¶ Capitulum. xl.nōnis domini in monte
mus ab obſeſſis. ⁊ in noīe tuo v̓tutes multas .i. miracula fecimus His ſil̓es ſunt bn̄ docētes ⁊ maſe viuentes Ubi criẜ. Ille qͥppe qꝛ ꝯtrariū expectatōis ſue ſinē vid̓būt qꝛ hic fuerūt mirabilia faciēdo ꝯſpicui. ibiaūt ſe intelligēt puniēdos. qͣſi ſtupētes dicēt atqꝫ mirātes Dn̄e dn̄e nōne ī noīe tuo ꝓphetauimus quēadmodū nos aduerſaris mō Quid ſibi vult nouus iſtefuns. nec a nobis aliqn̄ p̄uiſus Deind̓ ſubijcit̉ ſm̄a iudicis tales reprobātis ⁊ abciijētis Et tūc inqͥt ꝯfitebor⁊ dicā ill̓. nūqͣꝫ ī p̄deſtinatōe noui vos .ſ. noticiā approbatōis. ſꝫ reprobatōis Illos eī d̓s d̓r ſcire quos apꝓbat. illos ꝟo neſcire quos ī ſua dilcōne nō approbatUn̄ aug. Scit reprobos quos ꝯgnoſcēdo iudicat. nōāt approbat volūtatē q̄ ab ip̄o diſcordat Un̄ ⁊ bed a Nōſcīa ſcripturaꝝ d̓o notū facit. quē oꝑuꝫ iniqͥtas obtutꝰeius on̄dit īdignū. Et tādeꝫ eos ꝓpter oꝑa iniqͥtatisabijciēdo ſubiūgit Diſcedite a me bonoſ gl̓ificātes. qͥoꝑam ī īiqͥtatē Diſcēdite .i. diuiſi ꝑ iniqͥtatē cedite ineternā dānatōem Nō gͦ ꝯgnoſcit niſi eū q̄ oꝑat̉ e qͥtatē A d̓o q̄ vbiqꝫ ē iubēt̉ recedere. qꝛ liꝫ ſit vbiqꝫ ꝑ pn̄tiā d̓itatis. nō tn̄ vt obiectū btītudīs Dicit āt in pn̄tiqͥ oꝑamī qꝛ affectus malus ad huc remanet ī eis Un̄hiero. Nō dixit qͥ oꝑati eſtis īi qͥtatē. ne videret̉ tollere pm̄aꝫ. ſꝫ q̄ oꝑam ī hoc ē qͥ vſqꝫ ī pn̄tē horā cū iudicijtꝑs aduenerit. liꝫ nō hēatis facultateꝫ peccādi. tn̄ adhūc hētis affectū Un̄ criẜ. Nō d̓t qͥ oꝑati eſtis. ſꝫ quioꝑamī. qꝛ im qͥ poſt mortē nō deſinūt eē imqui. qꝛ ⁊ ſipeccare nō pn̄t. peccādi tn̄ volūtatem nō amittūt. Nāmors aīam qͥ de a carne ſeꝑat. aīe āt ꝓpoſitū nō īmutat Igit̉ vt ait criẜ. Voluit dn̄s hoc loco aſſerere. ꝙ fides abſqꝫ oꝑū ſcītate nilyaleat. ⁊ nō mō fid̓s ſꝫ ne ip̄aqͥdē cuipiā mirabilia ꝓfutura ſint ſi ea oꝑatus fueritabſqꝫ poſſeſſione ꝟtutūʸ. qꝛ neqꝫ fides neqꝫ mirabiliaquicqꝫ valēt ſi nō aſſiſtat vita Et iteꝝ nuſqͣꝫ ī oꝑe ſignoꝝ ⁊ mirabiliū btītudo ponit̉. ſꝫ ī expletōe mādatoꝝ⁊ ꝑfectōe Qui ſignoꝝ ⁊ mirabilū iudicijs ꝓbari vultnō p̄t ꝓbꝰ videri Uita eī ⁊ actus ꝓbi etiā ſine ſignis ⁊mirabilibꝰ merēt̉ coronā. īiqͣ āt ꝯuerſatō. etiā ſi ſigna⁊ ꝓdigia fecerit. ſupplicia nō euadēt. Hec criẜ. Notādū ꝙ hic miraculoꝝ oꝑatō qn̄qꝫ ꝓuenit ex merito