Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſcipulorum

De conſolationeſtatū acq̄rendū. Uel ẜm Grego. deus rex qͣſi cuꝫ duplo exercitu ꝯtra ſimplū venit. qꝛ nos vix in ſolo oꝑep̄ꝑatos. ſimul de oꝑe ⁊ cogitatōe diſcutit vel qꝛ multo plura ſe ꝓ nobis ſuſtinuiſſe allegabit Mittamusgͦ ad eū nobis placandū legatōeꝫ aſſentiēdo ei in obſeruantia ꝯſilioꝝ. vel offerendo munera lachrymaꝝ.or̄onū ⁊ bonoꝝ opeꝝ. Sicut ergo p̄meditatio ē neceſſaria ad cauendū imimicoꝝ irriſiōeꝫ. ita ē neceſſariaad impetrādū iudicis miſcd̓iaꝫ. Und̓ hec ſimilitudoeadē eſt q̄ ⁊ ſuꝑior. nihil em̄ aliud his ꝟbis āmoneniur. niſi vt vltra vires noſtras nos nō extendamus. Quintū impedimētū ē amor ſubſtātie tꝑalis. quiml̓tū impedit ꝑſectōeꝫ ⁊ ſe q̄lā xp̄i. Un̄ ſubiūgit inferrēs ex ſil̓itudinibꝰ p̄miſſis. Sic gͦ oīs ex vobis q̄ nōrenūciat oībus q̄ poſſidet. nō pōt meus eſſe diſcipulꝰQuia nō pōt qͥſqꝫ deo ſeruire ſil̓ et mūdo. ꝓpterea vtait ꝓſper. voluit deus cultores ſuos oībꝰ renūciare.vt excluſa mūdi cupiditate. diuina in eis caritas poſſit augeri ⁊ ꝑfici Unde Augu. Diſce nō diligere mūdū. vt diſcas diligere deū. funde vt implearis. auerte vt ꝯuertaris. Dilectio gͦ tꝑaliū nō poſſeſſio hic reprehēdit̉. qꝛ vt dicit. Augu. Non damnat d̓s diuitias. vnde meremur celū ſꝫ cor appoſitū. qd̓ eas nō expendit. ſed recōdit. Unde abrahā legit̉ ml̓tas poſſeſſiones habuiſſe. ⁊ tn̄ fuit ꝑfectus. Non dixit ei dn̄s.relinque oīa ſed ambula corā me .ſ. ꝑfecte me amando. ⁊ ſic eſto ꝑfectus. Sed qꝛ difficile ē diuitias hr̄ein archa ꝑ poſſeſſionē. ⁊ nō in aīo ꝑ amorē. iō ꝯſuluitdn̄s iuueni diuiti. dicens. Si vis ꝑſectus eē. vade etvende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. ⁊ ſe q̄re me. Hac igitur ꝯcluſiōe ẜm glo. on̄dit̉. ꝙ edificare turrim. ſacerecū fortiori pacem. nihil aliud eſt qͣꝫ eſſe diſcipulū xp̄i.p̄parare ꝟo ſumptꝰ. mittere legatōem. nihil aliud ēqͣꝫ renūciare om̄ibꝰ. ⁊ iō infert ex predictis ſil̓itudinibus. ꝙ ſicut nō pōtedificare. q̄ nō cōputat ſumptꝰ.nec ſecure occurrere. q̄ nō p̄mittit legatiōeꝫ. ſic oīs exvobis qͥ nō renūciat oībus q̄ poſſidet. nō pōt meꝰ eēdiſcipl̓us. Hec oīa ſunt nō ſolū tꝑalia. ſed ⁊ amor ꝓximoꝝ. ⁊ ip̄a aīa qͥbꝰ oībꝰ deū preponere debemꝰ. vttenūciemus tꝑalibꝰ. ⁊ carnalibus ꝓpinquoꝝ affectibus. aīalitati nt̄e vt etiā ip̄am aīaꝫ. vitā .