¶ Capitulum. xxvi.et de nichodemo
velut cathecumim. hoc eſt inſtructi. ⁊ qꝛ plenā fidē vtoꝫ nō hn̄t in xp̄m ⁊ eius ſacramēta. ideo adhuc noncredit ſe eis. qꝛ eccleſia non dat eis corpus xp̄i. quodquidem corpus ſicut ꝯficere non poteſt niſi ſacerdosꝯſecratus ita nullus ſumere debet niſi baptiſatus Etẜm criẜ. Iſti qui ꝓpter ſigna credebāt in noīe eius nōfirmiter nec ꝑfecte credebāt in eū. ⁊ id̓o nō ꝯfidebatin eis. ſicut in diſcipulis ꝑfecte ⁊ firmiter credentibꝰ.nec recipiebat eos ad ꝑfectioneꝫ ⁊ ꝯuictuꝫ. vt cū eoinſeꝑabiliter habitarent. nec oīa ſua dogmata ⁊ ſecreta eis ꝯmittebat. nec eis altiora miſteria fidei reuelabat qꝛ hoꝝ crudelitas nō erat ex fide firma. ſꝫ ex ſuſpitione quā de xp̄o receꝑant ꝓpter ſigna. nec eſtimabāteū deum ſed hoīem a deo miſſum doctorem veritatisEt ideo ſignanter euāgeliſta. vt on̄dat eos imꝑfectecredere. non d̓t ꝙ crederent in eum. qꝛ nondū credebant in eius diuinitatem. ſed dicit in nomine eius .i.illud qd̓ de eo nominetenus dicebatur .ſ. ꝙ iuſtus ⁊hmōi. Unde Nichodemus inter iſtos princeps acvnus de phariſeis ⁊ principibꝰ ſeu maijſtris iudeoꝝquia in tenebris huius erroris erat. nocte ad ieſum⁊ ad lucem veniſſe ꝑhibetur. Ipſe quidē in tenebriserat nō lux. qꝛ non renatus. Et ideo nocte ad lucemvenit quia illuminari volebat Pre timore quoqꝫ populi quem offendere metuit cū eſſet vnus de rectoribus. quia tunc populus per doctores ⁊ ſacerdotes gubernabat̉. in palam venire ⁊ ſciri non audebat. ne deſi nagoga expelleret̉. Pre verecundia etiam palamaddiſcendi. quia maijſter in yſrael erat. ſecrete ⁊ extra turbam aliorum docens ad iheſum ſolus venit.vt ab ipſo plenius inſtrueret̉. In hoc etiam ꝙ noctevenit a ſtudio ⁊ diligentia inquiſitōnis ꝯmendat̉ ⁊ ſecretum ſignificabat. ꝙ extra ſcriptū diſcere veritateꝫvolebat. Unde bed a Hic venit ad iheſum nocte cupiens ſecreta eius allocutōne diſcere miſteria fidei. cūius aꝑta on̄ſione iam rudimentum perceperat Hecbeda Et quia prudenter aꝑta ſigna notauit pleniusfidei miniſteria requirit. ⁊ ideo de his que ad fidempertinent. doceri meruit. Inſtruxit em̄ eum dominusde ſecunda ⁊ ſpirituali generatione ſeu natiuitate. ſcilicet de baptiſmo ⁊ introitu regni dei. ac de ſua diuinitate ⁊ vtraqꝫ natiuitate. de paſſione quoqꝫ ſua acreſurrectione ⁊ aſcenſione necnon de vtroqꝫ aduentu. ⁊ pluribus alijs ad ſalutem neceſſarijs Unde cōgruenter hoc euangelium in feſto trinitatis legitur.quia in eo de baptiſmo dicitur. qui in nomine trinitatis confertur. Hoc quippe ſacramentum baptiſmatis eſt neceſſitatis. ⁊ ideo oportet ꝙ habeatur in reſi eſt poſſibile. vel in voto quo ad preoccupatos. namvbi contemptus in aliquo baptiſmum aque excluditneqꝫ baptiſmus flaminis neqꝫ ſanguinis prodeſt eiad vitam eternam quia non poteſt introire in regnūdei. Homines nāqꝫ non aſcendunt illuc niſi inqͣꝫtuꝫefficiunt̉ membra xp̄i. per generationem aūt ſpiritualem vniuntur ſibi. ⁊ membra eius fiunt. ⁊ ſic ꝟtuteip̄ius aſcendunt. Nemo em̄ aſcendit id eſt aſcendere poterit in celū ꝓpria ꝟtute. niſi qui deſcendit de celo non ꝑ motum localem celum dimittendo. ſed carnem de nouo ſibi vniendo quia omnis qui aſcenditvirtute ipſius aſcēdit ⁊ ipſe ſolus per ſuam ꝟtutem
