ac miſſione et reuerſione
De reuerſione apoſtolorūptolo. philoſopus q̄ inter ſapiētes ē hūilior. inter ſapiētes eſt ſapiētior. Ex ꝑte aūt nō credētiū fuit eorūſuꝑbia. q̄ eſt intellectus excecatiua. Sed ex ꝑte d̓i cāfuit ſimplex volūtas diuina. ⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit. Itapater factū eſt. quoniā ſic placitū ē an̄ te .i. tibi in ꝯſpectu tuo. ante quē .ſ. nihil iniuſtū pōt placere. Nullaꝫꝟo aliaꝫ rōem reddere voluit filius. qꝛ pater illos reprobauerit ⁊ hos elegerit. niſi ſolū beneplacitū ip̄iuspatris. in exemplū. ne ſecreta dei diſcutiamus. ⁊ inꝯfuſionē illoꝝ q̄ de ſecretis dei volūt q̄tere rōeꝫ. Un̄Greg. His dn̄i ꝟbis exēpla hūilitatis accipimusne temere diſcutere ſuꝑna ꝯſilia d̓ alioꝝ vocatōe aliorū vl̓ repulſione p̄ſumamꝰ. Cū em̄ p̄miſiſſet vtrūqꝫ.nō mor rōeꝫ reddidit. ſed ſic deo placitū dixit hoc videlicet intēdens. qd̓ iniuſtū eſſe nō pōt qd̓ placuit iuſto. In cūctis gͦ q̄ exterius a deo diſponunt̉. aꝑta cauſa rōnis eſt occulta iudicia volūtatis. Un̄ ⁊ Criẜ. Nōdicit qͣ rōe ſic ei placuit. ſed tm̄ gr̄as agit pr̄i qꝛ ſic explacuit. Sic ⁊ tu nūqͣꝫ diſcutias ꝯſilia dei in oꝑibuseius qͥd fecit. aut qͣ rōne fecit. ſed quocūqꝫ mō reꝫ ſuāvoluit ordinare. gr̄as ei agas. ſufficit tibi ad teſtimoniū ip̄a dei natura. qꝛ deus ſine rōe ⁊ ſine iuſticia mhil facit. Nō em̄ ad diſcuſſionē ſuā. ſꝫ ad honorē ſuūcreauit te. Nec iudicem te voluit eſſe actuū ſuoꝝ. ſedſeruū preceptorū. Boni em̄ dn̄i eſt. oīa ꝓuidere q̄ advtilitatē ꝑtinent ſerui. boni aūt ſerui ē fideliter oꝑari. ⁊ nō diſcutere dn̄i ſui actus. Hec Criẜ. Un̄ ⁊ Augu. Quare illū trahit ⁊ illū nō trahit. noli velle dijudicare. ſi non vis errare. Vt aūt dicit Proſper. deusreſiſtentē nō trahit. inuitūqꝫ nō ꝯpellit. ſed ex inuitovolentē facit. ⁊ infidelitatem reſiſtentis inclinat. vtcor audientis obediendi in ſe delectatione genita. ibiſurgat vbi p̄mebat̉. inde velit vbi nolebat Hec Proſper. Et licet in ſpeciali non poſſit aſſignari rō qͣre illūeligat ⁊ illū dimittat. niſi eiꝰ ſimplex voluntas. ꝙ tn̄aliqͥ ſint electi ⁊ aliqͥ reprobati. bn̄ pōt aſſignari cauſa in generali. etiā ex ꝑte dei. vt in electis appareat d̓imiſcd̓ia. ī alijs aūt eiꝰ iuſticia. qꝛ ſicut ad gl̓am regis⁊ decorē ſui regni nō ſolū ꝑtinet aula in qͣ ſtrennui milites honorant̉. ſed etiā patibulū in quo malefactores puniūt̉. ſic ad gl̓iā d̓i nō ſolū ꝑtīet p̄miatio bonoꝝſꝫ etiā punitio reproboꝝ. ¶ Et qꝛ dictū ē de vocatōehūiliū. ꝯſequēter ponit huiꝰ vocatōis mediū. xp̄s eīmediator ē dei ⁊ hoīm. debitus aūt ꝓceſſus eſt. vt abextremo in extremū ꝓcedatur ꝑ mediū iō oīs ꝓceſſꝰgr̄e diriuat̉ ad nos ꝑ xp̄m. ⁊ hoc ē qd̓ dicit. Oīa mihi tradita ſunt a patre. qꝛ ſcd̓ꝫ naturā diuinā xp̄s hꝫeſſe a patre. ⁊ ꝑ ꝯſequēs poſſe. licet habeat idē eē numero ⁊ poſſe cū ip̄o. ⁊ ſic oīa tradita ſunt ſibi a patreab eterno. Scd̓m aūt naturā hūanā oīa tradita ſuntin ptāte xp̄i ⁊ dn̄o a deo patre. Uno mō qͣꝫtū ad auctoritatē. ⁊ ſic ſibi ſunt tradita ab inſtanti ꝯceptōis. qꝛeo ipſo ꝙ natura humana ꝟbo eſt vnita. om̄ia creataſibi ſunt tradita Alio mō qͣꝫtū ad effectū. ⁊ ſic in iudicio oīa erūt ſubdita pedibꝰ eius. qꝛ tūc eius volūtasꝑfecte implebit̉ in oībꝰ. Et qꝛ ſcd̓m diuinā naturameſt idem cum patre. ideo ſubdit. Et nemo nouit filiūniſi pater. neqꝫ pr̄em qͥs nouit niſi filius. nec tn̄ ꝑ hocexcludit̉ ſpūſſanctus. qꝛ ſit exceptō eſſentialis. n̄ ꝑ-
