaris Mitte te deorſum Quid em̄ tā propriū diabolo. qͣꝫ ſuadere vt vnuſquiſqꝫ indignus eccleſie ſe ſibi ſubmittat Et reuera hi tales ſꝑ deorſuꝫſe mittūt. qꝛ ſolas d̓itias dignitates ⁊ gl̓iam q̄rētesquotidie deteriores fiūt. Promotores etiā taliū inquacūqꝫ dignitate. qͣſi ſupra templi p innaculū ꝯſtituti. ſe ad ꝑſuaſionē ⁊ ꝯſiliū diaboli deorſuꝫ mittūtqn̄ ꝑ carnalē affectionē. vel aliam cām malā eos excecantē. talibus ꝯdeſcendēdo. eos ꝓmouēt vel eoꝝꝓmotōibꝰ acquieſcūt. Symea quippe ponit̉ in tecto⁊ latro in ſcalis corā ppl̓o. non ad ſui honorē. ſed adderiſionem. ſic etiā eſt de indigno in eccīa exaltato.Unde ſeneca. Loco ignominie eſt apd̓ indignū dignitas. Ut aūt d̓t grego. Ieceſſe eſt vt is qui p̄eſt queexempla ſubditis p̄beat ſollerter attendat. ⁊ tantisſe ſciat viuere quātis p̄eſſe Et ideo vt idē d̓t. non dꝫhoīm ducatū ſuſciꝑe. qui neſcit hoīes bn̄ viuendopreire. neqꝫ ad hoc eligat̉ vt alioꝝ culpas corrigat.qui qd̓ reſecare debuit ip̄e ꝯmittit. Et iteꝝ Durumquippe eſt vt qui neſcit tenere moderamina vite ſueiudex fiat vite aliene Hec grego. Sic ⁊ hodie apudmultos etiā religioſos in electionibꝰ ⁊ ꝓuiſionibꝰ timore dei poſtpoſito. ieſus .i. vir bonus ⁊ dignus acdei amicus. qui ſe ⁊ alios ſaluare ſtudet reprobatur⁊ barrabas latro īfignis .i. malus ⁊ īdignus ac xp̄ihoſtis. q̄ ſe ⁊ alios in aīa ꝑimit eligit̉. Unde qui intalibꝰ ꝓmotionibus faciendo vel ꝯſentiēdo culpabiles ſunt. ip̄o ſuo facto vel ꝯſenſu cū iudeis dicunt̉.Non hūc ſꝫ barrabā Et ideo timeāt tales ne alienati a ieſu ſaluatore ꝑteꝫ ſortitant̉ cū barraba latroneCales q̄ppe ſic electi ſunt ſubditis magis in ruinaꝫ⁊ ſcandalū. qͣꝫ in reſurrectionē ⁊ boni exemplum. ⁊hoc fermentū p̄latoꝝ corrūpit totam maſſam ſubditorū. qꝛ dū caput egrotat cetra mēbra dolent. Egrotant quidem ſed nō ſanant̉ qꝛ morbum nolimētangere habere vident̉ ⁊ intacti remanētes ꝑ eos quoꝝinter eſt debite nō corrigunt̉ Et ideo heu iā apd̓ plures de capite facta eſt cauda. de peiore poſterior. demgr̄o diſcipulus. ⁊ vtinā xp̄i non diaboli Sed timere hn̄t hoīes in his culpabiles. ne iuſticia ꝑ eosneglecta. ad ſuꝑnum iudicē querelā ſuam dirigat.⁊ ille voces queremonie eius ſuſcipiens. iuſto iudicio ſuo vindictā ſuā ſuꝑ p̄uaricatores rectitudinisinducat Et iſtud in multis talibus factū nouimus⁊ adhuc freqn̄r fieri videmus. ſed quidā miſeri ſicſunt excecati. ꝙ nec ꝯgnoſcere defectus ſuos volūt.vnde talia flagella ꝓcedūt. ⁊ id̓o ſepe grauiora eisſuꝑueniūt ¶ Quartū malū eſt qꝛ vnus beneficio vnonon eſt ꝯtentus. in aliorum clericorum preiudiciuꝫ⁊ damnum. plura occupat. ⁊ alijs eſurientibus ip̄eſe pompis ⁊ vanitatibus inebriat. Pauperum emimnccītatibꝰ ſubtrahit̉. quicqͥd diuitū vanitatibꝰ acce
