Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. Ivj.

et eius commendationequi eū criſtū non credebāt. ꝑcurit ⁊ a ꝑfidie ſcandalocaſtigat. Hoc em̄ induxit vt iohānis diſcipulos ad ſetraheret. qͥ de eo offendebāt̉. qꝛ iohānes in oꝑbꝰ maior clarebat Quaſi eis diceret Uidete ne ſcādalizem īin me. ⁊ ne in aliquo de meminꝰ ſentiatis Sicut ātp̄curſor intēdebat amouere a diſcipulis dubitatōnēde xp̄o. ſic ſaluator viceuerſa a turbis de p̄curſore. cōniendans eū multipl̓r turbis. qͥ neſciebāt miſteriū ſecretū. ſeu cām interrogatōis. ne turbe ſuſpicarent̉ iohannē male motū fuiſſe ⁊ id̓o diſcipulos miſiſſe. acꝑ hoc minꝰ crederēt p̄teritis teſtimōijs iohānis. Audientes em̄ q̄ſtiōeꝫ a diſcipulis iohānis xp̄o ꝓpoſitāputare poterāt iohannē leuē in fide ⁊ mollē in vita.qꝛ videbat̉ prius dū erat liber de xp̄o affirmaſſe. quemō in carcere qͣſi aduerſitate fractus videt̉ q̄rere Leuitas ad heſitatōem rōis. molliciēs ad ꝯcupiſcētiaꝫvoluptatis ꝑtinet. ⁊ vtraqꝫ dn̄s a iohanne ꝯcludit. ⁊cū de ꝯͣrijs ⁊ qͥbuſdā alijs ꝯmēdat Magis aūt voluitꝯmēdare iohannē in abſentia diſcipuloꝝ eius qͣꝫ inpn̄tia vt eiꝰ ꝯmēdatio nō ex fauorē hūa nō l̓ ex adulatiōe. ſꝫ amore ꝟitatis ꝓcedere videret̉ Et ꝑ hoc docuit nos fugere notā adulatōis in ꝯmēdatione alioꝝ. ⁊maxīe magnoꝝ in pn̄tia eoꝝ. Un̄ criẜ. qͣꝫ bn̄ recedentibꝰ diſcipul̓ cepit laudare iohannē. non ſicut qͥdamhoīes blanditores. qui libenter hoīes in facie laudātaut qn̄ vidēt amicos eiꝰ fideles aut domeſticos eiusquos credūt nūciaturos illi quicqͥd audierint Nā q̄inſipiens ē. gaudet laudatus in facie. vir aūt ſapiēsqn̄ laudat̉ in facie. flagellat̉ in corde. Propter duasgͦ cās hō in facie laudari nō debet. Primū fi ſapientēillū putas grauiter ſuſceptutus eſt Et qͣte illi laudibꝰtuis moleſtiā facis Si inſipientē illū exiſtimas extollendus eſt. qͣre inſipientiā eius laudibꝰ tuis nutris.Hec criẜ. Deind̓ ꝯſeqn̄ter ꝯmēdat iohannē a multis. ⁊ primo a ꝯſtantia fidei ⁊ mentis Dicit gͦ. Illisaūt .ſ. diſcipulis iohānis abeuntibꝰ .ſ. a criſto ⁊ reuertentibꝰ ad iohannē. dixit ieſus ad turbas Quid i. qͣlem exiſtis in deſertū videre nō mō ſꝫ olim cū adhuciohānes eēt in deſerto nūc em̄ erat in carcere. Quaſidiceret Qualis creditis ꝙ ſit ille. quē iā dudū an̄ vīcula freqn̄r exiſtis videre Un̄ criẜ. Ac ſi diceret. ꝓpterqͥd ciuitates dimittētes ꝯueniſtis in deſertum Nonplebs tāta cū tāto deſiderio in heremū veniſſet. niſi magnū quendā ⁊ mirabilē ⁊ petra ſolidiorē ſe videre eſtimans Exiſtis inqͣꝫ videre arundinē vento agita tamQuaſi diceret. Non fuit mobilis ſicut arūdo. vt leuitate mentis ⁊ fidei. de dn̄o ambigeret quē antea p̄dicauerat. ſꝫ ita ꝯſtans ꝙ nec timore nec fauore aꝟitate declinabat Nō fuit arūdo iohānes. ſꝫ colūna. nōmouebat̉ vento. nec ꝓſpetis erigi. nec aduerſis inclinari nouerat. ſed inter aduerſa ⁊ proſpera immobilis permanebat. ſeruās in ꝓſperis hūilitatem ⁊ in aduerſis patīam Nō qͣtiebat̉ timore. nec flectebat̉ adulatōe nec eū blandū gr̄a. nec aſꝑum ira cuiuſlibet faciebat. vno eodēqꝫ vultū reſpiciebat illos qͥ eū laudabāt. ⁊ illos qui eū vituꝑabāt Sic immicos ⁊ amicosdiligebat. ſic potētes ⁊ īpotētes arguebat. Arūdo igit̉vēto agitata iohānes nō erat. quē a ſtatu ſue rectitudinis nulla reꝝ varietas inflectebat. Und̓ criẜ. Calamus ē vacuus ⁊ nullā hn̄s ꝟtutē. ⁊ ideo qͣlis vis ven

