eius precurſorē et nūciuꝫ¶ Capitulum. xix.
miſer qͥ tenebris denſis obfuſcor. te adoro dep̄cansmīam tuā vt aīam meā illumines. mentē informeſcogitatōes diſponas ſenſus ꝯponas. ẜmōes ⁊ actuſdirigas qͣtenus īlqͥtatis auctor ⁊ tenebraꝝ amator n̄me ſurripiat nec in me ſignū ſuū reꝑiat. ſꝫ ꝟiſſimelucis fulgore ꝑcuſſus. ꝓcul a me recedat. vt ꝑ clarā⁊ rectā ſemitā. ad te lucis auctorē tendens. ad tuāgl̓iam ꝑueniam ſempiternā Amen ¶ Qd̓ iohannes ꝯfeſſus eſt ſe nō eſſe xp̄m. ſed eius p̄curſorem ⁊nuncium.Capitulum XIX.Mnibꝰ aūt exiſtimātibꝰ ⁊ cogitantibꝰ in corde ſuo de iohānene forte eēt xp̄s in lege ꝓmiſſus. tū ꝓptermirabileꝫ eius ꝯceptū ⁊ ortū. tū ꝓpter ſcē vite eiusmeritū. tū ꝓpter doctrine eius prudētiaꝫ efficacē. tūꝓpter baptiſmi nouitatē. phariſei audita opinionequā turba hēbat de iohāne moti ꝯtra eū. ꝙ ſi baptiſandi officiū p̄ter ordinē legis ⁊ traditōem eoꝝ aſſūpſiſſet īdebite. ⁊ dubitātes an meſſias eēt. miſerūtab hieroſolīs ad iohēm de ſtirpe ſacerdotali exn̄teꝫſacerdotes ⁊ leuitas ī lege ſapiētes vt interrogarēteū qͥs eēt. ⁊ qͣre baptiſaret. Sapiētes tn̄ ⁊ ſcribe ſcire poterāt eū n̄ eē xp̄m. qꝛ xp̄s ꝓmiſſus fuit ex tribuiuda. iohēs āt fuit ex tribu leui Iohām ī vtero ſcīficato mouet̉ q̄ſtio qͥs ſit. rōe cuius nota qͣtuor q̄ſtiones cuilibet d̓ ſe mouēdas .ſ. qͥd ſit ī natura. qͥs ī ꝑſona. qͣlis ī forma. qͣntus ī ſtatura Primus gͦ de histeip̄ꝫ īterroga. vt videas qͥd īterrogāti d̓o poſſis rn̄dere ¶ Prīa gͦ q̄ſtio ē. qͥd ſis in natura Ad hoc trinaeſt rn̄ ſio Es eī hō rōe corꝑis. terra vt hūilieris ꝯtraſuꝑbiā. es rōe aīe ſpūs vt ſurſū coneris ꝯͣ auariciāes rōe hō .i. aīal rōnale vt rōnabil̓r ꝯuerſeris ꝯͣ luxuriā Hec gͦ q̄rit a te d̓s. tu qͥs es. O ſuꝑbe denaturaſti. n̄ es terra te hūiliās. ſꝫ aer te exaltās n̄ ſpūs q̄rēſſpūalia ſꝫ caro ſapiēs terrena. n̄ hō rōe vtēs. ſꝫ beſtia brutal̓r viuēs Scd̓a q̄ſtio ē. qͥs ſis ī ꝑſona. ⁊ hocq̄retur a te. qn̄ pulſaueris ad ianuā dices Dn̄e dn̄eaꝑi nobis Et forte rn̄debis xp̄ianus ſū Sꝫ vt d̓t ambro. Mēdaciū ē xp̄ianū ſe dicere ⁊ oꝑa xp̄i n̄ facerevt forte rn̄debis amicꝰ ē Sꝫ attēde qͥd d̓t Uos amici mei eſtis ſi feceritis q̄ p̄cipio vobis Si gͦ neuter eſaudies Amē dico vobis neſcio vos ¶ Tercia q̄ſtio ēqͣlis es .ſ. ī forma moꝝ ⁊ actionū īterius ⁊ exterius.vt attēdas diligēt̉ quātū ꝓficias l̓ quātū deficiasQuarta q̄ſtio ē. quātus ſis .ſ. ī ſpūali ſtatura qͣꝫ ꝑuuſꝑ hūilitatē vt ſciat̉ an̄ poſſis ꝑ āguſtā portā ītrare advitā qͣꝫmagnꝰ ꝑ caritatē vt ſciat quātus tibi locus īcelo debeat̉ Interrogatus gͦ qͥs eēt. ꝯfeſſus ē ꝟita tē⁊ n̄ negauit. hoc eī eēt negare ip̄ꝫ xp̄m qͥ ē ip̄a ꝟitasUn̄ ſeqͥt̉ ⁊ ꝯfeſſus ē. qꝛ nō ſū ego xp̄us. In quo magis ad mētē ⁊ intentōꝫ q̄rentiū. qͣꝫ ad ꝟba ⁊ q̄ſtōeꝫrn̄dit. ad hoc eī q̄rebāt qͥs eēt vt rn̄derꝫ eis ſi eēt xp̄oAn n̄. vn̄ licꝫ exp̄ſſe n̄ q̄rerēt an ip̄e eēt xp̄s. hoc tn̄ ẜꝫcriẜ. ītēdebāt ī corde vt pꝫ ex iohīs rn̄ ſiōe Cōfeſſꝰ ēſe n̄ eē qd̓ n̄ erat. n̄ negauit ſe eē qḋ erat Cōfeſſus ēſe n̄ eē xp̄m qd̓ opinio vulgi publica hēbat ⁊ n̄ negauit ſe eē xp̄i p̄curſorē qd̓ erat. Cōfeſſus ē ſe nō eē iudicē. n̄ ſe negauit iudicis p̄conē. Cōfeſſus ē ſe n̄ eſſeeccīe ſponſum. non negauit ſe ſponſi amicum. Con