dit. ⁊ multitudo ſeruoꝝ multitudinē paupeꝝ facit.vnde eſt qd̓ coīter d̓r. Quicquid delirant reges plectunt̉ achiui. Et qd̓ peius eſt interdū vnus ad vnuꝫetiā beneficiū minus ydoneus plura occupat. ⁊ quivnicū qͣꝫuis modicū vix officiuꝫ implere ſufficeret̉.plurimoꝝ ſtipendia ſibi vendicat. Plura quidem beneficia hn̄tibꝰ ꝑatur vagandi ⁊ delinq̄ndi materia.d̓inus cultus ⁊ hoſpitalitas in ipſis beneficijs minuitur. eccleſiaꝝ ꝯmodis ⁊ honori detrahit̉. q̄ ꝑ hoc inſpūalibus ⁊ tꝑalibus multipl̓r collabunt̉ Sed eſtoꝙ tales habeant diſpenſatōem ſuꝑ pluralitate beneficioꝝ. nunqͥd diſpenſatōem hr̄e poterunt ſuꝑ perpetratōe predictoꝝ maloꝝ. Que quidem mala tantaſunt ꝙ ſola ad damnatōem ſufficiunt ⁊ reū in infernū detrudere pn̄t. vbi vnus vt pl̓es in beneficijs eritvnus vt pl̓es in tormentis. Iſtos ẜm bern̄. ſupͣ montem excelſum valde dyabolus ducit. quibꝰ etiā oīaregna mundi ⁊ eoꝝ gl̓am on̄dit. ⁊ on̄ſa ſi ꝓcidēteseū adorant dare ꝓmittit. Et reuera poſtqͣꝫ auaricieſue ꝯſulendo multa beneficia adepti ſunt eū adoranteū colunt ⁊ venerant̉. eum quafi deū ſequunt̉. ⁊ poſteū in tenebris demergunt̉ ¶ Ubi nota quedā exempla de hac materia Guilhelmus parifien̄. ep̄s in theologia regens ꝯuocatōem fecerat mgr̄oꝝ. ⁊ ꝓpoſitaqueſtione de pl̓alitate beneficioꝝ. ſollerti ⁊ lōga diſputatōe ꝓbatū eſt duo beneficia dummō vnū quindecim libras parifienſes valeret ab vno teneri cū ſalute nō poſſe Hoc determinauit predictus ep̄s. hocoēs alij mgr̄i theologie determinauerūt exceptis duobꝰ .ſ. mgr̄o philippo pariẜ. cancellario. ⁊ mgr̄o arnoldo poſtmodū ambian̄. ep̄o. quid aūt predcō philippo ꝯtigerit audiamus. Agomzante in morte dn̄sguilhelmus ep̄s tanqͣꝫ bonus paſtor viſitauit. rogāseū vt ſingulari opinioni de pl̓alitate beneficioꝝ cederet. ⁊ oīa beneficia ſua vno accepto in manus eccīereſignaret. ſed rennuit dicens ſe velle exꝑiri vtrumeſſet dānabile plura beneficia ab vno teneri. Mortuus eſt gͦ ſic. ⁊ poſt paucos dies dicto pariẜ. ep̄o intetra ⁊ miſerabili forma apparuit. dicēs inter ceteraꝓpter pluralitatē beneficioꝝ ſe eſſe damnatū. ¶ Similiter alius quidā clericus magne lr̄ature apparēscuidā poſt mortē ſuā. ſe dixit damnatū ob hanc ſolācauſam qꝛ duas tenuit prebendas. Suꝑ hac eadeꝫqueſtione robertus romane eccīe cardinalis ⁊ mgt̄in theologia interrogatus morti vicinus rn̄dit. Dico iā migraturus a vita ꝙ mortale ⁊ dānabile ē plura tenere beneficia. Hoc idem ſcē memorie petruscantor pariẜ. ⁊ dixit ⁊ ſcripſit. Hoc idē mgr̄ guihardus cameracen̄. ep̄s verbo hmōi ꝯfirmauit Nolleꝫinquit ꝓ toto auro arabie vna nocte duo bn̄ficia detinere. ⁊ hoc ꝓpter diſcrimen incerte vite. Suꝑ hocetiā narrante bern. quondā dn̄i pape penitentiario.cū beate memorie grego. papa nonus interrogaret̉ſi poſſet de plenitudīe ptātis cum pluriū beneficioꝝdetentoribꝰ diſpenſare. rn̄dit. Non poſſum inqͥt niſitm̄ ſupervexatōe detinentiū diſpenſare. Quod forteideo dixit. qꝛ vt viſum eſt plura mala ac peccata grauia ⁊ ineuitabilia inde ſubſequunt̉. ſuꝑ quibꝰ faciēdis diſpenſatio cadere nō videt̉ qꝛ pctm̄ in nullo caſuꝯcedit̉ Quis ergo erit ſapiens qui ſe fallat. ⁊ tan