Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

publicum officium Capitulum. xviii.

ramēti vinculo obligabāt. vt ſtarēt ꝓ reipublice ſiatu ꝙ in acie fugerēt. ⁊ ꝙ vite ꝓprie vtilitatē cōem p̄haberēt Sꝫ hodie enſes ſuos recipiūt de altari vt ꝓfiteant̉ ſe filios eccīe atqꝫ ad hōreꝫ ſacerdotij. ad tuitiōem paupeꝝ ad vindictā malefactoꝝ. ⁊ ad pr̄ie liberatiōem ſe gladiū accepiſſe Porro ī ꝯͣriū res ꝟſaeſt Nā exquo hodie militari cīgulo decorāt̉. ſtatiminſurgūt ī xp̄os dn̄i. deſeuiūt in pr̄imoniū crucifixiſpoliant ⁊ p̄dant̉ ſibi ſubiectos pauꝑes. ⁊ miſerabl̓ratqꝫ īmiſericorditer affligūt miſeros vt in doloribꝰalienis illicitos appetitus ⁊ extra ordinarias īpleātvolūtates Hec petrus Olim qͥppe rcōres ⁊ gubernatores terraꝝ a milite nſqꝫ ad regē ⁊ īꝑatorē vtilitatireipublice magis qͣꝫ priuate intēdebāt. pauꝑes ſe tueri n̄ valētes defēdebāt Sꝫ ꝓchdolor hodie d̓ republica ⁊ pauꝑibꝰ paꝝ curāt. terras ⁊ res alienas inuadūt ⁊ occupāt vt alijs excluſis domū ſuā ditēt ⁊ augeant. pauꝑes miſerabl̓r affligi ꝑmittūt. ⁊ qd̓ plus eſtetiā ip̄imet īmiſcd̓iter eos affligūt. ⁊ iō timendū ēeis ne ī poſteꝝ a terrā viuētiū alienēt̉ ⁊ a regno celoꝝqd̓ paupeꝝ ē excludāt̉ Ut etiā d̓t aug. Quilibet quoqꝫ rcōres q̄libet clerici ſi amplius qͣꝫ decretū ē eis q̄rūt. tāqͣꝫ calūniatores ⁊ ꝯcuſſores iohīs ſm̄a ꝯdēnātur. milites eī xp̄i ſumus Per milites eī pn̄t p̄dicatores ītelligi quos armat apl̓s. d. Accipite armaturā dei ⁊ gladiū ſpūs qd̓ ē ꝟbū dei Iſtis d̓r nemineꝫꝯcutiatis nimis aſꝑe p̄dicādo ⁊ ſic ad deſꝑatōem inducēdo. neqꝫ calūniā faciatis p̄dicatōem ſubtrahendo. reputātes eos īdignos exhortatōis ꝟbo ⁊ ꝯtentieſtote ſtipendijs vr̄is. q̄ ſūt redditus aſſignati p̄dicatoribꝰ .i. poſſeſſiōes hn̄tibꝰ ⁊ elemoſinā date mendicātibꝰ. O qͣꝫ felices turbe mercatores ſeu publicam⁊ milites eēnt. ſi hāc doctrinā iohīs obſeruarēt Sꝫqͥs ē qͥ de duabꝰ tunicis imo de multis vnā det n̄ hn̄ti Quis ē qͥ ſine fraude mercatōes faciat. ⁊ qͥ alienabona ſibi ꝯmiſſa n̄ īuadet Quis ē ex maioribꝰ qͥ minoribꝰ calūniā n̄ faciat. qͥ ẜuos nō ꝯcutiat ⁊ q̄ ſtipendijs ſuis ꝯtētus exiſtat Quis ē officialiū qͥ vltra ſuūnō accipiat. Certe talis rarus īuenit̉ Et nota ꝙ iohānes ẜm audiētiū diſpoſitōem effundebat ẜmonēvt dū minora ꝑficerēt tādē ad maiora ꝑtīgerēt Un̄criẜ. Uolebat āt iohēs qn̄ publicanis ⁊ militibꝰ loq̄bat̉. ad aliā maiorē ꝑfcōem eos traducere. ſꝫ qm̄ n̄dū erāt ad illā ydoner mīora reſerat ne ſi potiora ꝓferret neqͣqͣꝫ ill̓ intēderēt. ⁊ his etiā priuarēt̉. Heccriẜ. Maiora āt q̄ turbiſ p̄ceꝑat. etiā apd̓ publicāoſ⁊ milites ac cōiter ad oēs ꝑtinent Un̄ ambro. Singulis quoqꝫ generibꝰ hoīm ꝯueniēs tribuit ſcūs baꝑtiſta reſponſum vnū oībꝰ ita. Publicanis nevltrap̄ſcriptū exigāt. militibꝰ ne calūniā facientes p̄damreqͥrant Sꝫ hec ⁊ alia officioꝝ precepta ſingulorumMīa ꝯmunis eſt vſus ideo cōe p̄ceptū oībꝰ officijsoībꝰ etatibꝰ nccārium. ⁊ ab oībꝰ deferendū eſt Nonpublicanus nō miles excipit̉. nō agricola vel vrbanus. diues ⁊ pauꝑ omnes in cōe admonēt̉. vt ꝯferant nō habenti. Mīa em̄ plenitudo ꝟtutū ē. ⁊ ideoab omnibꝰ eſt ꝓpoſita. ꝑfecte forma ꝟtutis. ne veſtimentis alimentiſqꝫ ſuis parcant. Miſericordie tn̄ip̄ius ꝓ poſſibilitate ꝯditionis humane mēſura ſeruat̉. vt non ſibi vnuſquiſqꝫ totuꝫ eripiat. ſed quod