īuocātis nomē dn̄i. qn̄qꝫ ex merito illius ſuꝑ quē inuocat̉. qn̄qꝫ nec ex merito hꝰ nec ex merito illius ſed obvtilitatē aſſiſtētiū vt vidētes hec deū hōrent ⁊ ī xp̄ꝫ credāt. qn̄qꝫ ad dānatōm īuocātis ⁊ pn̄tiū vt vidētes nōvideāt. ⁊ vidētes ced fiāt. qn̄qꝫ etiā in elatōem ⁊ vanā gl̓am extollit. l̓ aliquo alio mō faciēti nocet Nonmireris gͦ ſi qn̄qꝫ īiqui ꝓphetēt aut miracula faciāt. qꝛiſte ſūt gr̄e d̓i gratis date. q̄ dāt̉ prīcipal̓r ad cōieꝫ vtilitatē eccīe ⁊ raro ad vtilitatē ſinal̓aris ꝑſone ⁊ iō aliqn̄ ꝑ malos hoīes a d̓o nobis dāt̉ ad īuocatōm noīsxp̄i. nō ꝓpter merita īuocantiū ſꝫ ad declaratōem ꝟtutis xp̄i. ⁊ ꝯfirmatōem fidei. licet ip̄i īuocātes ſint mali. ſicut bona elemoſina aliqn̄ dat̉ a bono dn̄o mediante malo ẜuo. bonū gͦ ſectem̄. malū oē vitemus. totoqꝫaffectū p̄ceptis celeſtibꝰ obtꝑemus ac talibꝰ officijscogniti dei ſimus agenteſqꝫ potius qd̓ vult. qͣꝫ qd̓ p̄tgloriem. Et qꝛ dn̄s repellit ip̄m ꝯfitentes ore ⁊ oꝑelegem ſuā nō implentes. ꝯcludit inutilitatē auditusvbi nō ſequit̉ opus ⁊ āmonꝫ nos vt xp̄i doctrinā oꝑeImj pleamus ne cū oꝑarijs imquitatis ab eo diſcēdamus. qꝛ inutilis ē legis auditio niſi ſeqͣt̉ oꝑis imple
tio. Un̄ ꝯcludit totū ſermonē cꝰ ꝯcluſio qͣꝫ terribil̓r inferat̉ valde attendendū eſt. Oīs gͦ inquit nullo excluſo. qͥ audit aure interiori intelligendo ꝟba mea hec q̄locutꝰ ſum in aꝑto. ⁊ facit ea affcū caritatis oꝑe adimplendo. aſſimilabit̉ viro ſapienti ſibi in futuꝝ ꝓuidēti. qͥ edificauit domū ſuā .i. bonoꝝ opeꝝ ꝯſtructōem ſupra petrā .i. xp̄m oīa oꝑa ſua faciens ꝓpter ip̄m Talisem̄ facit oꝑa bona de genere ⁊ rcā intentōe. q̄ duo requirunt̉ ad impletōꝫ legis euangelice Nō em̄ quiſqꝫfirmat q̄ audit vel ꝑcipit. niſi faciendo ⁊ oꝑe implendoEt qꝛ petra eſt xp̄s. ille in xp̄o edificat qui qd̓ ab alioaudit facit. Deſcendit pluuia .i. tēptatio carnal̓ laſciuie ⁊ ꝯcupīe. venerunt fluīa mūdane cupiditatis ⁊ auaricie. flauerūt venti dyabolice vanitatis ⁊ ſuꝑbie ⁊irruerūt ꝑ impetuoſitatē ⁊ īportunitatē tēptationū indomū illā .i. edificiū ꝟtutū in xp̄o ꝯſtructū. ſꝫ n̄ dit uer̄teā. nec cecidit a ſtabilitate ꝟtutis ſuccūbendo temptationibꝰ iſtis. fundata em̄ erat final̓r. radical̓r ⁊ ꝑſeueranter ꝑ fidē. ſpē ⁊ caritatē. ſupra firmā petrā ⁊ ſolidā..