priam aſcendit. ¶ Si autem hic obijcit̉. ꝙ pluresveteris teſtamenti ſaluati ſunt ſine baptiſmo. Dicendum ꝙ non erat in prece ꝯto. conſecuti ſunt tamē ſpiritualem vitam per gratiaꝫ in fide chriſtiventuri. ⁊ ſichabuerunt rem baptiſmi. Habuerunt ipſum etiā infigura in aliquo correſpondente per qd̓ tollebat̉ peccatum orginale Ideo etiam hoc euangelium in feſto trinitatis legit̉. quia in eo quelibet perſonaꝝ aꝑte exprimitur. Nam perſona filij eſt que loquitur. perſona patris exprimit̉ cum dicitur. Scimus quia a deo veniſti. Perſona ſpūſſancti cum dicit̉. niſi quis renatusfuerit ex aqua ⁊ ſpū ⁊cͣ. Exprimunt̉ autem perſone diuine cum ſuis appropriatis. Exprimit̉ autem perſona patris cum ſua potentia cum dicitur. nemo poteſthec ſigna facere que tu facis niſi fuerit deus cum eo. ſigna enim facere diuine potentie eſt. Exprimit̉ perſona filij cum ſua ſapientia cū dicit̉. ſcimus quia a deoveniſti maijſter. ad maijſtꝝ enim ſpectat ſapientiā docere. Exprimit̉ perſona ſpūſſancti cum ſua bonitate.cum d̓r. ſpūs vbi vult ſpirat. non em̄ noſtris meritis.ſed ex ſua gratuita bonitate ſe nobis infundit. qͣꝫuisenim pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus habeant eande potentiam. ſapīam ⁊ bonitatem. tamen qꝛ apud nos nōmen patris ꝓpter antiquitatem importat impotentiam. ne ſimplices hoc crederent de patre celeſti. artribuit̉ ſibi potentia. Similiter nomen filij apud nos ꝓpter iuuentutem importat imperitiam. ideo ne de filio dei hoc credat̉ attribuit̉ ſibi ſapientia. Similiternomen ſpūſſancti apud nos importat quendam furorem. iuxta illud yſa. Quieſcite ab hoīe. cuius ſpūsin naribꝰ eius eſt. ideo ne de ſpūſancto hoc credat̉ attribuit̉ ſibi bonitas. Fides ⁊ confeſſio ſancte trinitatis ſi eam deuote receꝑimus. valet inter cetera ad tribulationum ꝓpulſionem. Nam ſicut ait Iohānes damaſcenus. cum apud Conſtantinopolim peſtilentiagrauis eſſet. quidam puer de medio populi in celumraptus canticū ſancte trinitatis .ſ. Sancte deus. ſcēfortis. ſancte ⁊ miẜicors ſaluator miſerere nobis. abangelis eſt edoctus. qd̓ cum rediens coram ppl̓o decantaſſet. mox omnis peſtilentia eſt fugata. Per nichodemum qui venit ad iheſum vt de pertinentibꝰ adfidem plenius erudiret̉. ſignificat̉ diſcipulus humilis ⁊ diligens quivenit ad doctorē vt ab ipſo inſtruatur. qui debet eum dulciter reciꝑe exemplo xp̄i qui mchodemū dulciter recepit ac manſuete valde ⁊ cū quiete ei loquebat̉. quod eſt ꝯtra iraſcentes qui furioſe ⁊cū clamore frequenter loquunt̉. Contra quos eſt remedium vtile molliter ⁊ ſine clamore rn̄dere. ẜm illd̓ſapientis. Rn̄ſio mollis frangit irā. ſermo durus ſuſcitat furorem. Etem̄ ẜm criẜ. ſi famuli cum aduerſuseos iraſcimur portant humiliter ⁊ cū ſilentio ꝯtumeliam ꝓpter timoreꝫ noſtꝝ. qua venia digni erimus. autquā excuſatōem habebimus nos qui ꝓpter dei timorem aliquid ferre nō poſſumus. magis aūt nolimus¶ Oratio.Udomine vniuerſorum qui nullam habensindigentiam voluiſti templum tuum fieri innobis. eijce a corde ⁊ corpore meo omnia ofſendicura ⁊ tibi diſplicentia. mundans me ab omnibus inquinamentis ⁊ maculis mentis ⁊ corꝑis. ⁊