habet cū pauꝑibꝰ partiat̉. Hec ambro. Oratio.Eatiſſime iohannes baptiſta precurſor xp̄i⁊ virgo ſanctiſſime. qui pm̄am peccatoribꝰverbo predicaſti. ⁊ eam nihilominus exemplo demonſtraſti .ſ. auſterā in victu ⁊ veſtitu vitā ducendo ⁊ te a mūdi illecebris elongādo. obſecro te obtine ꝓ me tuis ſacrīs p̄cibꝰ vt donet mihi dn̄s ꝯgruente abſtinentiā cibi ⁊ potus. cogitationis. locutionis atqꝫ oꝑis. cuſtodiat me ab oī pollutōe mentis ⁊corꝑis. ꝯcedatqꝫ mi hi qͣꝫdiu in hac vita tꝑali ſubſiſto ſegregari a vitijs ac militari ſibi ⁊ ita dignos fructus pm̄e facere. vt valeam oīm pctōꝝ meoꝝ venaꝫꝯſequi. ⁊ ad vitam eternam ꝑuenire. Amen. De eo ꝙ iohannes non ꝑ ſeipſum. ſed a deo miſſus venit ad publicū. Correſpondet euangelio Fuithomo miſſus a deo cui nomen erat iohannes ⁊cͣ.Capitulum XVIIIIDod autē iohannesofficium baptiſmi non ꝓpria autoritate vſurpauerit. ſed ad teſtificandū xp̄i maieſtatem miſſus. teſtat̉ iohannes euangeliſta dicens.Fuit homo miſſus a deo cui nomen erat iohannes.Quia enim lucas dixerat. factū eſt verbū domini ſuꝑiohannem zacharie filiū in deſerto. quid hoc ſignificet iohānes hic declarat cum dicit Fuit homo. i. viuens vita hominis ẜm dictamen recte rōnis miſſusa deo .ſ. de deſerto ad baptiſandū ⁊ teſtimoniū perhibendū de xp̄o. Ubi obed ientie virtus in iohāne commendat̉. non enim a ſemetipſo .i. a ſua preſumptōevenit. ſed a deo miſſus. cui nomen erat iohannes. ⁊ꝯuenit hoc nomen rei. iohannes enm d̓r in quo eſtgratia. ⁊ ideo fuit idoneus ad precurrendū ante illūqui eſt auctor gratie. Hic venit in teſtimoniū .ſ. vt teſtimoniū perhiberet de luīne .ſ. xp̄o. vt ꝑ illum .i. pereius teſtimoniū oēs crederent in xp̄um Et nota ꝙeuangeliſta qn̄qꝫ hic mutat nomen verbi. nunc enimappellat lucem. nunc lumen. Et hoc ideo. qꝛ lux dic̄claritatem in puritate ſua ſine alterius nature adiūctione. Sed lumē d̓t claritatē cū aliqua re ꝯiuncta.ſicut claritas aeris nō eſt lux ſed lumen. Et quoniāiohannes miſſus fuit vt teſtimomum perhiberet dechriſto in quo eſt vnio humane nature cum verbo. iōd̓t euāgeliſta eū ꝑhibere teſtimoniū de luīe. ſed qꝛ iudei eſtimauerūt de iohāne ne forte ille eſſet xp̄s. Iōeoꝝ falſam opinionē remouet euāgel iſta dicēs Nōerat ille lux .ſ. vera ꝑ eſſentiā ⁊ ex ſe naturalr lucens⁊ ad illuīnandū alios luce gratie ꝑ ſe ſufficiens. ſedlux per ꝑticipatōem. ⁊ a luce vera ⁊ illa q̄ lucē inhabitat inacceſſibilē illuīatus vt de ea luce ꝟa ⁊ ſole iuſticie .ſ. ꝟbo q̄ eſt ſubſtantia pr̄is. luxqꝫ in quo tenebre nō ſunt vlle teſtimoniū ꝑhiberet. Iohēs quid ē ⁊ſancti non ſunt lux illuīans effectiue ſed lux illuīataa luce prima. Eſt em̄ lux illnīans effectiue que ē luxꝑ eſſentiā. ⁊ ſic ſolus deus eſt lux illuīans. Et eſt lurilluīans diſpofitiue que eſt lux ꝑ ꝑticipatōnem. ⁊ ſicſcī ſunt lux que illuīat verbo ⁊ exemplo. Ipſa āt luxde quo teſtimonium ꝑhibebat erat ab eterno lurveraſine falſitate. ſine vmbra. ⁊ ſine ꝑticipatōe. ſed ꝑ eſſentiā. que illuminat lumīe gratie omnem hoīem ve