et eius conuiuio¶ Capitulum. xxxj.
ꝯfutauit eos ⁊ tōnabiliter excuſauit diſcipulos. tumqꝛ corꝑaliter cū eis erat. tū qꝛ rudes ⁊ nondū ꝑfecteinnouati eēt. nec difficilia ⁊ noua ſuſtinerēt. ponendo ad idē tres ſil̓itudines .ſ. de nuptijs ⁊ ſponſo. de pānō ⁊ veſtimento. de vtribꝰ ⁊ vino. Un̄ ait. Nunqͥd pn̄tfilij nuptiaꝝ ſeu ſponſi .ſ. xp̄i ſponſi eccīe. hoc eſt diſcipuli de me ⁊ eccīa per fidē geniti. ieiunare ſeu lugere.qͣꝫdiucū illis eſt ſponſus. Scd̓m hiero. qd̓dam eſt ieiuniū expectatōis vt ꝑſona melius expectet̉. ⁊ ſic invete. teſta. ieiunabat̉ ⁊ iſto diſcipuli nō indigebāt. qꝛiā pn̄tem xp̄m habebant. Aliud eſt ieiuniū vexatōnis.qd̓ ordinat̉ ad carns refrenatōem ⁊ diſpomit ad ꝯtēplatōem quo quis ieiunat retrahendo ſe a delectationibꝰ carnalibꝰ vt repleat̉ ſpūalibꝰ. ⁊ iſto etiā nō indigebant. cū ad tales nō afficerent̉ delectatōes ⁊ xp̄umpn̄tem haberent. cuius pn̄tia ⁊ doctrina plus refrenauit ꝯcupīas illicitas in eis qͣꝫ ieiunij auſteritas in aliis. ⁊ iō ieiunare ⁊ lugere nō habebant. qͣꝫdiu ſponſuꝫꝑ corꝑalem pn̄tiam cū ſponſa eſſe videbāt. ſed potiusde ſponſi gratulari pn̄tia q̄ plus ꝓficit qͣꝫ corꝑalis abſtinentia. Eſt ⁊ aliud ieiuniū qd̓ ex plenitudine ⁊ ꝑfectōe ꝯtēplationis ꝓcedit. qͣle ieiuniū moyſi in montefuit. qͣnto em̄ aīa ē in ꝯtemplatōe magis eleuata. tāto eſt cautiori nutrim̄to ꝯtenta. ⁊ tale ieiuniū nō ꝯpetebat diſcipul̓. qꝛ adhuc erāt rudes ⁊ imꝑfecti. Sedpriꝰ debuerūt ꝑ caritatē ſpūſſancti innouari. qd̓ factūeſt in die penthe. qn̄ fuerunt ꝑ grām ſpūſſcī innouati⁊ tu nc debebāt inciꝑe nouū modū viuēdi. Dem̄ ſubiungit. Ueniēt aūt dies .ſ. paſſionis ⁊ aſcenſionis cūauferet̉ ab eis ſponſus corꝑali pn̄tia. ⁊ tūc ieiunabūtieiunio metoris in hūilitate tribulatōis ⁊ illi dies luctus erunt ⁊ doloris. Un̄ apl̓s. In fame ⁊ fiti ⁊ ieiunis multis. Un̄ ⁊ augꝰ. q. d. Tunc deſolabunt̉ ⁊ in merore ⁊ luctu erunt donec eis ꝑ ſpūmſcūm gaudia ⁊ cōſolatoria retribuant̉ Scd̓m bedā. notandū hūc luctūabſentie ſponſi nō nūc tm̄ .i. poſt mortē reſurrectōemqꝫ eiuſdē ſponſi. ſꝫ ⁊ an̄ incarnatōem illius ꝑ totū hꝰſeculi tꝑs eſſe celebratū. Prima qͥppe tꝑa eccīe anteꝟginis ꝑtum ſcōs habuere qͥ deſiderarent incarnatōnis xp̄i