Et qꝛ xp̄s eſt mediator dei ⁊ hoīm. ideo noticia diuinorū ad nos deriuat̉ ꝑ xp̄m ꝓpter qd̓ ſubdit̉ Et cui filiusvoluerit reuelare. nō ꝙ iſti quibꝰ reuelatō fit mediātefilio habeāt noticiā ꝯp̄henſiōis. ſicut filius. qꝛ hoc eſtimpoſſibile creature. illd̓ em̄ qd̓ ꝯp̄hendit̉. totaliter ⁊ꝑfecte cognoſcit̉ Et qꝛ ut dictū eſt. xp̄us eſt mediatordei ⁊ hoīm. ideo ꝯſeqn̄ter on̄dit ꝙ familiariter ⁊ ſecūre ad ip̄m eſt accedendū Un̄ nos ad hoc inuitans ait.Uenite credēdo ⁊ obediēdo. nō pedibꝰ. ſꝫ moribꝰ. noncorꝑe. ſꝫ fide. Iſte nāqꝫ ē ſpūalis acceſſus quo quiſqꝫd̓o appropīquat verius ad me orandū ꝑ fidē. ad me cōmitandū ꝑ imitatōꝫ. ad me fruenduꝫ ꝑ gl̓ificatōꝫ. Exgo venite vos clauſi. ad me oſtiū ꝟitatis. venite vos egri. ad me medicū ſalutis. venite vos naufragi. ad meportū qͥetis Felix terminus ad quē. ſꝫ īfelix terminusa quo. ideo ait. omnes qui laboratis. ſiue ẜm naturamin qua naſcimur. ſiue ſcd̓m culpā qua tranſgredimurſiue ẜm penā in qua morimur. ſpēaliter tn̄ loquit̉ hicde dolore infideliū in cultura ydoloꝝ. O tn̄ qͣꝫtū laborat luxurioſus in voluptatibꝰ. auarus in cupiditatibꝰambicioſus in dignitatibꝰ. Et onerati eſtis triplicionere .ſ. veteris legis. pharizayce traditōis. dyaboliceẜuitutis. O d̓i nr̄i dignatō admirabilis. o caritas ineffabilis. o ꝟba dulcia. ꝟba deifica. Ecce īuitat inimicos. hortat̉ reos allicit īgratos. Ubi Criẜ. Nō āt dixitUenite ille ⁊ ille. ſꝫ vos oēs q̄ in ſolicitudībꝰ. qͥ in triſticijs. qͥ in peccatis eſtis. n̄ ut expetā noxas ſꝫ ut ſoluaꝫpeccata. veīte nō qm̄ idgeo vr̄a gl̓ia. ſꝫ qꝛ volo vr̄aꝫ ſalutē. Und̓ d̓t Et ego n̄ ſolū exonerabo ſꝫ etiā reficiamvos triplici cibo .ſ. doctrine. euchariſtie. ⁊ gl̓ie. vel reficiā voſ .i. īterrna refectōe ⁊ iocūditate ſaturabo ⁊ recreabo. ⁊ in pn̄ti ꝑ gr̄aꝫ. ⁊ in futuro ꝑ gl̓iam. Ubi Criẜ.Nō dixit ſaluabo ſolū. ſꝫ qd̓ multo amplius ē reficiāvos. id eſt in omni quiete ꝯſtituaꝫ. Ad ip̄m quippe eſtveniendū. qui eſt quies laborātibuſ. eſt ſubleuator oneratis. ē refectio famelicis ⁊ deficiētibꝰ ⁊ n̄ venit vocare iuſtos. ſed peccatores ad pnīam. Und̓ Bern̄ Mūdus clamat. ego deficiā. caro clam at. ego interficiamxp̄us clamat. ego reficiam. ad quē ibis Iuguꝫ ergo legis ac peccati. ⁊ ſolicitudinis temꝑaliū. q̄ vobis laborioſa ſunt ⁊ oneroſa abijcite ⁊ ita tollite .i. volūtarie accipite iugū a iūgēdo dictū iugū inquā euāgelice legis⁊ eruditōis. eo ꝙ gētes ⁊ iudeos ī vnā fidē iūgat. iugū amoris ⁊ dilectōis. eo ꝙ hoīes d̓o iungat. iugū crucis ſiue mortificatōis. eo ꝙ carnē ſpūi ſubijciat. meūd̓t. qꝛ prius ꝓ nobis illd̓ tulit pͥmū docēdo. ẜm diligēdo. terciū ſuſtinēdo ſuꝑ voſ. ut impleatis ⁊ in honorehabeatis. ne forte ſubtus ponētes ⁊ ꝯtēnentes pedibꝰvicioꝝ ꝯculcetis Ubi Criẜ. O gratiſſimuꝫ pondꝰ. qd̓magis ꝯfortat portātes. Nam pondus terreſtrium dominoꝝ atterit paulatim mīſtrātiū vires. pōdus abtxp̄i magis adiuuat baiulantē. quia nō nos portamusgr̄am. ſed gr̄a noſ. nec nos ad auxiliū gr̄e dati ſumusſed gr̄a magis ad noſtꝝ Hec Criẜ. Et diſcite a me magiſtro. docēte ꝟbo ⁊ exemplo. qꝛ mitis ſum exteriusin moribꝰ. interius in affectibꝰ. corde ⁊ nō fictus prohumanis laudibꝰ. mitis ſum. quia nullum ledo. humilis. qꝛ nulluꝫ deſpicio. ſed corde. quia nullum decipio Ecce tria imitanda. mititas in ꝯuerſatōe humilitas in cogitatione. ꝟitas in intentione. quibꝰ maxīe