¶ Capitulum xlvii.a legione obſeſſis
li ꝑtulit. Sepe em̄ poſt ꝯuerſionē nos diabolus acrius tēptat quos a ſua ſeruitute recedere ꝯſiderat. Sꝫille qͥ nō dormitat neqꝫ dormiet cuſtodiens iſrahel. qͣſidormit in naui. cū mentē viri iuſti inter ꝓcellas temptationū durius ꝑmittit fatigari Cūqꝫ ſentit temptatōes ſua ꝟtute ſuꝑare nō poſſe. accedit ad oīpotentiādei recurrēs ⁊ ſuſcitat dn̄m. cū ꝑ mentis deuotōnemilli appropīquans ⁊ ſuā fragilitatē humiliter recognoſcit. ac d̓inam potentiam ⁊ dei mīam deuotiſſimetotis viribꝰ mentis implorare non ceſſat quouſqꝫ inſui adiutoriū d̓inū excitat auxiliū. Tunc em̄ ſurgensimperat ventis ⁊ mari. qꝛ temptamēta diaboli inſurgentia ꝯtra mentē viri iuſti ꝯquieſcere facit. ⁊ eū ſibilibere ſeruire ꝑmittit. ſit aūt tūc magna trāquillitasqꝛ expulſis malaꝝ temptationū radicibꝰ. ꝟtutes aīe⁊ ea q̄ prius non ſine formidine obſeruabat. poſtmodum velut naturaliter ꝑ bonam ꝯſuetudinem cuſtodire incipit. gaudens cum propheta ⁊ cantans. declinate a me maligni ⁊ ſcrutabormandata dei mei. ſicqꝫtranſnauigato mari. ⁊ huius ſeculi fluctibꝰ calcatisOratioad portum feliciter ꝑuenit paradiſi.Omine ieſu chriſte impera ſuggeſtionum ⁊temptationū flatibꝰ ⁊ motibꝰ. veni ⁊ gradereſuꝑ cordis fluctus vt ſerena ⁊ tranquilla fiant ommia mea. Requieſcat in te deus meus cor meum. cor mare magnū tumēs fluctibꝰ. dormiat ab omnibꝰ q̄ ſub celo ſunt. vigilās in te. qͣtenus āplectar tevnū bonū meū. ⁊ ꝯtēplet te lumē oculoꝝ meoꝝ ⁊ letabūdus cantē ⁊ dicā ego dormio ⁊ cor meū vigilat. ⁊illud in pace inidip̄m dormiam ⁊ requieſcam AmenDe duobꝰ demoniacis a legione obſeſſisCapitulum. xlvij.Um autem ieſus etdiſcipuli eius tranſfretaſſent. ⁊ mare galilee tranſiuiſſent. venerunt in regione geraſenorum contra galileam Geraſa quippe eſt infignisciuitas arabie tranſiordanem. iuxta montē galaad.in quo labancomprehendit iacob in tribu manaſſe.non longe a ſtagno tyberiadis ex oppoſito galilee. ſtagno interiacente. a qua ciuitate denominatur regiogeraſe norum Et cum de naui eſſent ad terram egreſſi. occurrerūt eī duo homines demomaci. ſeui minisquia in ſe ⁊ in alios ſeuiebant. non quia demomacialiquid poſſint niſi quantum deus eis permittit. itavt nemo poſſet per viam illam tranſire. Hoc enim intendunt ſeuientes in nos demones. ſcilicet obſtruere nobis viam vite. exeuntes de monumentis in quibus habitabant ⁊ domicilium habebant Ideo in monumentis gentilium vbi corpora eoꝝ ſepulta erantdemones habitabāt. tanqͣꝫ habituri ſuꝑ corpora eoꝝpoteſtatem poſt iudicium. ſuper quorum animas poteſtatem iam habebant. In monumentis etiam aliquando demomaci habitabant. vt per hoc demonescrorem hominibus de animabus defunctorum ingerant. ⁊ etiam quia in mortuis operibus id eſt in peccatis delectantur ⁊ gaudent. Qui etiam vinciebant̉cathenis ⁊ compedibus. ⁊ ruptis vinculis agebant̉in deſerto a demonibꝰ. His ſimiles ſunt mali religiofi. quos vincula obedientie ⁊ ꝯſtitutōnū nō poſſunt