ſ. pn̄tē. ꝓ d̓o⁊ ꝓximo. ſi opus fuerit. ponamꝰ. Unde dicit oībus.vt innuat ꝙ integra dꝫ eſſe renūciatio .ſ. quo ad ſua.quo ad ſuos. ⁊ quo ad ſe. ẜm ꝙ dictū eſt abrahe Egredere de terra tua. ⁊cͣ. Un̄ quidā ait xp̄e tuos. tua. te.gratis accepimꝰ a te. Ergo meos. mea. me. meritonūc exigis a me. Iſtd̓ qd̓ dictū ē abrahe p̄t expōi d̓ religioſo. cui loqͥt̉ d̓s. d. Egred̓re d̓ terra ꝑ votū pauꝑtatis. qꝛ ſic̄ lutū ⁊ puluis adherēs fatigat ⁊ īpedit ābulātes. ſic terrēa cupiditas poſt dn̄m ire volētes. Et deꝯgnatiōe tua. qͣꝫtū ad votū caſtitatis. in ꝯgnatōe em̄tāgit̉ carnalitas. q̄ ml̓tū īpedit caſtitateꝫ. Et d̓ domopr̄is tui qͣꝫtū ad votū obediētie. qꝛ mōachꝰ dꝫ eē in religiōe ſine pr̄e. ſine mr̄e. ſine genealogia. Iſta tria ſignificata fuerūt ꝑ mūera magoꝝ. ꝑ auꝝ. votū pauꝑtatis. ꝑ mirrā. caſtitatis. ꝑ thus. d̓uote obediētie hūilitatis. Et veni in terrā qͣm mōſtrauero tibi. ſpūaliternō dedero. qꝛ adhuc qͣꝫdiu ſumus in hac vita. n̄ dat̉terra ꝑadiſi ſed on̄dit̉. Et nota ꝙ ẜm Dedā. diſtat inter renunciare or̄bꝰ. ⁊ re linquere oī̄a. paucoꝝ em̄. ſcꝫ

perfectoꝝ eſt relīquere om̄ia. hoc ē oīa temꝑalia ⁊ curas mūdi poſtponere ⁊ ſolis eternis inhiare. cūctoꝝ ātfideliū eſt renunciare oībꝰ. hoc eſt ſic gerere terrena. ⁊tenere q̄ mūdi ſunt. ut tn̄ ꝑ ea n̄ teneant̉ a mūdo. ſꝫ tota mēte tendāt ad celeſtia. Un̄ renūciare ꝯuenit omnibꝰ eis q̄ licite mūdanis vtunt̉. relinq̄re ꝟo oīa ꝑfectoꝝ eſt ut apl̓oꝝ ⁊ ſuoꝝ ſeqͣciū Omībꝰ gͦ renūciat. quiqͣꝫuis aliqua poſſideat. omīa tn̄ ſi neceſſe ſit ꝓ xp̄i nomīe amittere nō timeat. Nam ip̄i quoqꝫ apl̓i. ⁊ veſtimēta ⁊ calciamēta qͣliacūqꝫ habebāt. quibꝰ tn̄ iam renunciauerāt. qm̄ ſi neceſſe eēt ea ſimul cū ip̄a vita perdere nō timebant. Hn̄tes igit̉ victū ⁊ quibꝰ tegamurhis contenti ſimus. Hoc em̄ ut ait Bern̄. eſt perfectioeuangelica Et ẜm hoc ꝯſidera ꝙ duplex eſt diſcipolatus xp̄i. Unus eſt neceſſitatiſ. ⁊ ſic in primitīa eccleſiaomnes dicebantur diſcipuli. qui nunc dicuntur xp̄iani. Alius eſt ſupererogatōis. quo quis xp̄m ſequit̉ inꝯſilijs euangelicis. Prīo diſcipulatui neceſſarium ērenunciare omībꝰ qͣꝫtum ad affectū ne quis ita afficiatur