ſ. xp̄m nō in terrems Tangit̉ gͦ hic triplex tēptationūdr̄a. in qͣ ſignificant̉ ⁊ ꝯſiſiūt oīa temptationū generaPōt etiā dici ꝙ q̄dā ſunt temptatōes voluptatis ⁊ cōcupīe carnalis q̄ deſignant̉ in pluuia q̄ guitatī cadit.⁊ emollit. alie ſunt aduerſitatis ⁊ tribulatōis q̄ ſignificant̉ ꝑ flnīa q̄ cū impetu veniūt. alie ſunt ꝑſuaſionisſiue ꝑ minas ſiue ꝑblādicias hūanas. ſiue ꝑ ſuggeſtiones dyabolicas que deſignant̉ ꝑvētos. Hoꝝ āt oīmqͥ ꝓſperitatibꝰ inducit̉ aduerſitatibꝰ frangit̉ Quoꝝ nihil metuit q̄ fundatā hꝫ domū ſupra petrā .ſ. xp̄m cuiinnitit̉ in obẜuatōe p̄ceptoꝝ .i. qͥ non ſolū audit p̄cepta dn̄i ſed etiā facit. Et his oībꝰ ꝑiculoſe ſubiacet qͥ audit ⁊ noͣ facit. nō eī quiſqꝫ ſtabile fundamentū hꝫ necfirmat in ſe que dn̄s p̄cipit vl̓ ipē audit. niſi ea feceritUn̄ ꝯn̄t ait. Et ꝑ oppoſitū oīs qui audit ꝟba mea hecſupradcā ⁊ n̄ facit ea. ſed ꝯtēnt. ſil̓is erit in culpa viro ſtulto ⁊ malo qui edificauit domū ſuā .i. edificiū operū ſuoꝝ ſupra arenā .i. amorē terre noꝝ mobile ⁊ inſtabile fundamentū. qd̓ facit oīs qui ꝯtēptis celeſtibꝰ n̄ceſſat inhiare terrenis. ⁊ qui intentōꝫ ſuā ſuꝑ alid̓ qͣꝫſuꝑ ip̄m deū ponit. qꝛ oīs creatura mutabil̓ eſt Arenacupiditati terrenoꝝ ꝯꝑat̉ qꝛ ſterilis. ſic qui amat d̓itias frui nō p̄t. qꝛ fluida ſic trāſeunt oīa elut vmbra. qꝛfluctibꝰ ꝯcuſſa ſic in md̓o eſt p̄ſſura. Itē ꝑ arenā ꝯgregatōem maloꝝ ẜt. qꝛ innūerabilis ꝑ multiplicitatemqꝛ diſcoherens ꝑ diſſenſionē. qꝛ ſteril̓ ad bonoꝝ mrultiplicatōem. Et iō ſequit̉ caſus in pctm̄. qꝛ ve nerūt ſupradcā mala tēptationū ⁊ irruerūt ſubito impetu ⁊ ſimul in domū illā male fundatā. ⁊ cecidit ꝑ culpā ⁊ facta eſt ruīa eius magna. qꝛ ruit vſqꝫ in gehennā. Primo ruit in foueā culpe ⁊ poſtea in foueā gehenne que ēruina magna. qꝛ oīno irreꝑabilis. Oīs ꝯſcīa que ſpefixa in deo nō ꝑmanet. in tēptatōibꝰ ſubſiſtere nō vꝫ.⁊ tanto āplius agitat̉ qͣꝫto plus in his q̄ mūdi ſunt aſuꝑioribꝰ diſiungit̉ Ubi beda. Manifeſtū ē qꝛ ingruēte qͣlibet temptatōe mox ⁊ vere mali ⁊ ficti bom peiorēsfiūt. do nec ad extremū perpetuā labant̉ in ponaͣ. Ubi ⁊criẜ. Et fcā eſt inquit ruina eius magna. Neqꝫ eī exiguaꝝ leuiūqꝫ reꝝ ꝑiculū eſt. ſed de aīe diſcrimine. deimmortalibꝰ ſupplicijs. deqꝫ celeſtis regni amiſſioneres agit̉. hec criẜ. Nec tn̄ ſꝑ audiens ꝟbū dei ⁊ nō fa