Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

hominum Capitulum. Lxvii.

⁊ ſic de pane illo edat Hūc panē dat dn̄s ꝑ p̄latosmūdis ⁊ pctō dn̄antibꝰ. qꝛ immundis ⁊ malis noneſt dandus. Quintus ē panis deuotōis internalishic eſt panis amicoꝝ. licet em̄ pr̄familias habeat indomo ſua panē bonū. tn̄ amicis ſuꝑuenientibꝰ q̄ritmeliorē. de quo in iſaia d̓r. Exit panis terre nr̄e vberrimus ⁊ pinguis. Duo aūt piſcēs dulcorātes hospanes. ſunt ſpes venie ⁊ amor dei vel intellectus ⁊ oꝑatio. qꝛ ſine eis nullus iſtoꝝ panū ē ſapidus Iſtisꝟo quinqꝫ paībꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰ reficit dn̄s aīam inpn̄ti effectiue ⁊ p̄latus mīſterio Oqꝫ felix aīa ē illaapud quā inuenti fuerint iſti panes ⁊ piſces. vt deea dicat̉. eſt puer vnus hic qui hꝫ quīqꝫ panes ⁊ duos piſces Per pueꝝ em̄ intelligit̉ fidelis aīa a puritate innocētie puer dicta. q̄ in quolibet fideli etiamobnoxio pctīs. dꝫ ꝑ pm̄am reꝑari. ad qd̓ aſſequendū requirunt̉ quīqꝫ panes. ⁊ qui hꝫ illos eſt vere puer euāgelicus. Eſt ⁊ panis celeſtis quē ſancti māducabūt in mēſa xp̄i. de quo in Luca dr. Beatus qͦ māducat panē in regno dei Et de iſta māducatōe d̓r ineodē. Et ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū vt ēdatis ⁊ bibatis ſuꝑ mēſam meāin regno meo. Moraliter etiā ſimul ⁊ allegorice ⁊anagogice faciamus quinqꝫ panes pm̄e. doctrine ⁊refectōis eterne Moraliter pm̄e quinqꝫ ſunt panes.ſ. panis ꝯpunctōis ex ꝯſideratōe pctī. panis afflictōis ex ꝯfideratiōe paſſiōis xp̄i. quē ille comedit.qͥ ꝯſiderādo xp̄i paſſiōem corde ⁊ corꝑe ſe mortificando ſubijcit. panis ꝯpaſſionis ex ꝯſideratōne defectuū ⁊ miſeriaꝝ ꝓximi. panis timoriſ ⁊ tremoris. exꝯſideratōe futuri ſupplicij. ⁊ panis ſuſpirij ⁊ deuotionis. ex ꝯſideratōe dilationis celeſtis gaudij ⁊ p̄mijOēs iſti panes ſunt ordeacei. ideoqꝫ ſunt cū amaritudine ſumendi. Hiſces aūt duo ſunt ſpes venie. ⁊duſcēdo vite eterne. Allegorice aūt panes doctrineſunt quīqꝫ libri moyfi. ordeacei ꝓpter lr̄e duritiā. reficientes tn̄ ꝓpter ſpūalem intellectum reficientemDuo aūt piſces ſunt dulcedo ꝓphetie ⁊ dulcēdo pſalmoꝝ Anagogice ꝟo refectōis eterne ſunt panesquīqꝫ. ad quos ſuſpiramus ⁊ ex quibꝰ reficimur ineterms. quoꝝ vnus eſt pn̄tia dei. ſcd̓s ē pulchritudoviſiōis faciei dei. tercius eſt ſociētas angeloꝝ. īterquoꝝ ſortes eſt ſors nr̄e beatitudinis. quartus eſt cōſortiū ſcōꝝ qui cū xp̄o regnant in celis. quītus eſtdulcēdo interne beatitudinis quā hic paruꝑ exꝑim̄ In oībꝰ his ordeū eſt dilatio ſuſpirantis ad iſtaDulcedo aūt duoꝝ piſciū ꝯſolantiū certitudo ꝯſcientie. ⁊ certitudo fidelitatis d̓ine Item primus panis ordeaceus qͣlis ꝯuenit pctōri vere penitenti. eſtꝯtritio in corde. ſcd̓s eſt pudor in ꝯfeſſione. terciuseſt ieiuniū in carne. quartus orō in mēte. quītus pietas in oꝑe. Duo ꝟo piſcēs ꝯdientes ordeaceos panes ſunt timor qui capit̉ in ſalſiſſimo mari. i. penisinferni. ⁊ ſpes q̄ capit̉ in dulciſſimo fluuio paradiſi.ſi cogitas qꝛ non ſunt ꝯdigne paſſiones huius tꝑisad futurā gl̓am qͥ reuelabit̉ in nobis Inſuꝑ moraliter quīqꝫ panes. ſignificāt quinqꝫ que dominusdat nobis ad ſpūaleꝫ quinqꝫ ſenſuū refectōem Primo dat pn̄tia. quo pane reficit̉ viſus. dū videt omnia tranſitoria eſſe ⁊ caduca. Scd̓s panis queꝫ dat

