Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſanato Capitulum. Lxiij.

ꝯfirmatis ſamaritanis in fide. ⁊ abijt in galileā vbifuerat nutritus. ꝑ qd̓ ſignificat̉. ꝙ in fine ſeculi ꝯfirmatis gētibꝰ in fide ⁊ ꝟitate. reuertet̉ ad iudeos cōuertēdos. venitqꝫ iteꝝ in chana galilee vbi in nuptiis fecit aquā vinū corā diſcipulis ſuis Et cū qͥdamregulus. cꝰ filius infirmabat capharnaū audiſſꝫ ieſuꝫ ad ꝑtes ſibi vicinas adueniſſe. abijt ad eū in chana vbi eū nouerat eē. ⁊ rogabat eū vt deſcenderet .ſ.in capharnaū q̄ erat in baſſo reſpectu loci in quo ieſus erat. ⁊ ſanaret pn̄tial̓r filiū eiuſ quē diligebat qͣinō poſſet ſanare niſi pn̄s eēt Scd̓m theophilū. iſteregulus interfuit miraculo facto in nuptijs qn̄ xp̄saquā in vinū mutauit qꝛ tūc credidit. ſꝫ tn̄ xp̄i d̓initatē ꝑſcē nō ꝯgnouit Dicit̉ aūt regulus multipliciter. vno mō ꝑuus rex q̄ ꝑuo p̄eſt regno. ⁊ hoc modonon accipit̉ hic qꝛ tunc tꝑis non erat rex in iudea.Romam em̄ volentes frangere iudeoꝝ ſuꝑbiaꝫ. abſtulerūt ab eis regiā dignitatem. regnū iudee in. iiijtetrarchias diuidētes. ad p̄cauendū eoꝝ rebelliōeꝫAlio mō ſcd̓m criẜ. d̓r regulus aliqͥs de ſtirpe regia.ſeu generis exn̄s regalis nec hoc modo accipit̉ hic.Tercio mō d̓r aliqͥs regulus regū officialis. ⁊ iſtomō accipit̉ hic. qꝛ erat officialis imꝑatoris deputatus ad cuſtodiā galilee ꝓpter qd̓ manebat in capharnaū q̄ erat metropolis illius terre vel forte aliqͥs defamilia herodis tetrarche. pollens aliqͣ principatusdignitate Regulus iſte auditis miraculis xp̄i. ſperauit ab eo impetrare ſanitateꝫ filij ſui ⁊ credidit ip̄mpoſſe ſanare filiū ſuū a quo ſalutē q̄fiuit. ſed in fidedubitauit. in hoc ꝙ pn̄tiā eius reqͥrens nō niſi pn̄tiacorꝑali ⁊ tactu eū poſſe ſanare putauit. nō em̄ vbiqꝫpn̄tem eū eſſe credidit. ſicut cēturio q̄ ait Dn̄e nonſum dignus vt intres ſub tectū meū. ſꝫ tm̄ dic ꝟbo ⁊ſanabit̉ puer meus Agnoſcēs itaqꝫ dn̄s cor diffidētis. arguit hoīem in fide tepidū. dicēs. Niſi ſigna.ſ. cōia. ⁊ ꝓdigia .ſ. ſigna maiora q̄ ſunt ſine exēploeo ꝙ ſil̓ia eis nō ſunt viſa vel audita. ⁊ ideo ꝓcul adigito .i. a ſimiliū demōſtratōne dicta. videritis ſicut increduli non creditis. nam ſigna dant̉ infidelibus ad ꝯfirmatōeꝫ doctrine. nō fidelibꝰ qͥ aſſentiūtſcripture Nō rep̄hendit eū d̓ petitōe ſalutis filij ſuiſꝫ de defectu fidei Ueruntame qꝛ ex deuotōe repetitpetitionē dicens. dn̄e deſcēde priuſqͣꝫ moriat̉ filiusmeus. ideo exaudit̉ a dn̄o Ieſus tn̄ ibidē remanēs⁊ ꝓpter ſemiplenā fidem eius ſe nō deeſſe. ſꝫ vbiqꝫſicut deū pn̄tialiter eē indicās. ſolo iuſſu ⁊ ꝟbo filiūabſens ſanat vt pater amplius credat dicens vadenō em̄ voluit ieſus ire corꝑaliter vt amoueret ab eofalſam eſtimatōeꝫ. qua putabat ip̄ꝫ poſſe ſanare tm̄ꝑ pn̄tiam corꝑalē. filius tuus viuit .i. reſtitutus eſtꝑfecte ſanitati de ianua mortis cui apropinqͣuit qꝛmori incipiebat. Credidit hō ẜmom ieſu. qꝛ fidesreqͥrit̉ ad obtinendū dei beneficiū. ⁊ ibat fine corꝑali pn̄tia xp̄i. credēs qꝛ vbiqꝫ eēt ꝟtus eius ad curāduꝫ Iam incipit credere qꝛ ſermone ſanat: ⁊ ita eūdeū eſſe ⁊ pn̄tem vbiqꝫ exiſtere quod nō ſupra credebat Ad informationē ergo nr̄am ceſſit dn̄s ſuperboregulo ne iret cū eo ad filiū ſuū. conceſſit humili cēturioni vt iret ad eius ſeruum Unde grego. Quideſt qd̓ regulus rogat vt ad eius filiū veniat. ⁊ tamē