aduentū. Iſta ꝟo tꝑa ex quo aſcendit in celūſcōs hn̄t qui deſiderēt eius manīfeſtatōem ad viuos⁊ mortuos iudicādos. neqꝫ hic deſiderabilis eccīe luctus reqͥeuit aliqͣntulū. niſi qͣꝫdiu hic cū diſcipulis incarne ꝟſatus eſt. hec beda. Et liꝫ hoc de pn̄tia ſua corꝑali xp̄us dixerit. moral̓r tn̄ dies quibꝰ aufert̉ nobisxp̄s ſunt dies culpe. qn̄ a domo ꝯſcīe excludimus voꝝſponſum aīe xp̄m. ⁊ introducimus aduſterātē dyabolū. ⁊ tunc ieiunamus ⁊ caremꝰ cibo ſpūalis ꝯſolationis ⁊ hēmus dies luctus ⁊ doloris. igit̉ tenendus eſtſponſus ne ꝑdat̉ cibꝰ. Sed cū aufert̉ a nobis ſponſusꝑ mortale pctm̄. tunc ieiunandū eſt nobis ꝑ pm̄e affectū ⁊ luctū. Qn̄qꝫ etiā ſponſus ſe ſubtrahit vt auidiꝰreuocet̉ ⁊ fortius teneat̉ ⁊ tūc ꝯtinuis deſiderijs ⁊ ſuſpirijs eſt reuocādus. qꝛ qͣꝫdiu ſponſus nobiſcū eſt. ⁊in leticia ſumꝰ. nec ieiunare nec lugere poſſumꝰ. Un̄ambro. Ieiunāt hi quibꝰ abeſt xp̄s. qͥ bonoꝝ meritorum copijs egent. At vero cui ꝟtus ſua volūtate ſufficit. qꝛ ſua domo recipit xp̄um. ꝯuiuiū magnū exhibet.hoc ē bonoꝝ oreꝝ ſpiritale ꝯuiuiū quo diues ppl̓s egꝫpauꝑ epulat̉ Nemo tibi xp̄m p̄t auferre. niſi te illi ipē
auferas. nō te auferat iactātia tua. nō te auferat arrogantia. hec ambro ¶ Spūaliter aīa ſponſa eſt cū quaxp̄s eſſe deſiderat Iſte ſponſus hꝫ oēs ꝯditōes defiderabiles in ſponſo. qꝛ ditiſſimus. alioquin ſponſam ſuam nō dotaret. Un̄ in ꝓuer. Mecū ſunt diuitie. qꝛ ſapientiſſimus alioquin totū diſſiparet. Un̄ apl̓s. Inquo ſunt oēs theſauri ſapīe. Quia pulcerrimus. alioquin ſponſe diſpliceret. Un̄ in pͥs. Specioſus formapre filijs hoīm. Quia nobiliſſimus alioquin ꝯtēneret̉. Unde ſap̄. Generoſitatē illius gl̓ificat Quia potentiſſimus alioquin opprimeret̉ E. n̄ eccl̓i. Unus eſtaltiſſimus creator Quia optimus alioqͥn non diligeret̉ Unde in can. Dilcūs meus ⁊cͣ. electus ex milibꝰ.De his oībus apl̓s ad hebre. locutus eſt nobis in filio. ecce nobilitatis exceſſentia quē ꝯſtituit heredemvniuerſoꝝ. ecce diuitiaꝝ affluentia ꝑ quē fecit ⁊ ſcl̓aſic mira. ecce mirabilis ſapīa. qui cū ſit ſplendor gl̓ieecce forme elegātia. portans oīa verbo ꝟtutis. ecce infinita potentia. remiſſionē pctōꝝ faciēs ecce bonitasimmēſa. Talis ſponſi ſponſa. talis ſponſi