Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et tribus ad diſcipuloshabitis Capi. Lxiiii.

ſunt em̄ mali bonis purgādo. vt ſi qua ē in eis pctīrubigo eliminet̉. ⁊ exercitādo vt virtus in bonis ſatens manifeſtet̉ ac ſtimulādo vt electi in via huiusexilij ſegnes nō efficiant̉. ſꝫ ad pr̄iam ſuā feſtinēt ⁊coronādo qꝛ dū tribulatōes iuſtis ingerūt. lapidesp̄cioſos in corona celeſtis gl̓e apponunt Seruiunt gͦmali bonis p̄dictis modis. ⁊ ideo ꝑmittunt̉ viuerecū eis. deinde dn̄s ſubiungit Et in tꝑe meſſis .i. iudicij ⁊ finalis ꝯſummatōis. dicā meſſoribꝰ .ſ. angelis. Colligite primū zizania .i. malos a ꝯſortio bonoꝝ eos excludendo. ⁊ hoc quo ad penā damni. ⁊ ſequit̉ pena ſenſus. ⁊ alligate ea in faſciculos ad ꝯburendū. qꝛ mīſterio angeloꝝ ſuꝑabunt̉ tunc mali demedio iuſtoꝝ ⁊ mittent̉ in infernū q̄ credit̉ eē in cētro terre. ⁊ terra vallatus vndiqꝫ. Et bn̄ d̓t in faſciculos nō in vno faſce qꝛ vnuſquiſqꝫ puniet̉ ꝓ mō ꝑuerſitatis ſue. ⁊ fil̓ erūt immūdi cū immūdis. guloſi cū guloſis. auari cū auaris. ſuꝑbi cū ſuꝑbis. ⁊ ſicalij impij cū ſuis ſil̓ibꝰ vt qui ſocij fuerūt in culpa. ſil̓torqueant̉ in pena Quo ad penā ſenſus erūt pluresfaſciculi. ſꝫ vnus erit quo ad penā damni Et ſubdit̉Ibi erit fletus .i. dolor vehemēs ex damno .ſ. ꝓ carētia viſionis diuine. ⁊ exponit̉ ꝓ triſticia ⁊ dolore. qꝛforte nō erūt ibi corꝑales lachrime ⁊ ſtridor dentiū.i. paſſio vrgens ex pena ſenſus ⁊ tormento .ſ. ꝓ penaꝝ acerbitate. In quo ſignatur duplex pena inferni. vna ex ꝑte mentis .ſ. triſticia vehemeus que fignificat̉ ꝑ fletum ⁊ alia ex ꝑte corꝑis que ſignificat̉ ꝑſtxidorē dentium. Uel fletus ex calore diſſoluente. ⁊ſtridor dentium ex frigore ꝯſtringente. Unde Iob.Ab aquis niuiū tranſibit ad calorem nimiū Deinde ſequit̉ Triticū aūt .i. fideles ⁊ electos qui in areahuius mūdi ſunt triturati. flagellis. afflictōibꝰ ⁊ tēptationibꝰ varijs. ita vt in eis nulla ſit palea vel macula. ꝯgregate in horreū meū .ſ. celeſtiū manſionūEt tunc iuſti fulgebūt ſicut ſol. ⁊ hoc per dotem claritatis ex gl̓a anime ad corpus redundante Ubi criẜ.Non qꝛ ita ſolū ſicut ſol. ſed qꝛ hoc ſidere alid̓ magis luculentū non noſcimus cognitis nobis vtit̉ exemplis Hec criẜ. Comꝑat̉ aūt gl̓a iuſtoꝝ ſoli. maxime quo ad corpus qꝛ aīa glorificata multo pulcrior erit ſole In ſole aūt quatuor dotes corꝑis glorificati notant̉ .ſ. claritas qꝛ in creaturis inferioribꝰ nihil ſole eſt clarius. agilitas qꝛ exiens ab oriente ſtatim apparet in occidente. ſubtilitas quia tranſit ꝑvitꝝ illeſum. impaſſibilitas qꝛ radius eius nō led it̉nec maculat̉ Et ſubdit̉. in regno patris eoꝝ gͦ tanqͣꝫfilij regis accipiēt regnū decoris O qͣꝫ glorioſum ēregnū in quo ſancta ſocietas qꝛ iuſti. in quo ꝑfectaclaritas qꝛ fulgebūt. in quo ꝑfecta delectabilitas qꝛſicut ſol. dulce em̄ lumē eſt ⁊ delectabile. in quo ſublimis dignitas qꝛ in regno. in quo paterna caritasqꝛ patris eoꝝ Hanc ꝑabolā ſcd̓am tangit marcusfaciens tm̄ mentione de bono ſemine. qd̓ ad ſoloselectos ꝑtinet. qui tanqͣꝫ triticū ⁊ frumentū in horreum eterne btītudinis colligent̉ qn̄ zizania ⁊ loliumin caminū ignis mittent̉. Unde cōꝑat regnū celoꝝid eſt eccleſiam que a deo regit̉ ⁊ homines regit. homini iacenti ſemen in terrā ⁊cͣ. Per ſemen intelligitur ꝟbum vite. quod homo .ſ. chriſtus ſeminauit in

