ne precipitaretur¶ Capitulum. Lxv.
hoīes in terra aliena qͣꝫ in pr̄ia ꝓpria. Idcirco igit̉nō curo pr̄iam meā qꝛ ei acceptus nō ſum. ⁊ qꝛ fidēin ea nō inuenio. ⁊ mihi ſicut ceteri nō credit. tantoqꝫ minus me cognoſcit. qͣꝫto plus pͦ ceteris me notū habuit Et qꝛ non erat acceptus eis. nec eī credebant ideo ꝟtutes multas .i. ſigna ⁊ miracula ibi facere nō poterat. nō de īpotentia ſꝫ de incōuenientianō eī ꝯueniēs fuit. qꝛ digni nō erāt. ⁊ cā ſtatim ſubdit̉ .ſ. ꝓpter incredulitatē eoꝝ. ꝓpter quā dn̄s mirabat̉ qꝛ ip̄m etiā pn̄teꝫ hn̄tes xp̄m. agntōeꝫ ſui ꝟbis⁊ ſignis eis ingerentē. nihilominus increduli ꝑdurabant In hoc pꝫ ꝙ fides maxime cooꝑat̉ in miraculis faciēdis qꝛ ꝓpter incredulitatē ſubtracta ſuntillis Aliqͣs tn̄ ꝟtutes ibi fecit .ſ. paucos infirmosfideles ⁊ deuotos manibꝰ deificis impoſitis curādoqd̓ pꝫ ex hoc ꝙ ſupra dixerūt Unde huic ſapīa hec ⁊ꝟtutes. Pro tāto gͦ nō poſſe d̓r qꝛ noluit. nec decuitꝓpter incredulitatē eoꝝ vt neget̉ potētia nō abſoluta ſꝫ ordinata. ac ꝯgruitatis ⁊ decētie quā ſe diſpōſuerat nō factuꝝ. qꝛ nō erat decēs ⁊ ꝯgruū. ꝙ ibi miracula faceret ⁊ multa. fides em̄ credentiū eſt meritoria. de ꝯgruo ꝙ eis fiant miracula ¶ Iō aūt aliqͣsꝟtutes ibi fecit vt fideles ꝯfirmaret. ⁊ infideles excuſatōeꝫ de pctō ſuo nō haberent. dū oꝑa d̓initatisin eo viderent. nec fecit multas. ne infideles amplius damnarent̉ .i. plus punirēt̉. dū .ſ. ꝯtemnerent.Un̄ criẜ. Pauca fecit ſigna ne dicerent hoſtis eſt nobis ⁊ ꝓprios deſpicit. ſi facta eſſent ſigna ⁊ nos vtiqꝫcrediſſemus. ꝓpter hoc gͦ fecit vt qd̓ ſuum eſt impleat. ſed ꝯtinuit vt non illos amplius ꝯdemnet.Ad ſui aūt excuſatōem quare ip̄e dn̄s in patria ſuavbi acceptus nō erat multas ꝟtutes nō fecit. on̄ditexemplo helie ⁊ heliſei. ꝙ ſimiliter ꝓphete veteres inmaiori honore habebant̉ apud extraneos qͣꝫ apd̓ domeſticos ⁊ ꝙ plura miracula faciebant apud alienos qͣꝫ apud ſuos Helyas em̄ a iudeis expellebat̉ ⁊ꝯtemnebat̉. a gentibꝰ aūt ⁊ alienis recipiebat̉ ⁊ honorabat̉ ⁊ ibi miracula oꝑabat̉ Miſſus em̄ ad viduam in ſarepta vrbe fidonie ꝓuincie. receptus eſt honorifice. ibiqꝫ duo miracula fecit qꝛ farina ⁊ oleumnō defecit. ⁊ filiū vidue mortuū .ſ. ionam ꝓphetā ſuſcitauit. Non gͦ in iſrl̓ vbi multe vidue erāt. ſꝫ in ſydonia oꝑabat̉ miracula qꝛ vidue īſrl̓ nō erant ita diuote ſicut illa mulier ſaxeptana. ⁊ qꝛ helyas ꝑſecutionē patiebat̉ in terra iſrl̓. q̄ debuiſſet eē ſibi grata ⁊gr̄oſa Saxepta vrbs ſydome eſt in litore maris. an̄cuius portā on̄dit̉ locus vbi helyas venit ad viduāeiuſdē vrbis. deinde eſt quedā capella vbi erat cenaculū in quo quieuit. ⁊ vbi filium vidue ſuſcitauit.Quare aūt orōe helye clauſum ē celū ⁊ facta famēson̄dit Baſilius dicēs. vt em̄ aſpexit ex ſatur itate nōmodicū generari dei obprobriū. ꝑ famē illis ieiunium attulit. quo culpā illoꝝ que in immenſum creſcebat cohibuit. Non gͦ mirent̉ nunc hoīes ſi ꝓptereoꝝ laſciuiam fiat fames ¶ Helyſeus etiā a iudeisderiſus ⁊ ꝯtemptus: a naaman firo deuote eſt queſitus. quē a lepra ſua curauit qꝛ deuotōem eius agnouit. Qui an̄ curatōem bonus fuit. qꝛ ꝑ illū deus ſalutem ſyrie dedit. ⁊ poſt curationeꝫ adhuc melior acvalde gratus deo ⁊ helyſeo fuit. Curauit ergo alie-