corꝑaliter ire recuſat. ad ſeruū vero centurionis nōinuitat̉ ⁊ tn̄ ſe corꝑaliter ire pollicet̉ Reguli filio ꝑcorꝑalem pn̄tiam nō dignat̉ adeſſe. centurionis ſeruo nō dedignat̉ occurrere. Quid eſt hoc niſi ꝙ ſuperbia nr̄a retundit̉. qui in hoībꝰ non naturam quo adymaginē dei facti ſunt. ſed honores ⁊ d̓itias veneramur. Cūqꝫ penſamus q̄ circa eos ſunt. ꝓfecto interiora mīme ꝓuidemus Dū ea ꝯſideramus q̄ in corporibꝰ deſpecta ſunt neglimus penſare qd̓ ſunt. Redēptor vero noſter vt on̄deret qꝛ que alta ſunt hoī. ſanctis deſpicienda ſunt. ⁊ que deſpecta ſunt hoī deſpicienda nō ſunt. ad filiū reguli ire noluit. ad ſeruumcenturionis ire ꝑatus fuit. Increpata eſt gͦ ſuperbianr̄a que neſcit penſare hoīes ꝓpter hoīes. hec grego.Non ergo ꝯſideremus aut penſemus q̄ circa hoīesſunt. ſed quid ſunt. Multi em̄ negligentes qd̓ ſuntſolicite gl̓am aliunde ſibi q̄runt. Unde criſo. Nabuchodonoſor itaqꝫ plurimi nūc inueniunt̉ imitari. vtem̄ ille tunc de ymagine. ſic mō alij de veſte precioſade equis vel curribꝰ. de amplitudine domoꝝ. de pulcritudine colūnaꝝ ⁊ picturis parietū opināt̉ eē meliores. Quia em̄ qd̓ erant hoīes ꝑdiderunt. ſolicitehūc illucqꝫ circuent aliunde ſibi gl̓am colligētes oīſane irriſione pleniſſimā. hec criẜ Credidit ergoregulus ſermoni ieſu nō tn̄ integre neqꝫ ſane. qd̓ on̄dit ex hoc qd̓ ſequit̉. Nam eo deſcendente de chanagalilee in capharnaū q̄ magis eſt in valle cū ſerui ſibi occurrerent ⁊ ꝯgaudendo filiū ſuum ſanatū nūciarent interrogauit horā ab eis in qua melius habuerat. Qd̓ fecit ad certificatōem miraculi reſpectu ſuiUolebat em̄ ſcire vtꝝ caſu hoc factū eſſet vel ex precepto xp̄i. Et dixerunt ei. qꝛ heri hora ſeptima reliquiteū febris. Ubi criẜ. Uide qualiter miraculū mamfeſtū eſt. non em̄ ſimpl̓r neqꝫ vt ꝯtigit a periculo erutus eſt. ſed repente ⁊ ſimul. vt appareat nō eſſe ex nature ꝯſequentia qd̓ fiebat. ſed actione xp̄i. vn̄ ſequitur. Cognouit ergo pater qꝛ illa hora erat in qͣ dixitei ieſus auctor ſalutis. filius tuus viuit. ⁊ ꝙ in horaꝟbi dn̄ici ſanatus eſſet ⁊ credidit ipē ⁊ domus .i. familia eius tota. ⁊ hec eſt ꝯcluſio intēta. Ad hoc eī factū eſt iſtud miraculū vt regulus cū familia ſua cred̓ret in xp̄m. ⁊ extūc ꝑfectus in fide fuit. qꝛ ꝑfecte credidit. Unde ẜm aug. ⁊ bedam dat̉ intelligi ⁊ in fidegradus eſſe ſicut ⁊ in alijs ꝟtutibꝰ .ſ. initiū. incremētum ⁊ ꝑfectōem. Huius ergo reguli fides initiū habuit qn̄ dn̄m rogauit vt deſcenderet ⁊ filiū ſuum ſanaret. tunc em̄ ⁊ credidit ⁊ dubitauit. Credidit quidem ꝙ filiū ſuum ſanare poſſet. ſed non credidit ꝙeum ſanare poſſet niſi ⁊ corꝑe pn̄s eſſet. Dein̄ fideseius accepit incrementū qn̄ .ſ. credidit ſermoni dn̄idicentis. vade filius tuus viuit. ſed perfectōem obtinuit qn̄ .ſ. ſerui ſanitatem filij nunciauerunt. quiatunc perfecte credidit. ⁊ domus eius tota. ẜm illudLuce. Hodie huic domui ſalus a deo ꝑfecta eſt. Iāergo hic regulus euangeliſta efficit̉ dum ad fidē ſuſceptā alios inducebat. Et ideo ſignāter qui priusregulus in euāgelio eſt vocatus. poſtea creſcēte fidehomo eſt dictus. ⁊ ꝯſeqn̄r ꝓpter ꝑfectā fidē pater eſtappellatus. Item notandū ꝙ tribus vicibus in hoceuangelio de vita filij iſtius reguli habetur oſtenſio.