corda humana ⁊ dormiuit ꝑ mortem Exurgit aūt ſemen nocte ⁊ die. ac germinat ⁊ creſcit. qꝛ poſt ſomnū xp̄i numerus credentiū ꝑ aduerſa ⁊ ꝓſꝑa germinauit in fide ⁊ creuit in oꝑe. dū neſcit ille. hoc eſt neſcire nos facit quē .ſ. fructū vſqꝫ in finē afferat. ⁊ terra vltro fructificat. qꝛ voluntate adducit̉ vt fructuꝫfaciat. primo herbā. deinde ſpicā. ⁊ tandē plenū fructum. Ex ſeīe enim iſto recepto in aliquo hoīe prīoꝯcipit̉ timor diuinoꝝ iudicioꝝ. ⁊ ſignificat̉ per herbam que eſt quid imꝑfectū. ⁊ qꝛ ex timore ceſſat homo a malis ⁊ incipit ſe exercere in bonis. id̓o ſcd̓oꝯcipit̉ ſpes dinoꝝ beneficioꝝ que ſignificat̉ per ſpicāin qua eſt iam ſpes gram futuri. tercio ex hoc dat̉ caritatiuus amor qui habet opus ꝑfectum. ⁊ ideo ſignificat̉ per plenū granū. qꝛ vt dicit apl̓s. plenitudo legis eſt dilectio. Uel terra fructificat primo herbamdeinde ſpicā. deinde plenū fructum. hoc eſt timorē.pm̄am. ⁊ caritatē. Illi qui generant herbā .i. timorem ſunt incipientes qui debent inciꝑe a timorē Sicut em̄ herba eſt principiū ſpice. ſic timor dn̄i ē principiū vite. ⁊ imtiū ſapīe. Illi qui generant ſpicā .i.pm̄am duram ſunt ꝓficiētes. qui ſicut delectati ſuntin peccatis. ſic dn̄t ſe affligere in pm̄a ⁊ lamētis. Illi qui ꝓducunt plenū fructum .i. caritatem ⁊ bonoꝝopeꝝ plenitudinē ſunt ꝑfecti. qui hn̄t caritatem dei⁊ ꝓximi. qꝛ plenitudo legis eſt caritas. ⁊ tunc eſt homo diſpoſitus vt de ſtatu gratie tranſeat ad gloriaꝫ⁊ ideo dn̄s tunc mittit falcem .i. mortē abſcindēdoiuſtos de pn̄ti vita vt tranſferat ad gl̓iam. qm̄ adeſtmeſſis .i. collectio iuſtoꝝ in patria. Scd̓m greg. ſemen homo iacit in terram cū cordi ſuo bonā intentionem inſerit. ⁊ poſtqͣꝫ ſemen iactauerit dormit. qꝛ iāin ſpe boni operis quieſcit. Rocte ꝟo exurgit ac dieqꝛ inter aduerſa ⁊ ꝓſpera ꝓficit. Et ſemen germinat⁊ creſcit dum ille neſcit. qꝛ ⁊ cum adhuc metiri incrementa ſua nō valet. ſemel ꝯcepta virtus ad ꝓfectū ducit̉ Et vltro terra fructificat. qꝛ preueniente ſegr̄a mens hoīs ſpontanea ad fructū boni oꝑis aſſurgit. Cū ergo deſideria bona ꝯcipimus ſeme in terramittimus. cū vero oꝑari recta incipimus herba ſumus. cū aūt ad ꝓfectu opus trahimus ad ſpicā ꝑuenimus. cūqꝫ in eiuſdē operis perfectōe ſolidamur.iam plenū frumentū in ſpica ꝓferimus. Oīpotensaūt deus ꝓducto fructu falcē mittit ⁊ meſſem ſuā dſecat. qꝛ cū vnumquēqꝫ ad oꝑa ꝑfecta ꝑduxerit. eiꝰtꝑalem vitam per immiſſam ſnīam incidit vt granūſuum ad celeſtia horrea ꝑducat Uide ergo ne ſis tm̄in herba vel ſpica. ⁊ maturitatē expectes in purgatorij pena. non em̄ fructū immatuꝝ ꝯgregat deus ī horreū ſuum. Rullus tn̄ qui ad bonū ꝓpoſitū adhuc inmentis teneritudine eſſe ꝯſpicit̉ deſpiciat̉. qꝛ frum̄tū dei ab herba incipit vt granū fiat. In tercia ꝑabola q̄ eſt de grano ſinapis deſcribit̉ eccīe ſtatus ſequens immediate poſt ſurrectōem hereſum. qꝛ ꝯtrahereſes inſurgentes ſuſcitauit dn̄s in eccīa doctoresſcōs literatos vt per rōnem ⁊ ſcripturā ꝯfutarent hereticos. ⁊ liꝫ primo fuerint hūiles ⁊ abiecti tn̄ d̓inadiſpoſitōe fuerunt poſtea exaltati Tercia ergo ꝑabola eſt de exaltatōe eccīe ac p̄dicatōis fidei ⁊ euangelij in qͣ ꝯꝑat̉ regnū celoꝝ grano ſinapis. Sil̓e eſtP. iiij.