ſunt preterita. quo pane reficit̉ auditus quando audit ꝙ oīa tranſierunt velut vmbra ⁊ ideo ſpernit ea.Tercio dat futura quo pane reficiet̉ odoratus qn̄ cogitat mortem futuram ⁊ infermi ꝑicula. ⁊ ideo ſe cōprimit oꝑibus ꝟtuoſis. Quarto dat ſpūalia eterna.ſ. bōa celeſtia quo pane ſatiat̉ guſtus qn̄ ꝓpter amorem eoꝝ omnia ꝯtemnunt̉ Quinto dat flagella quopane ſatiat̉ tactus quando ꝑ flagella mouet̉ ad dilectionem dei ⁊ ꝯtemptum mundi. Et piſcēs ẜm iſtūmodū ſignificant cognitōem que illuīat intellectum⁊ dilectōem que inflammat affectū. Lognitio enimtribꝰ primis dat ſaporem. qꝛ cognitio pn̄tia intelligit. futura preuidet ⁊ preterita recordat̉. Dilectiofilr duabꝰ vltimis dat ſaporē. qꝛ diligens deum pre amore ⁊ deguſtatōe celeſtium in flagellis dn̄i delectat̉ Hoc aut facto miraculo ſtatim ꝯpulit dn̄s diſcipulos aſcendere in nauiculā. ⁊ precedere trans fretum ad hethſaidā ciuitatē andree ⁊ petri ⁊ philippiapl̓oꝝ vt ab illo loco recederent donec turbas dimitteret ſub forma alicuius benedictionis ⁊ valedictionis. volebat em̄ ſeꝑare ſe a turbis. qꝛ ſciuit ꝙ venturi erant vt facerent eū regē. ⁊ ideo ſe a diſcipulis inter quos a turbis querebat̉ ſeꝑauit. Coegit eos qꝛ n̄libenter recedebāt abſqꝫ mgr̄o ſuo. eius ſociētate ⁊doctrina delectati. Unde criẜ. Cū aūt dicat coegit.multā diſcipuloꝝ inſtantiā on̄dit. qꝛ nō de facili abeo poterant ſeꝑari. ⁊ hoc quidē tū ꝓpter nimiū affectū quē ad eū habebant. tum qꝛ ſolicitabant̉ qualiterad eos veniret. Et hiero. Quo ſermone on̄dit̉ inuitos eos a dn̄o r̄ceſſiſſe dū amore preceptoris nec pūcto quidē tꝑis ab eo volunt ſeꝑari. Recte aūt quaſiinuiti ⁊ retractantes apl̓i a dn̄o receſſerāt ne illo abeunte naufragia ſuſtinerent. Et qꝛ xp̄s erat ꝓmiſſusrex futurus. ideo poſtqͣꝫ ꝯfeſſi ſunt eum xp̄m voluer̄tꝯſeqn̄r ipſum facere regē. ꝯſiderabant em̄ ꝙ ipſe q̄eos ſatiauit poſſet eo⁊ neceſſitatibꝰ ſubuenire. ⁊ ſubtali rege videbat̉ eis non poſſe egere. Putauer̄t forſan illū ſic veniſſe vt iā regnaret. ⁊ volebāt preueniretꝑs eius qd̓ ipſe apud ſe vſqꝫ in finem ſeculi occultabat. Ubi beda. Turbe viſo tanto miraculo intellexerunt pium atqꝫ potentē. ⁊ idcirco voluerunt eū facere regē. ⁊ hoīes naͣmqꝫ volunt habere regē piū ad regendū. ⁊ potentē ad tuendū. Unde criẜ. Nouit em̄eos qꝛ tam faciliter multis ꝓcurauit. ⁊ ideo ſub ip̄oocioſam ⁊ reſolutam ⁊ caſtrimarginoſam putabātducere vitā qui omnibus abūdarent. ⁊ nihil laboꝝvel impenſaꝝ impenderent. ⁊ iō corruptā eoꝝ nouiteſſe intentōnem ⁊ nō ꝯſentiens reſolute ocioſitati ⁊guloſitati fugit eos. qꝛ qͣꝫuis bonū vellēt. tn̄ nō benevoluerunt. Unde etiā aug. Fugit xp̄s cū eum voluērunt facere regē. Omnia em̄ bona terrena ꝯtempſithomo xp̄s vt ꝯtemnenda demonſtraret. oīa mala ſuſtinuit. vt nec in illis quereret̉ felicitas. nec in iſtistimeret̉ aduerſitas Ieſus ergo ſcrutator cordiumꝯgnoſcens voluntate eoꝝ poſtqͣꝫ p̄cepit diſcipul̓ ſuis tranſfretare. fugit ipē folus a turbis in montē orare ⁊ gratias pr̄i ꝓ beneficijs agere. ⁊ nobis in hoc formā dare ita ꝙ illi nō ꝑpenderūt nec eū inuenire tūcpotuerunt. Sequere aūt tu eū a longe fi forte dignabit̉ te vocare. vel ſaltē aliquid de reliquijs refectōisQ. iij.