feſſus eſt ſe nō eſſe verbū. nō ſe negauit eſſe voce̓. Elegit ſolide ſubſiſtere in ſe ne hūana opīone inaniterraperet̉ ſuꝑ ſe. Magis em̄ voluit infirmitatē ſuā hūiliter recognoſcendo inter membra xp̄i numerari. qͣꝫeiꝰ nomē īmerito vſurpādo ab ip̄o xp̄i corꝑe abſcidiHic gͦ nobis iohīs humilitas qͣ nihil maius eſt ꝯmēdat̉. qui cū tante virtutis eſſet ⁊ aucͣtis apd̓ iudeosvt eū crederent xp̄m. non eſt tn̄ eleuatus in ſuꝑbiamvſurpans nomen ⁊ honorē alienū. Ut em̄ ait criſo.Deuoti famuli eſt nō ſolū non raꝑe gloriam dn̄i. ſꝫ⁊ oblatā a multis reſpuere. Sed hanc iohīs humilitatē lucifer non habuit qui gl̓am d̓initatis vſurpare ſibi voluit. Hanc etiā humilitatē primi pntes nōhūerunt qui diuine ſapīe ſimilitudinē ſibi vſurparevoluerūt. Hanc igit̉ humilitatē ille malignus nonhēbat qui ſe extollens diuinū ſibi honorē vſurꝑabatEt adhuc hodie quidā imitant̉ lucifeꝝ vt tyrām quiſeuiendo violenter p̄ſunt. ⁊ ambicioſi qui ſe extollēdo nequiter ſuꝑioritatē querunt. Quidā imitant̉ ꝓthoplaſtū. vt heretici ⁊ hoīes mundane ſapīe. qui volunt plus ſaꝑe qͣꝫ oꝫ ſaꝑe. Quidā vero p̄figurant antixp̄m. vt ypocrite ſil̓antes ſanctitatē. ac mendaces⁊ doloſi negantes veritatē. Igit̉ qꝛ iudei eſtimabātiohēm eſſe xp̄m in lege ꝓmiſſum. pꝫ ꝙ ẜm ſcripturas .ſ. nō auferet̉ ſceptꝝ de iuda ⁊ hmōi dn̄ice incarnatōis tꝑs adeſſe tunc eis fuit notū. Sed mira cecitas iudeoꝝ qui cū crederent iohēm eſſe xp̄m. credere nolebāt ip̄o iohanne atteſtāte xp̄m eſſe ſaluatorētot ſignis ac virtutibꝰ approbatū. Et qꝛ ſicut a ppl̓o iudeoꝝ expectabat̉ xp̄s venturus. ita ⁊ helias ip̄m preceſſurus. ſic̄ em̄ aduētus xp̄i fuerat iud eis ꝓmiſſusita etiā helie aduētus. ⁊ iō videntes qͥ miſſi erant ꝙiohēs nō ꝯfitebat̉ ſe eſſe xp̄m q̄rebant ſi eſſet heliasPropter duo q̄rebant ſi eēt helias. quoꝝ vnū eſt ſil̓itudo hītus ⁊ vite auſteritas. aliud ſil̓itudo officij precedendo aduentū xp̄i. ⁊ rn̄dit ſe nō eſſe heliā. Sicutiohannes fuit angelus non natura ⁊ ꝑſona. ſed officio ⁊ vita. ſic etiā hic ſe negat heliā eſſe corꝑe ⁊ perſona. ſed alibi xp̄s dicit eū eſſe heliā officio ⁊ vita. Nōfuit ergo helias in ꝑſona ⁊ corꝑe. ſed in ſpū ⁊ virtuteqꝛ .ſ. in ſuis oꝑbus on̄debat ſil̓itudinem helie. Sic̄em̄ helias aduentū dn̄i preueniet ſecundū. ita iohēspreuenit primū. Ille precurſorventurus eſt iudicis.iſte p̄cuſor factus eſt redēptoris Et ſicut helias in deſerto morabat̉. ꝑco cibo vtebat̉. ⁊ duris veſtibꝰ oꝑiebat̉. ſic ⁊ iohannes. Ambo in deſerto ꝯuerſati. ambo victu ꝑci. amboveſtitu inculti. Et ſicut helias magni zeli fuit. ſic ⁊ iohannes zeloveritatis mortuus ē.Ambo r̄ges arguebāt. ambo regū inſaniā tolerabātIlle iordanē celum petiturus diuiſit. hic ad lauacꝝquo celū petit̉ multos ꝯuertit. Et qꝛ iohannes negauit ſe eſſe heliā quē ante xp̄i aduentū nouerāt eē ventuꝝ. q̄rebant ſi ꝓpheta eſſꝫ .ſ. ille de quo moyſes locutus eſt. quē etiā credebant eſſe ventuꝝ an̄ xp̄m. Eratem̄ famoſa opīo tunc tꝑis ꝙ an̄ xp̄m veniret vnꝰ magnus ꝓpheta ſingularis ꝓ eo ꝙ ſcriptū ē. ꝓphetā ſufcitabit d̓s de fratribꝰ veſtris ip̄m tanqͣꝫ me audierisQd̓ ẜm veritatē intelligendū eſt de xp̄o. liꝫ iudei intelligerent de ꝓpheta alio. ⁊ ideo interrogauerunt eūſi eſſet ille ꝓpheta. Et rn̄dens negauit ſe eſſe illum