arie.¶ De penitentiā
eius egit. qͣꝫdiu in hac vita cū eo fuit. qꝛ circa egrotūſolicitꝰ fuit. ¶ Et altera die poſt ꝑactū minſteriū redemptōis. ſcꝫ poſt dn̄ i reſurrectōꝫ. q̄ magis ſplendetqͣꝫ tꝑs p̄cedens. prima em̄ dies fuit dies mortalitatis ⁊ paſſibilitatis. altera dies fuit immortalitatis⁊ impaſſibilitatis qn̄ ſplēdor lucis eterne magis effulſit. ꝓtulit duos denarios. ſcꝫ duo teſtamēta. in qͣbus ⁊ nomē ⁊ ymago regis eterni ꝯtinet̉. ⁊ quoꝝ p̄cio vulnera nr̄a curant̉. ⁊ dedit ſtabulario. qꝛ diſtribuit vtriuſqꝫ teſtamēti ſciētiā ⁊ p̄dicandi gr̄aꝫ apl̓isqͥbꝰ ſenſuꝫ aperuit vt ſcripturas intelligerēt. ac p̄latis ⁊ om̄ibꝰ q̄ eccl̓iaꝫ gubernare dn̄t. vt curam egrotiagerent ⁊ haberēt. Qui etiā dꝫ in hac cura aliqͥd ſuꝑerogare. vt non ſolū ea q̄ in duobꝰ teſtamentis ꝯtinent̉ ſtudeant p̄dicare. ſed ⁊ alia ml̓ta ſcd̓m ea q̄ ſcripta ſunt. laborēt alijs p̄dicatōe māifeſtare. Suꝑerogat etiā qͥ ſine ſumptibꝰ exēplo apl̓i p̄dicat. ⁊ ab eisqͥbus p̄dicat. ſumptus nō accipit. Itē ſuꝑerogat. qͥnō ſolū p̄cepta. ſed etiā ꝯſilia implet vl̓ p̄dicat. in dieaūt iudicij cū dn̄s redierit. totū qd̓ ꝓmiſerat tāqͣꝫ debitor reddet cū fideli ſeruo dicet. qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis ſupra ml̓ta te ꝯſtituā. intra in gaudium dn̄i tui.Quilibet gͦ peccator. qͥ peccādo mortaliter. a deo qui ēpax nr̄a tanqͣꝫ ab hierl̓m ſe auertit. ⁊ ad hiericho id ēad culpabilē defectū ſe ꝯuertit. ⁊ ſic a bono incōmutabili ad bonū ꝯmutabile deſcendit. hoīe aūt ſic lapſoin latrones. ⁊ ſpoliato ac vulnerato ⁊ relicto. qͥd alid̓reſtat niſi flagitare. vt ſamaritanꝰ ille id ē cuſtos aīaruꝫ ieſus xp̄s. iter miſeratōis ſue ꝑ nos faciat. ſatrones fugitet. ſpoliatos gr̄a reſtituat. vulnera nr̄a ligꝫ.ſemiuiuos in integrū abilitet. ⁊ ſic demū in celeſtemhiel̓rm nos ꝑducat. ¶ Moraliter ꝑ hiel̓rm ſtatꝰ virtutis deſignat̉. ⁊ iō ꝑ hoīem deſcendētē ab hiel̓rm inhiericho. deſignat̉ peccator deſcēdens a ſtatu iuſticiein peccatū mortale. qͥ incidēs in latrones .i. demōesſpoliatur per eos gratuitis. ⁊ vulnerat̉ in naturalibus. ac relinquit̉ ſemiuiuꝰ. qꝛ tollitur ab eo vita gr̄e.remanente vita nature. Sacerdos ⁊ leuita trāſeuntes ſunt mali miniſtri eccl̓ie. ſamaritanꝰ eſt ꝯfeſſor ⁊p̄dicator motꝰ ex caritate. alligans vulnera ſauciatiꝑ ſanū ꝯſiliū. infūdēs oleuꝫ miſcd̓ie. ⁊ vinū iuſticie ⁊impōit illū in iumētū. qꝛ nō ſolū mēte p̄bꝫ auxiliū. ſꝫetiā ꝓut pōt corꝑe. qd̓ ē aīe iumētū ⁊ ducit in ſtabulū⁊ domū eccl̓ie vbi dat̉ ꝑabulū ꝟbi dei ⁊ ſacramēti eukariſtie. ⁊ altera die poſtqͣꝫ duxit in ſtabulū ꝓtulit duos denarios. ꝑ quos deſignatur gr̄a in pn̄ti. ⁊ gl̓a infuturo ⁊ dedit ſtabulario .i. dandos denunciauit bonō curato faciēti debitū ſuū erga pctōrē ſibi ſubditū.⁊ ei curā pctōris cōmēdauit. dicēs curā illiꝰ habe debitū tuū exercēdo. ⁊ qd̓cūqꝫ ſuꝑerogaueris. faciēdocirca debitū aliqd̓ bonū ad qd̓ n̄ teneris. reddā tibi .i.reddendum denuncio. ꝓmittens ei vitam eternampro ſalario. ¶ Et interrogatus legiſꝑitus a dn̄o qͥspredictorū ꝓximꝰ fuiſſet ei q̄ incidit in latrones. reſpondit. Qui fecit miſericordiaꝫ in illū. Ubi CyrillꝰNeqꝫ em̄ ſacerdos neqꝫ leuita factus fuit ꝓximꝰ pacientis. ſꝫ ille qui eſt eiꝰ miſertus. inutilis ē em̄ ſacerdocij dignitas ⁊ legis ſciētia. niſi ꝑ bona oꝑa ꝯfirmetur. Unde ⁊ Beda. iuxta lr̄am māifeſta eſt dn̄i ſentētia. nullū nobis amplius qͣꝫ qui miſerat̉ eſſe ꝓximū