tenere quin exeant de monumentis .i. de clauſtris inquibꝰ mundo mortui dn̄t eſſe. ⁊ ad hoc ad negocia ſecularia vel inutilia ſeu etiā mala exercēda. Et virtutēdei ſentientes. atqꝫ ex magno timore nō ex huilitateante ieſum ꝓcidentes eū adorauerunt. ⁊ clamātes ſcꝫcoacti voce magna. vt em̄ d̓t hilarius. nō eſt voluntatis ꝯfeſſio. ſed ncc̄itatis extorſio. qꝛ timent eius pn̄tiam dixerūt. Quid nobis ⁊ tibi ieſu fili dei. q. d. nhileſt cōe tibi ⁊ nobis. tu deus. nos dyaboli. tu humilisnos ſuꝑbi. tu beniſti ſaluare. nos ꝑdere. Unde apl̓usQue ꝯuentio xp̄i ad belial .i. dyabolū. certe nulla. qꝛxp̄us oīa facit bene. dyabolus oīa male. Supra dubitans dixit. ſi filius dei es. hic eruditus tormētis aſſerit. ieſu ſili dei. pena em̄ oculos aꝑit quos culpa claudit. Non cognouerūt ex certa ſcīa ieſum eſſe filiū dei.ſed ex cōiecturis quibuſdā opinabant̉. non tn̄ de hoccerti. Un̄ aug. Qd̓ demones clamant. quid nobis ⁊tibi ieſu fili dei. magis ex ſuſpitōe qͣꝫ ex cognitōe dixiſſe credendi ſunt. Si em̄ cognouiſſent. nunqͣꝫ dn̄mglorie crucifigi ꝑmiſiſſent. Iſtis demoniacis ex timore dn̄i adorantibꝰ ⁊ ꝯfitentibꝰ ſil̓es ſunt qui timore gehenne potius qͣꝫ amore iuſticie deo ſeruiūt qui magishn̄t oculum ſimſtꝝ ad gehennā vel ꝯmodū tranſitoriūqͣꝫ oculum dextꝝ ad celū ⁊ incōmutabile bonū nō gratis cōlentes deū. Ueniſti ante tꝑs debitum torquerenos. Sciebant em̄ in die iudicij ſibi futurā damnatōnem. ⁊ ſe mittendos in abiſſum ⁊ torquendos. ſed iātorqueri ſe dicebāt. qꝛ ẜm hiero. pn̄tia ſaluatoris tormentū eſt demonū. Unde criẜ. Etenim flagellabant̉inuiſibiliter puncti ⁊ infixi. ⁊ intolerabilia patiētesex pn̄tia ſola. Uel ideo torquebant̉. qꝛ ſuſpicabāturꝙ exire ⁊ a leſione ceſſare cogerent̉. nam ẜm hierom.magnū tormentū eſt demonibꝰ a leſione hoīm ceſſareꝓpter odium qd̓ erga nos habent. ⁊ tanto grauius dimitrunt quāto diutius poſſiderūt Caueat ergo leſusa dyabolo vt cito eius iugum dirumpat qꝛ tanto facilius quanto citius eius domimū euitatur ¶ Et interrogabat ieſus de nomine. nō qꝛ ignoraret. ſed vt multitudo demonum ex ꝯfeſſione eoꝝ appareret ⁊ magiscredibile eſſet ꝙ tot demones in duobus hominibusfuiſſent. ⁊ vt confeſſa peſte. virtus curantis gratioremicaret. Unde dixerunt. Legio mihi nomen eſt. qꝛmulti ſumus. Legio autem ꝓprie dicit̉ mumerus determinatus armatoꝝ in exercitu. ⁊ continet ſex miliaſexcentos ſexagintaſex. Et inde dicit̉ legio in demonibꝰ. qꝛ militant ꝯtra nos. Et qꝛ ⁊ ſi nō poſſint hominibꝰ nocere in perſona. ſaltem appetunt eis nocere inſubſtantia. ideo rogabant hieſum ſi eos eijceret. ne ſeexpelleret extra regionem. id eſt habitationem hominum vel in abiſſum ⁊ infernum. Locus enim infermdebet̉ demonibus. permittunt̉ tamen inter homineshabitare vſqꝫ ad iudiciū. vt glorioſior ſit victoria electoꝝ in ſuperatōe demonū temptantiū. ſed mittereteos in porcos. vt ſaltē ſic in aliquo affligerent hoīnesqꝛ vbiqꝫ hoīes in meſticiā mittere ſtudent. ⁊ de ꝑdition eoꝝ gaudent. Ecce demonū infirmitas. qꝛ nihilpn̄t niſi ꝑmiſſi. Si ergo porcis nocere nō poterāt niſiꝑmiſſi. multo minus hominibꝰ factis ad ymaginemdei. Oportet igit̉ deum ſolum timere. illos autē contemnere. In quo etiaꝫ apparet eoꝝ vilitas. qꝛ ingredi