tus leuis flauerit ſuper eū. huc ⁊ illuc flecrit eū. Sic ⁊hō carnalis ⁊ ſcl̓aris in quo fidei nulla eſt medulla ⁊ꝟtus veritatis nō inuenit̉ in eo qͣliſcunqꝫ tēptatio denerit ſuper eū curuat eū. Un̄ ⁊ greg. Diſcamus gͦ ſtēskm̄i arundo vento agitata nō eſſe Solidemus aīm inter auras linguaꝝ poſitū. Etet inflexibilis ſtatus nr̄ementis. Nulla nos detractio ad itā ꝓuocet. atꝫ ad remiſſionē inutilis gr̄e nullus fauor inclinet nō nos ꝓra eleuent. nō aduerſa ꝑturbent vt qͥ ſoliditate fideifigimur. neqͣqͣꝫ reꝝ tranſeuntiū mutabilitate moueamur. hec greg. Miſtice hic iohēm laudat vt ſi ipē necmortis timore nec carnalis vite amore formā iuſticie deſeruit. ſic nec nos vtilia relinqͣmus ꝓ vanis. veleterna ꝓ tranſitorijs. ⁊ crucem potius qͣꝫ faleras mundi eligamus. Scd̓o ꝯmendat eū ab auſteritate vite ⁊ pm̄e. qꝛ nō fuit mollibꝰ veſtitus nec delicijs vſusUnde d̓t. ſed qͥd exiſtis videre hoīem mollibꝰ veſtitū.ſ. ꝑ carmis curā delicioſam. q. d. nō. qꝛ vt dictū eſt ſupra. iohēs habebat veſtimentū de pilis cameloꝝ ⁊ eſca eius erat locuſta ⁊ mel ſilueſtre. vt ipſo ꝯuerſatōisſue teſtīonio ꝯtēneret mundū cū bonis ⁊ delicijs ſuisAd hoc etiā manebat in deẜto vt auſterā vitā duceretnō ſolū victu ⁊ veſtitu. ſed etiā loco. ꝓpter qd̓ ſubditurEcce qui mollibꝰ veſtiunt̉ ⁊ delicijs vtunt̉. nō in deſerto. ſed in domibo regū ſunt. qꝛ ibi vita delicioſa agiturAd hoc eī multi magnatibꝰ adulant̉ vt cū ipſis ꝯmorantes delicijs vtant. ſed hoīes veritatis talia aſꝑnantur. Un̄ narrat valerius maximus ꝙ quidā dixit dyogen olera lauāti. Si tu dyoniſio adulari velles iſta n̄ederes Cui rn̄t. Si tu iſta edere velles. dyomſio adulari nolles Et ſequit̉. hic veridicus ꝟitatis annūciator mallēs oleribꝰ ſuſtētari qͣꝫ magnatibꝰ adulari Sꝫheu hodie multi etiā religioſi ꝯͣriū faciūt. ⁊ ꝓ modicomaioribꝰ ⁊ etiā alijs adulari nō erubeſcūt. Et bene d̓s.in domibꝰ regū. nō pontificū. dn̄t em̄ pontifices ⁊ oēsp̄lati eccīe ⁊ etiā eoꝝ faīlia indui veſte ſimplici ⁊ religioſa. nō molli ⁊ p̄cioſa. Un̄ legit̉ de btō aug. ꝙ veſtimēta eius erāt nec intida pl̓imū. nec abiecta nimiū. Un̄⁊ hiero. Ornatus ⁊ ſordes pari mō fugiendi ſunt. qꝛalteꝝ delicias. alteꝝ glam redolet. Quō gͦ clerici ⁊ teligioſieqꝫ mollibꝰ ⁊ delicijs vtunt̉ ſicut ⁊ hī qui in domibꝰ regū ſunt. Eꝫ timeant ⁊ caueāt ſibi. qꝛ nō celeſtiſed terreno regimilitāt. qui ꝓ deo ꝑpeti aſꝑa fugiuntſed ſolis exterioribꝰ dediti pn̄tis vite molliciē ⁊ deſcātōem q̄runt. Si gͦ vilibꝰ veſtimētis indui ꝟtus nō eētnequaqͣꝫ dn̄s iohēm deveſtimenti ſui aſꝑitate laudaſſet. Et ſi p̄cioſis indui veſtimentis pctm̄ nō eſſet. neqͣqͣꝫ de pena diuitis locuturus premiſiſſꝫ. qꝛ induebat̉purpura ⁊ biſſo. qͣꝫ vero ꝑiculoſum ſit vti mollibus veſtibus. pꝫ per criẜ. qui d̓t. Mollis veſtis diſſoluit rigidam aīam. ⁊ ſi rigidū corpus aſſumat ⁊ aſpeꝝ. facileper hmōi molliciem delicatum reddit ⁊ fragile. Facto aūt corꝑe molliori. nccē eſt ⁊ aīam ꝑticipare leſionem. nam vt plurimū oꝑationes ipſius ꝯſonant diſpoſitionibꝰ corꝑis Hec criẜ. Eſiſtice ꝑdeſtitos mollibus pn̄t intelligi adulatores. qd̓ bn̄ ſignificat̉ ꝑ indumentū. ſicut em̄ indumentū adaptat ſe illi cuius eſt.ſic adulatores adaptāt ſe malis. vt qui timore ꝑſecutōis vel amore laudis peccantiū vitia nō redarguunt⁊ vt temꝑalia lucra vel ꝯmoda ꝯſequi poſſint. illis ſeN. iiij.