Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſeruocenturionis

ſabiles fierēt. ſi viſo miraculo ⁊ credēte gētili nō crederent. Iſte qͥdē cēturio auditis xp̄i miraculis. firmiter credit ꝙ poterat ſanare ſeruū eiꝰ q̄ erat ſibi carus⁊ moriturus. niſi ꝑ xp̄m fuiſſet ſanatus. ⁊ iō de eiusſanatōe erat ſollicitus. In hoc gͦ facto cēturiōis tātācuram ⁊ ſolicitudinē ꝓ ſeruo habētis. diſcere debemus cōmiſereri ſeruis nr̄is ⁊ ſubditis. ac ſolicitudinē ⁊ curā habere de eis. Nō erat ipſe ſic ut multi ſunthodie qͥ vidētes ſubditos ſuos infirmari eos negligūt. ⁊ plus d̓ ſeip̄is ſanis qͣꝫ de ſubditis infirmis ſolliciti ſunt pluſqͣꝫ ſibijpſis in voluptatibus qͣꝫ ſubditisin neceſſitatibꝰ ꝯdeſcendūt. Rogauit inqͣꝫ affectansvt veniret ad domū ſuā minꝰ plene p̄ anguſtia ſerui ⁊deſiderio cure cogitans xp̄i maieſttatem ⁊ reuerētiā.Ieſus aūt ſciens deuotōem eius. rn̄dit ꝑ ipſos internūcios. Ego veniā. ecce humilitas. ⁊ curabo eū. eccepietas. Uenit aūt potētia ſanandi nō p̄ſentia corꝑaliEt ibat cuꝫ illis. Alteriuſmodi erat iſte medicus. qͣꝫſunt illi. qui nō pauꝑes ſed diuites viſitare ſunt ꝑatiEt cū iaꝫ eſſet ꝓpe domū. centurio plenius cogitās ⁊ꝑ actū fidei ſe ꝯuertēs ad xp̄i eminentiā ⁊ maieſtatē.acceſſit an̄ reditū aliorū ꝑ amicos ſibi magis domeſticos. quos miſit ad eū rogās vt nō veniret ⁊ dicēs.Dn̄e noli vexari. nō eī ſuꝫ dignꝰ. vt intres ſub tectūmeū. Nō dicit palatiū nō domū. licet prīceps eſſet. ſꝫtectū p̄ hūilitate ſui ⁊ ꝯſideratiōe magnitudinis xp̄i.pter gentilis vite ꝯſcientiā timebat offendere xp̄mquē credebat deū. ſi corꝑali p̄ſentia intraret ad eum.Sed ſcd̓m auguſtinū dicēdo ſe indignū preſtitit ſe dignū. nō intra cuius parietes ſed in cuius corxp̄s intraret. Un̄ ⁊ Criẜ. Quia dignū ſe fec̄ ſuſcipiēdi xp̄min domo. dignus factus eſt regno. Et ad maioreꝫ ſuihūiliatōem adiecit dicēs. ꝓpter qd̓ ⁊ meipſum arbitratus nō ſum dignus vt venirē ad te. ⁊ internūciosſubmiſi ꝓ me. Sꝫ tm̄ ſine p̄ſentia corꝑali dic ꝟbo. ꝑquod om̄ia creant̉. reguntur ⁊ ſanātur. ⁊ ſanabiturpuer ⁊ ſeruus meus. ip̄e em̄ dixit ⁊ facta ſunt. vt dicithic beda. Magna eſt fides. que dicere credit eſſe facere. Ubi petrus cantor pariſiēſis. Hinc argue meliuseſſe abſtinere ab ordine a confectione vel ſumptioneeuchariſtie niſi plurimū ad hoc vel illud accedentemꝯfortet bona conſcientia qͣꝫ ordinari vel conficere vl̓ſumere cū conſcientia non dico leſa. qꝛ hoc eſſet mortale. ſed dubia. de qua dubito an ſana ſit. cum ſic accedens potius grauer qͣꝫ iuuer. Et quia irregularitasexcludit aliquē a mīſterio huius ſacramēti. ideo nōdebet ignorare ex quo incurrit̉ irregularitas. ex quoponit ſe ad talem actū. ſed ſcire debet ſuū ſtatū. Inoꝑe huius centurionis tres mirabiles nobis oſtendunt̉ virtutes .ſ. humilitas. fides ⁊ prudentia. Magnam em̄ humilitatem habuit. qui cū dn̄s ad eū venire paratus eſſet. indignū ſe vt ſub tectum ſuū intraret. iudicauit. Perfectam quoqꝫ habuit fideꝫ qꝛ cumeſſet gentilis. ſolo verbo deum credidit poſſe pueroreddere ſanitatem. Non paruam etiam prudentiamhabuit. qꝛ vltra carnē diuinitatē latentem cognouit.⁊ eū quē corꝑaliter ambulantē vidit vbiqꝫ ꝑ diuinitateꝫ eſſe p̄ſentē intellexit. Nec caritas in eo defuit.qꝛ cum multi ꝓ ſua ſuorumqꝫ filiorū ac caroꝝ ſalutead dn̄m rogaturi accederent. ille pro ſerui tantum ſa