filij nō hn̄tlugere qͣꝫdiu eſt ſponſus cū illis. Et nota ꝙ xp̄s qn̄ꝫvocat ſe dn̄m. qn̄qꝫ prēm. qn̄qꝫ ſponſum. Unde greg.Qn̄ vult timeri dn̄m. qn̄ honorari patrem. qn̄ amariſponſum ſe noīat dn̄s. Attēde ordinē. Ex timore em̄ſolet ꝓcedere hōr. ex hōre amor. Un̄ ⁊ bet. ſi ego dn̄svbi ē timor meus. ſi ego pr̄ vbi eſt hōr meus. Sꝫ ſi ſeſponſum exhibeat. puto qꝛ mutabit vocē ⁊ dicet. Si ego ſponſus vbi ē amor meus. Exigit gͦ d̓us timeri vtdn̄s. hōrari vt pr̄. ⁊ vt ſponſus amari. Quid in his p̄ſtet. qͥd eminet. nēpe amor. Abſqꝫ hoc ⁊ timor penamhꝫ. ⁊ honor nō hꝫ grām. Seruil̓ eſt timor qͣꝫdiu ab amore nō manumittit Et qꝛ de amore nōvenit honor.nō hōr ſed adulatio eſt. Et quidē ſoli deo honor ⁊ gl̓aſed hoꝝ acceptabit neutꝝ d̓us. ſi melle amoris ꝯditanō fuerint Is ꝑ ſe ſufficit. is ꝑ ſe placet ⁊ ꝓpter ſe. ipēmeritū. ip̄e premiū eſt ſibi. Amor preter ſe nō requirit cām. nō fructū. frcūs eius vſus eius. hec ber. Et vtidē ber. d̓t. Aīa ſponſa dei d̓r. qꝛ donis gr̄aꝝ ſubarrataqꝛ caſto amore ei ſociata. qꝛ ꝓle virtutū fecundanda.Deinde pōnit ſecundā ſil̓itudinē. qꝛ nemo ſapiens⁊ diſcrete oꝑans aſſumit vel immittit ⁊ inſetit veteriveſtimēto aſſumentū vel ꝯmiſſurā .i. ꝑticulā ſeu ſuꝑplementū panni rudis .ſ. nondū vſitati. qꝛ in nouitate eſt ſpiſſior ⁊ rudior. Nō enim tollit plenitudinē .i.vniformitatē ſeu pulcritudinē aveſtimēto ⁊ facit difformitatē. ⁊ ꝓpter pondus ſuū rumpit retus ⁊ facit ineo ſciſſurā ſeu rupturā maiorē. Cōmiſſura qͥppe ideꝫeſt qd̓ iunctura ſeu ꝑticula q̄ mittit̉ cū alia. dicta a cōqd̓ eſt ſil̓. ⁊ mittere qͣſi ſimul mittere. illa em̄ q̄ ꝯiūgūtur ſimul mittunt̉ ¶ Deinde ponit terciā ſil̓itudinē.qꝛ nemo ſapiens ⁊ diſcrete agens mittit vinū nouuꝫin vtres veteres. qꝛ tunc eſt in ebullitōe. ⁊ vtres ꝓptervini fortitudinē rumꝑent̉ ⁊ vinū effunderet̉. ⁊ nemobibens vetus vinū ſtatim vult nouū ꝓpter ꝯſuetū ꝙe teris vſum. Sic a ſil̓i hoībꝰ veteri ꝯſuetudine imbutis⁊ de nouo ꝯuerſis non expedit ſtatim grauē abſtinētiā imponere. qꝛ difficile eſt aſſueta relinq̄re. Ex oībꝰhis ſimilitudinibꝰ ꝯcludere vult maijſter bonus. ꝙdiſcipuli ſui adhuc qͣſi nouicij nō debeant auſteꝝ ꝯtinuare ieiuniū. ſed poſtea ieiunarent cuꝫ eſſent magis