Sic ciui hieroſolimite. nō ſacerdos nō leuita ex eadem gente. ymo in eadē vrbe nati ⁊ nutriti. ſꝫ externe gētis accola. qꝛ magis miẜtus eſt. factus eſt ꝓximꝰ¶ Dinde dn̄s ex legiſꝑiti rn̄lionē. ⁊ ꝯfeſſōe on̄densomnē hominē miſericordiā facientē eſſe ꝓximum ⁊ſpecialiter ip̄m d̓i filiū ꝯcluſit dicēſ. Nade .ſ. de ꝟtutein ꝟtutē ⁊ tu fac ſimil̓r ꝓximo ſicut ſamaritanus fecitiudeo. ꝙ .ſ. omnē hominē etiā inimicū. ꝓximū reputes ⁊ ei miſericordiam affectu. affatu ⁊ effectu impendēdo nccītates eius ſubleues. ut te ꝓximū diligere ſicut teip̄m maīfeſtes. Ubi Criẜ. Quaſi dicat. Eiquēvides oppreſſuꝫ. nō dicaſ. vtiqꝫ nequā eſt. ſꝫ ſiue ſit gētilis ſiue iudeus. ⁊ ope īdiget n̄ cauilleris. ius hꝫ auxiliū q̄cunqꝫ mala fuerit paſſus. Hec Criẜ. Ex rn̄ſionequoqꝫ legiſꝑti dn̄s ꝯcludit. ꝙ ꝓpinqͥtas generis nō facit ꝓximum. ſed opus miſericordie impenſum. Ac ſidicat ei. Tu ergo me dilige. ⁊ in me vtrumqꝫ mandatū legis implere ſtude. quia ſum deus. ⁊ ſum ille tuusꝓximꝰ. ⁊ quicquid vales in ꝓximi neceſſitate ſubleuāda. vel corꝑali vel ſpūali. deuotus operare. ut manīfeſteris ꝓximꝰ eſſe Unde Bern̄. Utramqꝫ teneo dilectionem dei ⁊ ꝓximi. cum te amo dn̄e ieſu. qui meusproximus es qm̄ homo es. ⁊ feciſti mecū miſericordiam. Hec Bern̄. Ex vtraqꝫ gͦ dn̄i ꝯcluſiōe legiſꝑitusꝯuincit̉. qꝛ xp̄m deū ⁊ hominē ꝓximū n̄ dilexit. qͥ ſuſcipiēs carnē nr̄aꝫ ꝑ hūanitatē factus ē nobis ꝓximus.⁊ tot miẜicordie oꝑa impēdit vn̄ merito diligi dꝫ Add̓i eī dilectōꝫ ī nobiſ excitādā nutriēdā ⁊ agēdā nhilita valꝫ ſic̄ bn̄ficioꝝ eius frequēs ⁊ diligēs ꝯſideratioMagna eſt igit̉ miſericordia. que ignotis ⁊ extraneisnos ꝓximos facit. magna ē miſericordia ꝑ quā vitapoſſidet̉ eterna Ille quippe ꝓximus eſt tibi. cui miſerēdo appropinquas. qui ꝟo nulli miſeret̉. nullū ꝓximūhabet. In illo ergo mandato. diliges ꝓximū tuū ſicutteip̄m. dn̄s ꝓximum intelligit omnē hominē. hic aūteū qui implet legē naturaleꝫ. vt qui facit alij que ſibifieri vult Ubi Ambroſiꝰ. Ergo qm̄ nemo magis ꝓximus qͣꝫ qͥ vulnera nr̄a curauit. diligamus eū qͣi dn̄mdiligamꝰ ⁊ eū qͣi ꝓximū. Nihil eī tā ꝓximū. qͣꝫ caputmēbris. Diligamus etiā eū qͥ imitator eſt xp̄i. diligamus eū qui inopie alterius corꝑis vnitate ꝯpatit̉ Neqꝫ em̄ cognatō facit ꝓximū. ſꝫ mīa que mīa ẜꝫ naturāeſt. Nihil em̄ tam ẜm naturā. qͣꝫ iuuare ꝯſortem nature Hec ambro. Ad hoc quoqꝫ faciendū hortatur nosAugu. dicens Nunc cum in hac vita. id eſt in hac viſumus. inuicē onera noſtra portemꝰ. ut ad eaꝫ vitamque caret omni onere ꝑuenire poſſimuſ. Dilectionisofficium eſt. inuicē onera noſtra portare. Nihil eī ſicꝓbat amicum. quēadmodū oneris amici portatō Neqꝫ vlla res officioſum iſtū laboreꝫ ad portanda oneraaliorū facit libenter inpendi. niſi cogitemus quāta ꝓnobis ꝑtulit dn̄s. Hinc admonens ait apl̓s Hoc ſentite in vobis. quod ⁊ in xp̄o ieſu. Huic cogitationi accedit eciā illa. quia homines ſumus. ⁊ ꝙ egritudineꝫſiue anime ſiue corꝑis quā in homine alio videmusetiā nos habere potuimus aut poſſumus Hoc ergo exhibeamus ei. cuius īfirmitatem portare volumus. qd̓ab illo vellemus nobis ex hiberiſi forte nos in eo eēmꝰ⁊ ip̄e non eſſet. Ad hoc ꝑtinet quod apl̓us ait Omnibus omnia factus ſuꝫ. ut omnes lucrifacerē. cogitādo