num ⁊ gentilem. ſed non ꝯciues ⁊ ꝯſortes ꝓpter eoꝝerga deū ingratitudinē. qꝛ regnū iſrahel declinauerat ad ydolatriam colendo vitulos aureos quos fecerat iheroboā. Si ergo iſti famoſiſſimi ꝓphete nō fuerunt accepti ꝯpatriotis ſuis. nō ꝓpter ſuā. ſed ꝓpterꝯpatriotaꝝ maliciam ⁊ inuidiā. multo fortius necminores ꝓphete fuerūt accepti in patria ſua. ex quoeꝝ eſſe qd̓ dixerat. qꝛ nemo ꝓpheta acceptus ē inpatria ſua. Moraliter aūt vidua de qua dictū eſt fignificat animā peccatricē que priuata ē amplexibusſponſi ſui xp̄i. Mō multe vidue tales ſunt in mundotn̄ ad nullam mittit̉ helias niſi ad illam que eſt in ſarepta ſydomē. Saxepta interpretat̉ incendiū vel anguſtia paīs. ſydoma venatio inutilis ⁊ ſignificat animā peccatrice que ꝓpter hoc qd̓ ꝯſiderat ꝙ quicquidquerit̉ in mundo eſt venatio inutilis. ſiue diuitie. ſiue delicie anguſtiant̉. qꝛ ꝑdit illum panē veꝝ quo reficiebat̉ xp̄m .ſ. qui dicit. ego ſum panis viuus qͥ decelo deſcendi. ⁊ incendit̉ ꝑꝯtemptū terrenoꝝ ⁊ deſideriū ſuꝑnoꝝ. Ad talem aīam venit verus helias xp̄svt eā paſcat ⁊ reficiat. cū filijs ſuis .i. cogitationibꝰ⁊ affectibꝰ ſuis. Sil̓r naaman ſyrus ſigmficat pctōrem eo ꝙ peccatū ſicut lepra inficiat hoīem. Modomulti tales ſunt in mundo. tn̄ ad nullū venit heliſeusniſi ad naaman ſyꝝ. Naaman interpretat̉ decorus.vel ꝯmouens me. ſyrus ſublim is. ⁊ ſignificat peccatorē qui ꝯmouet ſeip̄m ꝑꝯtritōem. currit ad ſordanē qui interpretat̉ riuus iudicij .i. ad ꝯfeſſionē. ⁊ ibiinduit gr̄e decorē. ⁊ ꝑ hoc efficit̉ ſublimis. qꝛ ꝑ hoceleuat̉ ad deū ad tale venit verus heliſeus .i. chriſtus¶ Et omnes in ſynagoga hec audientes .ſ. ꝙ eos īdignos reputaret inter quos miracula faceret. indignati ſunt ⁊ repleti ira qͥ ex xp̄i doctrina quieſcere debebant a malicia. Per iſtos fignificant̉ illi qui perſequunt̉ p̄dicatores ⁊ defenſores veritatis eo ꝙ dicūtdiſplicētia illis. Hoc aūt facto ꝓbat̉ ꝟbū xp̄i qd̓ dictū eſt ſupra. qꝛ nō eſt acceptus ꝓpheta in patria ſuaNā cū audirent nazaren ꝙ ꝓphetis ꝓphetā ſe ꝯparabat̉. ⁊ qꝛ eos de incredulitate notabat. ⁊ deuotiōemgentiū quas vt canes abhoīabant̉ deuotioni eoꝝ p̄ferebat creuit zelus. creuit ira. creuit inuidia. ⁊ qd̓dn̄s de eis dixerat ⁊ teſtabat̉ verbo. hoc ipſi on̄dunt⁊ teſtant̉ facto. mala ꝓ bonis retribuendo. Un̄ ſurrexerunt. ⁊ eum tanqͣꝫ dignū morte extra ciuitatē ſuānazareth eiecerunt vt illū interficerent. Unde dicitambro Non miꝝ ſi ꝑdiderunt ſalutē qui de finibuseiecerunt ſaluatorē. Dn̄s aūt qui docuerat exemploſui omnibꝰ oīa fieri. nec volentes repudiat. nec inuitos alligat. nec eijcientibꝰ reluctat̉. nec cogitantibꝰdeeſt. Et duxerunt illū vſqꝫ ad ſuꝑciliū mōtis ſuperquē edificata erat ciuitas eoꝝ vt p̄cipitarent eū Nazareth quidē edificata erat ſuꝑ montē ſed nō in cacumine. vn̄ extra ciuitatē ad cacumen duxerunt eūad p̄cipitandū. In quo ẜm bedā. iudei diſcipuli peiores dyabolo ingēo ſuo on̄dūt̉. qꝛ ille ꝟbo tēptansait. mitte te deorſum. iſti facto de ſuꝑcilio mōtis eūmittere ⁊ p̄cipitare cōnabant̉ Ieſus āt ꝟtute d̓initatis qͣ poterat ſe ẜuare illeſū qn̄ volebat trāſiens ꝑ mediū illoꝝ ibat. ⁊ dn̄dit de mōte nō viſus ab eis quodeſerebat mēte furētiū ſubito ꝑ deū mutata vel obſtu