ad bona tꝑalia. ut poſtponat eterna ⁊ amore tꝑaliuꝫ ſuꝑatꝰ. ordīe ꝑuerſo diligat creaturā ſuꝑ creatorēSecūdo diſcipulatui neceſſariū eſt oīa relīquere. nōſolū qͣntū ad effectū. ſꝫ etiā qͣꝫtū ad rem in effectu. ſic̄apl̓i omnia relinq̄runt ꝑ volūtariā pauꝑtateꝫ. Nō ergo om̄eſ tenent̉ omīa relinq̄re qͣntū ad effectū niſi perfecti. qͥ voto pauꝑtatis ſunt aſtricti. oēs ꝟo tenent̉ renunciare omībꝰ qͣntū ad affectū. ne plus afficiant̉ adiſta qͣꝫ ad deū. Simil̓r relīquēdi ſunt parētes ⁊ ꝓpinqui ẜm carnē ⁊ amici ẜm ſeculū. qꝛ aliter nō p̄t qͥs eſſexp̄i diſcipulꝰ. Quod qͣntū ad primū diſcipulatū ītelligenduꝫ eſt. ſic ꝙ homo huiuſmodi ꝓpinquos ⁊ amicos non amet niſi in ordine ad honorē dei. ⁊ ideo ſi inſtigent ad aliquid quod ſit ꝯtra diuinū honorem tuncſunt odiendi ⁊ relinquendi. Sed qͣntū ad ſcd̓m diſcipulatum relinquendi ſunt realiter qͣntū ad om̄eꝫ ꝯuictuꝫ mundanū. etiā in licitis. niſi qͣntū cedit ad honorem dei. Tercio relinquendū eſt corpus ꝓpriū ⁊ vitacorporalis. quod ſignificat dn̄s per animā. ẜm vnumſenſum. cum ait adhuc aūt ⁊ animā ſuam. vbi ut ſupͣdictū ē. anima accipit̉ ꝓ vita aīali. ꝓut aīa viuificatcorpus ⁊ delectat̉ in eo. Et ſic ẜm Aug. aīa duplicitereſt odiēda. vno mō ut homo mortē ꝓ xp̄o nō timeat.vt cū xp̄o inꝑpetuū viuat. Alio mō ut huius vite delectatōꝫ reſpūat. ut voluptatē feliciter in regno dei inueniat Et vtrūqꝫ hoꝝ eſt neceſſariū. ſi velimꝰ eſſe diſcipuli xp̄i qͣntū ad diſcipulatū vtrūqꝫ. Naꝫ prīo diſcipulatui neceſſariū eſt. ut qͥ in cā fidei īterrogatus ⁊ exactus. mori ꝓ xp̄o nō timeat ẜm p̄paratōꝫ animi qͣntū ad primū. ⁊ in delectatōibꝰ corꝑalibꝰ ad peccandūnullatenus acquieſcat qͣntū ad ſcd̓ꝫ Secūdo aūt diſcipulatui neceſſariū eſt. ut quis etiā non exactus cumde fide agit̉. ad mortem ſe offerat. ⁊ hoc qͣntū ad primū. Rurſus qͣntū ad ſecundū huic diſcipulatui ꝯuenit. ut quis non ſolū nō frangat̉ delectatione carnali.ſed etiā ut corpus non nutriat̉ ꝓpter voluptatem ſedꝓpter ſolam nature neceſſitatē nec hoc ꝓpter ſe. ſꝫ propter honorem diuinū. ut ex hoc deo expeditius ſeruiatur. Ita ꝙ homo ymaginet̉ quaſi deus ſedeat in mēteexpetēdo corporis neceſſaria tanqͣꝫ ſui mancipij ⁊ ſicquicquid homo d̓ cibo vel potu ſumit. per hoc ītendat