nitati rogauit Un̄ adhuc in fidei ꝯſtātia ꝑſeuerāson̄dit. ꝙ verbo p̄t ſanare dicens. Nā ⁊ ego homo ſuꝫſub ptāte altiori .ſ. p̄ſide ⁊ imperatore ꝯſtitutus. hn̄sſub me milites ⁊ ſeruos. ⁊ dico huic militi vade ⁊ vadit. qͣntū ad negociū implendū in abſentia. ⁊ alio qd̓antiqua eſt grāmatica .i. alij dico veni ⁊ venit qͣntū adofficiū implendū in p̄ſentia. ⁊ ẜuo meo dico. fac hoc ⁊facit ſine reſiſtētia Ex his ꝯcludit ꝙ ſi dicto eius vnꝰvadit ⁊ alius venit. ⁊ alius facit qd̓ iubet. ml̓to plus ſixp̄s deus ⁊ dn̄s dicat īfirmitati vade ⁊ vadet. ⁊ ſanitati veni ⁊ veniet. ⁊ paralitico ſac hoc ⁊ faciet. vel ſeruientibus ſibi angelis. ut hec miracula faciant ⁊ facient Eteſt ratio a minori talis. potius debet fieri verbum deiqͣꝫ hominis ſubiecti. ſed verbum meum fit qui ſum homo ⁊ non deus. ſubiectus ⁊ nō dominus ſummus. ergo ⁊ tuū qui es deꝰ ⁊ ſummus dominus. Si ergo egoqui ſum homo modice potētie ⁊ maiori ſubiectus. ſolo verbo operor per miniſtros meos. ⁊ poſſum imperare inferioribus qui ad verbum meum mihi obediuntmultomagis tu qui deus es vbiqꝫ preſens ⁊ potens ſuꝑ omnes poteſtateſ. ⁊ omniū dn̄s. cui oēs poteſtatesſeruiūt. cui angeli ⁊ oīa obediūt. poteris ſolo ꝟbo ⁊ ſine p̄ſentia corꝑali ſeruū meū curare. ⁊ iō nō eſt nccēcorꝑaliter eūdo te fatigare. Audiēs aūt ieſus ꝟbacēturiōiſ exp̄ſſiua tāte fidei .ſ. ꝙ ſub velamēto carnisagnouit excellentiā maieſtatis. miratus eſt .i. ad modū mirātis ſe habuit. ⁊ vultū mirātis on̄dit. Admirabatur dn̄s fidem centurionis. quam cordi eius mirabiliter miniſtrabat. ⁊ magnalia d̓i in eo laudauit. n̄ ꝙei aliquid mirandū eſſet. qui cuncta mirabiliter operatur. ſed ut nos in beneficijs dei mirari ⁊ laudare doceret. Und̓ Auguſtinus. qd̓ miratur dominus nobismirandum eſſe ſignificat. quibꝰ adhuc opꝰ eſt ſic moneri. omnes enim tales motus cū de deo dicunt̉ nō ꝑturbati animi ſigna ſunt. ſꝫ docētis magiſtri Cēturionis ergo dn̄s fidem admirans ꝑiter ⁊ collandans ſequentibꝰ ſe dixit. fidē eiꝰ approbādo ⁊ ī exēplū ꝓponēdo Nō inueni tantā fidē .i. tāte fidei ſignū vl̓ fidei facilitatē .ſ. in credendo in iſrael .i. in ppl̓o iſraelitico .ſ. hꝰtꝑis p̄ſentis. Inuenit em̄ in antiquis maiorē ut ī abrāyſaac ⁊ iacob. ⁊ alijs pluribꝰ patriarhis ⁊ ꝓphetis. qfuerūt fidei noſtre principiū. Excipit̉ āt ſꝑ beata ꝟgocū de meritis vel pctīs fit mētio. Nec tn̄ hoc ꝟbū xp̄ide oībꝰ p̄ſentibꝰ ē intelligendū. qꝛ excludunt̉ illi qͥbꝰloq̄bat̉ .ſ. apoſtoli ſeqn̄tes eū Hoc āt apparet ẜm communē vſuꝫ loqn̄di. ut ſi quis ītrat domū aliquā cū ſocietate. ſi nullū ibi inuenerit. d̓t nō inueni aliqueꝫ indomo iſta. ī tali eī mō loqn̄di nō ꝯnūerat ſecū venientes. ⁊ reddit̉ locutō vera ꝓ pluribꝰ abſentibꝰ. Uel ẜmCriẜ. Si volumꝰ fidē huius p̄ferre fidei apoſtoloꝝ.ſic ītelligendū ē ẜꝫ ꝙ vnūqd̓qꝫ bonū hoīs ẜm qͣlitatēillius laudat̉ Ruſticū eī dicere aliqͥd ſapiēter magnūeſt. qd̓ d̓ philoſopho n̄ eſt mirū. Sic ⁊ hic. Nō eī erateqͣle iudeū credere ⁊ gētilem. Uel ſcd̓ꝫ eūdem Criẜ̓.Intelligendum eſt quantū ad originē credendi. quiaalij pluribꝰ ſignis viſis crediderunt. iſte ꝟo nullo miraculo viſo. ſed tantuꝫ audito credidit. Ubi Hieronymus. De preſentibꝰ dicit non iuuen tantam fide iniſrael. non de patriarchis ⁊ ꝓphetis. niſi forte in centurione fides gentium preponatur iſraeli. Et Beda.